Month: February 2011

… σχετικά με τα επεισόδια στο λύκειο Βεργίνας στη Λάρνακα

Γραπτή Δήλωση
Η βία είναι καταδικαστέα και απαράδεκτη από όπου και αν προέρχεται, όποιον και αν στοχεύει: Κύπριο, ξένο, μετανάστη, νόμιμο ή παράνομο. Καταδικαστέα είναι επίσης η ανακίνηση μίσους και η υποδαύλιση των αισθημάτων μίσους και ξενοφοβίας.
Σήμερα, έφτασε να θεωρείται φυσιολογικό και δεδομένο πως η μεγάλη συγκέντρωση πολιτικών προσφύγων στην Κύπρο αποτελεί ένα καλά οργανωμένο σχέδιο της Τουρκίας για να μας ανθελληνίσει. Φοβάμαι ότι η σοβαρότητα έδωσε τη θέση της στην παράνοια ενισχύοντας το κλασσικό πλέον κυπριακό σύνδρομο καταδίωξης.
Παρά την στρεβλωμένη άποψη ενός σημαντικού ποσοστού συμπολιτών μας, το θέμα της μετανάστευσης δεν είναι κυπριακό φαινόμενο. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες που έχουν θεωρούνται ως εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζουν, λίγο ως πολύ, παρόμοιας φύσης καταστάσεις και τροχοδρομούν, όπως και εμείς, πολιτικές άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο επιτυχημένες.

Μεταναστευτική πολιτική υπάρχει και εφαρμόζεται ήδη στην Κύπρο. Αδιαμφισβήτητα αυτή έχει προβλήματα και, ως εκ τούτου, πολλά περιθώρια, για να βελτιωθεί σε εθνικό επίπεδο. Όμως, αυτή τη στιγμή που όλοι κινούμενοι με κεκτημένη ταχύτητα ζουν στην απόλυτη βεβαιότητα των μύθων που ακούνε καθημερινά, σε αυτή ακριβώς τη στιγμή είναι που κρίνονται οι πολιτικές ηγεσίες.

Σε παρόμοιες με τις σημερινές καταστάσεις, πολλοί επιλέγουν τον πλέον ανέξοδο δρόμο, των εύκολων απαντήσεων και των απλοϊκών λύσεων, το δρόμο ο οποίος χαϊδεύει τα αυτιά παρά να ενεργοποιεί τη σκέψη του πολίτη. Στην προκειμένη ο δρόμος αυτός μας οδηγεί σε μαζικές και παράλληλα, σουρεαλιστικές πορείες με σύμβολα, σημαίες και πανό και κύρια απαίτηση το μη υλοποιήσιμο: να φύγουν όλοι οι ξένοι από την Κύπρο.
Ο δύσκολος δρόμος αλλά και ο πλέον επωφελής για το μέλλον της πατρίδας μας και των παιδιών μας είναι ο δρόμος της νηφαλιότητας, της ορθολογικής διαπραγμάτευσης του θέματος, της ολοκληρωμένης διερεύνησης των όποιων προβλημάτων προκύπτουν και τα οποία αντιμετωπίζουμε, όλοι, Κύπριοι και μη Κύπριοι, που ζούμε σε αυτή τη χώρα. Ο δρόμος αυτός μας καθοδηγεί παράλληλα σε εκείνες τις ενέργειες οι οποίες θα περιορίσουν, στο μέγιστο δυνατόν βαθμό, τη βία και το μίσος από τα μυαλά των ανθρώπων και να αναζητήσουμε τρόπους ειρηνικής συνύπαρξης με τρόπο που να νιώθουν όλοι ότι κανενός τα δικαιώματα δεν απειλούνται ούτε και διασαλεύονται.
Τέλος, επειδή η παιδεία και η μόρφωση είναι το πιο σπουδαίο αγαθό για τα παιδιά όλου του κόσμου, καλώ, αφενός τις εκπαιδευτικές αρχές, τις διευθύνσεις των σχολείων και τους εκπαιδευτικούς και, αφετέρου, τους γονείς των μαθητών των λυκείων στη Λάρνακα ώστε όλοι να συμβάλουν με τον δικό τους τρόπο για να επικρατήσει ειρήνη, τάξη και ασφάλεια σε όλους τους σχολικούς χώρους.

17/02/2011

Ανατροπή σημαίνει …το αυτονόητο!

Ανατροπή σημαίνει εν έτη 2011 πολιτικός να πει δημόσια και υπεύθυνα ότι δε μπορούμε να έχουμε λύση του Κυπριακού η οποία θα δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους πρόσφυγες να πάνε στα σπίτια τους, ότι απόδοση των οικονομικών ωφελημάτων στους εκ μητρογονίας εκτοπισθέντες θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική κατάρρευση του κράτους και ότι δεν πρόκειται να καταρρεύσει μια μέρα η Τουρκία σε πείσμα των όσων έχει προφητεύσει κατά καιρούς ο γέροντας Παϊσιος και άλλοι.

Καιρός να οικοδομήσουμε μια κοινωνία που να ζει χωρίς μύθους.

Μόνο έτσι μπορούμε να περάσουμε από τον πολιτικό μας μεσαίωνα στην πολιτική μας αναγέννηση. Μόνο όταν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν ότι το κυπριακό μετατράπηκε στο βασικό και μοναδικό πολιτικό εργαλείο κάθε λαϊκιστή, θα δούμε νέους ανθρώπους να μην πιθηκίζουν αλλά αντίθετα να ξεχωρίζουν. Ο μεγαλύτερος εχθρός ενός έθνους μπορεί να είναι η μοιρολατρία του.

Ανατροπή σημαίνει να περάσουμε μπροστά με αισιοδοξία και κυρίως με αυτοπεποίθηση. Είτε με λυμένο είτε με άλυτο το κυπριακό, η κοινωνία πρέπει να αρχίσει να προοδεύει με πιο γοργούς ρυθμούς, το οικονομικό μοντέλο να μετασχηματίζεται από το κρατικίστικο σημερινό, σε ένα μοντέλο οικονομίας της γνώσης, η πολυφωνία και η συμμετοχικότητα να ενισχύονται και να φαίνεται.

Σήμερα το γαϊτανάκι του δημόσιου διάλογου το σέρνουν οι συντηρητικοί από όλους τους χώρους. Συντηρητικός είναι κυρίως αυτός που εκφέρει πολιτικό λόγο που επενδύει στο φόβο ενώ διπλά συντηρητικός είναι αυτός που απλά δε λέει τίποτα. Δυστυχώς πολλές φόρες συγχέεται η σιωπή με τη μετριοπάθεια.

Για να γίνει το κβαντικό άλμα του εκσυγχρονισμού προς τα μπρος χρειάζεται οι φιλελεύθεροι και προοδευτικοί άνθρωποι που βρίσκονται στις παρυφές της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς να βγουν πιο μπροστά από την προκαθορισμένη ατζέντα θέτοντας νέα θέματα στο δημόσιο διάλογο διαπραγματευόμενοι με ρεαλισμό πραγματικά προβλήματα της σημερινής κοινωνίας.
Ανατροπή σημαίνει να πιστέψουμε ότι είναι πλέον καιρός να ανοίξουμε και να συζητήσουμε, με σοβαρότητα θέματα όπως ο διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας, η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, θέματα διακρίσεων, θέματα όπως το σύμφωνο συμβίωσης, θέματα φύλου και οικογενειακής πολιτικής. Αλλά επίσης ναι, να συζητήσουμε και τα τετριμμένα αλλά με νέο πολιτικό ύφος με διάθεση αυτοκριτικής και ειλικρίνεια.

Ανατροπή σημαίνει να βρούμε πολιτικούς που ο λόγος τους, τα έργα και οι πράξεις τους να καθορίζονται από τις ιδέες τους και όχι από το πολιτικό κόστος. Ανατροπή σημαίνει τέλος, να δημιουργηθεί ένα ισχυρό μέτωπο πολιτών που να απαιτήσουν με τη ψήφο τους την ανανέωση.

Scroll to top