Ξένια Κωνσταντίνου

ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ – ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2021, “ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΦΩΝΗ”

Ως νέα Βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων, διεκδικώ επανεκλογή για να συνεχίσω να αγωνίζομαι για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, για την ευημερία της κοινωνίας, για τη δικαιοσύνη και την ισότητα και την επανένωση της Κύπρου.

Διεκδικώ επανεκλογή για να συνεχίσω να υποστηρίζω, με καθαρή και δυνατή φωνή τις φιλελεύθερες και τις ορθολογικές απόψεις που οδηγούν και διατηρούν την Κύπρο στο ευρωπαϊκό μέλλον της εξέλιξης και της προόδου.

Διεκδικώ επανεκλογή, για να συνεχίσει να ακούγεται η φωνή μου στη δημόσια συζήτηση, στα κέντρα λήψεως αποφάσεων και στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές απειλές και με μεγάλες προκλήσεις. Η πανδημία του κορωνοϊού και η συνεπακόλουθη οικονομική ύφεση, η τουρκική αδιαλλαξία και ο κίνδυνος της οριστικής διχοτόμησης, η διαφθορά και η διαπλοκή, ο άκρατος λαϊκισμός και οι μικροκομματικές σκοπιμότητες, οι προσωπικές ατζέντες και οι τοξικές αντιπαραθέσεις, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που δημιουργεί πολύ σοβαρούς κινδύνους.

Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας από αυτούς τους κινδύνους. Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την χώρα μας  από τα λάθη και από τα ατυχήματα που μπορούν να μας οδηγήσουν σε πισωγυρίσματα, σε επικίνδυνα μονοπάτια και σε τραγικά αποτελέσματα. Έχουμε καθήκον να θυμηθούμε και να θυμίσουμε πώς καταφέραμε να ορθοποδήσουμε, να διαφυλάξουμε όσα καταφέραμε να δημιουργήσουμε, και να δείξουμε πόσα ακόμα μπορούμε να πετύχουμε.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει δείξει ιστορικά και έχει αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελεί την πολιτική δύναμη της σύνεσης και της συναίνεσης, της συνέχειας και της συνέπειας. Εμείς μπορούμε να εκφράσουμε συλλογικά και δημιουργικά τον κόσμο της εργασίας και τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, τον κόσμο της έρευνας και τον κόσμο της αγοράς, τον κόσμο της σταθερότητας και τον κόσμο των μεταρρυθμίσεων. Εμείς μπορούμε να διαχειριστούμε το μέλλον της χώρας με ασφάλεια και σιγουριά, χωρίς πειραματισμούς  και χωρίς παλινδρομήσεις.

Ο Γλαύκος Κληρίδης, ως ιδρυτής και πατριάρχης της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης, έχει κληροδοτήσει πολιτικές παρακαταθήκες και πολιτικά διδάγματα που σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Κυρίως όμως μας έχει διδάξει ότι από όλες τις πτυχές της ζωής, το τιμιότερον και το αγιότερον εστίν η πατρίς. Έτσι, η πολιτική υπευθυνότητα είναι μια πολιτική στάση ζωής. 

Έχοντας αυτά ως γνώμονα και ως οδοδείκτη, διεκδικώ επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων, για να συνεχίσω να συμβάλλω στην προσπάθεια για την οικοδόμηση μιας καλύτερης χώρας και μιας καλύτερης κοινωνίας.

Για τη δική μας χώρα και για την δική μας κοινωνία θέλω να επαναλάβω τους στίχους της νεαρής Αφροαμερικανίδας ποιήτριας Αμάντα Γκόρμαν, τους οποίους απήγγειλε κατά την τελετή ορκωμοσίας του νεοεκλεγέντος Αμερικανού Προέδρου Τζο Μπάιντεν:

Υπάρχει πάντα το φως εάν είμαστε αρκετοί τολμηροί για να το δούμε.

Εάν μονάχα είμαστε αρκετά θαρραλέοι για να βρεθούμε μέσα σε αυτό.

Θα μεταμορφώσουμε αυτόν τον τραυματισμένο κόσμο σε έναν άλλο, θαυμάσιο.

 

Ξένια Κωνσταντίνου

#ΚαθαρήΔυνατήΦωνή

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ ΓΙΑ ΕΦΗΜ. “ΠΟΛΙΤΗΣ”

Έχοντας κατά νου ότι δεν υπάρχει κακό χωρίς καλό και το ανάστρoφο, η βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού, Ξένια Κωνσταντίνου, επιλέγει να εστιάσει σε κάποια θετικά του χρόνου που φεύγει και στον νέο, που ναι μεν φέρνει μαζί του δυσκολίες, αλλά επιτρέπει και στον καθένα μας να ελπίζει για κάτι καλύτερο. «Δυστυχώς, το 2020 καταγράφεται στη συλλογική μνήμη ως μία πολύ άσχημη χρονιά. Όμως, πέρα από τα αρνητικά, ας κρατήσουμε για πολύ καιρό μία άλλη ανάμνηση από το 2020 και ας θυμόμαστε για πάντα τους γιατρούς μας, τους νοσηλευτές, τους φροντιστές, τους βοηθούς θαλάμου και όλους εκείνους που στάθηκαν επάξια και με αυταπάρνηση στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση της πανδημίας», ανέφερε σχετικά η βουλευτής. Οφείλουμε, συνέχισε, ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που κάτω από αντίξοες συνθήκες αγωνίζονται και σώζουν ζωές. «Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, είτε αυτός είναι ο σπουδαίος γιατρός Κύπρος Νικολαΐδης που μας κάνει περήφανους διεθνώς, είτε αυτός είναι ένας απλός νοσοκόμος», συμπλήρωσε η κ. Κωνσταντίνου.

Τι να περιμένει κανείς στο Κυπριακό κατά το 2021;

Από σχετικά πολύ νωρίς προσπάθησα να μελετήσω και να κατανοήσω τις δύο παράλληλες ιστορίες τής κάθε κοινότητας αυτού του νησιού. Τα δίκαια και τις αδικίες που βίωσε, τον αλυτρωτισμό, τις μεγάλες ιδέες, τους αγώνες και τόσα πολλά που έχει, δυστυχώς, βάλει η κάθε κοινότητα κάτω από το χαλί. Το Κυπριακό δεν είναι μία ισομερής επίρριψη ευθυνών. Αυτό θα ήταν ανιστόρητο και υπεραπλούστευση. Είναι πολύ πιο περίπλοκο, και γι’ αυτό εξάλλου η έννοια της ασφάλειας σημαίνει εντελώς διαφορετικά πράγματα για την κάθε πλευρά. Το Κυπριακό πλέον οδεύει εκεί όπου μάλλον ευχόταν ο Ραούφ Ντενκτάς, και όλο αυτό με πληγώνει αβάσταχτα, επειδή θεώρησα πολλές στιγμές ότι μπορούσαμε να υπερβούμε ως κοινότητες και ως λαός τη διαίρεση που επέβαλε η Τουρκία. Παρόλο που τα σημερινά δεδομένα δεν είναι θετικά, και παρόλο που η Τουρκία επιτείνει την αρνητική στάση της, εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν μας επιτρέπει η Ιστορία μας και το χρέος μας έναντι του τόπου να αποκηρύξουμε τη μισή μας πατρίδα. Γι’ αυτό, θεωρώ καθήκον μας να συνεχίσουμε να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε για την ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού.

Ποιο είναι το πιο χρήσιμο μάθημα από τη χρονιά που φεύγει, η οποία τα είχε όλα: πανδημία, σκάνδαλα/διαφθορά, φυσικές καταστροφές, εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ, πικνίκ Ερντογάν και αρνητικές εξελίξεις στο Βαρώσι κ.λπ;

Ό,τι πάντα πρέπει να έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου το χειρότερο σενάριο κι όχι το καλύτερο. Η χρονιά που μας πέρασε ήταν εξαιρετικά δύσκολη και πολύ φοβάμαι ότι θα έχει και παράταση μέσα στο 2021, και το λέω αυτό πρώτα και κύρια λόγω του ότι ο κρατικός προϋπολογισμός της χώρας παραμένει μέχρι κι αυτή την ώρα που μιλάμε στον αέρα, και 2ο, επειδή η οικονομική ύφεση που έχει προκληθεί από την πανδημία θα συνεχιστεί και μέσα στο 2021. Οπότε, ο εμβολιασμός και η αναχαίτιση της υγειονομικής κρίσης δεν θα σημάνει το τέλος, αλλά, θα είναι η αρχή του τέλους. Έχουμε ακόμη μακρύ δρόμο για να ανακάμψουμε και γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, κυρίως με τις οικονομικές δαπάνες, οι οποίες πρέπει να είναι λελογισμένες. Γι’ αυτό κάνω και μία έκκληση προς τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, ότι τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να ζητούν τον ουρανό με τ’ άστρα. Ότι αυτή την ώρα πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι και να διατηρήσουμε λογικά οικονομικά αποθέματα για το ενδεχόμενο μίας νέας κρίσης. Γι’ αυτό και πρέπει να επιδειχθεί από όλους σοβαρότητα, για να μην προκληθεί επιπλέον αχρείαστη ζημιά στη χώρα. Γιατί, αν βουλιάξει η Κύπρος, θα βουλιάξουμε όλοι.

Η βόμβα που λέγεται διαφθορά έσκασε στα χέρια του Προέδρου Αναστασιάδη και της κυβέρνησής του… της κυβέρνησή σας. Εσείς βλέπετε να γίνονται σοβαρά βήματα για αντιμετώπιση/πάταξη αυτού του φαινομένου;

Αυτό το οποίο βλέπω είναι ότι υπάρχει βούληση για να παταχθεί η διαφθορά, καθώς και ότι οι έρευνες της Αστυνομίας κινούνται με γοργό ρυθμό για να ολοκληρωθεί η συλλογή των στοιχείων και να οδηγηθούν όσοι εμπλέκονται ενώπιον του δικαστηρίου. Η τιμωρία θεωρώ ότι θα επουλώσει κάπως το τραύμα που έχει ανοίξει το βίντεο του Αλ Τζαζίρα. Το ίδιο και η απόφαση για τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Καλογήρου, που θεωρώ πολύ ορθή κίνηση. Όμως, έχω τον ρεαλισμό να κατανοώ ότι, όσο κι αν κάποιοι τιμωρηθούν, όσα πορίσματα δημοσιοποιηθούν και όσες νομοθετικές πρωτοβουλίες και να αναληφθούν και εφαρμοστούν, θα πάρει πολύ καιρό για να αλλάξει η αντίληψη του κόσμου. Όσο υπάρχει ημετεροκρατία και προνομιακή μεταχείριση κάποιων έναντι κάποιων άλλων, η διαφθορά θα γεννιέται και θα υπάρχει, καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχθεί όλο αυτό το πλέγμα σχέσεων σε μία εξαιρετικά μικρή χώρα όπως η δική μας. Οπότε, αποτελεσματική θεραπεία, την οποία τουλάχιστον εγώ βλέπω, είναι ότι πρέπει να περιοριστεί στο ελάχιστο η υποκειμενική παρέμβαση και η λεγόμενη διακριτική ευχέρεια. Χρειαζόμαστε περισσότερους κανόνες. Πιο αυστηρά τυποποιημένα πλαίσια για τα πάντα. Διαδικασίες αδιάβλητες, αυτοματοποιημένες, κοινές για όλους και διαφάνεια. Οι τράπεζες, μετά τη μεγάλη κρίση του 2013 και το κλείσιμο, δυστυχώς, της Λαϊκής, λειτουργούν πλέον σήμερα πολύ καλύτερα και με αυστηρότερες διαδικασίες. Τα παθήματα πρέπει να μας γίνονται μαθήματα.

Τι πρέπει να γίνει και από ποιους για να αποκατασταθεί η σχέση πολιτών και πολιτικών ;Το 2020, τα κόμματα απαξιώθηκαν ακόμα περισσότερο από τους πολίτες, οι οποίοι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα, στην απονομή δικαιοσύνης, στη δημοκρατία.

Η δημοκρατία όταν απαξιώνεται δεν σταματά τη λειτουργία της. Τη συνεχίζει, αλλά με χειρότερα αποτελέσματα, και τις πλείστες φορές και με χειρότερους παίκτες, και αυτό το έχουμε ήδη δει να συμβαίνει, με πιο λαμπρό παράδειγμα βεβαίως την τετραετία Τραμπ στην Αμερική. Γι’ αυτό όλοι όσοι κατανοούν τον κίνδυνο στον οποίο θα βρεθεί η ίδια η δημοκρατία και ο τόπος ευρύτερα από την απαξίωση, έχουν, ή πιο σωστά, έχουμε το χρέος να την αποκαταστήσουμε. Πρώτο, δείχνοντας με τις πράξεις, τα έργα και τις δημόσιές μας παρεμβάσεις ότι εργαζόμαστε για ένα νέο επίπεδο πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας. Δεύτερο, χωρίς να λιγοψυχούμε και να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια στα δύσκολα και τρίτο, δίχως να χάνουμε ποτέ την ενσυναίσθησή μας με την κοινωνία. Θέλει πολύ κόπο και θέλει βεβαίως και ρηξικέλευθες τομές κι αλλαγές, οι οποίες πρέπει να γίνουν τώρα που βράζει το σίδερο. Η δήλωση σύγκρουσης συμφερόντων, το επαγγελματικό ασυμβίβαστο, ο περιορισμός θητειών, η κωδικοποίηση του Πόθεν Έσχες και η διασύνδεσή του με τα επίσημα αποδεικτικά είναι πάρα πολύ σημαντικά. Το ίδιο και ο κώδικας δεοντολογίας, ο οποίος τον Ιανουάριο θα βρεθεί ενώπιον της ολομέλειας από την Επιτροπή Θεσμών. Θεωρώ ότι μέχρι τη λήξη της παρούσας κοινοβουλευτικής θητείας ότι θα έχουμε βελτιώσει και θωρακίσει σημαντικά το νομοθετικό πλαίσιο για ζητήματα λογοδοσίας και διαφάνειας.

Πώς γλυτώνει κανείς από την ισοπέδωση τού ότι όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν, είναι διεφθαρμένοι, είναι όλοι το ίδιο;

Θεωρώ ότι τέτοιες απόψεις είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία. Προάγουν τη βία και σίγουρα δεν συμβάλλουν στο να πάμε τη χώρα μας μπροστά. Αντίθετα, καλλιεργούν μεγαλύτερη αποχή και απαξίωση, με αποτέλεσμα να μπαίνει φραγή στην ανανέωση, στην αλλαγή και στις νέες ιδέες. Οπότε, ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα, γιατί τελικά μαζί με τα ξερά θα κάψουμε και τα χλωρά. Η ψήφος των πολιτών είναι η μόνη που μπορεί να τιμωρήσει ή που μπορεί να επικροτήσει τη στάση, την ηθική και τη συνέπεια του κάθε πολιτικού στελέχους. Αν, ω μη γένοιτο, επικρατήσει η άποψη ότι «όλοι είναι το ίδιο», μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα αποβεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Γιατί ένα καλό μυαλό από την Κύπρο που σπουδάζει στο εξωτερικό να επιστρέψει στο νησί; Τι κάνει αυτή η κυβέρνηση για τη νέα γενιά; Ζουν όλοι με τους γονείς τους, ούτε που περνά από το μυαλό τους να φτιάξουν οικογένεια με αυτές τις απολαβές.

Κατανοώ πλήρως τι σημαίνει να πρέπει να τα βγάλεις πέρα με λίγα χρήματα και πολλές υποχρεώσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ωστόσο είναι η μισθολογική στασιμότητα και, κυρίως, να μην εγκλωβίζονται οι νέοι σε καθεστώτα εργασιακής εκμετάλλευσης δίχως προοπτική και δίχως επιλογές. Έχω απόλυτη επίγνωση της ανάγκης που έχει ο κάθε νέος άνθρωπος να προοδεύσει και να διακριθεί. Η νέα γενιά, προσωπικά είναι η προτεραιότητά μου. Οι νέοι μας πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας. Γι’ αυτό εξάλλου εργάζομαι συστηματικά και σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς, εμπλεκόμενους θεσμούς και οργανώσεις νεολαίας, πάνω σε ένα συγκεκριμένο τρίπτυχο, που είναι, ποιοτικές κι αναγνωρισμένες εκπαιδεύσεις (internships) για νέους σε επιχειρήσεις για να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία και δεξιότητες. Επιπλέον, ουσιαστική βελτίωση και αναβάθμιση των διαδικασιών των εθνικών προγραμμάτων για στήριξη της νεανικής επιχειρηματικότητας και, τέλος, απόδοση ειδικού βάρους στη συμμετοχή νέων ερευνητών στα προγράμματα έρευνας και καινοτομίας.

Συνέντευξη στον Αντρέα Κούνιο, εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ, Δημοσιεύτηκε7/10/2019

1.Μικρή ήσασταν κορίτσι των κούκλων ή των παραμυθιών;
Νομίζω κανένα από τα δύο δεν κυριαρχούσε την παιδική μου ζωή. Μου άρεσε να χορεύω, να λύνω πάζλ, είχα πολλά κατοικίδια, μία κούνια DIY στην αυλή και όλα τα όργανα της ρυθμικής γυμναστικής που με απασχολούσαν πάρα πολλές ώρες. Γενικά, περισσότερο έξω παρά μέσα. 
2.Θυμάστε τον πρώτο σας χάρτινο ήρωα;
Όλοι οι ήρωες του Ντίσνευ. Έχω διαβάσει άπειρα κόμικ. Κυριολεκτικά άπειρα και ακόμη και σήμερα αν πέσει κανένα στο χέρι μου πάλι τα διαβάζω!
3.Τον πρώτο τηλεοπτικό σας ήρωα;
Νομίζω ήταν η Κάντυ. Ένα αγοροκόριτσο που μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο. Ήταν η γιαπωνέζα Όλιβερ Τουίστ κάπως.  
4.Σήμερα πιστεύετε στους ήρωες ή έχουμε υποδουλωθεί όλοι στις υλικές ανάγκες;
Πιστεύω ναι στους ήρωες και στις ηρωίδες. Αλλά οι δυνάμεις τους είναι ανθρώπινες, όχι υπερφυσικές. Για μένα ηρωίδα είναι και η πολύτεκνη μητέρα και ο εργάτης στις οικοδομές.
5.Τι ονειρευόσασταν να γίνετε όταν μεγαλώσετε και γιατί;
Μικρή ονειρευόμουν να γίνω μπαλαρίνα, μετά ήθελα να γίνω ψυχολόγος, μετά νομικός και να με που κατέληξα. Λαμπρή εξέλιξη!
6.Είναι όμορφο να ονειρεύονται τα παιδιά;
Διαπιστώνω ότι τα παιδιά ζουν κάπου μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Γι’ αυτό και είναι τόσο πολύ ευφυή.
7.Είναι όμορφο να ονειρεύονται και οι μεγάλοι ή μήπως η ηλικία τους αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα;
Νομίζω όταν μεγαλώνεις θέτεις στόχους. Αν οι στόχοι είναι μεγαλεπήβολοι μπορεί να θεωρηθούν και ως όνειρο. Εξαρτάται από το κατά πόσο θα τους επιτύχεις ή όχι.
8.Τώρα που μιλάμε, ονειρεύεστε κάτι;
Προσπαθώ να θυμηθώ πως τελείωσε  η ιστορία της Κάντυ.

9.Ποιος είναι ο τόπος που σας έκανε να ελπίζετε;
Η Κύπρος στα καλά της.

10.Ο τόπος που σας έκανε να απελπιστείτε;
Η Κύπρος στα κακά της.

11.Ταξιδεύετε και με τα φτερά της φαντασίας, κι αν ναι, πού πηγαίνετε συνήθως;
Πάω στο μέλλον. Σε ένα πιο αισιόδοξο μέλλον.
12.Η φαντασία είναι ασφαλές μεταφορικό μέσο;
Σίγουρα ασφαλέστερο από … τα ιδιωτικά τζετ.
13.Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε όταν ξυπνάτε το πρωί;
Να σκεπάσω την κόρη μου, να βγάλω το σκυλί έξω, να κάνω καφέ. Περίπου με αυτή τη σειρά.
14.Και ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε λίγο προτού πέσετε για ύπνο;
Ότι πάλι καθυστέρησα να πάω για ύπνο.
15.Είστε οπαδός του χειμώνα ή του καλοκαιριού;
Της άνοιξης!
16.Με τι γελάτε συνήθως;
Με τις γκάφες μου.

17.Και με τι δακρύζετε συνήθως;
Με τα λάθη μου και με το άδικο.
18.Διαβάζετε και τι;
Το καλοκαίρι διαβάζω και μυθιστορήματα αλλά κυρίως διαβάζω βιβλία για την πολιτική, την έννοια της ελευθερίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μ’ αρέσουν τα πολιτικά βιβλία που πραγματεύονται ιδέες και αμφιλεγόμενα ζητήματα.
19.Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;
Αγαπημένα μου μαθήματα ήταν εκείνα που δίδασκαν οι αγαπημένοι μου καθηγητές και καθηγήτριες. Το μέσο της μάθησης για εμένα μπορούσε να αποτελέσει την απόλυτη έμπνευση ή την απόλυτη βαρεμάρα.

20.Και σε ποιο μάθημα την κάνατε κοπάνα;
Στη λογιστική!
21.Ποιο πρόσωπο λείπει πάρα πολύ από τη ζωή σας;
Μου λείπουν πολύ πολλοί φίλοι. Η επαφή μας πλέον έγινε διαδικτυακή, οπότε και πιο τυπική θεωρώ.
22.Εάν σας ζητούσα να μου πείτε πέντε άτομα που θα θέλατε, τώρα, στη συντροφιά μας, ποια απάντηση θα μου δίνατε;
Τις τρεις καλύτερες μου φιλενάδες, τη Μελίνα Μερκούρη και την Ελένη Αρβελέρ. Αυτό θα ήταν μια σπουδαία γυναικεία παρέα.
23.Θα πηγαίνατε στο φεγγάρι μετ’ επιστροφής;
Υπό προϋποθέσεις.
24.Άνευ επιστροφής;
Όχι, αλλά θα διεκδικούσα να στείλω μια λίστα με προτεινόμενους.
25.Τι αισθάνεστε όταν συλλογίζεστε την απεραντοσύνη του σύμπαντος, δεδομένου μάλιστα ότι οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το σύμπαν δεν έχει αρχή και τέλος;
Μου δημιουργεί δέος και αισιοδοξία μαζί.
26.Ποιο γνώρισμα του χαρακτήρα σας δεν θα αλλάζατε ποτέ;
Το να λέω αυτό που πιστεύω.
27.Ποιο γνώρισμα του χαρακτήρα σας θα αλλάζατε με την πρώτη ευκαιρία;
Τον εγωισμό μου.
28.Μπορείτε να μου πείτε το συνώνυμο της λέξης μητέρα;
Ασφάλεια.
29.Και το συνώνυμο της λέξης πατέρας;
Σιγουριά.
30.Ποιος είναι ο γλυκύτερος ήχος που ακούσατε μέχρι σήμερα;
Το παιδικό χαχανητό.
31.Πείτε μου κι έναν ήχο που ενοχλεί και την ακουστική σας και την αισθητική σας.

Τα ringtones με σπαραξικάρδια ελληνικά λαϊκά τραγούδια.


Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Μαρίνα Οικονομίδου για την εφημ. Καθημερινή της Κυριακής

«Ο Δημοκρατικός Συναγερμός οφείλει να συνεχίσει να πολιτεύεται ως ένα φιλελεύθερο κεντροδεξιό κόμμα, με συνέπεια και σταθερότητα», αναφέρει στη συνέντευξή της στην «Κ» το μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ Ξένια Κωνσταντίνου. Όπως εξηγεί η φιλελεύθερη ταυτότητα του κόμματος αποτελεί το κατεξοχήν στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας, και τον συνδετικό του κρίκο με την ευρύτερη κοινωνία των πολιτών και τις παραγωγικές δυνάμεις.
Κάνει, μάλιστα, την εκτίμηση πως τους επόμενους μήνες ο ΔΗΣΥ θα δεχτεί ασφυκτική πίεση. «Αυτή τη φορά όχι μόνο από την εθνικιστική δεξιά, αλλά και από νέες συνιστώσες, νέα σχήματα, κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου ή ακόμη και από τα αριστερά» σημειώνει.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός κατέλαβε την πρωτιά, απώλεσε ωστόσο 9% σε σχέση με το 2014, σε μία εκλογική μάχη κατά την οποία- ακόμα και σε περίοδο διάσπασης- έκανε περίπατο. Που οφείλεται;
Όπως έχω αναφέρει και στο Πολιτικό Γραφείο του Δημοκρατικού Συναγερμού, στον σύγχρονο κόσμο όλες οι ψήφοι είναι δανεικές. Δηλαδή, οι πολίτες δεν είναι δεδομένοι για κανέναν και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση κρίνουν ποια μηνύματα θέλουν να στείλουν. Τα πολιτικά πρόσωπα και οι πολιτικοί οργανισμοί οφείλουν να λαμβάνουν αυτά τα μηνύματα και να τα αξιολογούν κατάλληλα, διαφορετικά οι πολίτες θα επανέλθουν με περισσότερη αυστηρότητα.

Ο προεκλογικός που ακολούθησε ο ΔΗΣΥ επανέφερε τη συζήτηση της ταυτότητας του κόμματος. Είναι συντηρητικό, φιλελεύθερο, ή τελικά ρέπει προς τον εθνικισμό;
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει συγκεντρώσει την στήριξη και την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των Κυπρίων πολιτών σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Ιδιαίτερα στις δύο πρόσφατες Προεδρικές Εκλογές έχει καταφέρει να εκφράσει μία μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που επιθυμεί την οικονομική σταθερότητα, την μεταρρύθμιση του κράτους και την επανένωση της Κύπρου.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός ως πολυσυλλεκτικό κόμμα οφείλει να αποτελεί χώρο ελεύθερης πολιτικής ζύμωσης και ελεύθερης διακίνησης ιδεών, καταλήγοντας στις κοινές συνισταμένες που εκφράζουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και εξυπηρετούν το κοινό καλό. Παρόλο που είναι αυτονόητο πως τα κόμματα είναι ζωντανοί οργανισμοί, οι οποίοι διαρκώς εξελίσσονται, θεωρώ ότι η φιλελεύθερη ταυτότητα του Δημοκρατικού Συναγερμού αποτελεί το κατεξοχήν στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας, και τον συνδετικό του κρίκο με την ευρύτερη κοινωνία των πολιτών και τις παραγωγικές δυνάμεις. Έτσι, υποστηρίζω ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός  οφείλει να συνεχίσει να πολιτεύεται ως ένα φιλελεύθερο κεντροδεξιό κόμμα, με συνέπεια και σταθερότητα.

Κάποιοι καταγγέλλουν τον ΔΗΣΥ ότι με τη ρητορική του στον προεκλογικό προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στην κοινωνία και στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Το συμμερίζεστε;
Το Κυπριακό πρόβλημα είναι σύνθετο, τόσο ως προς την διαδικασία της επίλυσής του, όσο και ως προς την ανάλυση του ιστορικού του βάθους. Είναι πολύ σημαντικό όλοι να αντιλαμβάνονται το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί και τις επιπτώσεις των δημόσιων τοποθετήσεών τους, οι οποίες αναπόφευκτα επηρεάζουν τις αντιλήψεις των ανθρώπων στις δύο κοινότητες. Ανεξαρτήτως της αρνητικής στάσης της άλλης πλευράς, οφείλουμε -ως εκείνοι οι οποίοι πραγματικά επιθυμούν την επανένωση της Κύπρου- να λάβουμε τις κατάλληλες πρωτοβουλίες ώστε η προοπτική της επανέναρξης ενός εποικοδομητικού διαλόγου να επανέλθει το συντομότερο.
Στο διευρυμένο πολιτικό γραφείο προειδοποιήσατε πως αν ο ΔΗΣΥ κινηθεί ακροδεξιά θα έχει απώλειες και σε ποσοστά και σε αξιοπιστία. Η εκτίμηση βεβαίως πολλών στελεχών είναι πως με αυτό τον τρόπο το κόμμα έκοψε τις διαρροές προς το ΕΛΑΜ…
Η προσωπική μου εκτίμηση την οποία έχω αναφέρει και στο Πολιτικό Γραφείο είναι ότι η παράταξή μας πρέπει να επιλέξει τις μάχες που θα δώσει, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα τις δώσει. Κατέθεσα την άποψη ότι, αν επιλέξουμε να παίξουμε μπάλα στο γήπεδο της ακροδεξιάς θα χάνουμε διαρκώς και μάλιστα θα χάνουμε διπλά. Η απώλεια θα είναι και σε ψήφους αλλά και σε αξιοπιστία. H πρόβλεψή μου είναι επίσης ότι κατά τους επόμενους μήνες η πίεση θα είναι ακόμη πιο ασφυκτική. Αυτή τη φορά όχι μόνο από την εθνικιστική δεξιά αλλά και από νέες συνιστώσες, νέα σχήματα, κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου  ή ακόμη και από τα αριστερά. Γι’ αυτό θεωρώ ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός πρέπει να σταματήσει να σκιαμαχεί με τα άκρα και να εστιαστεί και διακηρυκτικά αλλά και από άποψη πρωτοβουλιών και πολιτικών σε θέσεις που να δείχνουν την αυτονόητη στοχοπροσήλωσή μας στην επίλυση του κυπριακού και την επανένωση της Κύπρου.

Η πολυφωνία του ΔΗΣΥ βόλευε για χρόνια το κόμμα, πλέον όμως εξελίσσεται σε βαρίδι. Ίσως να είναι καιρός για ένα ιδεολογικό ξεκαθάρισμα στον Συναγερμό;
Δε με εκφράζει η λέξη ξεκαθάρισμα. Στο Δημοκρατικό Συναγερμό δε περισσεύει κανείς. Είμαι ωστόσο της άποψης ότι, όπως και το καθετί, έτσι και τα πολιτικά κόμματα πρέπει να τολμούν να ανανεώνονται, να εκσυγχρονίζονται και να προσαρμόζουν τον βηματισμό τους στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Στη βάση και των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, προκύπτει μία σαφής κατεύθυνση η οποία τα επόμενα χρόνια θα αναδειχθεί ως κυρίαρχη.
Αυτή είναι η τάση της φιλελεύθερης, μετριοπαθούς δεξιάς. Φιλελεύθερη στα ζητήματα οικονομίας, κοινωνικά ευαίσθητη στα κοινωνικά ζητήματα και πολιτικά υπεύθυνη αναφορικά με την προστασία του περιβάλλοντος .
Γι’ αυτό και στο Πολιτικό Γραφείο είχα εισηγηθεί την ανάπτυξη μιας πολιτικής συζήτησης η οποία να καταλήξει σε ένα πολιτικό-ιδεολογικό συνέδριο, ούτως ώστε να εντάξουμε ζητήματα της σύγχρονης εποχής στις θέσεις της παράταξης με σημεία αιχμής τις σύγχρονες πολιτικές κοινωνικής συνοχής καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος. Η θέση μου είναι πως μόνο έτσι θα μπορέσουμε να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός ήταν και παραμένει ένα κόμμα με ηγετικό ρόλο, με σύγχρονο λόγο, με επίκαιρες θέσεις, και με εποικοδομητικές προσεγγίσεις.  
Έχετε κάνει λόγο στο Πολιτικό Γραφείο για την ανάγκη ταπεινότητας. Θεωρείτε πως ο ΔΗΣΥ και η κυβέρνηση έχουν πλέον δείγματα αλαζονείας;
Στο Πολιτικό Γραφείο θύμισα τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του Γλαύκου Κληρίδη  τον οποίο διέκρινε η απλότητα και η σεμνότητα σε όλη τη διάρκεια του πολιτικού του βίου κι αυτό επειδή, θεωρώ ότι η άσκηση της εξουσίας πρέπει να διέπεται από περίσσευμα κατανόησης και ενσυναίσθησης. Πιστεύω ότι μόνο έτσι μπορείς να πείσεις -ιδιαίτερα τους πιο αδύνατους και λιγότερο προνομιούχους συμπολίτες μας- ότι «είμαστε εις το εμείς».

https://www.kathimerini.com.cy/gr/politiki/xenia-konstantinoy-na-politeyetai-os-fileleytheros-o-disy

Scroll to top