ΔΗΣΥ

Η ΞΕΝΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΙΛΑ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ CYPRUS TIMES #CT

Γιατί να ψηφίσει κάποιος τον ΔΗΣΥ στις βουλευτικές;

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει δείξει ιστορικά και έχει αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελεί την πολιτική δύναμη της σύνεσης και της συναίνεσης, της συνέχειας και της συνέπειας. Εμείς μπορούμε να εκφράσουμε συλλογικά και δημιουργικά τον κόσμο της εργασίας και τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, τον κόσμο της έρευνας και τον κόσμο της αγοράς, τον κόσμο της σταθερότητας και τον κόσμο των μεταρρυθμίσεων. Μπορούμε να διαχειριστούμε το μέλλον της χώρας με ασφάλεια και σιγουριά, χωρίς πειραματισμούς  και χωρίς παλινδρομήσεις. Με σύγχρονη αντίληψη για την οικονομία, με φιλοευρωπαϊκό πρόσημο και με εξωστρέφεια.

Ο Γλαύκος Κληρίδης, ως ιδρυτής και πατριάρχης της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης, έχει κληροδοτήσει πολιτικές παρακαταθήκες και πολιτικά διδάγματα που σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Κυρίως όμως μας έχει διδάξει ότι από όλες τις πτυχές της ζωής, το τιμιότερον και το αγιότερον εστίν η πατρίς. Έτσι, η πολιτική υπευθυνότητα είναι μια πολιτική στάση ζωής. 

Και γιατί εσάς προσωπικά;

Διεκδικώ επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων, για να συνεχίσω να συμβάλλω στην προσπάθεια για την οικοδόμηση μιας καλύτερης χώρας και μιας καλύτερης κοινωνίας. Θεωρώ ότι το σύντομο χρονικό διάστημα που βρίσκομαι στη Βουλή ότι έχω επιδείξει έργο, ευαισθησία και αποτελεσματικότητα. Στόχος μου είναι να συνεχίσω ακόμη πιο ουσιαστικά να υπηρετώ και να στηρίζω την παράταξη και την πατρίδα μου εκφράζοντας θέσεις και προάγοντας ζητήματα που συμβάλουν προς την κατεύθυνση της αλλαγής και του εκσυγχρονισμού.

Τι διακυβεύεται στις βουλευτικές του Μαΐου; Τι θα κριθεί κατά τη γνώμη σας;

Θα κριθεί η πολιτική σταθερότητα της επόμενης διετίας. Αυτό είναι που κρίνεται! Γιατί έχουμε μπροστά μας κάτι λιγότερο από δύο χρόνια μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές και έχουμε να διαχειριστούμε άμεσα την κρίση της πανδημίας και τα μέτρα στήριξης της οικονομίας και της κοινωνίας. Έχουμε επιπλέον 4 μεγάλες μεταρρυθμίσεις ενώπιον μας, αυτή της δικαιοσύνης, της τοπικής αυτοδιοίκησης, της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και της δημόσιας υπηρεσίας. Δύο χρόνια είναι μεγάλος κοινοβουλευτικός χρόνος για να πετύχουμε να ολοκληρωθούν οι συζητήσεις και να ψηφιστούν από τη Βουλή για το συλλογικό καλό όλων μας, αν επιδειχθεί η μίνιμουμ συναίνεση. Αν όμως αύριο οι εκλογές αναδείξουν μία βουλή Βαβέλ κι αποδυναμωμένο το κυβερνών κόμμα αντιλαμβάνεστε ότι θα ζήσουμε δύο χρόνια παρατεταμένου προεκλογικού κλίματος, με έντονη πόλωση και τοξικότητα και με τις χειρότερες συνέπειες για όλους και κυρίως για την οικονομία.

Oι εκλογές διεξάγονται με φόντο τις καταγγελίες για διαφθορά. Είναι προφανές ότι η απόσταση ανάμεσα στους πολίτες και τους πολιτικούς διευρύνεται σοβαρά. Πώς μειώνεται αυτή η απόσταση;

Με τιμωρία και θεσμικές αλλαγές. Αλλά δυστυχώς και τα δύο αυτά απαιτούν κάποιο χρόνο. Για τις θεσμικές αλλαγές εμείς ως Δημοκρατικός Συναγερμός έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες εισηγήσεις αλλά και έχουμε υποστηρίξει έμπρακτα κάθε νομοθετική αλλαγή που κινείται προς την κατεύθυνση της διαφάνειας και του ελέγχου. Εσωτερικά φέτος ειδικότερα έχουμε υιοθετήσει πολύ αυστηρά κριτήρια διαφάνειας για όλους μας τους υποψήφιους. Είναι με έργα και όχι με λόγια που δείχνει θεωρώ μία παράταξη και η ηγεσία της την προθυμία να περάσουμε σε μία νέα πιο διάφανη κουλτούρα και ενίσχυση της λογοδοσίας.

Πώς αποτιμάτε την παρουσία σας στη Βουλή;

Αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες! Προσωπικά είμαι ικανοποιημένη. Θεωρώ ότι τους τελευταίους 14 μήνες έχω εργαστεί με σοβαρότητα και συνέπεια. Έχω αναδείξει πολλά νέα θέματα, έχω πάρει πρωτοβουλίες και θεωρώ ότι η συμβολή μου στο δημόσιο διάλογο ήταν πάντοτε συγκροτημένη και νηφάλια. Έχω προσπαθήσει να επιλύσω προβλήματα, να βοηθήσω τον άνθρωπο ιδιαίτερα τα παιδιά, τους νέους, τις γυναίκες και τους ηλικιωμένους μας, να είμαι δίπλα στους συμπολίτες μου ιδιαίτερα κατά τη δύσκολη πρώτη περίοδο της πανδημίας. Έχω επίσης συμβάλει και υποστήριξα τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος, όπως τις κοινωνικές επιχειρήσεις, τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, τον κώδικα δεοντολογίας βουλευτών κλπ. Νιώθω πως έχω όμως ακόμη πολλά να κάνω.

Και τι είναι εκείνο που θέλετε να συνεχίσετε; Πού θα εστιάσετε τη δραστηριότητά σας;

Θεωρώ ότι όλοι πρέπει να συμβάλουμε στη μεγάλη προσπάθεια για ανάκαμψη της οικονομίας. Επαναφορά και ψήφιση των κρατικών εγγυήσεων, κίνητρα για επενδύσεις και ανάπτυξη του επιχειρείν. Επιπλέον όμως επιθυμώ να συνεχίσω και να ολοκληρώσω πρωτοβουλίες που έχω ήδη ξεκινήσει, όπως, την αναγνώριση και κατοχύρωση της πρακτικής άσκησης για νέους, την πρωτοβουλία για αλλαγή του όρου “παιδική πορνογραφία”, την απλοποίηση διαδικασιών του κράτους προς όφελος του πολίτη και τη διευκόλυνση της προσβασιμότητας μέσω της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Χρειαζόμαστε ένα πιο γρήγορο, φιλικό και προσβάσιμο κράτος για να υποστηρίξουμε τον πολίτη και τον επιχειρηματία αλλά και για να προσελκύσουμε επενδύσεις.

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την άτυπη Πενταμερή για το Κυπριακό. Με ποιες προσδοκίες;

Νομίζω ότι οι προσδοκίες αντικειμενικά δεν είναι μεγάλες. Όμως είμαι της άποψης πως σε κάθε ευκαιρία για επανέναρξη του διαλόγου η δική μας πλευρά οφείλει να είναι παρούσα, έτοιμη κι εποικοδομητική. Θεωρώ ότι η διεθνής συγκυρία μάλλον ευνοεί την πλευρά μας. Υπάρχει μία αναζωπύρωση του διεθνούς ενδιαφέροντος για την Κύπρο, οπότε αποτελεί μια ευκαιρία. Αν πετύχουμε μέσα από την άτυπη πενταμερή επανεκκίνηση του διαλόγου πάνω στη συμφωνημένη βάση θα είναι μια  πολύ σημαντική εξέλιξη.

Βλέπετε να υπάρχουν οι προϋποθέσεις για κάποιο θετικό αποτέλεσμα; Η Τουρκία έχει λόγο, έχει κίνητρο να προχωρήσει σε κάποια βήματα που θα γεφυρώσουν τη διαφορά;

Η Τουρκία σήμερα ειδικότερα και με τα προβλήματα που ταλανίζουν εσωτερικά τη χώρα και την οικονομική κρίση που ολοένα βαθαίνει έχει κάθε λόγο να έρθει σε ένα συμβιβασμό για να διασφαλίσει ενισχυμένη τελωνειακή Ένωση με την Ε.Ε., επιπλέον χρηματοδοτήσεις και ομαλοποίηση των σχέσεών της με Ε.Ε. και ΗΠΑ.

ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: “Οι τρεις νέες προκλήσεις”

Η πανδημία έχει επηρεάσει καθοριστικά τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας. Μία πανδημία η οποία δυστυχώς κράτησε πολύ περισσότερο απ’ όσο αρχικά υπολογίζαμε ή μπορούσαμε να φανταστούμε. Τουλάχιστον όμως σήμερα, κατέχουμε το ένα και μοναδικό αποτελεσματικό εργαλείο που έχουμε στη μάχη ενάντιά της που είναι η ταχεία εξέλιξη του εθνικού εμβολιαστικού μας προγράμματος, σε συνδυασμό με τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης. Οι ζηλευτές εικόνες που φτάνουν από τη γειτονική χώρα του Ισραήλ φανερώνουν του λόγου το αληθές. Με εμβολιαστική κάλυψη που πλησιάζει το 50% κυριάρχησαν ξανά οι εικόνες ελπίδας και ζωής από την επιστροφή στην κανονικότητα. Γεμάτες πλατείες, επιχειρήσεις να σφύζουν από ζωή, χαρούμενα πρόσωπα χωρίς μάσκες κι αποστάσεις.

Η δική μας χώρα βρίσκεται συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες σε πολύ καλή εμβολιαστική πορεία. Με υψηλές εμβολιαστικές δυνατότητες και 129 000 εμβολιασμούς μέχρι στιγμής. Έτσι κι ενώ οδεύουμε προς την οριστική έξοδο προκύπτουν τρεις προκλήσεις.

Η πρώτη αφορά στην κόπωση που επικρατεί γενικώς μετά από ένα χρόνο περιορισμών. Η δεύτερη αφορά στη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών σε δύο μήνες και η τρίτη αφορά στην επόμενη ημέρα, στη μετά-covid εποχή.

Εξαιτίας της γενικευμένης κόπωσης, ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης των περιοριστικών μέτρων άρχισε να εμφανίζεται και στη χώρα μας. Με την αξιωματική αντιπολίτευση να σέρνει πρώτη το χορό της αμφισβήτησης και της διοργάνωσης μαζικών εκδηλώσεων. Προηγήθηκαν όμως ήδη παρόμοια φαινόμενα και πολύ πιο έντονα σε άλλες χώρες και έχουμε σήμερα στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν ότι, η διεξαγωγή μαζικών εκδηλώσεων ακόμη και σε ανοικτούς χώρους οδηγεί σε ταχεία αύξηση των κρουσμάτων και τελικά καταλήγουμε σε ένα φαύλο κύκλο. Έρευνα η οποία διεξήχθη από το ερευνητικό κέντρο μελετών Leibniz Centre for European Economic Research (ZEW) και το Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, εξέτασε δύο πορείες που διοργανώθηκαν από το κίνημα Querdenken το Νοέμβριο του 2020, στις οποίες συμμετείχαν περισσότερα από 10.000 άτομα στο Βερολίνο και περίπου 20.000 άτομα στη Λειψία. Σύμφωνα με την έρευνα, εάν είχαν ακυρωθεί αυτές οι πορείες, περίπου 16.000 με 21.000 κρούσματα θα είχαν αποφευχθεί μέχρι τα Χριστούγεννα. (Politico)

Γι’ αυτό το λόγο και στη βάση πλέον κι επιστημονικών δεδομένων, κι ανεξάρτητα από το σκοπό και το στόχο κάθε εκδήλωσης, πρέπει να καταστεί σαφές πως οποιαδήποτε ενέργεια οδηγεί σε πισωγύρισμα ότι πλήττει το σύνολο και τη συλλογική προσπάθεια που έχουμε καταβάλει.

Η δεύτερη πρόκληση αφορά στις βουλευτικές εκλογές στις 30 Μαΐου. Εάν ως τότε δε φτάσουμε σε ικανοποιητική εμβολιαστική κάλυψη ενδεχομένως να χρειαστούν ειδικές ρυθμίσεις οι οποίες να διευκολύνουν ιδιαίτερα τις ευπαθείς ομάδες και τους ηλικιωμένους για να μπορέσουν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έγιναν ειδικές ρυθμίσεις. Στην Ολλανδία πρόσφατα οι πολίτες ψήφισαν ακόμη και μέσα από τα αυτοκίνητά τους, ενώ οι κάλπες στα μεγάλα εκλογικά κέντρα λειτούργησαν σε πολύ περισσότερα σημεία για να αποφευχθεί συνωστισμός.

Η τρίτη και βασικότερη πρόκληση αφορά στη μετά την πανδημία εποχή και στην ανάγκη στήριξης και ανάκαμψης της οικονομίας άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα. Όλοι συμφωνούμε ότι άμεση προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η στήριξη και ανάκαμψη της οικονομίας. Ποιο μπορεί όμως να είναι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο όχι μόνο της Κύπρου αλλά ολόκληρης της ευρωπαϊκής ηπείρου μετά την πανδημία;

Τι άλλαξε η πανδημία και τι έχει επιταχύνει; Πως η πανδημία έχει ενισχύσει την καινοτομία; Πως έχει αναδείξει την ανάγκη για εφαρμογή έξυπνων συστημάτων. Πως θα μπορέσει άραγε η τεχνολογία να μας βοηθήσει στην επιστροφή στη covid-free εποχή. Τι μαθήματα έχουμε αντλήσει από την πανδημία και πως μπορούμε να αναπτύξουμε συστήματα ελέγχου για αποφυγή ή/και συγκράτηση της επόμενης πιθανής πανδημίας;

Μελετητές συμφωνούν ότι η πανδημία έκανε την τεχνολογία πιο απαραίτητη από ποτέ. Ότι έσπρωξε την καινοτομία. Είναι αναντίλεκτο γεγονός πως η πανδημία ανάγκασε όλους να αντιληφθούν και να κάνουν χρήση των απεριόριστων εφαρμογών της τεχνολογίας. Η μικρή Κύπρος έχει επιδείξει μέχρι στιγμής δυσανάλογες -για το μέγεθός της δυνατότητες- στην έρευνα και την καινοτομία. Αυτή η πρόκληση θα μπορούσε να καταστεί για εμάς μια μεγάλη ευκαιρία.

Η Ξένια Κωνσταντίνου στην Efimerida-Cy

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τη διεξαγωγή των Βουλευτικών Εκλογών του 2021 και οι ρυθμοί του προεκλογικού αγώνα εντείνονται.

Ωστόσο, υπάρχουν και οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες που δεν επιδιώκουν το μεγάλο θόρυβο, αλλά, κρατούν σταθερά χαμηλούς τόνους και διατηρούν το σοβαρό κι απλό τους χαρακτήρα. Επιμένουν με συνέπεια στα θέματα προτεραιότητάς τους και εργάζονται μεθοδικά στις επιτροπές τους. Αφήνουν το έργο τους να  πείσει για την εργατικότητα και τη συνέπειά τους.

Μαζί μας σήμερα η κ. Ξένια Κωνσταντίνου, Βουλευτής Λευκωσίας, η οποία επαναδιεκδικεί έδρα στο ψηφοδέλτιο του ΔΗ.ΣΥ στη Λευκωσία. Ανάμεσα σε άλλα μιλά για την αποστασιοποίηση της κοινωνίας από την πολιτική διεργασία, αυτά που την κάνουν περήφανη και όσα την πληγώνουν.

Αναλυτικά όσα ανέφερε στην EfimeridaCy:

Καλή σας ημέρα και καλωσορίσατε στην ιστοσελίδα μας. Πρώτη φορά μαζί μας, αν και η παρουσία σας στον χώρο των blogs και των διαδικτυακών ΜΜΕ χρονολογείται εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία…

«Ισχύει. Αρθρογραφώ εδώ και χρόνια. Διατηρώ ένα μπλοκ με όλα τα άρθρα και παρεμβάσεις μου από το 2010 το οποίο πλέον έχει μεταφερθεί στην επίσημή ιστοσελίδα όπου μπορεί κανείς να βρει τις θέσεις μου για την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τη νεολαία, τη γυναίκα και βεβαίως το κυπριακό. Πλέον λειτουργεί και σαν ιστορικό αρχείο. Ανοικτά και δημόσια».

Θυμάμαι τότε γύρω στα τέλη του 2011 και αρχές του 2012 όταν και εκλεγήκατε για πρώτη φορά στο Πολιτικό Γραφείο του Δημοκρατικού Συναγερμού, ότι κάνατε λόγο για την Κύπρο του 2020. Ήταν τότε και το ζλόγκαν του κόμματος που έβλεπε μια δεκαετία πιο μπροστά. Σήμερα πλέον ως βουλεύτρια πως κρίνετε αυτή την πορεία;

«Η πορεία της παράταξης του Δημοκρατικού Συναγερμού ήταν δίχως αμφιβολία νικηφόρα έκτοτε. Παρέμεινε πρώτη πολιτική δύναμη και πέτυχε να εκλέξει τον τότε Πρόεδρό της δυο φορές στο ανώτατο αξίωμα της Δημοκρατίας. Για την Κύπρο όμως ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη δεκαετία λόγω κρίσης, μνημονίου και όλων των παρενεργειών και επιπτώσεων αυτής. Από το 2016 που βγήκαμε από το τριετές μνημόνιο κι αναπνεύσαμε οικονομικά ξεκίνησαν και οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις όπως η μείωση της στρατιωτικής θητείας, η εφαρμογή του ΓΕΣΥ, ο εκσυγχρονισμός της επιδοματικής πολιτικής, η δημιουργία νέων Υφιπουργείων κλπ η πορεία αναστάληκε στα τέλη του 2019 που η πανδημία χτύπησε την πόρτα και στην Ευρώπη. Όμως, σε γενικές γραμμές ήταν μία δεκαετία εκσυγχρονισμού και σε κοινωνικά ζητήματα, όπως τη στρατηγική κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, την κατοχύρωση του συμφώνου συμβίωσης, την ποινικοποίηση του ομοφοβικού λόγου, το νόμο κατά του σεξισμού, το Σπίτι της Γυναίκας και το Σπίτι του Παιδιού και τόσα άλλα. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή αυτό το οποίο προέχει άμεσα είναι η έξοδος μας από την πανδημία και η ανάκαμψη της οικονομίας».

Σας ακούσαμε επίσης πολλές φορές να λέτε ότι στην πολιτική ισχύει το «τα πάντα ρει». Πόσο όμως μπορεί να βοηθά στη συμφιλίωση της με την ηθική αυτό; Δηλαδή οκ υπόσχομαι άλφα, εκλέγομαι, πράττω βήτα, αλλά δικαιολογούμαι επειδή «τα πάντα ρει»;

«Προς θεού δεν το λέω με αυτή την έννοια. Η συνέπεια είναι το Άλφα και το Ωμέγα στην πολιτική κι ένδειξη εντιμότητας και συγκρότησης. Εγώ αναφέρω συχνά το αρχαίο ρητό «τα πάντα ρει» γιατί ο πολιτικός οφείλει πάντα να είναι έτοιμος για τις γρήγορες αλλαγές που επισυμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο, στην κοινωνία και να αντιλαμβάνεται ότι τίποτα δεν παραμένει στατικό.».

Αισθανθήκατε όλο αυτό το διάστημα όπου το πολιτικό σύστημα της χώρας έχασε την εμπιστοσύνη των πολιτών απογοήτευση; Πώς αντιμετωπίζετε την όλη απαξίωση;

«Ναι, είναι κάτι που συναισθάνομαι. Σε ορισμένες περιπτώσεις η απαξίωση εκφράζεται και ως μόδα, όμως σίγουρα δεν είναι μόνο αυτό. Έχουμε σήμερα πολύ πιο απαιτητικούς πολίτες κι αυτό είναι κάτι ιδιαίτερα θετικό. Πιστεύω ότι η απαξίωση αντιμετωπίζεται μόνο με έργα, πράξεις και θεσμικές πρωτοβουλίες για αλλαγές. Οι διακηρύξεις δε θα βοηθήσουν. Οι παραδοχές όμως όταν είναι ειλικρινείς και συνοδεύονται με έργα μπορούν να κτίσουν ένα πιο υγιές πολιτικό περιβάλλον. Έχουν γίνει λάθη και χρειάζεται επί του πρακτέου να αποδείξεις ότι είσαι έτοιμος ως παράταξη να έρθεις σε ρήξη με παλιές νοοτροπίες και να χαράξεις ένα νέο πιο διάφανο και σύγχρονο δρόμο προς το αύριο».

Γιατί να πάει ένας πολίτης να ψηφίσει σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές; Τι έχει να κερδίσει και τι να χάσει;

«Επειδή ο κάθε πολίτης έχει άποψη για τα θέματα που τον αφορούν και ιδιαίτερα στη Βουλή οι αποφάσεις του σώματος έχουν άμεσο και καθοριστικό αντίκτυπο θετικό ή αρνητικό στην καθημερινότητα και στη ζωή του καθενός. Η ψήφος έχει πολύ μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη δύναμη από μία ανάρτηση, από ένα άρθρο, από μία διαμαρτυρία. Η ψήφος είναι ο πιο άμεσος τρόπος με τον οποίο μπορούν οι πολίτες να επιλέξουν πορεία».

Σας βλέπουμε να τοποθετείστε έντονα κάθε φορά που πλήγονται τα δικαιώματα, ο ανθρωπισμός και η αξιοπρέπεια του γυναικείου φύλου. Τόσο σε θέματα πολιτικής ισότητας, εργασίας, σεξισμού, διακρίσεων, αθλητισμού, συμμετοχής κτλ. Είναι αυτό μια στάση ζωής;

«Ναι είναι. Πρωτίστως επειδή πιστεύω ότι ο τρόπος που μια κοινωνία συμπεριφέρεται σε κάθε είδους μειονότητα είναι ένδειξη της ποιότητας της δημοκρατίας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι το 1ο ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να είναι απαραβίαστο για κάθε άνθρωπο. Είμαι επίσης της άποψης ότι οι πολιτικοί οφείλουν να δείχνουν με ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια τα δημοκρατικά τους αντανακλαστικά κάθε φορά που παραβιάζεται η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα κάθε ατόμου που ανήκει σε κάποια κοινωνική, πολιτική ή αριθμητική μειοψηφία».

Πιστεύετε ότι όλα αυτά τα χρόνια ανάμειξής σας στην πολιτική ήταν αρκετά για να διεκπαιρεώσετε στόχους και οράματα; Γιατί επαναδιεκδικείτε;

«Σε κάποιο βαθμό ναι. Πάντοτε ήμουν της άποψης πως ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι το κόμμα με προοπτική εξουσίας το οποίο μπορούσε να κυβερνήσει την Κύπρο με σύγχρονη αντίληψη για όλα τα μεγάλα ζητήματα. Με ορθολογισμό αλλά και με αναπτυξιακή στόχευση στην οικονομία, με κοινωνική ευαισθησία για τους πλέον αδύναμους, με φιλοευρωπαϊκή προοπτική αλλά και με μία τολμηρή και πατριωτική στάση στο κυπριακό. Στην οικονομία, το 2013 παραλάβαμε μία χρεωκοπημένη χώρα και μέσα σε τρία χρόνια μπορέσαμε όλοι μαζί να την επαναφέρουμε. Στα κοινωνικά ζητήματα πετύχαμε πράγματα ρηξικέλευθα, επαναφέραμε συντάξεις, δικαιώματα, αυξήσαμε επιδόματα, κατοχυρώσαμε νέα δικαιώματα. Στο κυπριακό έχουμε διανύσει μακρύ δρόμο στις διαπραγματεύσεις αλλά δυστυχώς ο μεγάλος μας στόχος δεν έχει ακόμη επιτευχθεί κι αναφέρομαι στη λύση και την επανένωση της Κύπρου. Έχουμε μπροστά μας μακρά πορεία και πολλά να επιδιώξουμε ακόμη».

Γέννημα-θρέμα του Πανεπιστημίου Κύπρου από τη δεκαετία του 1990, απόφοιτος  και αργότερα μέλος του επιστημονικού διοικητικού προσωπικού στις νέες εγκαταστάσεις. Σήμερα πόσο περήφανη είστε για το Πανεπιστήμιο;

«Πάρα πολύ περήφανη. Όντως έχω ζήσει στο Πανεπιστήμιο σχεδόν τη μισή μου ζωή. Πέτυχε το Πανεπιστήμιο Κύπρου μεγάλα και σπουδαία επιστημονικά και ερευνητικά επιτεύγματα που κάνουν κάθε Κύπριο περήφανο. Το Πανεπιστήμιο υπήρξε πρότυπο για τα δεδομένα της Κύπρου. Νιώθω περήφανη που αποτέλεσα μέρος της εξέλιξης του και απόφοιτός του αλλά πλέον το μοντέλο που το έφερε μέχρι εδώ χρειάζεται εκσυγχρονισμό. Μεγαλύτερη διαφάνεια και αξιοκρατία, περισσότερη εξωστρέφεια».

Δεν έχετε κατηγορηθεί ποτέ για κάποιο σκάνδαλο, διαφθορά ή διαπλοκή. Το μόνο που θυμάμαι είναι εκείνη την λίστα 39 ονομάτων δημόσιων υπαλλήλων που κατείχαν παράλληλα και κομματικά αξιώματα και δημοσιοποίησε ο ΥΠΟΙΚ το 2017 και από την οποία ο συνάδελφος σας Νίκος Κέττηρος του ΑΚΕΛ εντόπισε ότι απουσιάζατε. Απαντήσατε άμεσα για το θέμα αυτό και έκλεισε.

Συμφωνείτε με την άποψη που έχει σήμερα μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας ότι είστε όλοι οι ίδιοι, παίζετε με τους νόμους και δεν πείθετε κανένα;

«Δηλώνω σεμνά και έντιμα ότι κανένας και ποτέ δε θα βρει το δικό μου όνομα εμπλεκόμενο σε σκάνδαλα ή διαπλοκή. Για το περιστατικό στο οποίο αναφέρεστε αφορούσε στην γραπτή άδεια που όφειλαν τα πολιτικά στελέχη να έχουν που υπηρετούσαν σε κλίμακες άνω της Α8 της δημόσιας υπηρεσίας. Η πραγματικότητα είναι πως όχι μόνο δεν έκρυψα ποτέ την ιδιότητα μου από τη διοίκηση του Πανεπιστημίου Κύπρου τότε, αλλά αντίθετα, ακριβώς και λόγω αυτής για χρόνια δεν είχα προσωπική άδεια καθώς για κάθε πολιτική μου υποχρέωση δήλωνα προσωπική άδεια. Οπότε και παρόλο που το Πανεπιστήμιο δεν εμπίπτει με την αυστηρή έννοια σε αυτή τη ρύθμιση εντούτοις, όταν ανέκυψε το θέμα την επομένη κιόλας αιτήθηκα και πήρα τη γραπτή διαβεβαίωση  για σκοπούς δεοντολογίας. Θεωρώ την πολιτική ενασχόληση ως πράξη ευθύνης και καθόλου δε με ενοχλεί ο επιπλέον έλεγχος λόγω αυτής. Το θεωρώ καθήκον και υποχρέωση του κάθε πολιτικού».

Θεωρείστε από τις πολιτικούς που έχουν ξεκάθαρες θέσεις και μιλούν σε όλα τα ΜΜΕ χωρίς διακρίσεις. Πώς σχολιάζετε την σχέση του κόμματος σας και της κυβέρνησης με τους δημοσιογράφους με αφορμή βεβαίως και τα όλα όσα έγιναν στις υποθέσεις Μακάριου Δρουσιώτη και Ανδρέα Παράσχου;

«Σέβομαι απόλυτα τον θεσμικό ρόλο που έχει ο κάθε λειτουργός τύπου. Θεωρώ όμως επίσης ότι όπως κρίνεται ο καθένας μας έτσι κρίνεται και το κάθε μέσο και ο κάθε δημοσιογράφος. Προσωπικά συνδέομαι φιλικά και με τους δύο και ιδιαίτερα με τον κ. Παράσχο μας συνδέει και μια πολύ στενή οικογενειακή σχέση καθώς ήταν συμπολεμιστής με τον πρώην αγνοούμενο θείο μου,  παιδικός του φίλος, αλλά, κι ένας από τους ανθρώπους που βοήθησε ουσιαστικά και πρακτικά την οικογένειά μας για να εντοπίσει τα οστά του ήρωα. Τον εκτιμώ απεριόριστα και τίποτα δεν αλλάζει αυτό το γεγονός».

Ως άνθρωπος που όπως είπαμε και πριν ζήσατε την εποχή της μετάβασης, της δημιουργίας νεών σχολών, των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και των μεταρρυθμίσεων στον χώρο, ποιο το σχόλιό σας;

«Χαίρομαι πραγματικά για την εξέλιξή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στον τόπο μας. Η ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου αποτέλεσε για την εποχή του μία εκπαιδευτική αλλά και μία κοινωνική επανάσταση. Η πορεία και η εξέλιξή του ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και γι’ αυτό ο πήχης είναι πολύ ψηλά. Πέραν τούτου αντίστοιχα σημαντικό ήταν το έργο που έγινε κι από το ΤΕΠΑΚ, το Ανοικτό Πανεπιστήμιο αλλά και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια όπου σπούδασαν πλέον γενιές κυπρίων και συνέφεραν ουσιαστικά στο ΑΕΠ αλλά και στην ευρύτερη ανάπτυξη του τόπου. Θεωρώ ότι η έρευνα και η καινοτομία είναι από τους πλέον βιώσιμους τομείς στους οποίους πρέπει να επενδύουμε διαρκώς. Τα Πανεπιστήμια μας σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες κατατάσσουν τη χώρα μας πάντοτε πολύ ψηλά σε όλους τους δείκτες και στην απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, πράγμα που καταδεικνύει στην πράξη ότι κάθε ευρώ που επενδύεται από κρατικούς πόρους, επιστρέφει πίσω στο πολλαπλάσιο δημιουργώντας νέες ποιοτικές θέσεις εργασίας».

 

Πάμε τώρα στα προσωπικά σας. Όπως γνωρίζουμε έχετε μία κορούλα 8 ετών με την οποία συχνά μοιράζεστε δημόσια στιγμές…

«Αναπόφευκτα. Είναι όχι απλά μέρος της ζωής μου αλλά η ζωή μου όλη. Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού βλέπεις θεωρώ τον κόσμο πιο καθαρά. Τα παιδιά είναι αυθεντικά, έχουν κρίση και έχουμε το χρέος να τους αφήσουμε ένα κόσμο πιο ευαίσθητο, πιο δίκαιο και καλύτερο. Όπως λένε και οι στίχοι του Παύλου Σιδηρόπουλου, «Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα». Γι’ αυτό είναι θεωρώ απαραίτητο να υπερασπιστούμε το περιβάλλον, τη βιώσιμη ανάπτυξη και πρωτίστως ένα πιο ειρηνικό κι ελπιδοφόρο μέλλον για την πατρίδα μας».

Τέλος τι μήνυμα θέλετε να στείλετε σε όσους μας διαβάζουν εξ αφορμής της πρώτης σας παρουσίας στην EfimeridaCy;

«Το μήνυμα που θέλω να στείλω ευχαριστώντας βεβαίως κατ’ αρχήν εσένα Τάσο και την Efimerida-Cy, είναι πως ακόμη και στην πολιτική, τα πράγματα όταν χαλούν, μπορούμε πάντα να τα διορθώσουμε. Έχω απόλυτη επίγνωση του τί κάναμε σωστά και που σφάλαμε. Ζητώ τη στήριξη του κόσμου σεμνά και ταπεινά, για να συνεχίσω να χαράσσω στη Βουλή με συνέπεια, καθαρή και δυνατή φωνή μία νέα εποχή στην πολιτική. Εύχομαι να σας βρω συνοδοιπόρους σε αυτό. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την ευκαιρία που μου δώσατε! Να ‘στε καλά!»

Τάσος Θεοδώρου

EfimeridaCy

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ DAILYSTARSCYPRUS.COM

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, τι θα ευχόσουν στις γυναίκες όλου του κόσμου;

Επιτρέψετέ μου κατ’ αρχήν να ευχηθώ Χρόνια Πολλά σε κάθε γυναίκα και να ευχηθώ να μην αργεί η ημέρα εκείνη που η κάθε μία θα μπορεί να ορίσει η ίδια απόλυτα τη ζωή, τις επιλογές και την τύχη της δίχως κοινωνικούς και άλλους περιορισμούς, δίχως γυάλινες οροφές και δίχως στερεότυπα. Τότε μόνο θα μπορούμε να κάνουμε λόγο για πραγματική και ουσιαστική ισότητα!

Ποιας γυναίκας η ζωή αποτελεί έμπνευση για εσένα;

Υπάρχουν πάρα πολλές, σε όλους τους τομείς. Αν θα ξεχώριζα κάποιες από τον χώρο της πολιτικής αυτές θα ήταν, τη Ντόρα Μπακογιάννη για την πολιτική της οξυδέρκεια και ποιότητα πολιτικού λόγου, τη Μελίνα Μερκούρη για το πάθος και τη μαχητικότητά της, την Άγγελα Μέρκελ για τη νικηφόρα μακρόβια πολιτική αντοχή που έχει επιδείξει, καθώς βεβαίως και τη νεαρή Πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας, Τζασίντα Άντερν γιατί έχει πετύχει να εισάγει ένα νέο τρόπο ηγεσίας όπου η ευαισθησία και η εν συναίσθηση θεωρείται δύναμη αντί αδυναμία και ο συνδυασμός καριέρα και οικογένεια πλεονέκτημα αντί μειονέκτημα.

Ποιο θεωρείς ότι είναι το μεγαλύτερο προσωπικό και επαγγελματικό σου επίτευγμα;

Σε προσωπικό επίπεδο, πιστεύω ότι για την κάθε μητέρα και κάθε γονιό μεγαλύτερο επίτευγμα θεωρεί τα παιδιά του. Έτσι κι εγώ πιστεύω ότι η κόρη μου και η πρόοδός της είναι που με κάνει καθημερινά να νιώθω περήφανη και δυνατή. Σε επαγγελματικό επίπεδο, πλέον ασχολούμαι αποκλειστικά με την πολιτική και τον κοινοβουλευτισμό. Αν θα εστίαζα όμως σε κάτι που υπηρέτησα με συνέπεια από τα φοιτητικά μου χρόνια είναι στις πρωτοβουλίες και τη δουλειά που έχω κάνει και ως επαγγελματίας και ως ακτιβίστρια και ως βουλευτής για την ισότητα και την ανάδειξη πολιτικών φιλικών προς τις γυναίκες. Έχουμε βεβαίως ακόμη ένα μακρύ δρόμο μπροστά μας, αλλά, οι αλλαγές που έχουν επισυμβεί κατά τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο είναι πολύ ουσιαστικές και σε επίπεδο νομοθεσιών αλλά και σε επίπεδο αλλαγής νοοτροπίας και αντιλήψεων.

Η ανάπτυξη  πολιτικού  λόγου  από μια γυναίκα  υποψήφια  μπορεί  να διαφέρει  από τον πολιτικό λόγο  ενός άνδρα πολιτικού;

Δεν είναι απαραίτητο αλλά ναι μπορεί να διαφέρει και διαπιστώνω ότι τις πλείστες τόσες φορές οι γυναίκες που βρίσκονται στην πολιτική έχουν ανάμεσα στις προτεραιότητες τους τα θέματα σεξισμού, ισότητας και ίσων ευκαιριών πολύ πιο έντονα απ’ ότι οι πλειοψηφία των αντρών συναδέλφων μας. Πέραν αυτού το ύφος και ο τόνος θεωρώ ότι έχουν να κάνουν περισσότερο με το χαρακτήρα του κάθε ατόμου παρά με το φύλο του.

Μπορεί η Βουλή να βρει  τρόπους να βοηθήσει στην εκστρατεία που γίνεται  για να σπάσουν την σιωπή τους και άλλα άτομα που βίωσαν σεξουαλική παρενόχληση η βία;

Η Βουλή μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά, ενισχύοντας τις ποινές και δημιουργώντας νομοθετικό πλαίσιο στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει. Μπορεί επιπλέον να δώσει τα εργαλεία για να επιβληθούν αυστηρότερες ποινές σε περίπτωση καταδίκης. Επίσης, μπορεί στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου να ασκήσει έλεγχο προς τους θεσμούς, την αστυνομία και την εκτελεστική εξουσία σε περιπτώσεις λαθών ή και παραλείψεων.

 Εσύ έπεσες ποτέ θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή λεκτικής και σωματικής βίας; Αν ναι πως έγινε το περιστατικο/α και πως το/α διαχειρίστηκες; 

Θεωρώ ότι δεν υπάρχει γυναίκα που να μην έχει βιώσει υπονοούμενα, μειωτικά σχόλια, παράλογες προτάσεις, άβολο άγγιγμα. Πρέπει να αντιμετωπίζονται στα ίσα αυτά, για να τελειώνουν το συντομότερο. Κατανοώ όμως ότι η καθεμία μπορεί να βρεθεί σε πιο δύσκολες καταστάσεις, σε χρονίζουσες παρενοχλήσεις και να είναι εγκλωβισμένη για ένα σωρό λόγους. Θέλω να διαβεβαιώσω την κάθε γυναίκα αλλά και το κάθε θύμα σεξισμού, παρενόχλησης ή και κακοποίησης ότι δεν είναι μόνο του. Ότι εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι, θεσμοί και οργανώσεις πρόθυμοι να το υπερασπιστούν και να το στηρίξουν. Κάθε θύμα που σπάζει τη σιωπή του είναι μία ρωγμή στη νοοτροπία εκείνη που ήθελε τη γυναίκα υποτακτική και εύκολη λεία σε κάθε είδους παρενόχληση. Κάθε καταγγελία δίνει θάρρος και δύναμη σε ακόμη ένα θύμα για να καταγγείλει. Κάθε καταγγελία φέρνει πιο κοντά την καταδίκη των ενόχων και τη δικαίωση των θυμάτων!

ΆΡΘΡΟ: Για ποια ισότητα, λοιπόν;

Είναι η Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας μία ευκαιρία, για απολογισμό και σκέψη. “Γυναίκα δε γεννιέσαι, αλλά, γίνεσαι”, έγραφε η σπουδαία φεμινίστρια Σιμόν Ντε Μπουβουάρ για να καταδείξει την κοινωνική πίεση που αναγκάζει τη γυναίκα μεγαλώνοντας να λειτουργεί μέσα στα αποδεκτά κοινωνικά πρότυπα και καλούπια, πράγμα που υιοθετεί ακόμη και η ίδια. Γι’ αυτό και “γίνεται”.

Σήμερα στο 2021, έχουμε μετακινηθεί ουσιαστικά και αντικειμενικά από αυτή τη θέση και αυτή την κοινωνική παραδοχή που ήθελε τις γυναίκες εγκλωβισμένες στα κοινωνικά και πολιτισμικά άγραφα “πρέπει”;

Στο δυτικό κόσμο τουλάχιστον μάλλον ισχύει πως, γυναίκα γεννιέσαι και  ισότιμη γίνεσαι τόσο όσο θα σου επιτραπεί. Γιατί γεννιέσαι; Λόγω κοινωνικής προόδου, ενδεχομένως και πολιτικής ορθότητας. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που όταν οι γυναίκες κυοφορούσαν κορίτσια το σχόλιο ήταν, «δεν πειράζει, στο επόμενο (!)». Σάμπως και τα κορίτσια ήταν δεύτερης κατηγορίας παιδιά. Πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά. Αγόρια και κορίτσια μεγαλώνουν στο σύγχρονο κόσμο ισότιμα, δυνατά και ελεύθερα να κυνηγήσουν τα όνειρά τους στηριζόμενα στα ταλέντα και στις δεξιότητές τους.

Κάτι στραβώνει όμως στην πορεία.

Γιατί αργά ή γρήγορα κάπου συνειδητοποιείς ότι αν είσαι γυναίκα σου επιτρέπεται παντού τόσο, όσο, δεν ενοχλεί κατεστημένα, συμφέροντα, άγραφους νόμους και παραδόσεις. Ενώ παράλληλα οφείλεις να είσαι και ευγνώμων επειδή πλέον σου έχουν “δοθεί” πάρα πολλά. Σαν να υπάρχει ένα είδος κοινωνικού μέτρου αναφορικά με το πόση πρόοδος και πόσο γρήγορα μπορεί και πρέπει να επισυμβεί για τα θέματα ισότητας.

Γι’ αυτό το λόγο η αντιπροσώπευση ακόμη υστερεί σημαντικά, επειδή ακόμη και σήμερα θεωρείται κοινωνικά παράλογο να ζητάς εκπροσώπηση που να φτάνει το 50% – 50% σε συμβούλια και διορισμούς. Γι’ αυτό οι γυναίκες ακόμη δε συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό καθώς αυτό θεωρείται ακόμη και σήμερα ανδρική υπόθεση. Γι’ αυτό η πλειοψηφία των θυμάτων βίας και ενδοοικογενειακής βίας είναι γυναίκες. Επειδή εκεί ακόμη επικρατεί λιγότερη πολιτική ορθότητα, μεγαλύτερη σιωπή και περισσότερη «κανονικότητα» στους παραδοσιακούς ρόλους του καθενός. Γι’ αυτό ακόμη το σώμα που σεξουαλικοποιείται και προβάλλεται καθημερινά ως θελκτικό προϊόν προς πώληση είναι το γυναικείο επειδή αυτό ζητά ο «κόσμος». Οπότε, για ποια ισότητα μιλάμε;

Ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς και δύσκολος. Ίσως πιο δύσκολος από ποτέ. Επειδή ο σεξισμός σήμερα είναι καλά κρυμμένος και δύσκολα ανιχνεύσιμος. Βρισκόμαστε όμως σε καλό δρόμο.

Η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ήρθε να ταράξει τα νερά για ένα από τα τελευταία οχυρά συγκάλυψης. Αυτό της σεξουαλικής παρενόχλησης. Η αρχική παγωμάρα και καθυστέρηση μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα δεν ήταν αρκετή για να συγκρατήσει την οργή και την πίεση για κάθαρση. Μίλησαν κι άλλες, η ομερτά ράγισε. Κάποιοι πήγαν να ψελλίσουν κάτι του τύπου, γιατί τώρα και τι περίμενε και να δούμε τι θέλει αλλά δεν επικράτησαν. Γιατί η ισότητα δεν είναι ελεημοσύνη, η ισότητα δεν είναι μόδα, η ισότητα δεν είναι διακηρύξεις.

Η ισότητα είναι τρόπος ζωής και αντίληψης και διαπιστώνω ότι στη χώρα μας σημαντικός αριθμός από άντρες και γυναίκες το ασπάζονται. Η ισότητα είναι ένδειξη της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής ωρίμανσης μίας κοινωνίας στο σύνολό της. Η ισότητα είναι ένδειξη ποιότητας δημοκρατίας και προόδου. Η ισότητα είναι καλή για την οικονομία, την αγορά, την έρευνα και την επιστήμη. Η ισότητα… είναι καλύτερη για όλους!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΑΙΤ “ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ”

Από τον Νοέμβριο του 2019 βρίσκεται στα έδρανα της Βουλής και προσβλέπει στην επανεκλογή της με στόχο να συμμετέχει με εποικοδομητικό τρόπο σ’ αυτό το οποίο διαμορφώνει η πολιτική, δηλώνει στους ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ η Βουλευτής του ΔΗΣΥ κα Ξένια Κωνσταντίνου.

«Με ενδιαφέρει ο τόπος στον οποίον ζούμε, οι πολιτικές αποφάσεις, το μέλλον της επόμενης γενιάς, ο τρόπος με τον οποίον λειτουργεί το κράτος μας, οπότε κατά βάση αυτό είναι το κίνητρό μου και ο λόγος για τον οποίον βρίσκομαι στην πολιτική» , επισημαίνει η Βουλευτής, σχολιάζοντας επίσης και τους τομείς οι οποίοι την ενδιαφέρουν περισσότερο.

Όπως τονίζει η ίδια πρόκειται κυρίως για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, δηλαδή την ανάγκη να γίνονται μεγάλες μεταρρυθμίσεις οι οποίες να βελτιώνουν την καθημερινότητα, την ποιότητα ζωής και τις παρεχόμενες υπηρεσίες του κράτους προς τους πολίτες.

Παράλληλα υπογραμμίζει πως την απασχολούν τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις κοινωνικές πολιτικές, δηλώνοντας ότι και κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα θητείας της έχει ασχοληθεί ειδικότερα με ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την άρση των διακρίσεων, τη νέα γενιά αλλά και με την τρίτη ηλικία. «Είναι ένας τομέας στον οποίον θεωρώ ότι έχουν να γίνουν ακόμη πολλά πράγματα για να καταφέρουμε να έχουμε ένα καλύτερο κοινωνικό κράτος και ειδικότερα για τους πλέον αδύναμους και για τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες ίσως αποτελούν κατά κάποιον τρόπο θύματα διακρίσεων, είτε αφορά στις γυναίκες, είτε στους μετανάστες, είτε στους ανθρώπους που διαβιώνουν κάτω από το όριο της φτώχιας», εξηγεί.

Κληθείσα να σχολιάσει την αποχή σε προηγούμενες εκλογές εξέφρασε την άποψη ότι σε μεγάλο βαθμό είναι πράγματι απαξίωση, σημειώνοντας πως «υπάρχουν αυξημένες ανάγκες και πιο απαιτητικές προσεγγίσεις εκ μέρους των πολιτών για τους πολιτικούς, οπότε πρέπει να καταφέρουμε αυτήν την απαξίωση να την μετατρέψουμε εκ νέου σε ενδιαφέρον» και συμπληρώνοντας πως θα μετατραπεί σε ενδιαφέρον« αν και εφόσον θα μπορέσουμε να έχουμε πολίτες οι οποίοι να είναι ενημερωμένοι και στο τέλος να καταφέρουμε να έχουμε πολίτες οι οποίοι θα θέλουν να συμμετέχουν στα κοινά, στο γίγνεσθαι και στις εκλογές.

«Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο αυτό γιατί θεωρώ ότι με την αποχή, στο τέλος της ημέρας, οι μόνοι οι οποίοι ευνοούνται είναι το κατεστημένο, το υφιστάμενο καθεστώς το οποίο δεν αλλάζει, δεν ανατρέπεται κατά κάποιον τρόπο», αναφέρει, τονίζοντας την ανάγκη συμμετοχής όλου του πληθυσμού και ειδικότερα των νέων.

Η κα Κωνσταντίνου επισημαίνει ότι «η δημοκρατία, το σύνταγμα και οι θεσμοί θα συνεχίσουν να λειτουργούν, αυτή είναι η σκληρή, ωμή πραγματικότητα αλλά όσοι θα μείνουν εκτός της εκλογικής διαδικασίας δεν θα έχουν τη δυνατότητα να τους διαμορφώσουν, επομένως πρέπει να είμαστε συνδιαμορφωτές όλοι μας σε αυτά τα οποία μας αφορούν», προσθέτοντας ότι η πολιτική αφορά τα πάντα τα οποία συμβαίνουν στη ζωή μας. «Έχουμε την ευθύνη και κατά κάποιον τρόπο το χρέος απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς μας ως πολίτες να συμμετέχουμε σε αυτή τη διαδικασία», σημειώνει.

Ερωτηθείσα για την κορύφωση της διαφθοράς τα τελευταία χρόνια εξηγεί ότι δεν υπάρχει μόνο τα τελευταία χρόνια, αλλά υφίσταται από τη γέννηση της Κυπριακής Δημοκρατίας όπου και υπήρξαν σοβαρά σκάνδαλα. Παράλληλα εκφράζει την άποψη ότι «ο λόγος για τον οποίον υπάρχει η αίσθηση πως πλέον η διαφθορά είναι μεγαλύτερη, είναι επειδή υπάρχει πολύ μεγαλύτερη διαφάνεια, πιο πολλές πηγές ενημέρωσης, πιο απαιτητικοί πολίτες, οπότε η διαφθορά επηρεάζει και αφορά τον καθένα μας πολύ πιο έντονα», αναφέροντας ότι η διαφθορά είναι κάτι το οποίο θέλει και αλλαγή κουλτούρας, κάτι το οποίο βεβαίως έχει να κάνει με τα πολιτικά πρότυπα τα οποία καλλιεργούμε.

«Χρειάζεται αυξημένη εντιμότητα και ειλικρίνεια από τους ίδιους τους θεσμούς και τους πολιτικούς και όλα τα δημόσια πρόσωπα και επιπλέον θεωρώ ότι χρειαζόμαστε και ένα πιο ισχυρό νομοθετικό πλαίσιο, δηλαδή που να έχει μεγαλύτερους μηχανισμούς ελέγχου, πρέπει να υπάρχει  αλληλοέλεγχος σε μια Δημοκρατία. Προς αυτή την κατεύθυνση έχουν γίνει σοβαρά βήματα προς τα μπροστά αλλά υπάρχουν κενά τα οποία πρέπει να καλύψουμε και βεβαίως το πιο σημαντικό για να νιώθει και να ικανοποιείται το περί δικαίου αίσθημα είναι όσοι έχουν φταίξει, ανεξάρτητα ποιοι είναι, να βρεθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης για να αποδοθεί το δίκαιο εάν αυτό κρίνει το Δικαστήριο, οπότε νομίζω ότι χρειάζεται αυτή η ταχύτητα στη διερεύνηση των υποθέσεων αυτών για να νιώθει ο κόσμος ότι πράγματι όποιος φταίξει θα βρεθεί ενώπιον των πράξεων του», καταλήγει.

ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ – ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2021, “ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΦΩΝΗ”

Ως νέα Βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων, διεκδικώ επανεκλογή για να συνεχίσω να αγωνίζομαι για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, για την ευημερία της κοινωνίας, για τη δικαιοσύνη και την ισότητα και την επανένωση της Κύπρου.

Διεκδικώ επανεκλογή για να συνεχίσω να υποστηρίζω, με καθαρή και δυνατή φωνή τις φιλελεύθερες και τις ορθολογικές απόψεις που οδηγούν και διατηρούν την Κύπρο στο ευρωπαϊκό μέλλον της εξέλιξης και της προόδου.

Διεκδικώ επανεκλογή, για να συνεχίσει να ακούγεται η φωνή μου στη δημόσια συζήτηση, στα κέντρα λήψεως αποφάσεων και στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές απειλές και με μεγάλες προκλήσεις. Η πανδημία του κορωνοϊού και η συνεπακόλουθη οικονομική ύφεση, η τουρκική αδιαλλαξία και ο κίνδυνος της οριστικής διχοτόμησης, η διαφθορά και η διαπλοκή, ο άκρατος λαϊκισμός και οι μικροκομματικές σκοπιμότητες, οι προσωπικές ατζέντες και οι τοξικές αντιπαραθέσεις, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που δημιουργεί πολύ σοβαρούς κινδύνους.

Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας από αυτούς τους κινδύνους. Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας  από τα λάθη και από τα ατυχήματα που μπορούν να μας οδηγήσουν σε πισωγυρίσματα, σε επικίνδυνα μονοπάτια και σε τραγικά αποτελέσματα. Έχουμε καθήκον να θυμηθούμε και να θυμίσουμε πώς καταφέραμε να ορθοποδήσουμε, να διαφυλάξουμε όσα καταφέραμε να δημιουργήσουμε, και να δείξουμε πόσα ακόμα μπορούμε να πετύχουμε.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει δείξει ιστορικά και έχει αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελεί την πολιτική δύναμη της σύνεσης και της συναίνεσης, της συνέχειας και της συνέπειας. Εμείς μπορούμε να εκφράσουμε συλλογικά και δημιουργικά τον κόσμο της εργασίας και τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, τον κόσμο της έρευνας και τον κόσμο της αγοράς, τον κόσμο της σταθερότητας και τον κόσμο των μεταρρυθμίσεων. Εμείς μπορούμε να διαχειριστούμε το μέλλον της χώρας με ασφάλεια και σιγουριά, χωρίς πειραματισμούς  και χωρίς παλινδρομήσεις.

Ο Γλαύκος Κληρίδης, ως ιδρυτής και πατριάρχης της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης, έχει κληροδοτήσει πολιτικές παρακαταθήκες και πολιτικά διδάγματα που σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Κυρίως όμως μας έχει διδάξει ότι από όλες τις πτυχές της ζωής, το τιμιότερον και το αγιότερον εστίν η πατρίς. Έτσι, η πολιτική υπευθυνότητα είναι μια πολιτική στάση ζωής. 

Έχοντας αυτά ως γνώμονα και ως οδοδείκτη, διεκδικώ επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων, για να συνεχίσω να συμβάλλω στην προσπάθεια για την οικοδόμηση μιας καλύτερης χώρας και μιας καλύτερης κοινωνίας.

Για τη δική μας χώρα και για την δική μας κοινωνία θέλω να επαναλάβω τους στίχους της νεαρής Αφροαμερικανίδας ποιήτριας Αμάντα Γκόρμαν, τους οποίους απήγγειλε κατά την τελετή ορκωμοσίας του νεοεκλεγέντος Αμερικανού Προέδρου Τζο Μπάιντεν:

Υπάρχει πάντα το φως εάν είμαστε αρκετοί τολμηροί για να το δούμε.

Εάν μονάχα είμαστε αρκετά θαρραλέοι για να βρεθούμε μέσα σε αυτό.

Θα μεταμορφώσουμε αυτόν τον τραυματισμένο κόσμο σε έναν άλλο, θαυμάσιο.

 

Ξένια Κωνσταντίνου

#ΚαθαρήΔυνατήΦωνή

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ ΓΙΑ ΕΦΗΜ. “ΠΟΛΙΤΗΣ”

Έχοντας κατά νου ότι δεν υπάρχει κακό χωρίς καλό και το ανάστρoφο, η βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού, Ξένια Κωνσταντίνου, επιλέγει να εστιάσει σε κάποια θετικά του χρόνου που φεύγει και στον νέο, που ναι μεν φέρνει μαζί του δυσκολίες, αλλά επιτρέπει και στον καθένα μας να ελπίζει για κάτι καλύτερο. «Δυστυχώς, το 2020 καταγράφεται στη συλλογική μνήμη ως μία πολύ άσχημη χρονιά. Όμως, πέρα από τα αρνητικά, ας κρατήσουμε για πολύ καιρό μία άλλη ανάμνηση από το 2020 και ας θυμόμαστε για πάντα τους γιατρούς μας, τους νοσηλευτές, τους φροντιστές, τους βοηθούς θαλάμου και όλους εκείνους που στάθηκαν επάξια και με αυταπάρνηση στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση της πανδημίας», ανέφερε σχετικά η βουλευτής. Οφείλουμε, συνέχισε, ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που κάτω από αντίξοες συνθήκες αγωνίζονται και σώζουν ζωές. «Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, είτε αυτός είναι ο σπουδαίος γιατρός Κύπρος Νικολαΐδης που μας κάνει περήφανους διεθνώς, είτε αυτός είναι ένας απλός νοσοκόμος», συμπλήρωσε η κ. Κωνσταντίνου.

Τι να περιμένει κανείς στο Κυπριακό κατά το 2021;

Από σχετικά πολύ νωρίς προσπάθησα να μελετήσω και να κατανοήσω τις δύο παράλληλες ιστορίες τής κάθε κοινότητας αυτού του νησιού. Τα δίκαια και τις αδικίες που βίωσε, τον αλυτρωτισμό, τις μεγάλες ιδέες, τους αγώνες και τόσα πολλά που έχει, δυστυχώς, βάλει η κάθε κοινότητα κάτω από το χαλί. Το Κυπριακό δεν είναι μία ισομερής επίρριψη ευθυνών. Αυτό θα ήταν ανιστόρητο και υπεραπλούστευση. Είναι πολύ πιο περίπλοκο, και γι’ αυτό εξάλλου η έννοια της ασφάλειας σημαίνει εντελώς διαφορετικά πράγματα για την κάθε πλευρά. Το Κυπριακό πλέον οδεύει εκεί όπου μάλλον ευχόταν ο Ραούφ Ντενκτάς, και όλο αυτό με πληγώνει αβάσταχτα, επειδή θεώρησα πολλές στιγμές ότι μπορούσαμε να υπερβούμε ως κοινότητες και ως λαός τη διαίρεση που επέβαλε η Τουρκία. Παρόλο που τα σημερινά δεδομένα δεν είναι θετικά, και παρόλο που η Τουρκία επιτείνει την αρνητική στάση της, εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν μας επιτρέπει η Ιστορία μας και το χρέος μας έναντι του τόπου να αποκηρύξουμε τη μισή μας πατρίδα. Γι’ αυτό, θεωρώ καθήκον μας να συνεχίσουμε να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε για την ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού.

Ποιο είναι το πιο χρήσιμο μάθημα από τη χρονιά που φεύγει, η οποία τα είχε όλα: πανδημία, σκάνδαλα/διαφθορά, φυσικές καταστροφές, εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ, πικνίκ Ερντογάν και αρνητικές εξελίξεις στο Βαρώσι κ.λπ;

Ό,τι πάντα πρέπει να έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου το χειρότερο σενάριο κι όχι το καλύτερο. Η χρονιά που μας πέρασε ήταν εξαιρετικά δύσκολη και πολύ φοβάμαι ότι θα έχει και παράταση μέσα στο 2021, και το λέω αυτό πρώτα και κύρια λόγω του ότι ο κρατικός προϋπολογισμός της χώρας παραμένει μέχρι κι αυτή την ώρα που μιλάμε στον αέρα, και 2ο, επειδή η οικονομική ύφεση που έχει προκληθεί από την πανδημία θα συνεχιστεί και μέσα στο 2021. Οπότε, ο εμβολιασμός και η αναχαίτιση της υγειονομικής κρίσης δεν θα σημάνει το τέλος, αλλά, θα είναι η αρχή του τέλους. Έχουμε ακόμη μακρύ δρόμο για να ανακάμψουμε και γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, κυρίως με τις οικονομικές δαπάνες, οι οποίες πρέπει να είναι λελογισμένες. Γι’ αυτό κάνω και μία έκκληση προς τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, ότι τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να ζητούν τον ουρανό με τ’ άστρα. Ότι αυτή την ώρα πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι και να διατηρήσουμε λογικά οικονομικά αποθέματα για το ενδεχόμενο μίας νέας κρίσης. Γι’ αυτό και πρέπει να επιδειχθεί από όλους σοβαρότητα, για να μην προκληθεί επιπλέον αχρείαστη ζημιά στη χώρα. Γιατί, αν βουλιάξει η Κύπρος, θα βουλιάξουμε όλοι.

Η βόμβα που λέγεται διαφθορά έσκασε στα χέρια του Προέδρου Αναστασιάδη και της κυβέρνησής του… της κυβέρνησή σας. Εσείς βλέπετε να γίνονται σοβαρά βήματα για αντιμετώπιση/πάταξη αυτού του φαινομένου;

Αυτό το οποίο βλέπω είναι ότι υπάρχει βούληση για να παταχθεί η διαφθορά, καθώς και ότι οι έρευνες της Αστυνομίας κινούνται με γοργό ρυθμό για να ολοκληρωθεί η συλλογή των στοιχείων και να οδηγηθούν όσοι εμπλέκονται ενώπιον του δικαστηρίου. Η τιμωρία θεωρώ ότι θα επουλώσει κάπως το τραύμα που έχει ανοίξει το βίντεο του Αλ Τζαζίρα. Το ίδιο και η απόφαση για τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Καλογήρου, που θεωρώ πολύ ορθή κίνηση. Όμως, έχω τον ρεαλισμό να κατανοώ ότι, όσο κι αν κάποιοι τιμωρηθούν, όσα πορίσματα δημοσιοποιηθούν και όσες νομοθετικές πρωτοβουλίες και να αναληφθούν και εφαρμοστούν, θα πάρει πολύ καιρό για να αλλάξει η αντίληψη του κόσμου. Όσο υπάρχει ημετεροκρατία και προνομιακή μεταχείριση κάποιων έναντι κάποιων άλλων, η διαφθορά θα γεννιέται και θα υπάρχει, καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχθεί όλο αυτό το πλέγμα σχέσεων σε μία εξαιρετικά μικρή χώρα όπως η δική μας. Οπότε, αποτελεσματική θεραπεία, την οποία τουλάχιστον εγώ βλέπω, είναι ότι πρέπει να περιοριστεί στο ελάχιστο η υποκειμενική παρέμβαση και η λεγόμενη διακριτική ευχέρεια. Χρειαζόμαστε περισσότερους κανόνες. Πιο αυστηρά τυποποιημένα πλαίσια για τα πάντα. Διαδικασίες αδιάβλητες, αυτοματοποιημένες, κοινές για όλους και διαφάνεια. Οι τράπεζες, μετά τη μεγάλη κρίση του 2013 και το κλείσιμο, δυστυχώς, της Λαϊκής, λειτουργούν πλέον σήμερα πολύ καλύτερα και με αυστηρότερες διαδικασίες. Τα παθήματα πρέπει να μας γίνονται μαθήματα.

Τι πρέπει να γίνει και από ποιους για να αποκατασταθεί η σχέση πολιτών και πολιτικών ;Το 2020, τα κόμματα απαξιώθηκαν ακόμα περισσότερο από τους πολίτες, οι οποίοι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα, στην απονομή δικαιοσύνης, στη δημοκρατία.

Η δημοκρατία όταν απαξιώνεται δεν σταματά τη λειτουργία της. Τη συνεχίζει, αλλά με χειρότερα αποτελέσματα, και τις πλείστες φορές και με χειρότερους παίκτες, και αυτό το έχουμε ήδη δει να συμβαίνει, με πιο λαμπρό παράδειγμα βεβαίως την τετραετία Τραμπ στην Αμερική. Γι’ αυτό όλοι όσοι κατανοούν τον κίνδυνο στον οποίο θα βρεθεί η ίδια η δημοκρατία και ο τόπος ευρύτερα από την απαξίωση, έχουν, ή πιο σωστά, έχουμε το χρέος να την αποκαταστήσουμε. Πρώτο, δείχνοντας με τις πράξεις, τα έργα και τις δημόσιές μας παρεμβάσεις ότι εργαζόμαστε για ένα νέο επίπεδο πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας. Δεύτερο, χωρίς να λιγοψυχούμε και να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια στα δύσκολα και τρίτο, δίχως να χάνουμε ποτέ την ενσυναίσθησή μας με την κοινωνία. Θέλει πολύ κόπο και θέλει βεβαίως και ρηξικέλευθες τομές κι αλλαγές, οι οποίες πρέπει να γίνουν τώρα που βράζει το σίδερο. Η δήλωση σύγκρουσης συμφερόντων, το επαγγελματικό ασυμβίβαστο, ο περιορισμός θητειών, η κωδικοποίηση του Πόθεν Έσχες και η διασύνδεσή του με τα επίσημα αποδεικτικά είναι πάρα πολύ σημαντικά. Το ίδιο και ο κώδικας δεοντολογίας, ο οποίος τον Ιανουάριο θα βρεθεί ενώπιον της ολομέλειας από την Επιτροπή Θεσμών. Θεωρώ ότι μέχρι τη λήξη της παρούσας κοινοβουλευτικής θητείας ότι θα έχουμε βελτιώσει και θωρακίσει σημαντικά το νομοθετικό πλαίσιο για ζητήματα λογοδοσίας και διαφάνειας.

Πώς γλυτώνει κανείς από την ισοπέδωση τού ότι όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν, είναι διεφθαρμένοι, είναι όλοι το ίδιο;

Θεωρώ ότι τέτοιες απόψεις είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία. Προάγουν τη βία και σίγουρα δεν συμβάλλουν στο να πάμε τη χώρα μας μπροστά. Αντίθετα, καλλιεργούν μεγαλύτερη αποχή και απαξίωση, με αποτέλεσμα να μπαίνει φραγή στην ανανέωση, στην αλλαγή και στις νέες ιδέες. Οπότε, ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα, γιατί τελικά μαζί με τα ξερά θα κάψουμε και τα χλωρά. Η ψήφος των πολιτών είναι η μόνη που μπορεί να τιμωρήσει ή που μπορεί να επικροτήσει τη στάση, την ηθική και τη συνέπεια του κάθε πολιτικού στελέχους. Αν, ω μη γένοιτο, επικρατήσει η άποψη ότι «όλοι είναι το ίδιο», μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα αποβεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Γιατί ένα καλό μυαλό από την Κύπρο που σπουδάζει στο εξωτερικό να επιστρέψει στο νησί; Τι κάνει αυτή η κυβέρνηση για τη νέα γενιά; Ζουν όλοι με τους γονείς τους, ούτε που περνά από το μυαλό τους να φτιάξουν οικογένεια με αυτές τις απολαβές.

Κατανοώ πλήρως τι σημαίνει να πρέπει να τα βγάλεις πέρα με λίγα χρήματα και πολλές υποχρεώσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ωστόσο είναι η μισθολογική στασιμότητα και, κυρίως, να μην εγκλωβίζονται οι νέοι σε καθεστώτα εργασιακής εκμετάλλευσης δίχως προοπτική και δίχως επιλογές. Έχω απόλυτη επίγνωση της ανάγκης που έχει ο κάθε νέος άνθρωπος να προοδεύσει και να διακριθεί. Η νέα γενιά, προσωπικά είναι η προτεραιότητά μου. Οι νέοι μας πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας. Γι’ αυτό εξάλλου εργάζομαι συστηματικά και σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς, εμπλεκόμενους θεσμούς και οργανώσεις νεολαίας, πάνω σε ένα συγκεκριμένο τρίπτυχο, που είναι, ποιοτικές κι αναγνωρισμένες εκπαιδεύσεις (internships) για νέους σε επιχειρήσεις για να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία και δεξιότητες. Επιπλέον, ουσιαστική βελτίωση και αναβάθμιση των διαδικασιών των εθνικών προγραμμάτων για στήριξη της νεανικής επιχειρηματικότητας και, τέλος, απόδοση ειδικού βάρους στη συμμετοχή νέων ερευνητών στα προγράμματα έρευνας και καινοτομίας.

Πάταξον μέν, ἄκουσον δε.

Η “Απόφαση Ειρήνης” είναι ένα πρωτόγνωρο συναπάντημα ανθρώπων που τους ενώνει η έγνοια τους για τον τόπο. Η ανησυχία μπροστά στο ενδεχόμενο της οριστικής διχοτόμησης και η διάθεσή τους να ξυπνήσουν ξανά το ενδιαφέρον και την ελπίδα στη συντριπτική μερίδα του κόσμου που επιθυμεί να δει λύση στο κυπριακό.

Η ομάδα της πρωτοβουλίας “Απόφαση Ειρήνης” δε θα μετατρέψει το ΔΗΣΥ σε ΑΚΕΛ ούτε το ΑΚΕΛ σε ΔΗΣΥ. Δε θα μετατραπεί σε κίνημα ή σε κόμμα πάρα μόνο θα επιδιώξει να μαζικοποιήσει και να εντατικοποιήσει τον διάλογο γύρω από το κυπριακό και την ανάγκη επανέναρξης των διαπραγματεύσεων με σκοπό τη θετική κατάληξη. Η ομάδα της πρωτοβουλίας στηρίζεται και πρεσβεύει τον απόλυτο σεβασμό στην πολιτική ιστορία του κάθε ιδρυτικού της μέλους και στις διαφορετικές ιδεολογικές προσεγγίσεις που εκφράζει δημόσια ο καθένας και η κάθε μία ξεχωριστά. Η “Απόφαση Ειρήνης”, δεν τρέφει αυταπάτες ότι με την παρουσία της τάχα και μόνο ή με την καλύτερη ενημέρωση και τη συζήτηση ότι το κυπριακό αυτόματα θα επιλυθεί. Κατανοεί πλήρως τις πολυπλοκότητα, τις ιδιαιτερότητες και το ιστορικό βάθος του κυπριακού. Η “Απόφαση Ειρήνης” τέλος, δεν αποτελεί όχημα ούτε για φιλοδοξίες, ούτε για ευσεβοποθισμούς. Η “Απόφαση Ειρήνης” δεν φλερτάρει με λογικές τύπου “λύση να ‘ναι κι ότι να ‘ναι”. Ούτε και επιδιώκει να σπρώξει προς την κατεύθυνση της διευθέτησης δίχως συγκεκριμένους όρους.

Η “Απόφαση Ειρήνης” συστάθηκε με βασική της έγνοια και ευθύνη να διασφαλίσει ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία θα αποτελέσει τη βάση λύσης του κυπριακού ως η καλύτερη προοπτική για ειρήνη, ασφάλεια και ευημερία στο νησί. Επιπλέον, η πρωτοβουλία αναγνωρίζει το τεράστιο έργο που έχει επιτευχθεί από την νυν και τις προηγούμενες κυβερνήσεις και εκτιμά ότι στη βάση της διαπραγμάτευσης που προηγήθηκε, των σημείων όπου υπάρχουν ήδη συγκλίσεις ή όπου εξακολουθούν να υφίστανται αποκλίσεις, η προοπτική της θετικής κατάληξης είναι ρεαλιστική και εφικτή. Γι’ αυτό το λόγο η ομάδα έχει παρουσιάσει το πλαίσιο που θεωρεί ότι πρέπει να κινηθεί η νέα προσπάθεια. 

Κι αυτά είναι,
Στοχοπροσήλωση στη συμφωνημένη μορφή λύσης του Κυπριακού που είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Αξιοποίηση του πλαισίου Γκουτέρες ως του σημείου αναφοράς για την συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Εποικοδομητική συμμετοχή στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, με ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Αποφυγή έντασης και αντιπαράθεσης ανεξαρτήτως των προκλήσεων που παρουσιάζονται και κλιμακώνονται. Συνεννόηση και συνεργασία με όλες τις πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν την επίλυση του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Διαφανής και ειλικρινής ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας και της κοινωνίας για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.

Έχουν γραφτεί κι έχουν ακουστεί πολλά γύρω από την πρωτοβουλία και τα άτομα που την περιβάλλουν. Ίσως η συμμετοχή μου να μη με καθιστά αντικειμενική στην κρίση μου. Εκείνο όμως το οποίο γνωρίζω είναι ότι η συνέπεια στην πολιτική αποτελεί το Άλφα και το Ωμέγα για την πολιτική αξιοπιστία του καθενός και της καθεμίας.

Πάταξον μέν, ἄκουσον δε. Το γεγονός του ότι σοβαροί βετεράνοι πολιτικοί σε συνεργασία με νέους επιστήμονες ενώνουν τη φωνή τους για να μιλήσουν δημόσια για το εθνικό ζήτημα με λόγο κατανοητό, μεστό και αισιόδοξο, είναι από μόνο του ελπιδοφόρο πως ίσως μια μέρα μπορέσουμε να υπερβούμε αυτό που σήμερα εμφανίζεται ως αδύνατο.

Από τη δημοσιογραφική της Τετάρτης εκείνο που κράτησα ήταν μια σκληρή διαπίστωση που ακούστηκε από έναν από τους ομιλητές.  «Όλοι εμείς –λέει- που είμαστε σήμερα εδώ σε αυτή την αίθουσα τη ζωή μας σημάδεψε το κυπριακό όπως είναι τα τελευταία 45 χρόνια. Είναι 45 ολάκερα χρόνια. Δεν έχει πλέον και πολύ νόημα για εμάς. Εμείς αυτό ζήσαμε. Το θέμα είναι τι θα ζήσουν οι επόμενες γενιές.»


Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Μαρίνα Οικονομίδου για την εφημ. Καθημερινή της Κυριακής

«Ο Δημοκρατικός Συναγερμός οφείλει να συνεχίσει να πολιτεύεται ως ένα φιλελεύθερο κεντροδεξιό κόμμα, με συνέπεια και σταθερότητα», αναφέρει στη συνέντευξή της στην «Κ» το μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ Ξένια Κωνσταντίνου. Όπως εξηγεί η φιλελεύθερη ταυτότητα του κόμματος αποτελεί το κατεξοχήν στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας, και τον συνδετικό του κρίκο με την ευρύτερη κοινωνία των πολιτών και τις παραγωγικές δυνάμεις.
Κάνει, μάλιστα, την εκτίμηση πως τους επόμενους μήνες ο ΔΗΣΥ θα δεχτεί ασφυκτική πίεση. «Αυτή τη φορά όχι μόνο από την εθνικιστική δεξιά, αλλά και από νέες συνιστώσες, νέα σχήματα, κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου ή ακόμη και από τα αριστερά» σημειώνει.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός κατέλαβε την πρωτιά, απώλεσε ωστόσο 9% σε σχέση με το 2014, σε μία εκλογική μάχη κατά την οποία- ακόμα και σε περίοδο διάσπασης- έκανε περίπατο. Που οφείλεται;
Όπως έχω αναφέρει και στο Πολιτικό Γραφείο του Δημοκρατικού Συναγερμού, στον σύγχρονο κόσμο όλες οι ψήφοι είναι δανεικές. Δηλαδή, οι πολίτες δεν είναι δεδομένοι για κανέναν και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση κρίνουν ποια μηνύματα θέλουν να στείλουν. Τα πολιτικά πρόσωπα και οι πολιτικοί οργανισμοί οφείλουν να λαμβάνουν αυτά τα μηνύματα και να τα αξιολογούν κατάλληλα, διαφορετικά οι πολίτες θα επανέλθουν με περισσότερη αυστηρότητα.

Ο προεκλογικός που ακολούθησε ο ΔΗΣΥ επανέφερε τη συζήτηση της ταυτότητας του κόμματος. Είναι συντηρητικό, φιλελεύθερο, ή τελικά ρέπει προς τον εθνικισμό;
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει συγκεντρώσει την στήριξη και την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των Κυπρίων πολιτών σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Ιδιαίτερα στις δύο πρόσφατες Προεδρικές Εκλογές έχει καταφέρει να εκφράσει μία μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που επιθυμεί την οικονομική σταθερότητα, την μεταρρύθμιση του κράτους και την επανένωση της Κύπρου.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός ως πολυσυλλεκτικό κόμμα οφείλει να αποτελεί χώρο ελεύθερης πολιτικής ζύμωσης και ελεύθερης διακίνησης ιδεών, καταλήγοντας στις κοινές συνισταμένες που εκφράζουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και εξυπηρετούν το κοινό καλό. Παρόλο που είναι αυτονόητο πως τα κόμματα είναι ζωντανοί οργανισμοί, οι οποίοι διαρκώς εξελίσσονται, θεωρώ ότι η φιλελεύθερη ταυτότητα του Δημοκρατικού Συναγερμού αποτελεί το κατεξοχήν στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας, και τον συνδετικό του κρίκο με την ευρύτερη κοινωνία των πολιτών και τις παραγωγικές δυνάμεις. Έτσι, υποστηρίζω ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός  οφείλει να συνεχίσει να πολιτεύεται ως ένα φιλελεύθερο κεντροδεξιό κόμμα, με συνέπεια και σταθερότητα.

Κάποιοι καταγγέλλουν τον ΔΗΣΥ ότι με τη ρητορική του στον προεκλογικό προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στην κοινωνία και στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Το συμμερίζεστε;
Το Κυπριακό πρόβλημα είναι σύνθετο, τόσο ως προς την διαδικασία της επίλυσής του, όσο και ως προς την ανάλυση του ιστορικού του βάθους. Είναι πολύ σημαντικό όλοι να αντιλαμβάνονται το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί και τις επιπτώσεις των δημόσιων τοποθετήσεών τους, οι οποίες αναπόφευκτα επηρεάζουν τις αντιλήψεις των ανθρώπων στις δύο κοινότητες. Ανεξαρτήτως της αρνητικής στάσης της άλλης πλευράς, οφείλουμε -ως εκείνοι οι οποίοι πραγματικά επιθυμούν την επανένωση της Κύπρου- να λάβουμε τις κατάλληλες πρωτοβουλίες ώστε η προοπτική της επανέναρξης ενός εποικοδομητικού διαλόγου να επανέλθει το συντομότερο.
Στο διευρυμένο πολιτικό γραφείο προειδοποιήσατε πως αν ο ΔΗΣΥ κινηθεί ακροδεξιά θα έχει απώλειες και σε ποσοστά και σε αξιοπιστία. Η εκτίμηση βεβαίως πολλών στελεχών είναι πως με αυτό τον τρόπο το κόμμα έκοψε τις διαρροές προς το ΕΛΑΜ…
Η προσωπική μου εκτίμηση την οποία έχω αναφέρει και στο Πολιτικό Γραφείο είναι ότι η παράταξή μας πρέπει να επιλέξει τις μάχες που θα δώσει, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα τις δώσει. Κατέθεσα την άποψη ότι, αν επιλέξουμε να παίξουμε μπάλα στο γήπεδο της ακροδεξιάς θα χάνουμε διαρκώς και μάλιστα θα χάνουμε διπλά. Η απώλεια θα είναι και σε ψήφους αλλά και σε αξιοπιστία. H πρόβλεψή μου είναι επίσης ότι κατά τους επόμενους μήνες η πίεση θα είναι ακόμη πιο ασφυκτική. Αυτή τη φορά όχι μόνο από την εθνικιστική δεξιά αλλά και από νέες συνιστώσες, νέα σχήματα, κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου  ή ακόμη και από τα αριστερά. Γι’ αυτό θεωρώ ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός πρέπει να σταματήσει να σκιαμαχεί με τα άκρα και να εστιαστεί και διακηρυκτικά αλλά και από άποψη πρωτοβουλιών και πολιτικών σε θέσεις που να δείχνουν την αυτονόητη στοχοπροσήλωσή μας στην επίλυση του κυπριακού και την επανένωση της Κύπρου.

Η πολυφωνία του ΔΗΣΥ βόλευε για χρόνια το κόμμα, πλέον όμως εξελίσσεται σε βαρίδι. Ίσως να είναι καιρός για ένα ιδεολογικό ξεκαθάρισμα στον Συναγερμό;
Δε με εκφράζει η λέξη ξεκαθάρισμα. Στο Δημοκρατικό Συναγερμό δε περισσεύει κανείς. Είμαι ωστόσο της άποψης ότι, όπως και το καθετί, έτσι και τα πολιτικά κόμματα πρέπει να τολμούν να ανανεώνονται, να εκσυγχρονίζονται και να προσαρμόζουν τον βηματισμό τους στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Στη βάση και των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, προκύπτει μία σαφής κατεύθυνση η οποία τα επόμενα χρόνια θα αναδειχθεί ως κυρίαρχη.
Αυτή είναι η τάση της φιλελεύθερης, μετριοπαθούς δεξιάς. Φιλελεύθερη στα ζητήματα οικονομίας, κοινωνικά ευαίσθητη στα κοινωνικά ζητήματα και πολιτικά υπεύθυνη αναφορικά με την προστασία του περιβάλλοντος .
Γι’ αυτό και στο Πολιτικό Γραφείο είχα εισηγηθεί την ανάπτυξη μιας πολιτικής συζήτησης η οποία να καταλήξει σε ένα πολιτικό-ιδεολογικό συνέδριο, ούτως ώστε να εντάξουμε ζητήματα της σύγχρονης εποχής στις θέσεις της παράταξης με σημεία αιχμής τις σύγχρονες πολιτικές κοινωνικής συνοχής καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος. Η θέση μου είναι πως μόνο έτσι θα μπορέσουμε να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός ήταν και παραμένει ένα κόμμα με ηγετικό ρόλο, με σύγχρονο λόγο, με επίκαιρες θέσεις, και με εποικοδομητικές προσεγγίσεις.  
Έχετε κάνει λόγο στο Πολιτικό Γραφείο για την ανάγκη ταπεινότητας. Θεωρείτε πως ο ΔΗΣΥ και η κυβέρνηση έχουν πλέον δείγματα αλαζονείας;
Στο Πολιτικό Γραφείο θύμισα τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του Γλαύκου Κληρίδη  τον οποίο διέκρινε η απλότητα και η σεμνότητα σε όλη τη διάρκεια του πολιτικού του βίου κι αυτό επειδή, θεωρώ ότι η άσκηση της εξουσίας πρέπει να διέπεται από περίσσευμα κατανόησης και ενσυναίσθησης. Πιστεύω ότι μόνο έτσι μπορείς να πείσεις -ιδιαίτερα τους πιο αδύνατους και λιγότερο προνομιούχους συμπολίτες μας- ότι «είμαστε εις το εμείς».

https://www.kathimerini.com.cy/gr/politiki/xenia-konstantinoy-na-politeyetai-os-fileleytheros-o-disy

Scroll to top