Month: May 2016

Η απάτη της φιλανθρωπίας

Η κα Θεοχάρους απαιτεί να μην κρίνει κανένας τις πολιτικές της επιλογές επειδή -κατά την ίδια και τα στελέχη της νεοσύστατης Κίνησης Αλληλεγγύη- στο βιογραφικό της καταγράφεται ένα πλούσιο φιλανθρωπικό έργο, πράγμα, που την καθιστά ηθικά ανώτερη των υπολοίπων που έχουν την αυθάδεια να την κρίνουν. Η λογική τους προσομοιάζει με τη λογική άλλων παρομοίων περιπτώσεων του δημόσιου βίου της χώρας οι οποίοι με το που κατηγορήθηκαν για απάτη, αμέσως κρύφτηκαν στο καταφύγιο του πατριωτισμού τους, στη συμμετοχή τους στους εθνικούς αγώνες της χώρας και στην πολύχρονη κοινωνική τους προσφορά.

Η κα Θεοχάρους θεωρεί ότι κανένας πολίτης, πολιτικός ή δημοσιογράφος δεν έχει το ηθικό ανάστημα για να δικαιούται να την κρίνει. Ότι το φιλανθρωπικό της έργο είναι υπεραρκετό για να της διασφαλίσει μία πολιτική πορεία στο απυρόβλητο. Όσοι ενστερνίζονται βεβαίως την πιο πάνω άποψη μπορούν να σκύψουν υποτακτικά το κεφάλι να αφαιρέσουν κάθε κριτική διάθεση από μέσα τους και να πορευτούν αλληλέγγυα δίπλα της.

Όσοι όμως από εμάς θέλουμε να κρίνουμε και να αξιολογούμε το κάθε πολιτικό πρόσωπο στη βάση των θέσεων, της συνέπειας και της πολιτικής του πορείας, δε μπορούμε παρά να καταλήξουμε στη διαπίστωση ότι η κα Θεοχάρους εκπροσωπεί ότι πιο τυχοδιωκτικό έχει αναδείξει η πολιτική σκηνή του τόπου τα τελευταία χρόνια. Μία πολιτικός με υπέρμετρη φιλοδοξία που ξεκίνησε από την αριστερά κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων, που στη συνέχεια κτύπησε την πόρτα της ΕΔΕΚ, μεταπήδησε αργότερα στο ΔΗΚΟ από το οποίο αποχώρησε μετά που έχασε τις εκλογές από τον Μάριο Ματσάκη και από τότε εγκολπώθηκε στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Μέχρι που κατάλαβε ότι δεν είχε πιθανότητες να αναδειχθεί ως Προεδρική υποψήφια για τις εκλογές του 2018 οπότε και διαχώρισε τη θέση της, έφτιαξε νέο κίνημα -δίχως βεβαίως να παραδώσει την έδρα της- κατέβηκε εκλογές και την επομένη την έκανε και πάλι για την Eυρωβουλή για να συνεχίσει να φυλάει –δήθεν- Θερμοπύλες. Μία ευρωβουλευτής ανάμεσα στα 751 μέλη του ευρωκοινοβουλίου η οποία συμμετέχει ως ανεξάρτητη στην ομάδα των Συντηρητικών θα σώσει την Κύπρο. Η οποία μάλιστα, με βάση την επίσημη σελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθ’ όλη τη διάρκεια του 2016 έχει στο ενεργητικό της όλες κι όλες 3 ομιλίες και 6 ερωτήματα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, η κα Θεοχάρους προέβαλε το δικό της πρόσωπο ως το κεντρικό πρόσωπο της εκστρατείας. Μετέτρεψε τις εκλογές σε δική της προσωπική σταυροφορία. Κάτι σαν ένα crash test για το 2018. Έντεχνα ήθελε να στείλει το μήνυμα ότι η ψήφος προς το Κίνημα Αλληλεγγύη αποτελούσε ψήφο προς την ίδια την Αρχηγό του κινήματος. Εφόσον εξαπάτησε πολιτικά το 5% του εκλογικού σώματος, την επομένη το πρωί ανακοίνωσε ότι τα συλλογικά όργανα της Αλληλεγγύης (βλ. Ευρωκό) αποφάσισαν ότι το εθνικό καλό επιτάσσει όπως η κα Θεοχάρους διατηρήσει την έδρα της στο Ευρωκοινοβούλιο. Μία έδρα την οποία κέρδισε εξίσου ύπουλα το 2014 όταν κατέβηκε με τη σημαία του Δημοκρατικού Συναγερμού για να θυμηθεί την αμέσως επομένη ότι θεωρεί προδοσία τη γραμμή του κόμματος στο κυπριακό.

Η κα Θεοχάρους έχει υποβάλει ήδη την υποψηφιότητα της για τις Προεδρικές εκλογές του 2018. Προσωπικά, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ως τότε δεν θα υπάρχει πολίτης που να μην κατανοήσει την «φιλανθρωπική» απάτη που συντελείται εις βάρος του από μία πολιτικό ικανή να κάνει και να υποστηρίξει οτιδήποτε, φτάνει να ικανοποιήσει τους δικούς της στόχους και φιλοδοξίες. Βεβαίως ως τότε θα υπάρξουν πολλά επεισόδια. Ας μην ξεχνάμε ότι ο μεγάλος κερδισμένος από την αξιοποίηση του φαινόμενου «Θεοχάρους» σήμερα, είναι ένας ανάλογος της πολιτικός ο οποίος για άλλη μια φορά πέτυχε να βρεθεί από το πολιτικό περιθώριο και πάλι στη Βουλή. 


Ξεκινάμε το αύριο!

Η προσπάθεια μηδενισμού όλου του έργου που επιτεύχθηκε τα προηγούμενα τρία χρόνια είναι εντυπωσιακή. Αλήθεια, τι πρόταση έχουμε ακούσει όλα αυτά τα χρόνια από την αντιπολίτευση;
Υπενθυμίζω ότι η πρόταση του ΑΚΕΛ για έξοδο από το μνημόνιο συνοψίζόταν στα εξής:  Έξοδος από το ευρώ (χωρίς να μπορούν να εγγυηθούν ότι μια τέτοια επιλογή δε θα συνεπάγεται και έξοδο από την Ε.Ε.), επιστροφή σε εγχώριο νόμισμα και στάση πληρωμών σε σχέση με τους εξωτερικούς δανειστές.
Αυτή την πρόταση κατέθεσαν επίσημα τον Μάιο του 2013 στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στα πολιτικά κόμματα. Μια ανυπόγραφη πρόταση γεμάτη επαναλήψεις, αντιφάσεις και αυτούσιες αντιγραφές από άλλες πηγές. Δεν ξεκαθαρίζαν με ποιο τρόπο θα καταστεί εφικτή η αποπληρωμή του εξωτερικού δημόσιου χρέους και δεν είχαν κυριολεκτικά κανένα πλάνο για την αντιμετώπιση της πλήρους απώλειας κάθε ίχνους  φερεγγυότητας από μέρους της κυπριακής οικονομίας.
Εν τούτοις η ακελική πρόταση δεν παρέλειπε να κάνει αναφορά σε άλλες περισπούδαστες εισηγήσεις του τύπου, «να λειτουργήσει η οικονομία χωρίς μετρητά μέχρι να ετοιμαστούν τα νέα νομίσματα», λύση, που οι μυστήριοι συντάκτες θεωρούσαν ως τη «λιγότερο προβληματική από ότι εκ πρώτης όψεως φαίνεται, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των συναλλαγών ούτως ή άλλως γίνεται χωρίς μετρητά».
Κι ενώ το ΑΚΕΛ ακροβατούσε μεταξύ λίρας και ευρώ, τα μικρά κόμματα -όλα ανεξαιρέτως- λάτρεψαν το Τσιπρικό μοντέλο ηγεσίας. Τον νεαρό που από το πουθενά έκανε τον κόσμο να παραληρεί. Που ανέβασε τις προσδοκίες υπερβολικά και που πέτυχε να δημιουργήσει ένα πρωτόγνωρο ενθουσιασμό και φανατικό κοινό. Στο πάρα ένα γλύτωσε η Ελλάδα από την απόλυτη οικονομική καταστροφή εξαιτίας της δυσκολίας του ίδιου να κατανοήσει ότι σε δύσκολα ζητήματα δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις κάτι που τελικά παραδέχτηκε και ο ίδιος. Όπως εύστοχα δήλωσε ο Θεοδωράκης στη Le Monde “Τα ιδιαίτερα του κ. Τσίπρα μας κόστισαν ακριβά“.
Σήμερα Μάιο του 2016, που η Κύπρος μας βρέθηκε επιτέλους εκτός μνημονίου και το άρμα της ανάπτυξης επανεκκινεί, δεν υπάρχει χώρος ούτε για πειραματισμούς, ούτε για μαθητευόμενους μάγους.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός τόλμησε διαχρονικά να προτείνει εγκαίρως τα χρήσιμα και τα σωστά. Κόντρα στο λαϊκισμό και στην κενή συνθηματολογία. Με κεντρικούς άξονες τον πατριωτικό ρεαλισμό στο Κυπριακό και τη συνετή διαχείριση στην οικονομία. Συναντήσαμε κατά καιρούς σκληρή κριτική και λοιδορίες, αλλά παραμείναμε πιστοί στην ιδεολογία και στις αρχές μας.
Σήμερα, αυτά που εμείς λέγαμε για χρόνια, αποτελούν τις προφανείς και ορθολογικές εθνικές επιλογές. Το Κυπριακό δεν μπορεί να παραμένει άλυτο. Το κράτος δεν μπορεί να ξοδεύει περισσότερα απ’ όσα έχει. Χρειαζόμαστε ένα νέο οικονομικό μοντέλο. Η Κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, οδηγεί την Κύπρο μπροστά. Αυτή η πορεία πρέπει να συνεχιστεί. Η Κύπρος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω.
Γι αυτό η Κύπρος χρειάζεται ένα ισχυρό Δημοκρατικό Συναγερμό για να στηρίξει την Κυβέρνηση στις δύσκολες μάχες που έρχονται. Που να μπορεί να επιτελέσει ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έργο και να προωθήσει αποτελεσματικά την κυβερνητική πολιτική. Χρειαζόμαστε Βουλευτές μάχιμους και ικανούς. Που να μπορούν να αντιμετωπίσουν το μηδενισμό της αντιπολίτευσης και να πείσουν την κοινωνία για την ορθότητα των πολιτικών μας.

Τώρα είναι η ώρα του Δημοκρατικού Συναγερμού! Η ώρα να δικαιώσουμε την 40χρονη ιστορία μας. Στις εκλογές της 22ας Μαΐου 2016, πάμε στις κάλπες για να αποδείξουμε ότι οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν πολιτική κρίση και άποψη. Ξεκινάμε το αύριο!

Συνέντευξη στην Εφημ. Η Σημερινή

Ξένια Κωνσταντίνου

Υποψ. Βουλευτής ΔΗΣΥ Λευκωσίας, Αρ.8

Είμαι υποψήφια επειδή… Πιστεύω ότι, η Κύπρος για να προχωρήσει μπροστά πρέπει να αλλάξει. Να κάνει τομές και να εξελιχθεί σε όλα τα επίπεδα και θεωρώ ότι σε αυτή την προσπάθεια έχω τη γνώση, τις δεξιότητες και την απαιτούμενη πολιτική τόλμη για να συνεισφέρω ουσιαστικά. Ο στόχος μου είναι να συμβάλω στην προώθηση μίας νέας πολιτικής κουλτούρας που θα σέβεται τον κάθε πολίτη, που θα διέπεται από τεκμηριωμένο πολιτικό λόγο, σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Απευθύνομαι, στις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας, που πιστεύουν ότι η Κύπρος μπορεί να πετύχει περισσότερα λύνοντας τα προβλήματα της, που πιστεύουν ότι η Κύπρος μπορεί να μας κάνει περήφανους, που πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε μαζί το αύριο, για να δημιουργήσουμε τον κόσμο που θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Ζητώ την υποστήριξή των συμπολιτών μου για να τους εκπροσωπήσω στη Βουλή των Αντιπροσώπων εκφράζοντας φιλελεύθερες απόψεις και εκσυγχρονιστικές ιδέες, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, χωρίς λαϊκισμούς και χωρίς συνθηματολογίες.
 
 
Οι βασικές αλλαγές που επιδιώκω είναι…Η απρόσκοπτη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη ο τόπος για να μετατραπεί σε μία ισχυρή, δυνατή και ακμάζουσα οικονομία. Επιπλέον επιθυμώ μέσα από τη βουλή να συμβάλω στην ανάπτυξη και καλλιέργεια της έννοιας του ενεργού πολίτη μέσα σε μια ζωντανή και δυναμική κοινωνία των πολιτών. Στη στήριξη των ατομικών δικαιωμάτων κάθε πολίτη και δη των μειονεκτούντων ομάδων του πληθυσμού. Στην απομάκρυνση της κοινωνίας από τον λαϊκισμό και τα εύηχα συνθήματα και στην προσέγγιση της με τον ορθολογισμό και την ώριμη πολιτική σκέψη. Για εμένα, η στήριξη της ανοικτής οικονομίας και του υγιούς ανταγωνισμού, η προώθηση της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας στις λειτουργίες της δημόσιας υπηρεσίας  είναι βασικά συστατικά για την ευημερία και την κοινωνική συνοχή. Τέλος, πιστεύω ότι οι τομείς της δημόσιας υγείας και παιδείας είναι εκείνοι στους οποίους κρινόμαστε ως κράτος και ως πολιτεία και υπάρχουν πολλά να γίνουν για να ολοκληρωθεί η εξυγίανση και η αναβάθμιση που έχει ξεκινήσει.
 
 
Οι κύριοι τομείς, με τους οποίους προτίθεμαι να δραστηριοποιηθώ ως βουλευτής, είναι… O τομέας της παιδείας – διότι οι όποιες αποφάσεις σχετίζονται με το αύριο του τόπου, με τα νέα παιδιά, με τον μεγαλύτερο πλούτο της χώρας. Ο τομέας των εξωτερικών σχέσεων – λόγω του έντονου ενδιαφέροντoς και εμπειρίας μου με τα ευρωπαϊκά και διεθνή δρώμενα και ο τομέας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – λόγω του ότι πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά ακόμη να γίνουν ιδιαίτερα σε σχέση με τις λιγότερο προνομιούχες ομάδες πληθυσμού όπως τις μονογονικές οικογένειες, τα άτομα με αναπηρίες κλπ.
 

Scroll to top