Month: February 2015

Πάταξη πορνείας: Η αμφιλεγόμενη πρακτική των «συνεργατών»

Αμφιλεγόμενη μπορεί να χαρακτηριστεί επιεικώς η πρακτική που εφαρμόζει η αστυνομία για την πάταξη της πορνείας. Είναι καλά γνωστό και προκύπτει τόσο από τις ίδιες τις ανακοινώσεις τύπου της Δύναμης, όσο και από υποθέσεις στο δικαστήριο, ότι η αστυνομία επιστρατεύει «συνεργάτες», οι οποίοι αφού πρώτα έρθουν σε συνουσία με τις εκδιδόμενες, πληρώνουν με σημαδεμένα λεφτά, για να ακολουθήσει η σύλληψη, με στόχο να μπορεί να αποδειχθεί το αδίκημα ενώπιον δικαστηρίου.
Η πρακτική αυτή προκαλεί έντονες αντιδράσεις κυρίως από γυναικείες οργανώσεις, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ΜΚΟ, καθώς θεωρείται ότι αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών, οι οποίες είναι πολύ πιθανόν να αποτελούν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης και εμπορίας. «Οι περιγραφές των αστυνομικών μεθόδων θίγουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, προσβάλλουν το κύρος της αστυνομίας, των θεσμών και τον κάθε πολίτη αυτού του κράτους ξεχωριστά», σχολιάζει στον «Π» η πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ Ξένια Κωνσταντίνου.
Έντονα τίθεται το ερώτημα κατά πόσον είναι απαραίτητο τις γυναίκες αυτές να τις εκμεταλλεύεται το ίδιο το κράτος, πριν προχωρήσει στη «διάσωσή» τους. Η απάντηση της αστυνομίας είναι κατηγορηματική και άμεση: «Δεν έχουμε άλλο τρόπο».
«Δεμένα χέρια»
Η προϊσταμένη του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων της αστυνομίας Ρίτα Σούπερμαν ξεκαθαρίζει στον «Π» ότι η πρακτική αυτή είναι καθ’ όλα νόμιμη στη βάση νομοθεσίας που κυρώνει τη Σύμβαση των ΗΕ κατά του Διεθνικού Οργανωμένου Εγκλήματος, αλλά και στη βάση νομολογίας.
Τονίζει ότι η αστυνομία έχει τα χέρια δεμένα, καθώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος να στηρίξει υπόθεση σωματεμπορίας ενώπιον δικαστηρίου, αφού η νομοθεσία δεν επιτρέπει την άρση τηλεφωνικών συνδιαλέξεων ή τη χρησιμοποίηση ενώπιον δικαστηρίου ηχογραφημένων συνομιλιών.
Στο εύλογο ερώτημα κατά πόσον είναι σε θέση οι «συνεργάτες» να γνωρίζουν αν η εκδιδόμενη με την οποία θα έρθουν σε συνουσία είναι ανήλικη ή θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, η κ. Σούπερμαν απάντησε ότι συλλέγονται προηγουμένως πληροφορίες. Είπε ότι δεν έτυχε να έρθουν αντιμέτωποι με ανήλικη εκδιδόμενη, ενώ παραδέχθηκε ότι δεν μπορεί να γνωρίζουν εκ των προτέρων κατά πόσο μια γυναίκα είναι ή όχι θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. «Δεν πιστεύω ότι η πρακτική θυματοποιεί εκ νέου τη γυναίκα, γιατί δυστυχώς αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να την προστατέψει. Αν δεν γίνει, τότε θα πέσει θύμα ξανά και ξανά», υποστηρίζει η κ. Σούπερμαν.
«Προβληματική διαδικασία»
Το θέμα προβληματίζει πάντως το γραφείο της επιτρόπου Διοικήσεως, το οποίο εκφράζει ετοιμότητα να το εξετάσει, αφού αναγνωρίζει ότι ενδεχομένως να προκύπτουν θέματα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο ανώτερος λειτουργός στο γραφείο της επιτρόπου Διοικήσεως Άριστος Τσιάρτας δήλωσε στον «Π» ότι πρόκειται περί «προβληματικής διαδικασίας, η οποία παρουσιάζει αυξημένους κινδύνους σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και άρα προβληματικότητα που αξίζει να τη δούμε».
«Το επιχείρημα από πλευράς αστυνομίας ότι αποτελεί τη μοναδική απεχθή λύση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Λύσεις υπάρχουν, φτάνει να υπάρχει η απαιτούμενη θέληση για αλλαγή. Από τις συζητήσεις με νομικούς και ειδικούς προκύπτει ως αναγκαίος ο εκσυγχρονισμός του δικαίου της απόδειξης μέσω της τροποποίησης της νομοθεσίας, ούτως ώστε να επιτρέπεται η παρακολούθηση τηλεπικοινωνιών υπόπτων, όπως ισχύει σε άλλες χώρες», σημειώνει η κ. Ξένια Κωνσταντίνου.
Ερώτημα για την πρακτική της αστυνομίας για πάταξη της σωματεμπορίας υπέβαλε στον υπουργό Δικαιοσύνης Ιωνά Νικολάου τον περασμένο Απρίλιο η βουλευτής του ΔΗΣΥ Στέλλα Κυριακίδου. Ο κ. Νικολάου απάντησε ότι η πρακτική των «συνεργατών» είναι σημαντικός παράγοντας για την εξασφάλιση ενισχυτικής μαρτυρίας που απαιτείται από την υφιστάμενη νομολογία για τη στοιχειοθέτηση των αδικημάτων αυτών ενώπιον του δικαστηρίου.
Γίνεται και αλλού;
Στην απάντηση του υπουργού Δικαιοσύνης στην κ. Κυριακίδου παρατίθενται και οι πρακτικές που εφαρμόζουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες για την πάταξη της σωματεμπορίας. Στις περισσότερες χώρες στις οποίες αναφέρεται στην απάντησή του ο υπουργός (Ελλάδα, Λιθουανία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο) επιτρέπεται η παγίδευση τηλεφώνων και η ηχογράφηση συνομιλιών. Σε μερικές από αυτές, η χρήση ειδικών «συνεργατών» ή πρακτόρων επιστρατεύονται μόνο εάν κριθεί αναγκαίο, και στη Λετονία η διερεύνηση γίνεται όπως στην Κύπρο. 
Ηχογραφημένες συνομιλίες και άρση τηλεφωνικού απορρήτου

Επιτρέπεται από Σύνταγμα, δεν υπάρχει νόμος

Η αστυνομία αναγκάζεται λοιπόν να εφαρμόσει μια πρακτική «προβληματική» σύμφωνα και με το γραφείο της επιτρόπου Διοικήσεως, καθώς δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει όπως υποστηρίζει διαφορετικά τέτοιου τύπου υποθέσεις στα δικαστήρια, λόγω του ότι δεν γίνονται σε αυτά δεκτές ηχογραφημένες ή τηλεφωνικές συνδιαλέξεις.

Το θέμα της άρσης του τηλεφωνικού απορρήτου απασχολεί τον τόπο εδώ και πολλά χρόνια. Πού βρίσκεται; Το Άρθρο 17 παράγραφος 2 του Συντάγματος επιτρέπει την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, υπό την καθοδήγηση του γενικού εισαγγελέα. Για την ενεργοποίησή του, ωστόσο, χρειάζεται η θέσπιση νομοθεσίας. Από το 2010 διεξάγεται αυτή η συζήτηση, χωρίς να καταστεί εφικτό να θεσπιστεί ο εν λόγω νόμος.

Σε ποιο συμπέρασμα καταλήγουμε; Στο ότι ένα κράτος και μια κοινωνία ανέχεται να παραβιάζονται ενδεχομένως ανθρώπινα δικαιώματα σύμφωνα με τη δήλωση του ανώτερου λειτουργού του γραφείου της επιτρόπου Διοικήσεως Άριστου Τσιάρτα, από τον ίδιο τον προασπιστή του νόμου και της τάξης, εν ονόματι του νόμου.

Ποιος φταίει; Εύκολα ρίχνει τα βέλη κανείς στην αστυνομία. Δεν είναι όμως τόσο απλό το θέμα. Πρωτίστως, αποδεικνύεται από το ρεπορτάζ, ότι ευθύνη φέρουν και η Βουλή, το υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά και ευρύτερα το κράτος. Γιατί, προφανώς, το όλο θέμα δεν αποτελεί προτεραιότητα. Και είναι απορίας άξιο γιατί δεν αποτελεί προτεραιότητα, όταν όλες οι εκθέσεις φορέων, δομών και οργανισμών μεταξύ των οποίων και του Συμβουλίου της Ευρώπης, κατατάσσουν την Κύπρο πολύ ψηλά στον πίνακα με τις «επιδόσεις» στον τομέα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Δικαιοσύνης επεξεργάζεται πρόταση νόμου για την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου. Εδώ και ενάμισι χρόνο.

Η πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ σημειώνει: «Το υπουργείο Δικαιοσύνης οφείλει να προβεί άμεσα σε σχετική μελέτη του ζητήματος και να απαιτήσει εντός ευλόγου και λογικού χρονικού διαστήματος να του υποβληθούν συγκεκριμένες προτάσεις για να προχωρήσει άμεσα ο σχετικός εκσυγχρονισμός. Ας σταματήσει επιτέλους να θεωρείται ‘κανονικότητα’ το αδίκημα και λογικό το παράλογο εξαιτίας νομικών κωλυμάτων».

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»
Της Μαριλένας Ευαγγέλου
16/02/2015 – 10:01 
http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=285224&-V=articles 


Να διεκδικήσουμε το όραμα


Η αποχώρηση της ελληνοκυπριακής πλευράς από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν είχε τα αποτελέσματα που επιδιώκαμε. Οι πυθιακές δηλώσεις ξένων διπλωματών και του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ επικεντρώνονταν περισσότερο στην ανάγκη επανάληψης των συνομιλιών και καλούσαν τις δύο πλευρές να αποφεύγουν ενέργειες που προκαλούν ένταση. Δεν ευτυχήσαμε να ακούσουμε κάποιον, πέραν της Ελλάδας βέβαια, να καταδικάζει απερίφραστα τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ.
Αντίθετα μάλιστα, δεν θα ήταν διόλου υπερβολικό να ισχυριστεί κανείς ότι το αδιέξοδο στο οποίο εισήλθε το Κυπριακό ευνόησε την τουρκική πλευρά, η οποία βρήκε πρόσφορο έδαφος να εμφανίζεται ως υπέρμαχος μιας σύντομης λύσης κατηγορώντας τη δική μας πλευρά για παρελκυστική τακτική. Δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος, φαίνεται ότι οι διαμαρτυρίες μας δεν συνάντησαν ευήκοα ώτα.  Είτε επειδή δεν ήμασταν αρκούντως πειστικοί είτε διότι η γεωπολιτική συγκυρία, με τον πόλεμο εναντίον των Τζιχαντιστών, καθιστά την Τουρκία χρήσιμη στη διεθνή κοινότητα. Είτε το ένα συμβαίνει είτε το άλλο, οφείλει η πολιτική μας ηγεσία να προβληματιστεί. 
Είναι άδικο και ατυχές η τουρκική πλευρά, η οποία ουσιαστικά ευθύνεται για τη μη λύση του Κυπριακού, να καταφέρνει να στρέφει σ’ εμάς τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας όταν παροτρύνει τις δύο πλευρές να συνεχίσουν την προσπάθεια. Την ίδια στιγμή που η ίδια παρεμβάλει με κάθε τρόπο εμπόδια στη διαδικασία, προκαλώντας τη δικαιολογημένη αγανάκτισή μας. Αλλά δεν πρέπει ούτε στιγμή να ξεχνούμε ότι αυτός είναι ο στόχος της άλλης πλευράς: Να καταφέρει να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι για τη μη λύση ευθύνονται οι Ελληνοκύπριοι και ότι δεν γίνεται οι Τουρκοκύπριοι να παραμείνουν εσαεί σε απομόνωση. 
Αν η διεθνής κοινότητα παραδεχθεί τον τουρκικό ισχυρισμό, θα πρέπει να προχωρήσει σε μέτρα άρσης της λεγόμενης «απομόνωσης» και το επόμενο βήμα είναι γνωστό: Αναγνώριση του δικαιώματος του ψευδοκράτους για απευθείας εμπόριο. Την ίδια στιγμή η Τουρκία στήνει υποδομές και προετοιμάζει την εξαρτώμενη από αυτήν νέα «Ταϊβάν» της Κύπρου… 
Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες της αναβάθμισης των κατεχομένων όχι με διπλωματικά εργαλεία αλλά δια του πρακτέου. Η υποδομή των κατεχομένων αναβαθμίζεται. Ο αγωγός νερού από την Τουρκία είναι έτοιμος να λειτουργήσει. Το οδικό τους δίκτυο έχει αναβαθμιστεί θεαματικά.  Οι υποδομές της τουριστικής βιομηχανίας αυξάνονται και αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς.
Την ίδια στιγμή, η κατοχή «αποενοχοποιείται» στην συνείδηση των απλών ανθρώπων μέρα με την ημέρα. Διεθνείς ταξιδιωτικές ιστοσελίδες  διαφημίζουν ολοένα και περισσότερο το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμβου. Αερογραμμές διεθνούς εμβέλειας όπως οι Emirates, η Lufthansa και άλλες διαφημίζουν πτήσεις τους από το ψευδοκράτος. Ιστοσελίδες βρετανικών πανεπιστημίων κύρους εμφανίζουν την Κύπρο στις κατηγορίες τους με την δυνατότητα να επιλέξει ο χρήστης αν προέρχεται από την «Ευρωπαϊκή Κύπρο» ή την «Μη-Ευρωπαϊκή».
Οι απαντήσεις σε όλα τα πιο πάνω δε μπορούν να εξαντληθούν σε καταγγελίες, διαβήματα, εμπάργκο και διαμαρτυρίες μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Το κυπριακό χρειάζεται άμεσα αλλαγή πορείας πλεύσης. Αλλαγή αντίληψης και ρηξικέλευθες προτάσεις για να ξεπεραστεί άμεσα το τέλμα και να ανατραπούν οι όποιες αρνητικές εντυπώσεις. Είναι πραγματικά αδιανόητο ο δικτατορικός Ερντογάν και ο εθνικιστής Έρογλου να βρίσκονται στο απυρόβλητο και να εμφανίζεται η δική μας πλευρά, δηλαδή η πλευρά η οποία επιδιώκει κύρια και πάνω απ’ όλα την λύση του προβλήματος ως η αρνητική. 
Η πολιτική ηγεσία του τόπου έχει ευθύνη έναντι του λαού να βρει λύση του κυπριακού και όχι να βρεθούν ενωμένοι στη διαχείριση της άτυπης διχοτόμησης. Η αντιπολίτευση έχει ευθύνη να συμβάλει εποικοδομητικά με πράξεις και όχι με λόγια. Η ηγεσία της αριστεράς θα πρέπει επιτέλους να προχωρήσει πέρα από το σύνδρομο της αυτοδικαίωσης. Να αξιοποιήσει το ΑΚΕΛ τις επαφές του με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα ούτως ώστε να ασκηθεί πίεση στον Οζντίλ Ναμί, να διακόψει το γελοίο συμβόλαιο με την εταιρεία ιδιοκτήτη του Μπαρμπαρός. 
Οι μεγαλοστομίες και οι λαϊκισμοί δε θα αφήσουν ελληνική γη στα παιδιά μας αλλά ένα ισχυρό αυτάρκες τούρκικο μόρφωμα, με πληθυσμό που θα αυξάνεται ραγδαία από τον ανεξέλεγκτο εποικισμό. Η μη λύση θα σημάνει την οριστική οικονομική κατάσχεση της Κύπρου από την Τουρκία, μέσα από ένα άνισο οικονομικό ανταγωνισμό, σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Με αυτό τον τρόπο θα καταφέρει η Τουρκία να θέσει υπό τον έλεγχό της την Κύπρο. Οδηγώντας την Κυπριακή Δημοκρατία σε οικονομικό μαρασμό και καθιστώντας τους Ελληνοκύπριους μειοψηφία. 
Ο κίνδυνος αυτός μόνο μέσα από τη λύση του Κυπριακού μπορεί να αναχαιτιστεί. Μέσω του συντάγματος και των νόμων του κράτους, που θα διασφαλίσουν την μία κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια της χώρας και θα δίνουν στην ομοσπονδιακή (κεντρική) κυβέρνηση την εξουσία να διαχειρίζεται την οικονομία και την εξωτερική πολιτική της χώρας, τερματίζοντας παράλληλα τον παράνομο εποικισμό.
Απαιτείται συνεπώς αλλαγή νοοτροπίας των πολιτικών δυνάμεων του τόπου, ανασύνταξη και επαναβεβαίωση του στόχου και της στρατηγικής. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει άμεσα να αναστραφεί  το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί, να αναθερμανθούν οι σχέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον διεθνή παράγοντα και ιδιαίτερα με τον ΟΗΕ και τις ΗΠΑ.
Η λύση του κυπριακού δε μπορεί να περιμένει ούτε την λήξη της νέας NAVTEX, ούτε την λήξη της προεκλογικής εκστρατείας στα κατεχόμενα. Η λύση του κυπριακού θα σημάνει την άρση της κατοχής και την αναχαίτιση των τετελεσμένων που δημιουργεί επί του εδάφους. Η λύση χρειάζεται πολιτική ηγεσία που να σκέφτεται τις επόμενες γενιές, όχι τις επόμενες εκλογές. 
Η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να επιστρέψει στις συνομιλίες το συντομότερο και να καταθέσει μία ολοκληρωμένη πρόταση που θα περιλαμβάνει την αξιοποίηση του φυσικού αερίου με παράλληλη κατάθεση ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού για την δημιουργία υποδομής για μεταφορά και διοχέτευση φυσικού αερίου σε ολόκληρη την Κύπρο. Αλλά πέρα και πάνω από αυτό θα πρέπει να καταθέσει, με πρακτικούς όρους, το όραμα για μια Κύπρο καλύτερη, για όλους της τους πολίτες, Ελληνοκύπριους,  Τουρκοκύπριους, Μαρωνίτες, Αρμένιους, Λατίνους. Αυτή η όμορφη πατρίδα που μας γέννησε αξίζει να ζήσει ένα καλύτερο μέλλον και πρέπει να διεκδικήσουμε αυτό το όραμα.

*Των Ξένια Κωνσταντίνου & Κωνσταντίνου Οδυσσέως

 

Scroll to top