Month: October 2019

Βία παντού.

Πλέον η βία δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Βρίσκεται καθημερινά στις οθόνες μας, μας κάνει κοινωνούς της είτε δια της ανοχής, είτε, δια τη συμμετοχής μας. Η βία είναι τόσο κυρίαρχη που για να γίνει αναγνωρίσιμη πρέπει να πάρει διαστάσεις. Μόνο τότε καταδικάζεται συλλήβδην και μετά αρχειοθετείται στη συλλογική μνήμη ως μια από τις πολλές βιωματικές εμπειρίες τύπου, «ωραία, το είδαμε κι αυτό, πάμε παρακάτω». Λίγο αργότερα οι χρήστες αναζητούν νέες καλύτερες πιο δυνατές εμπειρίες βίας από τις προηγούμενες. Ζούμε σε μία κοινωνία που έχει πάθει εθισμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και διαμέσου αυτών στην βία κάθε μορφής. Την αναζητά, την αποδέχεται, την σχολιάζει, την εξασκεί, την μοιράζεται.

Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες από τις δολοφονικές επιθέσεις στην Ισλανδία που κόστισαν τις ζωές σε δεκάδες ανθρώπους κι όπου ο δράστης είχε ζωστεί με μία κάμερα με σκοπό να μεταδώσει ζωντανά τον τρόμο και να καλλιεργήσει τη βία. Μέχρι να καταστεί εφικτό να σταματήσει η κυκλοφορία του βίντεο, έχει ήδη γίνει viral σε ολόκληρο τον πλανήτη. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μεταδοθεί μέχρι στιγμής ζωντανά δολοφονίες, αυτοκτονίες, βιασμοί, τρομοκρατικές επιθέσεις.

Μιλάμε τελικά για μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή για μέσα κοινωνικής τρομοκρατίας; Το περιστατικό ακραίας λεκτικής βίας το περασμένο Σάββατο στη Λάρνακα φανέρωσε δύο πράγματα.
Πρώτο ότι πλέον δε μιλάμε για κοινή γνώμη αλλά για κοινή διαδικτυακή γνώμη. Επειδή η ηλεκτρονική κοινωνική δικτύωση έχει υπερβεί σε επίδραση όλες τις άλλες μορφές ανθρώπινης επαφής, διαλόγου και επηρεασμού άποψης. Δεύτερο, η πολιτική ορθότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι υποκριτική και δε διαθέτει καμία συνέχεια. Αντιθέτως, διαφέρει κάθε φορά αναλόγως του πλαισίου στο οποίο νοηματοδοτείται και οποιαδήποτε ευθεία αναγωγή είναι άτοπη και υπεραπλουστευμένη. Η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών είναι σε θέση να κακίσει μία πράξη ή μία συμπεριφορά τη μια στιγμή και να διαπράξει την ίδια και χειρότερα την επομένη. Είναι σαν να υπάρχει μια μαζική ad hoc διάθεση πολιτικής ορθότητας η οποία εξαφανίζεται αμέσως μετά. Η τάση είναι πάντοτε προς τη βία.

Δεν είναι όμως όλο αυτό και μία αντανάκλαση αυτού που η κοινωνία βλέπει σε θεσμούς και δημόσια πρόσωπα; Πόσες φορές η εκφορά ρατσιστικού, βίαιου ή χυδαίου τρόπου ομιλίας και συμπεριφοράς έγινε αποδεκτή έστω δια της ανοχής ή σιωπής; Και πόσες φορές θεσμικά έχει καταστεί ως κυρίαρχο παράδειγμα η πολιτική ορθότητα, ο σεβασμός, η ανεκτικότητα και η αξιοπρέπεια;
Είναι τελικά τα κοινωνικά δίκτυα αντανάκλαση της κοινωνίας ή γινόμαστε εμείς οι ίδιοι αντανάκλαση αυτών που βλέπουμε και βιώνουμε δια της συμμετοχής μας σε αυτά; Κι αν το ένα τρέφει το άλλο, σε τι σχιζοφρενική βίαιη κοινωνία είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε;


Συνέντευξη στον Αντρέα Κούνιο, εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ, Δημοσιεύτηκε7/10/2019

1.Μικρή ήσασταν κορίτσι των κούκλων ή των παραμυθιών;
Νομίζω κανένα από τα δύο δεν κυριαρχούσε την παιδική μου ζωή. Μου άρεσε να χορεύω, να λύνω πάζλ, είχα πολλά κατοικίδια, μία κούνια DIY στην αυλή και όλα τα όργανα της ρυθμικής γυμναστικής που με απασχολούσαν πάρα πολλές ώρες. Γενικά, περισσότερο έξω παρά μέσα. 
2.Θυμάστε τον πρώτο σας χάρτινο ήρωα;
Όλοι οι ήρωες του Ντίσνευ. Έχω διαβάσει άπειρα κόμικ. Κυριολεκτικά άπειρα και ακόμη και σήμερα αν πέσει κανένα στο χέρι μου πάλι τα διαβάζω!
3.Τον πρώτο τηλεοπτικό σας ήρωα;
Νομίζω ήταν η Κάντυ. Ένα αγοροκόριτσο που μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο. Ήταν η γιαπωνέζα Όλιβερ Τουίστ κάπως.  
4.Σήμερα πιστεύετε στους ήρωες ή έχουμε υποδουλωθεί όλοι στις υλικές ανάγκες;
Πιστεύω ναι στους ήρωες και στις ηρωίδες. Αλλά οι δυνάμεις τους είναι ανθρώπινες, όχι υπερφυσικές. Για μένα ηρωίδα είναι και η πολύτεκνη μητέρα και ο εργάτης στις οικοδομές.
5.Τι ονειρευόσασταν να γίνετε όταν μεγαλώσετε και γιατί;
Μικρή ονειρευόμουν να γίνω μπαλαρίνα, μετά ήθελα να γίνω ψυχολόγος, μετά νομικός και να με που κατέληξα. Λαμπρή εξέλιξη!
6.Είναι όμορφο να ονειρεύονται τα παιδιά;
Διαπιστώνω ότι τα παιδιά ζουν κάπου μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Γι’ αυτό και είναι τόσο πολύ ευφυή.
7.Είναι όμορφο να ονειρεύονται και οι μεγάλοι ή μήπως η ηλικία τους αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα;
Νομίζω όταν μεγαλώνεις θέτεις στόχους. Αν οι στόχοι είναι μεγαλεπήβολοι μπορεί να θεωρηθούν και ως όνειρο. Εξαρτάται από το κατά πόσο θα τους επιτύχεις ή όχι.
8.Τώρα που μιλάμε, ονειρεύεστε κάτι;
Προσπαθώ να θυμηθώ πως τελείωσε  η ιστορία της Κάντυ.

9.Ποιος είναι ο τόπος που σας έκανε να ελπίζετε;
Η Κύπρος στα καλά της.

10.Ο τόπος που σας έκανε να απελπιστείτε;
Η Κύπρος στα κακά της.

11.Ταξιδεύετε και με τα φτερά της φαντασίας, κι αν ναι, πού πηγαίνετε συνήθως;
Πάω στο μέλλον. Σε ένα πιο αισιόδοξο μέλλον.
12.Η φαντασία είναι ασφαλές μεταφορικό μέσο;
Σίγουρα ασφαλέστερο από … τα ιδιωτικά τζετ.
13.Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε όταν ξυπνάτε το πρωί;
Να σκεπάσω την κόρη μου, να βγάλω το σκυλί έξω, να κάνω καφέ. Περίπου με αυτή τη σειρά.
14.Και ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε λίγο προτού πέσετε για ύπνο;
Ότι πάλι καθυστέρησα να πάω για ύπνο.
15.Είστε οπαδός του χειμώνα ή του καλοκαιριού;
Της άνοιξης!
16.Με τι γελάτε συνήθως;
Με τις γκάφες μου.

17.Και με τι δακρύζετε συνήθως;
Με τα λάθη μου και με το άδικο.
18.Διαβάζετε και τι;
Το καλοκαίρι διαβάζω και μυθιστορήματα αλλά κυρίως διαβάζω βιβλία για την πολιτική, την έννοια της ελευθερίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μ’ αρέσουν τα πολιτικά βιβλία που πραγματεύονται ιδέες και αμφιλεγόμενα ζητήματα.
19.Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;
Αγαπημένα μου μαθήματα ήταν εκείνα που δίδασκαν οι αγαπημένοι μου καθηγητές και καθηγήτριες. Το μέσο της μάθησης για εμένα μπορούσε να αποτελέσει την απόλυτη έμπνευση ή την απόλυτη βαρεμάρα.

20.Και σε ποιο μάθημα την κάνατε κοπάνα;
Στη λογιστική!
21.Ποιο πρόσωπο λείπει πάρα πολύ από τη ζωή σας;
Μου λείπουν πολύ πολλοί φίλοι. Η επαφή μας πλέον έγινε διαδικτυακή, οπότε και πιο τυπική θεωρώ.
22.Εάν σας ζητούσα να μου πείτε πέντε άτομα που θα θέλατε, τώρα, στη συντροφιά μας, ποια απάντηση θα μου δίνατε;
Τις τρεις καλύτερες μου φιλενάδες, τη Μελίνα Μερκούρη και την Ελένη Αρβελέρ. Αυτό θα ήταν μια σπουδαία γυναικεία παρέα.
23.Θα πηγαίνατε στο φεγγάρι μετ’ επιστροφής;
Υπό προϋποθέσεις.
24.Άνευ επιστροφής;
Όχι, αλλά θα διεκδικούσα να στείλω μια λίστα με προτεινόμενους.
25.Τι αισθάνεστε όταν συλλογίζεστε την απεραντοσύνη του σύμπαντος, δεδομένου μάλιστα ότι οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το σύμπαν δεν έχει αρχή και τέλος;
Μου δημιουργεί δέος και αισιοδοξία μαζί.
26.Ποιο γνώρισμα του χαρακτήρα σας δεν θα αλλάζατε ποτέ;
Το να λέω αυτό που πιστεύω.
27.Ποιο γνώρισμα του χαρακτήρα σας θα αλλάζατε με την πρώτη ευκαιρία;
Τον εγωισμό μου.
28.Μπορείτε να μου πείτε το συνώνυμο της λέξης μητέρα;
Ασφάλεια.
29.Και το συνώνυμο της λέξης πατέρας;
Σιγουριά.
30.Ποιος είναι ο γλυκύτερος ήχος που ακούσατε μέχρι σήμερα;
Το παιδικό χαχανητό.
31.Πείτε μου κι έναν ήχο που ενοχλεί και την ακουστική σας και την αισθητική σας.

Τα ringtones με σπαραξικάρδια ελληνικά λαϊκά τραγούδια.


Και τώρα;

Ο Πρόεδρος έκανε μια ομολογουμένως πολύ καλή εμφάνιση ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, με μία συγκροτημένη και σαφή ομιλία αναφορικά με τους στόχους και τις επιδιώξεις της πλευράς μας. Με τα σωστά ερωτήματα απέναντι στην Τουρκία αναφορικά με τη στάση και τις παραβιάσεις της και με αποδέκτη το σύνολο της διεθνούς κοινότητας. Ο Πρόεδρος απέφυγε οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί ως γενικό ή αμφιλεγόμενο. Πέτυχε έτσι να τοποθετήσει με τον πλέον επίσημο τρόπο και δια του βήματος της Γ.Σ. τη ξεκάθαρη θέση και προσήλωση της ελληνοκυπριακής κοινότητας στη λύση της ΔΔΟ και να κλωτσήσει την μπάλα πίσω στο γήπεδο της Τουρκίας.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι τι γίνεται τώρα; Ο Γ.Γ. των Η.Ε. είχε διαδοχικές συναντήσεις τόσο με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, όσο και με τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Οι δηλώσεις που έγιναν στη συνέχεια φανέρωσαν τη δυσπιστία που εξακολουθεί να υπάρχει μεταξύ των δύο μερών αλλά και την αμοιβαία σύγκλιση ότι η οποιαδήποτε νέα πρωτοβουλία πρέπει να οδηγήσει σε αποτελέσματα.

Και τώρα τι; Αν ισχύουν οι πηγές που αναφέρουν ότι ο ΓΓ προτίθεται να συγκαλέσει εντός φθινοπώρου τριμερή ή και άτυπη πενταμερή αυτό θα σημαίνει ότι η διαδικασία των διαπραγματεύσεων θα επαναρχίσει με συγκεκριμένους όρους αναφοράς. Τη στιγμή μάλιστα που η Τουρκία προχωρά μονομερώς σε παράνομες ενέργειες τόσο εντός της κυπριακής ΑΟΖ αλλά και σε σχέση με τις εξαγγελίες και τις κινήσεις στις οποίες προβαίνει σε σχέση με την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου.

Στην προχθεσινή του ομιλία από το βήμα της Γ.Σ. του ΟΗΕ ο Πρόεδρος της Τουρκίας προέβη σε μία αρχηγική ομιλία όπου έστρεψε τα πυρά του κατά των Ελληνοκυπρίων αλλά παράλληλα έδειξε ότι η ενεργειακή διάσταση του ζητήματος  τον απασχολεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Την ίδια στιγμή βεβαίως επανέλαβε τη δική του κόκκινη γραμμή ότι οι μηδενικές εγγυήσεις δε θα γίνουν αποδεκτές από την Τουρκία. Η κατάσταση προμηνύεται δύσκολη και επικίνδυνη. Από την άλλη οι εκλογές στα κατεχόμενα την ερχόμενη Άνοιξη θέτουν ένα χρονικό ορόσημο καίριας σημασίας. Τυχόν «απόσυρση» από την πολιτική σκηνή του Μουσταφά Ακιντζί θα αποτελούσε πιθανόν ταφόπλακα σε κάθε νέα προσπάθεια επιδίωξης μιας Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδιακής λύσης και θα οδηγούσε στον πλήρη έλεγχο των Τουρκοκυπρίων από την Άγκυρα.

Οπότε καλοδεχούμενη η εξαγγελία του ΓΓ για ανάληψη νέας πρωτοβουλίας και καταδικαστέα η απόφαση της Τουρκίας να επαναεισβάλει στην ΑΟΖ της Δημοκρατίας. Το ερώτημα όμως που εξακολουθεί να πλανάται είναι κατά πόσο η δική μας πλευρά έχει την «πολυτέλεια» του χρόνου ή όχι. Κατά την άποψή μου, δυστυχώς δεν την έχει. Πρώτο επειδή τίποτα και κανένας δε μπορεί να εγγυηθεί τη διακοπή των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας. Δεύτερο, δημιουργείται σοβαρή υποψία ότι η Τουρκία ενδεχομένως δια μέσου των παράνομων ενεργειών της να επιδιώκει να κερδίσει χρόνο και να σπρώξει την πλευρά μας σε μία λύση δύο κρατών, και τρίτο, τυχόν αλλαγή στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων ίσως να φέρει νέα δεδομένα και νέες επιδιώξεις στο τραπέζι των συνομιλιών τα οποία θα απέχουν πολύ από τα ψηφίσματα των Η.Ε. και την ομοσπονδιακή λύση.

Scroll to top