Author: xeniaconstantinou

Η ΞΕΝΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΙΛΑ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ CYPRUS TIMES #CT

Γιατί να ψηφίσει κάποιος τον ΔΗΣΥ στις βουλευτικές;

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει δείξει ιστορικά και έχει αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελεί την πολιτική δύναμη της σύνεσης και της συναίνεσης, της συνέχειας και της συνέπειας. Εμείς μπορούμε να εκφράσουμε συλλογικά και δημιουργικά τον κόσμο της εργασίας και τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, τον κόσμο της έρευνας και τον κόσμο της αγοράς, τον κόσμο της σταθερότητας και τον κόσμο των μεταρρυθμίσεων. Μπορούμε να διαχειριστούμε το μέλλον της χώρας με ασφάλεια και σιγουριά, χωρίς πειραματισμούς  και χωρίς παλινδρομήσεις. Με σύγχρονη αντίληψη για την οικονομία, με φιλοευρωπαϊκό πρόσημο και με εξωστρέφεια.

Ο Γλαύκος Κληρίδης, ως ιδρυτής και πατριάρχης της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης, έχει κληροδοτήσει πολιτικές παρακαταθήκες και πολιτικά διδάγματα που σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Κυρίως όμως μας έχει διδάξει ότι από όλες τις πτυχές της ζωής, το τιμιότερον και το αγιότερον εστίν η πατρίς. Έτσι, η πολιτική υπευθυνότητα είναι μια πολιτική στάση ζωής. 

Και γιατί εσάς προσωπικά;

Διεκδικώ επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων, για να συνεχίσω να συμβάλλω στην προσπάθεια για την οικοδόμηση μιας καλύτερης χώρας και μιας καλύτερης κοινωνίας. Θεωρώ ότι το σύντομο χρονικό διάστημα που βρίσκομαι στη Βουλή ότι έχω επιδείξει έργο, ευαισθησία και αποτελεσματικότητα. Στόχος μου είναι να συνεχίσω ακόμη πιο ουσιαστικά να υπηρετώ και να στηρίζω την παράταξη και την πατρίδα μου εκφράζοντας θέσεις και προάγοντας ζητήματα που συμβάλουν προς την κατεύθυνση της αλλαγής και του εκσυγχρονισμού.

Τι διακυβεύεται στις βουλευτικές του Μαΐου; Τι θα κριθεί κατά τη γνώμη σας;

Θα κριθεί η πολιτική σταθερότητα της επόμενης διετίας. Αυτό είναι που κρίνεται! Γιατί έχουμε μπροστά μας κάτι λιγότερο από δύο χρόνια μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές και έχουμε να διαχειριστούμε άμεσα την κρίση της πανδημίας και τα μέτρα στήριξης της οικονομίας και της κοινωνίας. Έχουμε επιπλέον 4 μεγάλες μεταρρυθμίσεις ενώπιον μας, αυτή της δικαιοσύνης, της τοπικής αυτοδιοίκησης, της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και της δημόσιας υπηρεσίας. Δύο χρόνια είναι μεγάλος κοινοβουλευτικός χρόνος για να πετύχουμε να ολοκληρωθούν οι συζητήσεις και να ψηφιστούν από τη Βουλή για το συλλογικό καλό όλων μας, αν επιδειχθεί η μίνιμουμ συναίνεση. Αν όμως αύριο οι εκλογές αναδείξουν μία βουλή Βαβέλ κι αποδυναμωμένο το κυβερνών κόμμα αντιλαμβάνεστε ότι θα ζήσουμε δύο χρόνια παρατεταμένου προεκλογικού κλίματος, με έντονη πόλωση και τοξικότητα και με τις χειρότερες συνέπειες για όλους και κυρίως για την οικονομία.

Oι εκλογές διεξάγονται με φόντο τις καταγγελίες για διαφθορά. Είναι προφανές ότι η απόσταση ανάμεσα στους πολίτες και τους πολιτικούς διευρύνεται σοβαρά. Πώς μειώνεται αυτή η απόσταση;

Με τιμωρία και θεσμικές αλλαγές. Αλλά δυστυχώς και τα δύο αυτά απαιτούν κάποιο χρόνο. Για τις θεσμικές αλλαγές εμείς ως Δημοκρατικός Συναγερμός έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες εισηγήσεις αλλά και έχουμε υποστηρίξει έμπρακτα κάθε νομοθετική αλλαγή που κινείται προς την κατεύθυνση της διαφάνειας και του ελέγχου. Εσωτερικά φέτος ειδικότερα έχουμε υιοθετήσει πολύ αυστηρά κριτήρια διαφάνειας για όλους μας τους υποψήφιους. Είναι με έργα και όχι με λόγια που δείχνει θεωρώ μία παράταξη και η ηγεσία της την προθυμία να περάσουμε σε μία νέα πιο διάφανη κουλτούρα και ενίσχυση της λογοδοσίας.

Πώς αποτιμάτε την παρουσία σας στη Βουλή;

Αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες! Προσωπικά είμαι ικανοποιημένη. Θεωρώ ότι τους τελευταίους 14 μήνες έχω εργαστεί με σοβαρότητα και συνέπεια. Έχω αναδείξει πολλά νέα θέματα, έχω πάρει πρωτοβουλίες και θεωρώ ότι η συμβολή μου στο δημόσιο διάλογο ήταν πάντοτε συγκροτημένη και νηφάλια. Έχω προσπαθήσει να επιλύσω προβλήματα, να βοηθήσω τον άνθρωπο ιδιαίτερα τα παιδιά, τους νέους, τις γυναίκες και τους ηλικιωμένους μας, να είμαι δίπλα στους συμπολίτες μου ιδιαίτερα κατά τη δύσκολη πρώτη περίοδο της πανδημίας. Έχω επίσης συμβάλει και υποστήριξα τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος, όπως τις κοινωνικές επιχειρήσεις, τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, τον κώδικα δεοντολογίας βουλευτών κλπ. Νιώθω πως έχω όμως ακόμη πολλά να κάνω.

Και τι είναι εκείνο που θέλετε να συνεχίσετε; Πού θα εστιάσετε τη δραστηριότητά σας;

Θεωρώ ότι όλοι πρέπει να συμβάλουμε στη μεγάλη προσπάθεια για ανάκαμψη της οικονομίας. Επαναφορά και ψήφιση των κρατικών εγγυήσεων, κίνητρα για επενδύσεις και ανάπτυξη του επιχειρείν. Επιπλέον όμως επιθυμώ να συνεχίσω και να ολοκληρώσω πρωτοβουλίες που έχω ήδη ξεκινήσει, όπως, την αναγνώριση και κατοχύρωση της πρακτικής άσκησης για νέους, την πρωτοβουλία για αλλαγή του όρου “παιδική πορνογραφία”, την απλοποίηση διαδικασιών του κράτους προς όφελος του πολίτη και τη διευκόλυνση της προσβασιμότητας μέσω της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Χρειαζόμαστε ένα πιο γρήγορο, φιλικό και προσβάσιμο κράτος για να υποστηρίξουμε τον πολίτη και τον επιχειρηματία αλλά και για να προσελκύσουμε επενδύσεις.

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την άτυπη Πενταμερή για το Κυπριακό. Με ποιες προσδοκίες;

Νομίζω ότι οι προσδοκίες αντικειμενικά δεν είναι μεγάλες. Όμως είμαι της άποψης πως σε κάθε ευκαιρία για επανέναρξη του διαλόγου η δική μας πλευρά οφείλει να είναι παρούσα, έτοιμη κι εποικοδομητική. Θεωρώ ότι η διεθνής συγκυρία μάλλον ευνοεί την πλευρά μας. Υπάρχει μία αναζωπύρωση του διεθνούς ενδιαφέροντος για την Κύπρο, οπότε αποτελεί μια ευκαιρία. Αν πετύχουμε μέσα από την άτυπη πενταμερή επανεκκίνηση του διαλόγου πάνω στη συμφωνημένη βάση θα είναι μια  πολύ σημαντική εξέλιξη.

Βλέπετε να υπάρχουν οι προϋποθέσεις για κάποιο θετικό αποτέλεσμα; Η Τουρκία έχει λόγο, έχει κίνητρο να προχωρήσει σε κάποια βήματα που θα γεφυρώσουν τη διαφορά;

Η Τουρκία σήμερα ειδικότερα και με τα προβλήματα που ταλανίζουν εσωτερικά τη χώρα και την οικονομική κρίση που ολοένα βαθαίνει έχει κάθε λόγο να έρθει σε ένα συμβιβασμό για να διασφαλίσει ενισχυμένη τελωνειακή Ένωση με την Ε.Ε., επιπλέον χρηματοδοτήσεις και ομαλοποίηση των σχέσεών της με Ε.Ε. και ΗΠΑ.

ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: “Οι τρεις νέες προκλήσεις”

Η πανδημία έχει επηρεάσει καθοριστικά τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας. Μία πανδημία η οποία δυστυχώς κράτησε πολύ περισσότερο απ’ όσο αρχικά υπολογίζαμε ή μπορούσαμε να φανταστούμε. Τουλάχιστον όμως σήμερα, κατέχουμε το ένα και μοναδικό αποτελεσματικό εργαλείο που έχουμε στη μάχη ενάντιά της που είναι η ταχεία εξέλιξη του εθνικού εμβολιαστικού μας προγράμματος, σε συνδυασμό με τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης. Οι ζηλευτές εικόνες που φτάνουν από τη γειτονική χώρα του Ισραήλ φανερώνουν του λόγου το αληθές. Με εμβολιαστική κάλυψη που πλησιάζει το 50% κυριάρχησαν ξανά οι εικόνες ελπίδας και ζωής από την επιστροφή στην κανονικότητα. Γεμάτες πλατείες, επιχειρήσεις να σφύζουν από ζωή, χαρούμενα πρόσωπα χωρίς μάσκες κι αποστάσεις.

Η δική μας χώρα βρίσκεται συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες σε πολύ καλή εμβολιαστική πορεία. Με υψηλές εμβολιαστικές δυνατότητες και 129 000 εμβολιασμούς μέχρι στιγμής. Έτσι κι ενώ οδεύουμε προς την οριστική έξοδο προκύπτουν τρεις προκλήσεις.

Η πρώτη αφορά στην κόπωση που επικρατεί γενικώς μετά από ένα χρόνο περιορισμών. Η δεύτερη αφορά στη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών σε δύο μήνες και η τρίτη αφορά στην επόμενη ημέρα, στη μετά-covid εποχή.

Εξαιτίας της γενικευμένης κόπωσης, ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης των περιοριστικών μέτρων άρχισε να εμφανίζεται και στη χώρα μας. Με την αξιωματική αντιπολίτευση να σέρνει πρώτη το χορό της αμφισβήτησης και της διοργάνωσης μαζικών εκδηλώσεων. Προηγήθηκαν όμως ήδη παρόμοια φαινόμενα και πολύ πιο έντονα σε άλλες χώρες και έχουμε σήμερα στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν ότι, η διεξαγωγή μαζικών εκδηλώσεων ακόμη και σε ανοικτούς χώρους οδηγεί σε ταχεία αύξηση των κρουσμάτων και τελικά καταλήγουμε σε ένα φαύλο κύκλο. Έρευνα η οποία διεξήχθη από το ερευνητικό κέντρο μελετών Leibniz Centre for European Economic Research (ZEW) και το Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, εξέτασε δύο πορείες που διοργανώθηκαν από το κίνημα Querdenken το Νοέμβριο του 2020, στις οποίες συμμετείχαν περισσότερα από 10.000 άτομα στο Βερολίνο και περίπου 20.000 άτομα στη Λειψία. Σύμφωνα με την έρευνα, εάν είχαν ακυρωθεί αυτές οι πορείες, περίπου 16.000 με 21.000 κρούσματα θα είχαν αποφευχθεί μέχρι τα Χριστούγεννα. (Politico)

Γι’ αυτό το λόγο και στη βάση πλέον κι επιστημονικών δεδομένων, κι ανεξάρτητα από το σκοπό και το στόχο κάθε εκδήλωσης, πρέπει να καταστεί σαφές πως οποιαδήποτε ενέργεια οδηγεί σε πισωγύρισμα ότι πλήττει το σύνολο και τη συλλογική προσπάθεια που έχουμε καταβάλει.

Η δεύτερη πρόκληση αφορά στις βουλευτικές εκλογές στις 30 Μαΐου. Εάν ως τότε δε φτάσουμε σε ικανοποιητική εμβολιαστική κάλυψη ενδεχομένως να χρειαστούν ειδικές ρυθμίσεις οι οποίες να διευκολύνουν ιδιαίτερα τις ευπαθείς ομάδες και τους ηλικιωμένους για να μπορέσουν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έγιναν ειδικές ρυθμίσεις. Στην Ολλανδία πρόσφατα οι πολίτες ψήφισαν ακόμη και μέσα από τα αυτοκίνητά τους, ενώ οι κάλπες στα μεγάλα εκλογικά κέντρα λειτούργησαν σε πολύ περισσότερα σημεία για να αποφευχθεί συνωστισμός.

Η τρίτη και βασικότερη πρόκληση αφορά στη μετά την πανδημία εποχή και στην ανάγκη στήριξης και ανάκαμψης της οικονομίας άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα. Όλοι συμφωνούμε ότι άμεση προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η στήριξη και ανάκαμψη της οικονομίας. Ποιο μπορεί όμως να είναι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο όχι μόνο της Κύπρου αλλά ολόκληρης της ευρωπαϊκής ηπείρου μετά την πανδημία;

Τι άλλαξε η πανδημία και τι έχει επιταχύνει; Πως η πανδημία έχει ενισχύσει την καινοτομία; Πως έχει αναδείξει την ανάγκη για εφαρμογή έξυπνων συστημάτων. Πως θα μπορέσει άραγε η τεχνολογία να μας βοηθήσει στην επιστροφή στη covid-free εποχή. Τι μαθήματα έχουμε αντλήσει από την πανδημία και πως μπορούμε να αναπτύξουμε συστήματα ελέγχου για αποφυγή ή/και συγκράτηση της επόμενης πιθανής πανδημίας;

Μελετητές συμφωνούν ότι η πανδημία έκανε την τεχνολογία πιο απαραίτητη από ποτέ. Ότι έσπρωξε την καινοτομία. Είναι αναντίλεκτο γεγονός πως η πανδημία ανάγκασε όλους να αντιληφθούν και να κάνουν χρήση των απεριόριστων εφαρμογών της τεχνολογίας. Η μικρή Κύπρος έχει επιδείξει μέχρι στιγμής δυσανάλογες -για το μέγεθός της δυνατότητες- στην έρευνα και την καινοτομία. Αυτή η πρόκληση θα μπορούσε να καταστεί για εμάς μια μεγάλη ευκαιρία.

Η Ξένια Κωνσταντίνου στην Efimerida-Cy

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τη διεξαγωγή των Βουλευτικών Εκλογών του 2021 και οι ρυθμοί του προεκλογικού αγώνα εντείνονται.

Ωστόσο, υπάρχουν και οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες που δεν επιδιώκουν το μεγάλο θόρυβο, αλλά, κρατούν σταθερά χαμηλούς τόνους και διατηρούν το σοβαρό κι απλό τους χαρακτήρα. Επιμένουν με συνέπεια στα θέματα προτεραιότητάς τους και εργάζονται μεθοδικά στις επιτροπές τους. Αφήνουν το έργο τους να  πείσει για την εργατικότητα και τη συνέπειά τους.

Μαζί μας σήμερα η κ. Ξένια Κωνσταντίνου, Βουλευτής Λευκωσίας, η οποία επαναδιεκδικεί έδρα στο ψηφοδέλτιο του ΔΗ.ΣΥ στη Λευκωσία. Ανάμεσα σε άλλα μιλά για την αποστασιοποίηση της κοινωνίας από την πολιτική διεργασία, αυτά που την κάνουν περήφανη και όσα την πληγώνουν.

Αναλυτικά όσα ανέφερε στην EfimeridaCy:

Καλή σας ημέρα και καλωσορίσατε στην ιστοσελίδα μας. Πρώτη φορά μαζί μας, αν και η παρουσία σας στον χώρο των blogs και των διαδικτυακών ΜΜΕ χρονολογείται εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία…

«Ισχύει. Αρθρογραφώ εδώ και χρόνια. Διατηρώ ένα μπλοκ με όλα τα άρθρα και παρεμβάσεις μου από το 2010 το οποίο πλέον έχει μεταφερθεί στην επίσημή ιστοσελίδα όπου μπορεί κανείς να βρει τις θέσεις μου για την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τη νεολαία, τη γυναίκα και βεβαίως το κυπριακό. Πλέον λειτουργεί και σαν ιστορικό αρχείο. Ανοικτά και δημόσια».

Θυμάμαι τότε γύρω στα τέλη του 2011 και αρχές του 2012 όταν και εκλεγήκατε για πρώτη φορά στο Πολιτικό Γραφείο του Δημοκρατικού Συναγερμού, ότι κάνατε λόγο για την Κύπρο του 2020. Ήταν τότε και το ζλόγκαν του κόμματος που έβλεπε μια δεκαετία πιο μπροστά. Σήμερα πλέον ως βουλεύτρια πως κρίνετε αυτή την πορεία;

«Η πορεία της παράταξης του Δημοκρατικού Συναγερμού ήταν δίχως αμφιβολία νικηφόρα έκτοτε. Παρέμεινε πρώτη πολιτική δύναμη και πέτυχε να εκλέξει τον τότε Πρόεδρό της δυο φορές στο ανώτατο αξίωμα της Δημοκρατίας. Για την Κύπρο όμως ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη δεκαετία λόγω κρίσης, μνημονίου και όλων των παρενεργειών και επιπτώσεων αυτής. Από το 2016 που βγήκαμε από το τριετές μνημόνιο κι αναπνεύσαμε οικονομικά ξεκίνησαν και οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις όπως η μείωση της στρατιωτικής θητείας, η εφαρμογή του ΓΕΣΥ, ο εκσυγχρονισμός της επιδοματικής πολιτικής, η δημιουργία νέων Υφιπουργείων κλπ η πορεία αναστάληκε στα τέλη του 2019 που η πανδημία χτύπησε την πόρτα και στην Ευρώπη. Όμως, σε γενικές γραμμές ήταν μία δεκαετία εκσυγχρονισμού και σε κοινωνικά ζητήματα, όπως τη στρατηγική κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, την κατοχύρωση του συμφώνου συμβίωσης, την ποινικοποίηση του ομοφοβικού λόγου, το νόμο κατά του σεξισμού, το Σπίτι της Γυναίκας και το Σπίτι του Παιδιού και τόσα άλλα. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή αυτό το οποίο προέχει άμεσα είναι η έξοδος μας από την πανδημία και η ανάκαμψη της οικονομίας».

Σας ακούσαμε επίσης πολλές φορές να λέτε ότι στην πολιτική ισχύει το «τα πάντα ρει». Πόσο όμως μπορεί να βοηθά στη συμφιλίωση της με την ηθική αυτό; Δηλαδή οκ υπόσχομαι άλφα, εκλέγομαι, πράττω βήτα, αλλά δικαιολογούμαι επειδή «τα πάντα ρει»;

«Προς θεού δεν το λέω με αυτή την έννοια. Η συνέπεια είναι το Άλφα και το Ωμέγα στην πολιτική κι ένδειξη εντιμότητας και συγκρότησης. Εγώ αναφέρω συχνά το αρχαίο ρητό «τα πάντα ρει» γιατί ο πολιτικός οφείλει πάντα να είναι έτοιμος για τις γρήγορες αλλαγές που επισυμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο, στην κοινωνία και να αντιλαμβάνεται ότι τίποτα δεν παραμένει στατικό.».

Αισθανθήκατε όλο αυτό το διάστημα όπου το πολιτικό σύστημα της χώρας έχασε την εμπιστοσύνη των πολιτών απογοήτευση; Πώς αντιμετωπίζετε την όλη απαξίωση;

«Ναι, είναι κάτι που συναισθάνομαι. Σε ορισμένες περιπτώσεις η απαξίωση εκφράζεται και ως μόδα, όμως σίγουρα δεν είναι μόνο αυτό. Έχουμε σήμερα πολύ πιο απαιτητικούς πολίτες κι αυτό είναι κάτι ιδιαίτερα θετικό. Πιστεύω ότι η απαξίωση αντιμετωπίζεται μόνο με έργα, πράξεις και θεσμικές πρωτοβουλίες για αλλαγές. Οι διακηρύξεις δε θα βοηθήσουν. Οι παραδοχές όμως όταν είναι ειλικρινείς και συνοδεύονται με έργα μπορούν να κτίσουν ένα πιο υγιές πολιτικό περιβάλλον. Έχουν γίνει λάθη και χρειάζεται επί του πρακτέου να αποδείξεις ότι είσαι έτοιμος ως παράταξη να έρθεις σε ρήξη με παλιές νοοτροπίες και να χαράξεις ένα νέο πιο διάφανο και σύγχρονο δρόμο προς το αύριο».

Γιατί να πάει ένας πολίτης να ψηφίσει σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές; Τι έχει να κερδίσει και τι να χάσει;

«Επειδή ο κάθε πολίτης έχει άποψη για τα θέματα που τον αφορούν και ιδιαίτερα στη Βουλή οι αποφάσεις του σώματος έχουν άμεσο και καθοριστικό αντίκτυπο θετικό ή αρνητικό στην καθημερινότητα και στη ζωή του καθενός. Η ψήφος έχει πολύ μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη δύναμη από μία ανάρτηση, από ένα άρθρο, από μία διαμαρτυρία. Η ψήφος είναι ο πιο άμεσος τρόπος με τον οποίο μπορούν οι πολίτες να επιλέξουν πορεία».

Σας βλέπουμε να τοποθετείστε έντονα κάθε φορά που πλήγονται τα δικαιώματα, ο ανθρωπισμός και η αξιοπρέπεια του γυναικείου φύλου. Τόσο σε θέματα πολιτικής ισότητας, εργασίας, σεξισμού, διακρίσεων, αθλητισμού, συμμετοχής κτλ. Είναι αυτό μια στάση ζωής;

«Ναι είναι. Πρωτίστως επειδή πιστεύω ότι ο τρόπος που μια κοινωνία συμπεριφέρεται σε κάθε είδους μειονότητα είναι ένδειξη της ποιότητας της δημοκρατίας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι το 1ο ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να είναι απαραβίαστο για κάθε άνθρωπο. Είμαι επίσης της άποψης ότι οι πολιτικοί οφείλουν να δείχνουν με ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια τα δημοκρατικά τους αντανακλαστικά κάθε φορά που παραβιάζεται η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα κάθε ατόμου που ανήκει σε κάποια κοινωνική, πολιτική ή αριθμητική μειοψηφία».

Πιστεύετε ότι όλα αυτά τα χρόνια ανάμειξής σας στην πολιτική ήταν αρκετά για να διεκπαιρεώσετε στόχους και οράματα; Γιατί επαναδιεκδικείτε;

«Σε κάποιο βαθμό ναι. Πάντοτε ήμουν της άποψης πως ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι το κόμμα με προοπτική εξουσίας το οποίο μπορούσε να κυβερνήσει την Κύπρο με σύγχρονη αντίληψη για όλα τα μεγάλα ζητήματα. Με ορθολογισμό αλλά και με αναπτυξιακή στόχευση στην οικονομία, με κοινωνική ευαισθησία για τους πλέον αδύναμους, με φιλοευρωπαϊκή προοπτική αλλά και με μία τολμηρή και πατριωτική στάση στο κυπριακό. Στην οικονομία, το 2013 παραλάβαμε μία χρεωκοπημένη χώρα και μέσα σε τρία χρόνια μπορέσαμε όλοι μαζί να την επαναφέρουμε. Στα κοινωνικά ζητήματα πετύχαμε πράγματα ρηξικέλευθα, επαναφέραμε συντάξεις, δικαιώματα, αυξήσαμε επιδόματα, κατοχυρώσαμε νέα δικαιώματα. Στο κυπριακό έχουμε διανύσει μακρύ δρόμο στις διαπραγματεύσεις αλλά δυστυχώς ο μεγάλος μας στόχος δεν έχει ακόμη επιτευχθεί κι αναφέρομαι στη λύση και την επανένωση της Κύπρου. Έχουμε μπροστά μας μακρά πορεία και πολλά να επιδιώξουμε ακόμη».

Γέννημα-θρέμα του Πανεπιστημίου Κύπρου από τη δεκαετία του 1990, απόφοιτος  και αργότερα μέλος του επιστημονικού διοικητικού προσωπικού στις νέες εγκαταστάσεις. Σήμερα πόσο περήφανη είστε για το Πανεπιστήμιο;

«Πάρα πολύ περήφανη. Όντως έχω ζήσει στο Πανεπιστήμιο σχεδόν τη μισή μου ζωή. Πέτυχε το Πανεπιστήμιο Κύπρου μεγάλα και σπουδαία επιστημονικά και ερευνητικά επιτεύγματα που κάνουν κάθε Κύπριο περήφανο. Το Πανεπιστήμιο υπήρξε πρότυπο για τα δεδομένα της Κύπρου. Νιώθω περήφανη που αποτέλεσα μέρος της εξέλιξης του και απόφοιτός του αλλά πλέον το μοντέλο που το έφερε μέχρι εδώ χρειάζεται εκσυγχρονισμό. Μεγαλύτερη διαφάνεια και αξιοκρατία, περισσότερη εξωστρέφεια».

Δεν έχετε κατηγορηθεί ποτέ για κάποιο σκάνδαλο, διαφθορά ή διαπλοκή. Το μόνο που θυμάμαι είναι εκείνη την λίστα 39 ονομάτων δημόσιων υπαλλήλων που κατείχαν παράλληλα και κομματικά αξιώματα και δημοσιοποίησε ο ΥΠΟΙΚ το 2017 και από την οποία ο συνάδελφος σας Νίκος Κέττηρος του ΑΚΕΛ εντόπισε ότι απουσιάζατε. Απαντήσατε άμεσα για το θέμα αυτό και έκλεισε.

Συμφωνείτε με την άποψη που έχει σήμερα μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας ότι είστε όλοι οι ίδιοι, παίζετε με τους νόμους και δεν πείθετε κανένα;

«Δηλώνω σεμνά και έντιμα ότι κανένας και ποτέ δε θα βρει το δικό μου όνομα εμπλεκόμενο σε σκάνδαλα ή διαπλοκή. Για το περιστατικό στο οποίο αναφέρεστε αφορούσε στην γραπτή άδεια που όφειλαν τα πολιτικά στελέχη να έχουν που υπηρετούσαν σε κλίμακες άνω της Α8 της δημόσιας υπηρεσίας. Η πραγματικότητα είναι πως όχι μόνο δεν έκρυψα ποτέ την ιδιότητα μου από τη διοίκηση του Πανεπιστημίου Κύπρου τότε, αλλά αντίθετα, ακριβώς και λόγω αυτής για χρόνια δεν είχα προσωπική άδεια καθώς για κάθε πολιτική μου υποχρέωση δήλωνα προσωπική άδεια. Οπότε και παρόλο που το Πανεπιστήμιο δεν εμπίπτει με την αυστηρή έννοια σε αυτή τη ρύθμιση εντούτοις, όταν ανέκυψε το θέμα την επομένη κιόλας αιτήθηκα και πήρα τη γραπτή διαβεβαίωση  για σκοπούς δεοντολογίας. Θεωρώ την πολιτική ενασχόληση ως πράξη ευθύνης και καθόλου δε με ενοχλεί ο επιπλέον έλεγχος λόγω αυτής. Το θεωρώ καθήκον και υποχρέωση του κάθε πολιτικού».

Θεωρείστε από τις πολιτικούς που έχουν ξεκάθαρες θέσεις και μιλούν σε όλα τα ΜΜΕ χωρίς διακρίσεις. Πώς σχολιάζετε την σχέση του κόμματος σας και της κυβέρνησης με τους δημοσιογράφους με αφορμή βεβαίως και τα όλα όσα έγιναν στις υποθέσεις Μακάριου Δρουσιώτη και Ανδρέα Παράσχου;

«Σέβομαι απόλυτα τον θεσμικό ρόλο που έχει ο κάθε λειτουργός τύπου. Θεωρώ όμως επίσης ότι όπως κρίνεται ο καθένας μας έτσι κρίνεται και το κάθε μέσο και ο κάθε δημοσιογράφος. Προσωπικά συνδέομαι φιλικά και με τους δύο και ιδιαίτερα με τον κ. Παράσχο μας συνδέει και μια πολύ στενή οικογενειακή σχέση καθώς ήταν συμπολεμιστής με τον πρώην αγνοούμενο θείο μου,  παιδικός του φίλος, αλλά, κι ένας από τους ανθρώπους που βοήθησε ουσιαστικά και πρακτικά την οικογένειά μας για να εντοπίσει τα οστά του ήρωα. Τον εκτιμώ απεριόριστα και τίποτα δεν αλλάζει αυτό το γεγονός».

Ως άνθρωπος που όπως είπαμε και πριν ζήσατε την εποχή της μετάβασης, της δημιουργίας νεών σχολών, των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και των μεταρρυθμίσεων στον χώρο, ποιο το σχόλιό σας;

«Χαίρομαι πραγματικά για την εξέλιξή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στον τόπο μας. Η ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου αποτέλεσε για την εποχή του μία εκπαιδευτική αλλά και μία κοινωνική επανάσταση. Η πορεία και η εξέλιξή του ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και γι’ αυτό ο πήχης είναι πολύ ψηλά. Πέραν τούτου αντίστοιχα σημαντικό ήταν το έργο που έγινε κι από το ΤΕΠΑΚ, το Ανοικτό Πανεπιστήμιο αλλά και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια όπου σπούδασαν πλέον γενιές κυπρίων και συνέφεραν ουσιαστικά στο ΑΕΠ αλλά και στην ευρύτερη ανάπτυξη του τόπου. Θεωρώ ότι η έρευνα και η καινοτομία είναι από τους πλέον βιώσιμους τομείς στους οποίους πρέπει να επενδύουμε διαρκώς. Τα Πανεπιστήμια μας σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες κατατάσσουν τη χώρα μας πάντοτε πολύ ψηλά σε όλους τους δείκτες και στην απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, πράγμα που καταδεικνύει στην πράξη ότι κάθε ευρώ που επενδύεται από κρατικούς πόρους, επιστρέφει πίσω στο πολλαπλάσιο δημιουργώντας νέες ποιοτικές θέσεις εργασίας».

 

Πάμε τώρα στα προσωπικά σας. Όπως γνωρίζουμε έχετε μία κορούλα 8 ετών με την οποία συχνά μοιράζεστε δημόσια στιγμές…

«Αναπόφευκτα. Είναι όχι απλά μέρος της ζωής μου αλλά η ζωή μου όλη. Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού βλέπεις θεωρώ τον κόσμο πιο καθαρά. Τα παιδιά είναι αυθεντικά, έχουν κρίση και έχουμε το χρέος να τους αφήσουμε ένα κόσμο πιο ευαίσθητο, πιο δίκαιο και καλύτερο. Όπως λένε και οι στίχοι του Παύλου Σιδηρόπουλου, «Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα». Γι’ αυτό είναι θεωρώ απαραίτητο να υπερασπιστούμε το περιβάλλον, τη βιώσιμη ανάπτυξη και πρωτίστως ένα πιο ειρηνικό κι ελπιδοφόρο μέλλον για την πατρίδα μας».

Τέλος τι μήνυμα θέλετε να στείλετε σε όσους μας διαβάζουν εξ αφορμής της πρώτης σας παρουσίας στην EfimeridaCy;

«Το μήνυμα που θέλω να στείλω ευχαριστώντας βεβαίως κατ’ αρχήν εσένα Τάσο και την Efimerida-Cy, είναι πως ακόμη και στην πολιτική, τα πράγματα όταν χαλούν, μπορούμε πάντα να τα διορθώσουμε. Έχω απόλυτη επίγνωση του τί κάναμε σωστά και που σφάλαμε. Ζητώ τη στήριξη του κόσμου σεμνά και ταπεινά, για να συνεχίσω να χαράσσω στη Βουλή με συνέπεια, καθαρή και δυνατή φωνή μία νέα εποχή στην πολιτική. Εύχομαι να σας βρω συνοδοιπόρους σε αυτό. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την ευκαιρία που μου δώσατε! Να ‘στε καλά!»

Τάσος Θεοδώρου

EfimeridaCy

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ DAILYSTARSCYPRUS.COM

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, τι θα ευχόσουν στις γυναίκες όλου του κόσμου;

Επιτρέψετέ μου κατ’ αρχήν να ευχηθώ Χρόνια Πολλά σε κάθε γυναίκα και να ευχηθώ να μην αργεί η ημέρα εκείνη που η κάθε μία θα μπορεί να ορίσει η ίδια απόλυτα τη ζωή, τις επιλογές και την τύχη της δίχως κοινωνικούς και άλλους περιορισμούς, δίχως γυάλινες οροφές και δίχως στερεότυπα. Τότε μόνο θα μπορούμε να κάνουμε λόγο για πραγματική και ουσιαστική ισότητα!

Ποιας γυναίκας η ζωή αποτελεί έμπνευση για εσένα;

Υπάρχουν πάρα πολλές, σε όλους τους τομείς. Αν θα ξεχώριζα κάποιες από τον χώρο της πολιτικής αυτές θα ήταν, τη Ντόρα Μπακογιάννη για την πολιτική της οξυδέρκεια και ποιότητα πολιτικού λόγου, τη Μελίνα Μερκούρη για το πάθος και τη μαχητικότητά της, την Άγγελα Μέρκελ για τη νικηφόρα μακρόβια πολιτική αντοχή που έχει επιδείξει, καθώς βεβαίως και τη νεαρή Πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας, Τζασίντα Άντερν γιατί έχει πετύχει να εισάγει ένα νέο τρόπο ηγεσίας όπου η ευαισθησία και η εν συναίσθηση θεωρείται δύναμη αντί αδυναμία και ο συνδυασμός καριέρα και οικογένεια πλεονέκτημα αντί μειονέκτημα.

Ποιο θεωρείς ότι είναι το μεγαλύτερο προσωπικό και επαγγελματικό σου επίτευγμα;

Σε προσωπικό επίπεδο, πιστεύω ότι για την κάθε μητέρα και κάθε γονιό μεγαλύτερο επίτευγμα θεωρεί τα παιδιά του. Έτσι κι εγώ πιστεύω ότι η κόρη μου και η πρόοδός της είναι που με κάνει καθημερινά να νιώθω περήφανη και δυνατή. Σε επαγγελματικό επίπεδο, πλέον ασχολούμαι αποκλειστικά με την πολιτική και τον κοινοβουλευτισμό. Αν θα εστίαζα όμως σε κάτι που υπηρέτησα με συνέπεια από τα φοιτητικά μου χρόνια είναι στις πρωτοβουλίες και τη δουλειά που έχω κάνει και ως επαγγελματίας και ως ακτιβίστρια και ως βουλευτής για την ισότητα και την ανάδειξη πολιτικών φιλικών προς τις γυναίκες. Έχουμε βεβαίως ακόμη ένα μακρύ δρόμο μπροστά μας, αλλά, οι αλλαγές που έχουν επισυμβεί κατά τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο είναι πολύ ουσιαστικές και σε επίπεδο νομοθεσιών αλλά και σε επίπεδο αλλαγής νοοτροπίας και αντιλήψεων.

Η ανάπτυξη  πολιτικού  λόγου  από μια γυναίκα  υποψήφια  μπορεί  να διαφέρει  από τον πολιτικό λόγο  ενός άνδρα πολιτικού;

Δεν είναι απαραίτητο αλλά ναι μπορεί να διαφέρει και διαπιστώνω ότι τις πλείστες τόσες φορές οι γυναίκες που βρίσκονται στην πολιτική έχουν ανάμεσα στις προτεραιότητες τους τα θέματα σεξισμού, ισότητας και ίσων ευκαιριών πολύ πιο έντονα απ’ ότι οι πλειοψηφία των αντρών συναδέλφων μας. Πέραν αυτού το ύφος και ο τόνος θεωρώ ότι έχουν να κάνουν περισσότερο με το χαρακτήρα του κάθε ατόμου παρά με το φύλο του.

Μπορεί η Βουλή να βρει  τρόπους να βοηθήσει στην εκστρατεία που γίνεται  για να σπάσουν την σιωπή τους και άλλα άτομα που βίωσαν σεξουαλική παρενόχληση η βία;

Η Βουλή μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά, ενισχύοντας τις ποινές και δημιουργώντας νομοθετικό πλαίσιο στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει. Μπορεί επιπλέον να δώσει τα εργαλεία για να επιβληθούν αυστηρότερες ποινές σε περίπτωση καταδίκης. Επίσης, μπορεί στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου να ασκήσει έλεγχο προς τους θεσμούς, την αστυνομία και την εκτελεστική εξουσία σε περιπτώσεις λαθών ή και παραλείψεων.

 Εσύ έπεσες ποτέ θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή λεκτικής και σωματικής βίας; Αν ναι πως έγινε το περιστατικο/α και πως το/α διαχειρίστηκες; 

Θεωρώ ότι δεν υπάρχει γυναίκα που να μην έχει βιώσει υπονοούμενα, μειωτικά σχόλια, παράλογες προτάσεις, άβολο άγγιγμα. Πρέπει να αντιμετωπίζονται στα ίσα αυτά, για να τελειώνουν το συντομότερο. Κατανοώ όμως ότι η καθεμία μπορεί να βρεθεί σε πιο δύσκολες καταστάσεις, σε χρονίζουσες παρενοχλήσεις και να είναι εγκλωβισμένη για ένα σωρό λόγους. Θέλω να διαβεβαιώσω την κάθε γυναίκα αλλά και το κάθε θύμα σεξισμού, παρενόχλησης ή και κακοποίησης ότι δεν είναι μόνο του. Ότι εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι, θεσμοί και οργανώσεις πρόθυμοι να το υπερασπιστούν και να το στηρίξουν. Κάθε θύμα που σπάζει τη σιωπή του είναι μία ρωγμή στη νοοτροπία εκείνη που ήθελε τη γυναίκα υποτακτική και εύκολη λεία σε κάθε είδους παρενόχληση. Κάθε καταγγελία δίνει θάρρος και δύναμη σε ακόμη ένα θύμα για να καταγγείλει. Κάθε καταγγελία φέρνει πιο κοντά την καταδίκη των ενόχων και τη δικαίωση των θυμάτων!

ΆΡΘΡΟ: Για ποια ισότητα, λοιπόν;

Είναι η Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας μία ευκαιρία, για απολογισμό και σκέψη. “Γυναίκα δε γεννιέσαι, αλλά, γίνεσαι”, έγραφε η σπουδαία φεμινίστρια Σιμόν Ντε Μπουβουάρ για να καταδείξει την κοινωνική πίεση που αναγκάζει τη γυναίκα μεγαλώνοντας να λειτουργεί μέσα στα αποδεκτά κοινωνικά πρότυπα και καλούπια, πράγμα που υιοθετεί ακόμη και η ίδια. Γι’ αυτό και “γίνεται”.

Σήμερα στο 2021, έχουμε μετακινηθεί ουσιαστικά και αντικειμενικά από αυτή τη θέση και αυτή την κοινωνική παραδοχή που ήθελε τις γυναίκες εγκλωβισμένες στα κοινωνικά και πολιτισμικά άγραφα “πρέπει”;

Στο δυτικό κόσμο τουλάχιστον μάλλον ισχύει πως, γυναίκα γεννιέσαι και  ισότιμη γίνεσαι τόσο όσο θα σου επιτραπεί. Γιατί γεννιέσαι; Λόγω κοινωνικής προόδου, ενδεχομένως και πολιτικής ορθότητας. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που όταν οι γυναίκες κυοφορούσαν κορίτσια το σχόλιο ήταν, «δεν πειράζει, στο επόμενο (!)». Σάμπως και τα κορίτσια ήταν δεύτερης κατηγορίας παιδιά. Πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά. Αγόρια και κορίτσια μεγαλώνουν στο σύγχρονο κόσμο ισότιμα, δυνατά και ελεύθερα να κυνηγήσουν τα όνειρά τους στηριζόμενα στα ταλέντα και στις δεξιότητές τους.

Κάτι στραβώνει όμως στην πορεία.

Γιατί αργά ή γρήγορα κάπου συνειδητοποιείς ότι αν είσαι γυναίκα σου επιτρέπεται παντού τόσο, όσο, δεν ενοχλεί κατεστημένα, συμφέροντα, άγραφους νόμους και παραδόσεις. Ενώ παράλληλα οφείλεις να είσαι και ευγνώμων επειδή πλέον σου έχουν “δοθεί” πάρα πολλά. Σαν να υπάρχει ένα είδος κοινωνικού μέτρου αναφορικά με το πόση πρόοδος και πόσο γρήγορα μπορεί και πρέπει να επισυμβεί για τα θέματα ισότητας.

Γι’ αυτό το λόγο η αντιπροσώπευση ακόμη υστερεί σημαντικά, επειδή ακόμη και σήμερα θεωρείται κοινωνικά παράλογο να ζητάς εκπροσώπηση που να φτάνει το 50% – 50% σε συμβούλια και διορισμούς. Γι’ αυτό οι γυναίκες ακόμη δε συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό καθώς αυτό θεωρείται ακόμη και σήμερα ανδρική υπόθεση. Γι’ αυτό η πλειοψηφία των θυμάτων βίας και ενδοοικογενειακής βίας είναι γυναίκες. Επειδή εκεί ακόμη επικρατεί λιγότερη πολιτική ορθότητα, μεγαλύτερη σιωπή και περισσότερη «κανονικότητα» στους παραδοσιακούς ρόλους του καθενός. Γι’ αυτό ακόμη το σώμα που σεξουαλικοποιείται και προβάλλεται καθημερινά ως θελκτικό προϊόν προς πώληση είναι το γυναικείο επειδή αυτό ζητά ο «κόσμος». Οπότε, για ποια ισότητα μιλάμε;

Ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς και δύσκολος. Ίσως πιο δύσκολος από ποτέ. Επειδή ο σεξισμός σήμερα είναι καλά κρυμμένος και δύσκολα ανιχνεύσιμος. Βρισκόμαστε όμως σε καλό δρόμο.

Η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ήρθε να ταράξει τα νερά για ένα από τα τελευταία οχυρά συγκάλυψης. Αυτό της σεξουαλικής παρενόχλησης. Η αρχική παγωμάρα και καθυστέρηση μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα δεν ήταν αρκετή για να συγκρατήσει την οργή και την πίεση για κάθαρση. Μίλησαν κι άλλες, η ομερτά ράγισε. Κάποιοι πήγαν να ψελλίσουν κάτι του τύπου, γιατί τώρα και τι περίμενε και να δούμε τι θέλει αλλά δεν επικράτησαν. Γιατί η ισότητα δεν είναι ελεημοσύνη, η ισότητα δεν είναι μόδα, η ισότητα δεν είναι διακηρύξεις.

Η ισότητα είναι τρόπος ζωής και αντίληψης και διαπιστώνω ότι στη χώρα μας σημαντικός αριθμός από άντρες και γυναίκες το ασπάζονται. Η ισότητα είναι ένδειξη της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής ωρίμανσης μίας κοινωνίας στο σύνολό της. Η ισότητα είναι ένδειξη ποιότητας δημοκρατίας και προόδου. Η ισότητα είναι καλή για την οικονομία, την αγορά, την έρευνα και την επιστήμη. Η ισότητα… είναι καλύτερη για όλους!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΑΙΤ “ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ”

Από τον Νοέμβριο του 2019 βρίσκεται στα έδρανα της Βουλής και προσβλέπει στην επανεκλογή της με στόχο να συμμετέχει με εποικοδομητικό τρόπο σ’ αυτό το οποίο διαμορφώνει η πολιτική, δηλώνει στους ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ η Βουλευτής του ΔΗΣΥ κα Ξένια Κωνσταντίνου.

«Με ενδιαφέρει ο τόπος στον οποίον ζούμε, οι πολιτικές αποφάσεις, το μέλλον της επόμενης γενιάς, ο τρόπος με τον οποίον λειτουργεί το κράτος μας, οπότε κατά βάση αυτό είναι το κίνητρό μου και ο λόγος για τον οποίον βρίσκομαι στην πολιτική» , επισημαίνει η Βουλευτής, σχολιάζοντας επίσης και τους τομείς οι οποίοι την ενδιαφέρουν περισσότερο.

Όπως τονίζει η ίδια πρόκειται κυρίως για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, δηλαδή την ανάγκη να γίνονται μεγάλες μεταρρυθμίσεις οι οποίες να βελτιώνουν την καθημερινότητα, την ποιότητα ζωής και τις παρεχόμενες υπηρεσίες του κράτους προς τους πολίτες.

Παράλληλα υπογραμμίζει πως την απασχολούν τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις κοινωνικές πολιτικές, δηλώνοντας ότι και κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα θητείας της έχει ασχοληθεί ειδικότερα με ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την άρση των διακρίσεων, τη νέα γενιά αλλά και με την τρίτη ηλικία. «Είναι ένας τομέας στον οποίον θεωρώ ότι έχουν να γίνουν ακόμη πολλά πράγματα για να καταφέρουμε να έχουμε ένα καλύτερο κοινωνικό κράτος και ειδικότερα για τους πλέον αδύναμους και για τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες ίσως αποτελούν κατά κάποιον τρόπο θύματα διακρίσεων, είτε αφορά στις γυναίκες, είτε στους μετανάστες, είτε στους ανθρώπους που διαβιώνουν κάτω από το όριο της φτώχιας», εξηγεί.

Κληθείσα να σχολιάσει την αποχή σε προηγούμενες εκλογές εξέφρασε την άποψη ότι σε μεγάλο βαθμό είναι πράγματι απαξίωση, σημειώνοντας πως «υπάρχουν αυξημένες ανάγκες και πιο απαιτητικές προσεγγίσεις εκ μέρους των πολιτών για τους πολιτικούς, οπότε πρέπει να καταφέρουμε αυτήν την απαξίωση να την μετατρέψουμε εκ νέου σε ενδιαφέρον» και συμπληρώνοντας πως θα μετατραπεί σε ενδιαφέρον« αν και εφόσον θα μπορέσουμε να έχουμε πολίτες οι οποίοι να είναι ενημερωμένοι και στο τέλος να καταφέρουμε να έχουμε πολίτες οι οποίοι θα θέλουν να συμμετέχουν στα κοινά, στο γίγνεσθαι και στις εκλογές.

«Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο αυτό γιατί θεωρώ ότι με την αποχή, στο τέλος της ημέρας, οι μόνοι οι οποίοι ευνοούνται είναι το κατεστημένο, το υφιστάμενο καθεστώς το οποίο δεν αλλάζει, δεν ανατρέπεται κατά κάποιον τρόπο», αναφέρει, τονίζοντας την ανάγκη συμμετοχής όλου του πληθυσμού και ειδικότερα των νέων.

Η κα Κωνσταντίνου επισημαίνει ότι «η δημοκρατία, το σύνταγμα και οι θεσμοί θα συνεχίσουν να λειτουργούν, αυτή είναι η σκληρή, ωμή πραγματικότητα αλλά όσοι θα μείνουν εκτός της εκλογικής διαδικασίας δεν θα έχουν τη δυνατότητα να τους διαμορφώσουν, επομένως πρέπει να είμαστε συνδιαμορφωτές όλοι μας σε αυτά τα οποία μας αφορούν», προσθέτοντας ότι η πολιτική αφορά τα πάντα τα οποία συμβαίνουν στη ζωή μας. «Έχουμε την ευθύνη και κατά κάποιον τρόπο το χρέος απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς μας ως πολίτες να συμμετέχουμε σε αυτή τη διαδικασία», σημειώνει.

Ερωτηθείσα για την κορύφωση της διαφθοράς τα τελευταία χρόνια εξηγεί ότι δεν υπάρχει μόνο τα τελευταία χρόνια, αλλά υφίσταται από τη γέννηση της Κυπριακής Δημοκρατίας όπου και υπήρξαν σοβαρά σκάνδαλα. Παράλληλα εκφράζει την άποψη ότι «ο λόγος για τον οποίον υπάρχει η αίσθηση πως πλέον η διαφθορά είναι μεγαλύτερη, είναι επειδή υπάρχει πολύ μεγαλύτερη διαφάνεια, πιο πολλές πηγές ενημέρωσης, πιο απαιτητικοί πολίτες, οπότε η διαφθορά επηρεάζει και αφορά τον καθένα μας πολύ πιο έντονα», αναφέροντας ότι η διαφθορά είναι κάτι το οποίο θέλει και αλλαγή κουλτούρας, κάτι το οποίο βεβαίως έχει να κάνει με τα πολιτικά πρότυπα τα οποία καλλιεργούμε.

«Χρειάζεται αυξημένη εντιμότητα και ειλικρίνεια από τους ίδιους τους θεσμούς και τους πολιτικούς και όλα τα δημόσια πρόσωπα και επιπλέον θεωρώ ότι χρειαζόμαστε και ένα πιο ισχυρό νομοθετικό πλαίσιο, δηλαδή που να έχει μεγαλύτερους μηχανισμούς ελέγχου, πρέπει να υπάρχει  αλληλοέλεγχος σε μια Δημοκρατία. Προς αυτή την κατεύθυνση έχουν γίνει σοβαρά βήματα προς τα μπροστά αλλά υπάρχουν κενά τα οποία πρέπει να καλύψουμε και βεβαίως το πιο σημαντικό για να νιώθει και να ικανοποιείται το περί δικαίου αίσθημα είναι όσοι έχουν φταίξει, ανεξάρτητα ποιοι είναι, να βρεθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης για να αποδοθεί το δίκαιο εάν αυτό κρίνει το Δικαστήριο, οπότε νομίζω ότι χρειάζεται αυτή η ταχύτητα στη διερεύνηση των υποθέσεων αυτών για να νιώθει ο κόσμος ότι πράγματι όποιος φταίξει θα βρεθεί ενώπιον των πράξεων του», καταλήγει.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΑΙΤ “ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ”

  1. Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο. Τι σας ώθησε να καταθέσετε τη δική σας υποψηφιότητα σε αυτή τη συγκυρία;

Ως νέα Βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων, διεκδικώ επανεκλογή για να συνεχίσω να υπηρετώ και να υποστηρίζω τις θέσεις και τις πολιτικές που θεωρώ ότι βελτιώνουν και εκσυγχρονίζουν το κράτος και την κοινωνία μας. Με ενδιαφέρει η ευημερία των πολλών και το μέλλον των επόμενων γενεών. Γι’ αυτό πιστεύω ότι έχουμε την ευθύνη να αφήσουμε πίσω μας ένα κράτος καλύτερο, πιο σύγχρονο, πιο διαφανές, πιο δίκαιο.

Η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές απειλές και με μεγάλες προκλήσεις. Η πανδημία του κορωνοϊού και η συνεπακόλουθη οικονομική ύφεση, η τουρκική αδιαλλαξία και ο κίνδυνος της οριστικής διχοτόμησης, η διαφθορά και η διαπλοκή, ο άκρατος λαϊκισμός και οι μικροκομματικές σκοπιμότητες, οι προσωπικές ατζέντες και οι τοξικές αντιπαραθέσεις, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που δημιουργεί πολύ σοβαρούς κινδύνους.

Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας από αυτούς τους κινδύνους. Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας  από τα λάθη και από τα ατυχήματα που μπορούν να μας οδηγήσουν σε πισωγυρίσματα, σε επικίνδυνα μονοπάτια και σε τραγικά αποτελέσματα. Έχουμε καθήκον να θυμηθούμε και να θυμίσουμε πώς καταφέραμε να ορθοποδήσουμε, να διαφυλάξουμε όσα καταφέραμε να δημιουργήσουμε, και να δείξουμε πόσα ακόμα μπορούμε να πετύχουμε.

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για σας;

Είμαι Βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας του Δημοκρατικού Συναγερμού. Σπούδασα Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και κατέχω μεταπτυχιακό στον κλάδο των Διεθνών Σχέσεων από το τμήμα Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου του  Έσσεξ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εργάστηκα στον ιδιωτικό τομέα, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και για 14 χρόνια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου ως υπεύθυνη για ευρωπαϊκά προγράμματα έρευνας και καινοτομίας. Είμαι μητέρα ενός κοριτσιού 8 χρονών και νομίζω ότι το παιδί μου αποτελεί για εμένα τη μεγαλύτερη μου επιτυχία.

  1. Ποια είναι η μέχρι τώρα ενασχόληση σας με τα κοινά;

Η εμπλοκή μου με την πολιτική και τα κοινά ξεκίνησε από τα εφηβικά μου χρόνια με τη συμμετοχή μου στη Μαθητική Οργάνωση του Δημοκρατικού Συναγερμού, ΜΑ.ΚΙ Λάρνακας-Αμμοχώστου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου ήμουν δραστήρια σε φοιτητικούς ομίλους και στη Φ.Π.Κ. Πρωτοπορία του Πανεπιστημίου Κύπρου. Το 2003 ήμουν ανάμεσα τους επικεφαλής της Πρωτοβουλίας Νέων υποστήριξης της υποψηφιότητας του Γλαύκου Κληρίδη. Το 2004 εκλέγηκα Γενική Γραμματέας της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων (Ο.Ν.Ε.) του Δημοκρατικού Συναγερμού. Το 2005 εκλέγηκα επίσης Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Νεολαίας Κύπρου. Το 2007 πέτυχα εκλογή ως μέλος στο Πολιτικό Γραφείο της ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ και τον Νοέμβριο του 2009 προτεινόμενη από τη Νεολαία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και του Συμβουλίου Νεολαίας Κύπρου πέτυχα να εκλεγώ Αντιπρόεδρος στο Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας. Όταν ολοκλήρωσα τη θητεία μου εκλέγηκα πρώτη σε σταυρούς στο Πολιτικό Γραφείο του Δημοκρατικού Συναγερμού το 2012, θέση από την οποία παραιτήθηκα όταν το 2014 εκλέγηκα Πρόεδρος της Γυναικείας Οργάνωσης του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΓΟΔΗΣΥ) 2014-2018.

Από το 2019 είμαι Βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας με τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως.

  1. Ποια θεωρείτε ότι είναι τα δύο σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Κύπριος πολίτης σήμερα ποιες ενέργειες θα κάνατε για την επίλυσή τους σε περίπτωση εκλογής σας;

Θεωρώ ότι πιο σημαντικά προβλήματα ή καλύτερα προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως πολίτες και ως χώρα είναι πρώτο η μάχη με την πανδημία τόσο υγειονομικά όσο και οικονομικά καθώς και η μεγάλη μάχη του παλιού με το νέο. Θεωρώ ότι χρειάζονται μεγάλες μεταρρυθμίσεις στον τόπο μας, ειδικότερα στον τρόπο που λειτουργεί η δικαιοσύνη, στον τρόπο που λειτουργεί η δημόσια υπηρεσία και η δημόσια εκπαίδευση. Είμαι της άποψης ότι οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να συνεχιστούν απρόσκοπτα σε όλα τα επίπεδα. Είμαι πρόθυμη να αναλάβω το όποιο πολιτικό κόστος έναντι σε χρονίζουσες κατεστημένες καταστάσεις, εφόσον θα μπορώ να εξηγήσω με ειλικρίνεια και επιχειρήματα στους πολίτες τους λόγους για τους οποίους πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά.

Όλα αυτά βεβαίως χωρίς να θέλω να παρακάμψω το γενικευμένο αίσθημα που δημιουργήθηκε με το σκάνδαλο των διαβατηρίων και την καθολική ανάγκη για απόδοση ευθυνών και  τιμωρία όλων όσων έχουν εμπλακεί. Όμως αυτό είναι ένα θέμα που έχει ήδη τροχοδρομηθεί η έρευνα και που η εισαγγελία και οι διωκτικές αρχές πρέπει να χειριστούν ποινικά. Επιπλέον όμως της απόδοσης δικαιοσύνης υπάρχει τεράστια ανάγκη να επικρατήσει μέσα από θεσμικές και νομοθετικές αλλαγές η συλλογική αίσθηση της ισονομίας και του κράτους δικαίου. Γι’ αυτό ανήκω μεταξύ εκείνων που υποστηρίξαμε και εργαστήκαμε για τον κώδικα δεοντολογίας βουλευτών, για την επικαιροποίηση και διεύρυνση του πόθεν έσχες, για την οριζόντια ψηφοφορία, για τον περιορισμό θητειών κλπ, πράγμα που θα συνεχίσω ακόμη πιο επιστάμενα εάν οι πολίτες με επιλέξουν.

  1. Είσαστε υποψήφιος σε μια επαρχία, η οποία αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα αλλά και προκλήσεις. Ποιο το δικό σας όραμα για την πόλη και την επαρχία σας;

Θέλω οι Λευκωσιάτες να νιώθουν περήφανοι για την επαρχία τους. Εγώ προσωπικά ονειρεύομαι μια Λευκωσία στολίδι, όπου το παλιό και το νέο, το κλασσικό και το μοντέρνο, η ιστορία και η σύγχρονη εποχή θα δένουν αρμονικά για να συνθέτουν μία πόλη γεμάτη φως, γεμάτη μνημεία, γειτονιές με χαρακτήρα. Πιστεύω ότι η δύναμη της Λευκωσίας είναι που είναι διάσπαρτη με πολιτισμικούς θησαυρούς από το κέντρο της παλιάς πόλης, μέχρι την πιο απομακρυσμένη ορεινή κοινότητα έχει πολιτισμό και ιστορία χιλιετιών να αναδείξει θέλω να τη δω να το κάνει. Οι Λευκωσιάτες έχουν κάνει θεωρώ πάρα πολλή υπομονή τόσα χρόνια για να ολοκληρωθούν έργα και υποδομές. Νομίζω ότι πλέον δικαιούνται να δουν και να ζήσουν το αποτέλεσμα τόσο αισθητικά αλλά και από άποψη ποιότητας ζωής. Γι’ αυτό εξάλλου θεωρώ τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης για να διασφαλίζει αυτοτέλεια και αυτονομία στις τοπικές αρχές απαραίτητη και την υποστηρίζω.

  1. Πέραν από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες υπάρχουν πάντα κάποια λιγότερο σημαντικά και καθημερινά θέματα, τα οποία όμως και πάλι θα πρέπει να υπάρχουν στο πλάνο κάθε πολιτικού. Θα μπορούσες να μας αναφέρεις ποιο θα έβαζες εσύ, στη δική σου λίστα, ως προτεραιότητα για υλοποίηση;

Είμαι της γνώμης πως τα καθημερινά είναι εξίσου σημαντικά με πιο άμεσο κι απαραίτητο κατά την άποψή μου, το να αποκτήσουμε ένα πιο φιλικό κι ανθρώπινο κράτος έναντι στους πολίτες. Ακριβώς σε αυτό το σημείο είναι που υπεισέρχεται και ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης και της αποκέντρωσης που πρέπει να γίνει αποδίδοντας περισσότερες αρμοδιότητες στις τοπικές αρχές. Δεν πρέπει τη σχέση του πολίτη με την πολιτεία να τη χαρακτηρίζει η ταλαιπωρία, αλλά, η αμεσότητα, η ισονομία και ο σεβασμός. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε ηλεκτρονική διακυβέρνηση, χρειαζόμαστε ψηφιακή κατάρτιση ειδικότερα των πιο ευάλωτων και ατόμων τρίτης ηλικίας και χρειαζόμαστε στοχευμένη κατάρτιση και ενδυνάμωση των λειτουργών του δημοσίου τομέα. Είναι όλα θέματα τα οποία προωθώ με προτάσεις νόμους, με την εγγραφή αυταπάγγελτων θεμάτων και ασκώντας πολιτική επιρροή στους αρμόδιους φορείς υλοποίησης με στόχο να βελτιώσουμε την καθημερινότητα.

Σχόλιο στην εφημ. Χαραυγή για τις Βουλευτικές εκλογές 2021

Στον Δημοκρατικό Συναγερμό  θα δώσουμε κι αυτή την πολιτική μάχη με όλες μας τις δυνάμεις και με την προσδοκία να διατηρήσουμε τη θέση μας ως πρώτη πολιτική δύναμη του τόπου. Όμως, είμαι της άποψης πως είναι ακόμη νωρίς για εκτιμήσεις. Tο πολιτικό περιβάλλον είναι ιδιαίτερα δυναμικό και ρευστό οπότε θα έλεγα να αναμένουμε λίγο ακόμη έως ότου διαμορφωθούν οι συνδυασμοί και η στρατηγική της κάθε παράταξης. Οι πολιτικοί μας στόχοι είναι να απευθύνουμε ένα ισχυρό κάλεσμα προς όλους τους συμπολίτες μας οι οποίοι πιστεύουν στην ελεύθερη οικονομία, στο κοινωνικό κράτος για τους αδύναμους και στην επανένωση της πατρίδας μας να υποστηρίξουν τον Δημοκρατικό Συναγερμό ως την παράταξη εκείνη η οποία μπορεί να βγάζει τη χώρα από τα δύσκολα, η οποία ξέρει να κυβερνά με σύνεση και η οποία υποστηρίζει και εισάγει μεγάλες μεταρρυθμίσεις στον τόπο. Αναγνωρίζουμε το δύσκολο πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα κληθούν οι πολίτες να πάνε στις κάλπες. Ένα περιβάλλον το οποίο σχεδόν καθημερινά έρχεται αντιμέτωπο με τον λαϊκισμό και τις ψεύτικες ειδήσεις. Για εμάς η πολιτική απαξίωση είναι μία πρόκληση την οποία θα αντιμετωπίσουμε με αλήθειες, παραδοχές και πολιτικές θέσεις. Στον Δημοκρατικό Συναγερμό δεν έχουμε να προτάξουμε «θα» αλλά, αποτελέσματα. Απτά αποτελέσματα στην οικονομία, στη διαχείριση της πανδημίας, στη μεταρρύθμιση της υγείας και της κοινωνικής πολιτικής. Με αυτά τα πορευθούμε προς τις βουλευτικές εκλογές. Προτεραιότητά μας είναι να εμβολιάσουμε το οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης με τρόπο που να βγάζει την οικονομία και τις επιχειρήσεις από τα αδιέξοδα στα οποία έχουν βρεθεί λόγω της πανδημίας. Θέλουμε να συγκρατήσουμε την ανεργία και να δώσουμε προοπτικές ανάπτυξης. Η οικονομική ευημερία, η διαφάνεια και η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους αποτελούν για εμάς βασικούς πυλώνες για τις προτάσεις που θα θέσουμε ενώπιον των πολιτών στην εσωτερική διακυβέρνηση. Παράλληλα, το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα αποτελεί περίοδο εξελίξεων στο εθνικό μας ζήτημα, όπου η θέση του Δημοκρατικού Συναγερμού είναι σαφής και ξεκάθαρη, πως μόνο μέσα από μία συνολική κι ολοκληρωμένη συμφωνημένη διευθέτηση θα μπορεί η πατρίδα μας να αποκτήσει βιώσιμη ασφάλεια και προοπτική.

ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ – ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2021, “ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΦΩΝΗ”

Ως νέα Βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων, διεκδικώ επανεκλογή για να συνεχίσω να αγωνίζομαι για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, για την ευημερία της κοινωνίας, για τη δικαιοσύνη και την ισότητα και την επανένωση της Κύπρου.

Διεκδικώ επανεκλογή για να συνεχίσω να υποστηρίζω, με καθαρή και δυνατή φωνή τις φιλελεύθερες και τις ορθολογικές απόψεις που οδηγούν και διατηρούν την Κύπρο στο ευρωπαϊκό μέλλον της εξέλιξης και της προόδου.

Διεκδικώ επανεκλογή, για να συνεχίσει να ακούγεται η φωνή μου στη δημόσια συζήτηση, στα κέντρα λήψεως αποφάσεων και στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές απειλές και με μεγάλες προκλήσεις. Η πανδημία του κορωνοϊού και η συνεπακόλουθη οικονομική ύφεση, η τουρκική αδιαλλαξία και ο κίνδυνος της οριστικής διχοτόμησης, η διαφθορά και η διαπλοκή, ο άκρατος λαϊκισμός και οι μικροκομματικές σκοπιμότητες, οι προσωπικές ατζέντες και οι τοξικές αντιπαραθέσεις, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που δημιουργεί πολύ σοβαρούς κινδύνους.

Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας από αυτούς τους κινδύνους. Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας  από τα λάθη και από τα ατυχήματα που μπορούν να μας οδηγήσουν σε πισωγυρίσματα, σε επικίνδυνα μονοπάτια και σε τραγικά αποτελέσματα. Έχουμε καθήκον να θυμηθούμε και να θυμίσουμε πώς καταφέραμε να ορθοποδήσουμε, να διαφυλάξουμε όσα καταφέραμε να δημιουργήσουμε, και να δείξουμε πόσα ακόμα μπορούμε να πετύχουμε.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει δείξει ιστορικά και έχει αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελεί την πολιτική δύναμη της σύνεσης και της συναίνεσης, της συνέχειας και της συνέπειας. Εμείς μπορούμε να εκφράσουμε συλλογικά και δημιουργικά τον κόσμο της εργασίας και τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, τον κόσμο της έρευνας και τον κόσμο της αγοράς, τον κόσμο της σταθερότητας και τον κόσμο των μεταρρυθμίσεων. Εμείς μπορούμε να διαχειριστούμε το μέλλον της χώρας με ασφάλεια και σιγουριά, χωρίς πειραματισμούς  και χωρίς παλινδρομήσεις.

Ο Γλαύκος Κληρίδης, ως ιδρυτής και πατριάρχης της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης, έχει κληροδοτήσει πολιτικές παρακαταθήκες και πολιτικά διδάγματα που σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Κυρίως όμως μας έχει διδάξει ότι από όλες τις πτυχές της ζωής, το τιμιότερον και το αγιότερον εστίν η πατρίς. Έτσι, η πολιτική υπευθυνότητα είναι μια πολιτική στάση ζωής. 

Έχοντας αυτά ως γνώμονα και ως οδοδείκτη, διεκδικώ επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων, για να συνεχίσω να συμβάλλω στην προσπάθεια για την οικοδόμηση μιας καλύτερης χώρας και μιας καλύτερης κοινωνίας.

Για τη δική μας χώρα και για την δική μας κοινωνία θέλω να επαναλάβω τους στίχους της νεαρής Αφροαμερικανίδας ποιήτριας Αμάντα Γκόρμαν, τους οποίους απήγγειλε κατά την τελετή ορκωμοσίας του νεοεκλεγέντος Αμερικανού Προέδρου Τζο Μπάιντεν:

Υπάρχει πάντα το φως εάν είμαστε αρκετοί τολμηροί για να το δούμε.

Εάν μονάχα είμαστε αρκετά θαρραλέοι για να βρεθούμε μέσα σε αυτό.

Θα μεταμορφώσουμε αυτόν τον τραυματισμένο κόσμο σε έναν άλλο, θαυμάσιο.

 

Ξένια Κωνσταντίνου

#ΚαθαρήΔυνατήΦωνή

ΑΡΘΡΟ, “ΕΥΡΩΠΗ, ΠΑΜΕ ΞΑΝΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΡΧΗ”

Σ’ ένα από τα λιγότερο γνωστά ανέκδοτα του Γλαύκου Κληρίδη, ήταν λέει ένας νέος Πρόεδρος κάποιας μικρής χώρας ο οποίος, αντιμετώπιζε πρόβλημα με την κοινή γνώμη γι’ αυτό αποτάθηκε σε ένα σοφό. Ο σοφός τον άκουσε και του έδωσε τρία φακελάκια. Του εξήγησε ότι, κάθε φορά που αντιμετώπιζε πρόβλημα με την κοινή γνώμη να ανοίγει διαδοχικά τα φακελάκια και μέσα θα έβρισκε τη λύση. Την 1η φορά που ο πολιτευτής αντιμετώπισε πρόβλημα άνοιξε τον 1ο φάκελο όπου μέσα έγραφε, «φταίνε οι προηγούμενοι!». Τη δεύτερη φορά, ο φάκελος μέσα έγραφε, «φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση!». Την τρίτη πλέον φορά ο φάκελος έγραφε, «πήγαινε σπίτι σου, επειδή προφανώς δεν τα καταφέρνεις!».

Η απαρχή…

Το 1950 ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας σε ομιλία του στο Παρίσι πρότεινε μια νέα μορφή πολιτικής συνεργασίας στην Ευρώπη, η οποία θα απέτρεπε κάθε ενδεχόμενο πολέμου μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών. Όραμά του ήταν η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οργάνου που θα διαχειριζόταν κεντρικά την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα. Έτσι έθεσε τα θεμέλια της ίδρυσης της Ένωσης Άνθρακα και Χάλυβα, που στη συνέχεια οδήγησε στην ΕΟΚ και την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Μία sui generis πολιτική και οικονομική ένωση κρατών τα οποία έχουν εκχωρήσει αυτοβούλως εθνική κυριαρχία με αντάλλαγμα τα πολλαπλά οφέλη που προκύπτουν από τη συνεργασία τους.

Ο Γλαύκος Κληρίδης όμως, στο όλο νόημα ανέκδοτό του αποτύπωνε με χιούμορ τον τρόπο με τον οποίο συχνά οι πολιτευτές εσωτερικά στα κράτη μέλη επιλέγουν να καρπούνται τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις ως δικές τους προσωπικές επιτυχίες κατά τις εξαγγελίες τους και να φορτώνουν από την άλλη τα όποια δικά τους λάθη στις Βρυξέλλες. Το φαινόμενο αυτό μαζί βεβαίως και με τα δημοκρατικά κενά που παρουσιάζει η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει οδηγήσει μεγάλη μερίδα των Ευρωπαίων πολιτών να απαξιώνουν τη λειτουργία και τη σημασία της.

Εν τούτοις, οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν ότι για ένα σωρό ζητήματα που αφορούν και επηρεάζουν άμεσα και καθημερινά τις ζωές τους υπεύθυνες είναι οι Βρυξέλλες. Από την ασφάλεια τροφίμων, το περιβάλλον, τις μεταφορές, τις παραβιάσεις ατομικών ελευθεριών, τα δικαιώματα των καταναλωτών καθώς και  άλλα που αποτελούν μέρος αυτού που ονομάζουμε ως κοινοτικό κεκτημένο. Κοινό, για κάθε Ευρωπαίο πολίτη.

Τα χρόνια όμως περνούν και το κοινό ευρωπαϊκό όραμα έχει απωλέσει σημαντικό έδαφος μέσα στο χρόνο με αποκορύφωμα βεβαίως την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου και την ανάπτυξη αντιευρωπαϊκών κινημάτων σε αρκετά κράτη μέλη. Η Ενωμένη Ευρώπη πλέον φαντάζει λιγότερη δημοφιλής, λιγότερο αναγκαία και λιγότερο αποτελεσματική.

Οι πρόσφατες εξελίξεις με την πανδημία και την αδυναμία διαχείρισης που επικράτησε κατά το πρώτο κύμα πανδημίας οδήγησε ακόμη περισσότερους να αμφισβητούν το ρόλο και τις δυνατότητές της. Η προσπάθειά της να ανακτήσει έδαφος κατά το 2ο κύμα προκάλεσε επίσης μουρμουρητά με τις παραγγελίες των εμβολίων και την περιορισμένη δυνατότητα επαρκούς παραγωγής και διάθεσής τους.

Αν δούμε όμως τη μεγάλη εικόνα η Ενωμένη Ευρώπη μας είναι πιο απαραίτητη από ποτέ άλλοτε. Επειδή ακριβώς οι όροι του οικονομικού και του πολιτικού παιχνιδιού έχουν αλλάξει. Η Ε.Ε. δε χρειάζεται πλέον να είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος για κάθε εθνικό πολιτευτή καθώς οι όροι του διεθνούς παιχνιδιού παίζονται με όρους επιστημονικούς και ερευνητικούς. Ισχυρός σήμερα είναι αυτός που μπορεί να ηγηθεί των ερευνητικών και επιστημονικών αποτελεσμάτων. Οικονομικά ισχυρός είναι αυτός που έχει τα καλύτερα επιστημονικά αποτελέσματα, τις περισσότερες πατέντες, τα περισσότερα start-ups, τις καλύτερες δημοσιεύσεις, τα πιο πρωτοπόρα προϊόντα και υπηρεσίες… το καλύτερο εμβόλιο. Η μάχη είναι επιστημονική και τεχνολογική.

Ο παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος είναι ανελέητος και ατέλειωτος αλλά για πρώτη φορά έγινε ξεκάθαρο ότι τη δεκαετία του 2020-2030 δε θα την κερδίσουν εκείνοι με το χαμηλότερο κόστος εργατικού δυναμικού, ούτε οι χώρες με το μεγαλύτερο στράτευμα και στρατιωτικό εξοπλισμό. Ούτε καν οι χώρες με τον μεγαλύτερο γεωπολιτικό ρόλο. Θα τον κερδίσουν, όσοι πετύχουν με αξιώσεις στη μάχη της έρευνας και της καινοτομίας.

Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο είναι, που η ενωμένη Ευρώπη, μπορεί να προτάξει όραμα βιώσιμο για το μέλλον των λαών της. Επειδή στη νέα οικονομική/επιστημονική μάχη ΗΠΑ, Ρωσίας, Κίνας, Ιαπωνίας και αναδυόμενων οικονομιών η Ενωμένη Ευρώπη με τα δικά της επιστημονικά κέντρα μόνο ως ενωμένη μπορεί να ανταγωνιστεί. Γι’ αυτό και είναι απολύτως απαραίτητη.

Scroll to top