Month: December 2010

Στις Κυπριακές οι μάσκες οξυγόνου έπεσαν

Οι μάσκες οξυγόνου έχουν πέσει για τις Κυπριακές Αερογραμμές και το 2011 προβλέπεται ιδιαίτερα δυσοίωνο έως και καταστροφικό. Η βασική διαπίστωση στην οποία θα πρέπει να στηριχτεί κανείς για την ανάλυσή του σε σχέση με το παρόν και το μέλλον των Κ.Α. είναι ότι η εταιρεία αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πορεία πτώσης.

Οι λόγοι της αποτυχίας έχουν να κάνουν κυρίως με το ότι το κράτος αποδείχτηκε ένας κακός διαχειριστής των αερομεταφορών. Ο βραδύς κυβερνητικός μηχανισμός αναπόφευκτα δεν έχει τη δυνατότητα και την κουλτούρα να προσαρμόζεται γρήγορα στις αλλαγές, οπότε και δεν είναι ανταγωνιστικός, ενώ ο κρατικισμός εμπέδωσε μια κακή δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία μέσα στην ίδια την εταιρεία. Ο υπολογισμός του «πολιτικού κόστους» αποτελεί μόνιμο τροχοπέδη στην παραγωγικότητα, ενώ επιπλέον, οι Κ.Α. έχουν επιδείξει στην πορεία τους κακές διοικήσεις, δυσκολία να προσαρμοστούν στον κανόνα της προσφοράς και της ζήτησης και χαμηλές αντιστάσεις στις παθογένειες του κυπριακού πολιτικού συστήματος. Το αποτέλεσμα είναι μια εταιρεία η οποία ζει σε βάρος του δημοσίου.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο χρειάζεται να διατηρήσουμε τις Κυπριακές Αερογραμμές. Η προσωπική μου άποψη ίσως να ήταν αρνητική. Θεωρώ ότι τα εκατομμύρια που επενδύονται σήμερα στις Κ.Α. θα μπορούσαν να επενδυθούν για παράδειγμα σε ένα εξειδικευμένο ιατρικό κέντρο με πολλαπλάσια ωφελήματα για την οικονομία, την κοινωνία και την πολιτική αναβάθμιση του νησιού.

Αλλά, εφόσον κρίνουμε ότι υπάρχει μια καλή βάση επιχειρημάτων από όσους υποστηρίζουν ότι η διατήρηση των Κ.Α. επιβάλλεται επειδή είμαστε νησί, στηριζόμαστε κατά πολύ στον τουρισμό και έστω ότι και για πολιτικούς και γεωπολιτικούς λόγους προκύπτει αυτή η ανάγκη, τότε, θα πρέπει να συμβιβάσουμε την ανάγκη αυτή με τη βιωσιμότητα της εταιρείας. Χρειάζεται δηλαδή άμεσα οι Κ.Α. να καταστούν μια κερδοφόρα επιχείρηση, διαφορετικά, κινδυνεύουν να έχουν την τύχη της Eurocypria.

Με βάση τα πιο πάνω, καταλήγουμε πως η μοναδική λύση πριν την σύγκρουση είναι η αλλαγή του ιδιοκτησιακού τους καθεστώτος. Η κυβέρνηση πρέπει άμεσα να ξεκινήσει τη διαδικασία της ιδιωτικοποίησης των Κ.Α. με τη διατήρηση ίσως του εμπορικού τους σήματος. Ένας ιδιώτης θα μπορέσει με ταχύτητα και με τις σωστές επενδύσεις να αλλάξει το επιχειρησιακό προφίλ των Κ.Α. και από μια μικρή και αδιάφορη εταιρεία που είναι σήμερα -η οποία κάνει πτήσεις με κύρια έμφαση στην Ευρώπη, ανταγωνιζόμενη ανεπιτυχώς με αυτό τον τρόπο άλλες εταιρείες που έχουν έδρα στην καρδιά της Ευρώπης- να μετατραπεί, σε μια εταιρεία που να ταυτίσει το όνομα της με τις οικονομικές πτήσεις που θα συνδέουν την Ευρώπη (Κύπρος) με τη Μέση Ανατολή . Με τον τρόπο αυτό αξιοποιείται η γεωγραφική θέση της Κύπρου και γίνονται οικονομίες που θα επιτρέψουν στην εταιρεία να ανταγωνιστεί άλλες εταιρείες σε δρομολόγια από τα οποία η τοπική αγορά μπορεί να αποφέρει κέρδη.

Η ώρα για γενναίες αποφάσεις για να σωθεί η εταιρεία είναι τώρα και όχι όταν θα βρίσκεται στο παρά πέντε της χρεωκοπίας. Δυστυχώς οι ιδεολογικές αγκυλώσεις της κυβέρνησης για δήθεν «ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας» δε μπορούν να συμβιβαστούν με μια ορθολογική προσέγγιση της κατάστασης. Όμως η έλλειψη προγραμματισμού, η πολιτική ατολμία και η λογική «σιωπάτε να περάσουμε» είναι ήδη εγκληματική για την εταιρεία και τους υπαλλήλους της. Η Eurocypria ήταν χαρακτηριστική.

Οπότε, καλύτερο Χριστουγεννιάτικο δώρο της κυβέρνησης τόσο για τους υπαλλήλους αλλά και για την ίδια είναι η λήψη άμεσης απόφασης, και η υλοποίησή της με διαφάνεια και διάθεση λογοδοσίας. Αλλά επειδή δε μας έχει συνηθίσει σ’ αυτά, προς το παρόν φορέστε τις μάσκες οξυγόνου και αναπνέετε με σύνεση …

Η «βουλή του νότου» και η υποκρισία μας*

Έχουν περάσει ήδη περίπου δεκαπέντε μέρες από τη δημοσιοποίηση της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ σε σχέση με τις καλές του υπηρεσίες στην Κύπρο και η πολιτική μας ηγεσία συνεχίζει να συμπεριφέρεται όπως που να μην έγινε τίποτα. Ορισμένοι μάλιστα έχουν βρει και «τρωτό σημείο» για να καλύψουν τη δειλία τους με τον στημένο πατριωτισμό τους.

Για παράδειγμα πολλή φιλολογία αναλώθηκε στο θέμα της λεγόμενης «βουλής του νότου» πράγμα βεβαίως που δεν υπάρχει στην έκθεση. Αυτό που η έκθεση αναφέρει είναι ότι την άνοιξη υπάρχουν προγραμματισμένες εκλογές στην Τουρκία και στο νότιο μέρος του νησιού. Φυσικά, ακόμα και αυτή η αναφορά είναι σίγουρα πολύ ατυχής αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που τα Η.Ε., ξένες πρεσβείες και διπλωμάτες χρησιμοποιούν τη γεωγραφία σε μια προσπάθεια να «προσπεράσουν» πολιτικά ζητήματα. Ελπίζουμε πάντως ότι ο Γ.Γ. στο μέλλον θα είναι πολύ πιο προσεκτικός για να μη δίνει αφορμή σε λαϊκιστές βορρά και νότου να σηκώνουν παντιέρα και να παρασύρουν τον κόσμο σε ανούσιες συζητήσεις για να καλύψουν πίσω από αυτές την ανυπαρξία θέσεων και την έλλειψη πολιτικής τόλμης που τους διακρίνει.

Επαναλαμβάνουμε όμως ότι ο Γ.Γ. στην έκθεση του υπογραμμίζει ουσιαστικά δύο πράγματα. Πρώτο, ότι ο Γενάρης του 2011 και η επόμενη του συνάντησή με Χριστόφια και Έρογλου αποτελεί καταληκτική ημερομηνία για να παρουσιάσουν οι δύο ηγέτες -σε πρώτη φάση- πρακτικές εισηγήσεις σε σχέση με το πως θα μπορούσαν να ξεπεραστούν τα ζητήματα στα οποία σήμερα δεν παρουσιάζεται καμιά σύγκλιση (εδαφικό, περιουσιακό, εγγυήσεις). Δεύτερο, ότι αναμένεται από τους δύο ηγέτες να προσπαθήσουν να καλλιεργήσουν θετικό κλίμα στην κοινή γνώμη σε σχέση με τα οφέλη που συνεπάγονται για τους πολίτες από μία αμοιβαία αποδεκτή διευθέτηση.

Πως θα αντιδράσει η πλευρά μας; Πάλι θα κάνουμε ότι δεν καταλάβαμε; Πάλι θα βρεθούμε σε φάση άρνησης για το τι συμβαίνει γύρω μας; Το έχουμε ξανακάνει βεβαίως και δε συνέβηκε κάτι τραγικό. Αλλά, αν ισχύουν οι φήμες που μεταδίδουν φίλοι από τον βορρά, ότι δηλαδή γίνονται σκέψεις να μετονομαστεί η ψευδο-δημοκρατία «Τ.Δ.Β.Κ» σε τουρκικό κρατίδιο Κύπρου, προετοιμαζόμενοι δήθεν για τη συνολική λύση, ή αν ανοίξουν ορισμένα λιμάνια όπως ήταν η επίσημη τουρκική θέση που κατατέθηκε το 2006 ή ακόμα αν κατατεθεί ξανά επίσημα η πρόταση που έγινε από τουρκοκύπριους επιχειρηματίες για την Αμμόχωστο (για την οποία οι αμμοχωστιανοί ενημερώθηκαν μετά που την απέρριψε ο κ. Γαλανός λόγω έλλειψης λέει καλής διάθεσης από την τουρκοκυπριακή πλευρά) τέτοιες απλές ενέργειες είναι αρκετές για να ανεβάσουν ακόμη περισσότερο την εικόνα της Τουρκίας διεθνώς.

Τότε εμείς τι θα κάνουμε; Θα φωνάζουμε για επικοινωνιακά παιχνίδια; Μα όλη η διπλωματία είναι ένα παιχνίδι στηριγμένο στην επικοινωνία. Αλήθεια, έκανε κανένας τον κόπο να επισκεφθεί τις ιστοσελίδες των Υπουργείων Εξωτερικών Κύπρου και Τουρκίας από το 2006; Σας προκαλώ να τις επισκεφθείτε και να τις μελετήσετε όσο γίνεται πιο αντικειμενικά. Οι μεν Τούρκοι παρουσιάζονται να κάνουν προτάσεις η δε Κυπριακή Δημοκρατία να κάνει δηλώσεις. Τα δύο έχουν μια βασική διαφορά. Οι προτάσεις φανερώνουν καλή πρόθεση, τόλμη και ειλικρίνεια, οι δηλώσεις από την άλλη δείχνουν ανεπάρκεια όταν δε συνοδεύονται και από εισηγήσεις.

Οπότε, ας αποφασίσουμε. Αν θέλουμε το κυπριακό να «κλείσει» λίγο πολύ αναγνωρίζοντας τα σημερινά δεδομένα τότε ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο και ας μην παριστάνουμε και τα αδικημένα όταν σιγά σιγά κερδίζει προνόμια η «Τ.Δ.Β.Κ.». Αν από την άλλη θέλουμε να λύσουμε το κυπριακό με μια συμφωνημένη διευθέτηση τότε, ας συζητήσει η πολιτική ηγεσία αν μη τι άλλο με ποια μεθοδολογία θα συμφωνήσει τις συγκλήσεις και ποια στρατηγική θα ακολουθήσει η πλευρά μας μέχρι τον Ιανουάριο. Ο χρόνος είναι ελάχιστος και η πρόκληση μεγάλη.

Scroll to top