οικονομία

ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: “Οι τρεις νέες προκλήσεις”

Η πανδημία έχει επηρεάσει καθοριστικά τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας. Μία πανδημία η οποία δυστυχώς κράτησε πολύ περισσότερο απ’ όσο αρχικά υπολογίζαμε ή μπορούσαμε να φανταστούμε. Τουλάχιστον όμως σήμερα, κατέχουμε το ένα και μοναδικό αποτελεσματικό εργαλείο που έχουμε στη μάχη ενάντιά της που είναι η ταχεία εξέλιξη του εθνικού εμβολιαστικού μας προγράμματος, σε συνδυασμό με τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης. Οι ζηλευτές εικόνες που φτάνουν από τη γειτονική χώρα του Ισραήλ φανερώνουν του λόγου το αληθές. Με εμβολιαστική κάλυψη που πλησιάζει το 50% κυριάρχησαν ξανά οι εικόνες ελπίδας και ζωής από την επιστροφή στην κανονικότητα. Γεμάτες πλατείες, επιχειρήσεις να σφύζουν από ζωή, χαρούμενα πρόσωπα χωρίς μάσκες κι αποστάσεις.

Η δική μας χώρα βρίσκεται συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες σε πολύ καλή εμβολιαστική πορεία. Με υψηλές εμβολιαστικές δυνατότητες και 129 000 εμβολιασμούς μέχρι στιγμής. Έτσι κι ενώ οδεύουμε προς την οριστική έξοδο προκύπτουν τρεις προκλήσεις.

Η πρώτη αφορά στην κόπωση που επικρατεί γενικώς μετά από ένα χρόνο περιορισμών. Η δεύτερη αφορά στη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών σε δύο μήνες και η τρίτη αφορά στην επόμενη ημέρα, στη μετά-covid εποχή.

Εξαιτίας της γενικευμένης κόπωσης, ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης των περιοριστικών μέτρων άρχισε να εμφανίζεται και στη χώρα μας. Με την αξιωματική αντιπολίτευση να σέρνει πρώτη το χορό της αμφισβήτησης και της διοργάνωσης μαζικών εκδηλώσεων. Προηγήθηκαν όμως ήδη παρόμοια φαινόμενα και πολύ πιο έντονα σε άλλες χώρες και έχουμε σήμερα στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν ότι, η διεξαγωγή μαζικών εκδηλώσεων ακόμη και σε ανοικτούς χώρους οδηγεί σε ταχεία αύξηση των κρουσμάτων και τελικά καταλήγουμε σε ένα φαύλο κύκλο. Έρευνα η οποία διεξήχθη από το ερευνητικό κέντρο μελετών Leibniz Centre for European Economic Research (ZEW) και το Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, εξέτασε δύο πορείες που διοργανώθηκαν από το κίνημα Querdenken το Νοέμβριο του 2020, στις οποίες συμμετείχαν περισσότερα από 10.000 άτομα στο Βερολίνο και περίπου 20.000 άτομα στη Λειψία. Σύμφωνα με την έρευνα, εάν είχαν ακυρωθεί αυτές οι πορείες, περίπου 16.000 με 21.000 κρούσματα θα είχαν αποφευχθεί μέχρι τα Χριστούγεννα. (Politico)

Γι’ αυτό το λόγο και στη βάση πλέον κι επιστημονικών δεδομένων, κι ανεξάρτητα από το σκοπό και το στόχο κάθε εκδήλωσης, πρέπει να καταστεί σαφές πως οποιαδήποτε ενέργεια οδηγεί σε πισωγύρισμα ότι πλήττει το σύνολο και τη συλλογική προσπάθεια που έχουμε καταβάλει.

Η δεύτερη πρόκληση αφορά στις βουλευτικές εκλογές στις 30 Μαΐου. Εάν ως τότε δε φτάσουμε σε ικανοποιητική εμβολιαστική κάλυψη ενδεχομένως να χρειαστούν ειδικές ρυθμίσεις οι οποίες να διευκολύνουν ιδιαίτερα τις ευπαθείς ομάδες και τους ηλικιωμένους για να μπορέσουν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έγιναν ειδικές ρυθμίσεις. Στην Ολλανδία πρόσφατα οι πολίτες ψήφισαν ακόμη και μέσα από τα αυτοκίνητά τους, ενώ οι κάλπες στα μεγάλα εκλογικά κέντρα λειτούργησαν σε πολύ περισσότερα σημεία για να αποφευχθεί συνωστισμός.

Η τρίτη και βασικότερη πρόκληση αφορά στη μετά την πανδημία εποχή και στην ανάγκη στήριξης και ανάκαμψης της οικονομίας άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα. Όλοι συμφωνούμε ότι άμεση προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η στήριξη και ανάκαμψη της οικονομίας. Ποιο μπορεί όμως να είναι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο όχι μόνο της Κύπρου αλλά ολόκληρης της ευρωπαϊκής ηπείρου μετά την πανδημία;

Τι άλλαξε η πανδημία και τι έχει επιταχύνει; Πως η πανδημία έχει ενισχύσει την καινοτομία; Πως έχει αναδείξει την ανάγκη για εφαρμογή έξυπνων συστημάτων. Πως θα μπορέσει άραγε η τεχνολογία να μας βοηθήσει στην επιστροφή στη covid-free εποχή. Τι μαθήματα έχουμε αντλήσει από την πανδημία και πως μπορούμε να αναπτύξουμε συστήματα ελέγχου για αποφυγή ή/και συγκράτηση της επόμενης πιθανής πανδημίας;

Μελετητές συμφωνούν ότι η πανδημία έκανε την τεχνολογία πιο απαραίτητη από ποτέ. Ότι έσπρωξε την καινοτομία. Είναι αναντίλεκτο γεγονός πως η πανδημία ανάγκασε όλους να αντιληφθούν και να κάνουν χρήση των απεριόριστων εφαρμογών της τεχνολογίας. Η μικρή Κύπρος έχει επιδείξει μέχρι στιγμής δυσανάλογες -για το μέγεθός της δυνατότητες- στην έρευνα και την καινοτομία. Αυτή η πρόκληση θα μπορούσε να καταστεί για εμάς μια μεγάλη ευκαιρία.

Η Ξένια Κωνσταντίνου στην Efimerida-Cy

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τη διεξαγωγή των Βουλευτικών Εκλογών του 2021 και οι ρυθμοί του προεκλογικού αγώνα εντείνονται.

Ωστόσο, υπάρχουν και οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες που δεν επιδιώκουν το μεγάλο θόρυβο, αλλά, κρατούν σταθερά χαμηλούς τόνους και διατηρούν το σοβαρό κι απλό τους χαρακτήρα. Επιμένουν με συνέπεια στα θέματα προτεραιότητάς τους και εργάζονται μεθοδικά στις επιτροπές τους. Αφήνουν το έργο τους να  πείσει για την εργατικότητα και τη συνέπειά τους.

Μαζί μας σήμερα η κ. Ξένια Κωνσταντίνου, Βουλευτής Λευκωσίας, η οποία επαναδιεκδικεί έδρα στο ψηφοδέλτιο του ΔΗ.ΣΥ στη Λευκωσία. Ανάμεσα σε άλλα μιλά για την αποστασιοποίηση της κοινωνίας από την πολιτική διεργασία, αυτά που την κάνουν περήφανη και όσα την πληγώνουν.

Αναλυτικά όσα ανέφερε στην EfimeridaCy:

Καλή σας ημέρα και καλωσορίσατε στην ιστοσελίδα μας. Πρώτη φορά μαζί μας, αν και η παρουσία σας στον χώρο των blogs και των διαδικτυακών ΜΜΕ χρονολογείται εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία…

«Ισχύει. Αρθρογραφώ εδώ και χρόνια. Διατηρώ ένα μπλοκ με όλα τα άρθρα και παρεμβάσεις μου από το 2010 το οποίο πλέον έχει μεταφερθεί στην επίσημή ιστοσελίδα όπου μπορεί κανείς να βρει τις θέσεις μου για την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τη νεολαία, τη γυναίκα και βεβαίως το κυπριακό. Πλέον λειτουργεί και σαν ιστορικό αρχείο. Ανοικτά και δημόσια».

Θυμάμαι τότε γύρω στα τέλη του 2011 και αρχές του 2012 όταν και εκλεγήκατε για πρώτη φορά στο Πολιτικό Γραφείο του Δημοκρατικού Συναγερμού, ότι κάνατε λόγο για την Κύπρο του 2020. Ήταν τότε και το ζλόγκαν του κόμματος που έβλεπε μια δεκαετία πιο μπροστά. Σήμερα πλέον ως βουλεύτρια πως κρίνετε αυτή την πορεία;

«Η πορεία της παράταξης του Δημοκρατικού Συναγερμού ήταν δίχως αμφιβολία νικηφόρα έκτοτε. Παρέμεινε πρώτη πολιτική δύναμη και πέτυχε να εκλέξει τον τότε Πρόεδρό της δυο φορές στο ανώτατο αξίωμα της Δημοκρατίας. Για την Κύπρο όμως ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη δεκαετία λόγω κρίσης, μνημονίου και όλων των παρενεργειών και επιπτώσεων αυτής. Από το 2016 που βγήκαμε από το τριετές μνημόνιο κι αναπνεύσαμε οικονομικά ξεκίνησαν και οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις όπως η μείωση της στρατιωτικής θητείας, η εφαρμογή του ΓΕΣΥ, ο εκσυγχρονισμός της επιδοματικής πολιτικής, η δημιουργία νέων Υφιπουργείων κλπ η πορεία αναστάληκε στα τέλη του 2019 που η πανδημία χτύπησε την πόρτα και στην Ευρώπη. Όμως, σε γενικές γραμμές ήταν μία δεκαετία εκσυγχρονισμού και σε κοινωνικά ζητήματα, όπως τη στρατηγική κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, την κατοχύρωση του συμφώνου συμβίωσης, την ποινικοποίηση του ομοφοβικού λόγου, το νόμο κατά του σεξισμού, το Σπίτι της Γυναίκας και το Σπίτι του Παιδιού και τόσα άλλα. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή αυτό το οποίο προέχει άμεσα είναι η έξοδος μας από την πανδημία και η ανάκαμψη της οικονομίας».

Σας ακούσαμε επίσης πολλές φορές να λέτε ότι στην πολιτική ισχύει το «τα πάντα ρει». Πόσο όμως μπορεί να βοηθά στη συμφιλίωση της με την ηθική αυτό; Δηλαδή οκ υπόσχομαι άλφα, εκλέγομαι, πράττω βήτα, αλλά δικαιολογούμαι επειδή «τα πάντα ρει»;

«Προς θεού δεν το λέω με αυτή την έννοια. Η συνέπεια είναι το Άλφα και το Ωμέγα στην πολιτική κι ένδειξη εντιμότητας και συγκρότησης. Εγώ αναφέρω συχνά το αρχαίο ρητό «τα πάντα ρει» γιατί ο πολιτικός οφείλει πάντα να είναι έτοιμος για τις γρήγορες αλλαγές που επισυμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο, στην κοινωνία και να αντιλαμβάνεται ότι τίποτα δεν παραμένει στατικό.».

Αισθανθήκατε όλο αυτό το διάστημα όπου το πολιτικό σύστημα της χώρας έχασε την εμπιστοσύνη των πολιτών απογοήτευση; Πώς αντιμετωπίζετε την όλη απαξίωση;

«Ναι, είναι κάτι που συναισθάνομαι. Σε ορισμένες περιπτώσεις η απαξίωση εκφράζεται και ως μόδα, όμως σίγουρα δεν είναι μόνο αυτό. Έχουμε σήμερα πολύ πιο απαιτητικούς πολίτες κι αυτό είναι κάτι ιδιαίτερα θετικό. Πιστεύω ότι η απαξίωση αντιμετωπίζεται μόνο με έργα, πράξεις και θεσμικές πρωτοβουλίες για αλλαγές. Οι διακηρύξεις δε θα βοηθήσουν. Οι παραδοχές όμως όταν είναι ειλικρινείς και συνοδεύονται με έργα μπορούν να κτίσουν ένα πιο υγιές πολιτικό περιβάλλον. Έχουν γίνει λάθη και χρειάζεται επί του πρακτέου να αποδείξεις ότι είσαι έτοιμος ως παράταξη να έρθεις σε ρήξη με παλιές νοοτροπίες και να χαράξεις ένα νέο πιο διάφανο και σύγχρονο δρόμο προς το αύριο».

Γιατί να πάει ένας πολίτης να ψηφίσει σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές; Τι έχει να κερδίσει και τι να χάσει;

«Επειδή ο κάθε πολίτης έχει άποψη για τα θέματα που τον αφορούν και ιδιαίτερα στη Βουλή οι αποφάσεις του σώματος έχουν άμεσο και καθοριστικό αντίκτυπο θετικό ή αρνητικό στην καθημερινότητα και στη ζωή του καθενός. Η ψήφος έχει πολύ μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη δύναμη από μία ανάρτηση, από ένα άρθρο, από μία διαμαρτυρία. Η ψήφος είναι ο πιο άμεσος τρόπος με τον οποίο μπορούν οι πολίτες να επιλέξουν πορεία».

Σας βλέπουμε να τοποθετείστε έντονα κάθε φορά που πλήγονται τα δικαιώματα, ο ανθρωπισμός και η αξιοπρέπεια του γυναικείου φύλου. Τόσο σε θέματα πολιτικής ισότητας, εργασίας, σεξισμού, διακρίσεων, αθλητισμού, συμμετοχής κτλ. Είναι αυτό μια στάση ζωής;

«Ναι είναι. Πρωτίστως επειδή πιστεύω ότι ο τρόπος που μια κοινωνία συμπεριφέρεται σε κάθε είδους μειονότητα είναι ένδειξη της ποιότητας της δημοκρατίας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι το 1ο ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να είναι απαραβίαστο για κάθε άνθρωπο. Είμαι επίσης της άποψης ότι οι πολιτικοί οφείλουν να δείχνουν με ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια τα δημοκρατικά τους αντανακλαστικά κάθε φορά που παραβιάζεται η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα κάθε ατόμου που ανήκει σε κάποια κοινωνική, πολιτική ή αριθμητική μειοψηφία».

Πιστεύετε ότι όλα αυτά τα χρόνια ανάμειξής σας στην πολιτική ήταν αρκετά για να διεκπαιρεώσετε στόχους και οράματα; Γιατί επαναδιεκδικείτε;

«Σε κάποιο βαθμό ναι. Πάντοτε ήμουν της άποψης πως ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι το κόμμα με προοπτική εξουσίας το οποίο μπορούσε να κυβερνήσει την Κύπρο με σύγχρονη αντίληψη για όλα τα μεγάλα ζητήματα. Με ορθολογισμό αλλά και με αναπτυξιακή στόχευση στην οικονομία, με κοινωνική ευαισθησία για τους πλέον αδύναμους, με φιλοευρωπαϊκή προοπτική αλλά και με μία τολμηρή και πατριωτική στάση στο κυπριακό. Στην οικονομία, το 2013 παραλάβαμε μία χρεωκοπημένη χώρα και μέσα σε τρία χρόνια μπορέσαμε όλοι μαζί να την επαναφέρουμε. Στα κοινωνικά ζητήματα πετύχαμε πράγματα ρηξικέλευθα, επαναφέραμε συντάξεις, δικαιώματα, αυξήσαμε επιδόματα, κατοχυρώσαμε νέα δικαιώματα. Στο κυπριακό έχουμε διανύσει μακρύ δρόμο στις διαπραγματεύσεις αλλά δυστυχώς ο μεγάλος μας στόχος δεν έχει ακόμη επιτευχθεί κι αναφέρομαι στη λύση και την επανένωση της Κύπρου. Έχουμε μπροστά μας μακρά πορεία και πολλά να επιδιώξουμε ακόμη».

Γέννημα-θρέμα του Πανεπιστημίου Κύπρου από τη δεκαετία του 1990, απόφοιτος  και αργότερα μέλος του επιστημονικού διοικητικού προσωπικού στις νέες εγκαταστάσεις. Σήμερα πόσο περήφανη είστε για το Πανεπιστήμιο;

«Πάρα πολύ περήφανη. Όντως έχω ζήσει στο Πανεπιστήμιο σχεδόν τη μισή μου ζωή. Πέτυχε το Πανεπιστήμιο Κύπρου μεγάλα και σπουδαία επιστημονικά και ερευνητικά επιτεύγματα που κάνουν κάθε Κύπριο περήφανο. Το Πανεπιστήμιο υπήρξε πρότυπο για τα δεδομένα της Κύπρου. Νιώθω περήφανη που αποτέλεσα μέρος της εξέλιξης του και απόφοιτός του αλλά πλέον το μοντέλο που το έφερε μέχρι εδώ χρειάζεται εκσυγχρονισμό. Μεγαλύτερη διαφάνεια και αξιοκρατία, περισσότερη εξωστρέφεια».

Δεν έχετε κατηγορηθεί ποτέ για κάποιο σκάνδαλο, διαφθορά ή διαπλοκή. Το μόνο που θυμάμαι είναι εκείνη την λίστα 39 ονομάτων δημόσιων υπαλλήλων που κατείχαν παράλληλα και κομματικά αξιώματα και δημοσιοποίησε ο ΥΠΟΙΚ το 2017 και από την οποία ο συνάδελφος σας Νίκος Κέττηρος του ΑΚΕΛ εντόπισε ότι απουσιάζατε. Απαντήσατε άμεσα για το θέμα αυτό και έκλεισε.

Συμφωνείτε με την άποψη που έχει σήμερα μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας ότι είστε όλοι οι ίδιοι, παίζετε με τους νόμους και δεν πείθετε κανένα;

«Δηλώνω σεμνά και έντιμα ότι κανένας και ποτέ δε θα βρει το δικό μου όνομα εμπλεκόμενο σε σκάνδαλα ή διαπλοκή. Για το περιστατικό στο οποίο αναφέρεστε αφορούσε στην γραπτή άδεια που όφειλαν τα πολιτικά στελέχη να έχουν που υπηρετούσαν σε κλίμακες άνω της Α8 της δημόσιας υπηρεσίας. Η πραγματικότητα είναι πως όχι μόνο δεν έκρυψα ποτέ την ιδιότητα μου από τη διοίκηση του Πανεπιστημίου Κύπρου τότε, αλλά αντίθετα, ακριβώς και λόγω αυτής για χρόνια δεν είχα προσωπική άδεια καθώς για κάθε πολιτική μου υποχρέωση δήλωνα προσωπική άδεια. Οπότε και παρόλο που το Πανεπιστήμιο δεν εμπίπτει με την αυστηρή έννοια σε αυτή τη ρύθμιση εντούτοις, όταν ανέκυψε το θέμα την επομένη κιόλας αιτήθηκα και πήρα τη γραπτή διαβεβαίωση  για σκοπούς δεοντολογίας. Θεωρώ την πολιτική ενασχόληση ως πράξη ευθύνης και καθόλου δε με ενοχλεί ο επιπλέον έλεγχος λόγω αυτής. Το θεωρώ καθήκον και υποχρέωση του κάθε πολιτικού».

Θεωρείστε από τις πολιτικούς που έχουν ξεκάθαρες θέσεις και μιλούν σε όλα τα ΜΜΕ χωρίς διακρίσεις. Πώς σχολιάζετε την σχέση του κόμματος σας και της κυβέρνησης με τους δημοσιογράφους με αφορμή βεβαίως και τα όλα όσα έγιναν στις υποθέσεις Μακάριου Δρουσιώτη και Ανδρέα Παράσχου;

«Σέβομαι απόλυτα τον θεσμικό ρόλο που έχει ο κάθε λειτουργός τύπου. Θεωρώ όμως επίσης ότι όπως κρίνεται ο καθένας μας έτσι κρίνεται και το κάθε μέσο και ο κάθε δημοσιογράφος. Προσωπικά συνδέομαι φιλικά και με τους δύο και ιδιαίτερα με τον κ. Παράσχο μας συνδέει και μια πολύ στενή οικογενειακή σχέση καθώς ήταν συμπολεμιστής με τον πρώην αγνοούμενο θείο μου,  παιδικός του φίλος, αλλά, κι ένας από τους ανθρώπους που βοήθησε ουσιαστικά και πρακτικά την οικογένειά μας για να εντοπίσει τα οστά του ήρωα. Τον εκτιμώ απεριόριστα και τίποτα δεν αλλάζει αυτό το γεγονός».

Ως άνθρωπος που όπως είπαμε και πριν ζήσατε την εποχή της μετάβασης, της δημιουργίας νεών σχολών, των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και των μεταρρυθμίσεων στον χώρο, ποιο το σχόλιό σας;

«Χαίρομαι πραγματικά για την εξέλιξή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στον τόπο μας. Η ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου αποτέλεσε για την εποχή του μία εκπαιδευτική αλλά και μία κοινωνική επανάσταση. Η πορεία και η εξέλιξή του ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και γι’ αυτό ο πήχης είναι πολύ ψηλά. Πέραν τούτου αντίστοιχα σημαντικό ήταν το έργο που έγινε κι από το ΤΕΠΑΚ, το Ανοικτό Πανεπιστήμιο αλλά και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια όπου σπούδασαν πλέον γενιές κυπρίων και συνέφεραν ουσιαστικά στο ΑΕΠ αλλά και στην ευρύτερη ανάπτυξη του τόπου. Θεωρώ ότι η έρευνα και η καινοτομία είναι από τους πλέον βιώσιμους τομείς στους οποίους πρέπει να επενδύουμε διαρκώς. Τα Πανεπιστήμια μας σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες κατατάσσουν τη χώρα μας πάντοτε πολύ ψηλά σε όλους τους δείκτες και στην απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, πράγμα που καταδεικνύει στην πράξη ότι κάθε ευρώ που επενδύεται από κρατικούς πόρους, επιστρέφει πίσω στο πολλαπλάσιο δημιουργώντας νέες ποιοτικές θέσεις εργασίας».

 

Πάμε τώρα στα προσωπικά σας. Όπως γνωρίζουμε έχετε μία κορούλα 8 ετών με την οποία συχνά μοιράζεστε δημόσια στιγμές…

«Αναπόφευκτα. Είναι όχι απλά μέρος της ζωής μου αλλά η ζωή μου όλη. Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού βλέπεις θεωρώ τον κόσμο πιο καθαρά. Τα παιδιά είναι αυθεντικά, έχουν κρίση και έχουμε το χρέος να τους αφήσουμε ένα κόσμο πιο ευαίσθητο, πιο δίκαιο και καλύτερο. Όπως λένε και οι στίχοι του Παύλου Σιδηρόπουλου, «Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα». Γι’ αυτό είναι θεωρώ απαραίτητο να υπερασπιστούμε το περιβάλλον, τη βιώσιμη ανάπτυξη και πρωτίστως ένα πιο ειρηνικό κι ελπιδοφόρο μέλλον για την πατρίδα μας».

Τέλος τι μήνυμα θέλετε να στείλετε σε όσους μας διαβάζουν εξ αφορμής της πρώτης σας παρουσίας στην EfimeridaCy;

«Το μήνυμα που θέλω να στείλω ευχαριστώντας βεβαίως κατ’ αρχήν εσένα Τάσο και την Efimerida-Cy, είναι πως ακόμη και στην πολιτική, τα πράγματα όταν χαλούν, μπορούμε πάντα να τα διορθώσουμε. Έχω απόλυτη επίγνωση του τί κάναμε σωστά και που σφάλαμε. Ζητώ τη στήριξη του κόσμου σεμνά και ταπεινά, για να συνεχίσω να χαράσσω στη Βουλή με συνέπεια, καθαρή και δυνατή φωνή μία νέα εποχή στην πολιτική. Εύχομαι να σας βρω συνοδοιπόρους σε αυτό. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την ευκαιρία που μου δώσατε! Να ‘στε καλά!»

Τάσος Θεοδώρου

EfimeridaCy

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ ΓΙΑ ΕΦΗΜ. “ΠΟΛΙΤΗΣ”

Έχοντας κατά νου ότι δεν υπάρχει κακό χωρίς καλό και το ανάστρoφο, η βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού, Ξένια Κωνσταντίνου, επιλέγει να εστιάσει σε κάποια θετικά του χρόνου που φεύγει και στον νέο, που ναι μεν φέρνει μαζί του δυσκολίες, αλλά επιτρέπει και στον καθένα μας να ελπίζει για κάτι καλύτερο. «Δυστυχώς, το 2020 καταγράφεται στη συλλογική μνήμη ως μία πολύ άσχημη χρονιά. Όμως, πέρα από τα αρνητικά, ας κρατήσουμε για πολύ καιρό μία άλλη ανάμνηση από το 2020 και ας θυμόμαστε για πάντα τους γιατρούς μας, τους νοσηλευτές, τους φροντιστές, τους βοηθούς θαλάμου και όλους εκείνους που στάθηκαν επάξια και με αυταπάρνηση στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση της πανδημίας», ανέφερε σχετικά η βουλευτής. Οφείλουμε, συνέχισε, ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που κάτω από αντίξοες συνθήκες αγωνίζονται και σώζουν ζωές. «Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, είτε αυτός είναι ο σπουδαίος γιατρός Κύπρος Νικολαΐδης που μας κάνει περήφανους διεθνώς, είτε αυτός είναι ένας απλός νοσοκόμος», συμπλήρωσε η κ. Κωνσταντίνου.

Τι να περιμένει κανείς στο Κυπριακό κατά το 2021;

Από σχετικά πολύ νωρίς προσπάθησα να μελετήσω και να κατανοήσω τις δύο παράλληλες ιστορίες τής κάθε κοινότητας αυτού του νησιού. Τα δίκαια και τις αδικίες που βίωσε, τον αλυτρωτισμό, τις μεγάλες ιδέες, τους αγώνες και τόσα πολλά που έχει, δυστυχώς, βάλει η κάθε κοινότητα κάτω από το χαλί. Το Κυπριακό δεν είναι μία ισομερής επίρριψη ευθυνών. Αυτό θα ήταν ανιστόρητο και υπεραπλούστευση. Είναι πολύ πιο περίπλοκο, και γι’ αυτό εξάλλου η έννοια της ασφάλειας σημαίνει εντελώς διαφορετικά πράγματα για την κάθε πλευρά. Το Κυπριακό πλέον οδεύει εκεί όπου μάλλον ευχόταν ο Ραούφ Ντενκτάς, και όλο αυτό με πληγώνει αβάσταχτα, επειδή θεώρησα πολλές στιγμές ότι μπορούσαμε να υπερβούμε ως κοινότητες και ως λαός τη διαίρεση που επέβαλε η Τουρκία. Παρόλο που τα σημερινά δεδομένα δεν είναι θετικά, και παρόλο που η Τουρκία επιτείνει την αρνητική στάση της, εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν μας επιτρέπει η Ιστορία μας και το χρέος μας έναντι του τόπου να αποκηρύξουμε τη μισή μας πατρίδα. Γι’ αυτό, θεωρώ καθήκον μας να συνεχίσουμε να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε για την ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού.

Ποιο είναι το πιο χρήσιμο μάθημα από τη χρονιά που φεύγει, η οποία τα είχε όλα: πανδημία, σκάνδαλα/διαφθορά, φυσικές καταστροφές, εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ, πικνίκ Ερντογάν και αρνητικές εξελίξεις στο Βαρώσι κ.λπ;

Ό,τι πάντα πρέπει να έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου το χειρότερο σενάριο κι όχι το καλύτερο. Η χρονιά που μας πέρασε ήταν εξαιρετικά δύσκολη και πολύ φοβάμαι ότι θα έχει και παράταση μέσα στο 2021, και το λέω αυτό πρώτα και κύρια λόγω του ότι ο κρατικός προϋπολογισμός της χώρας παραμένει μέχρι κι αυτή την ώρα που μιλάμε στον αέρα, και 2ο, επειδή η οικονομική ύφεση που έχει προκληθεί από την πανδημία θα συνεχιστεί και μέσα στο 2021. Οπότε, ο εμβολιασμός και η αναχαίτιση της υγειονομικής κρίσης δεν θα σημάνει το τέλος, αλλά, θα είναι η αρχή του τέλους. Έχουμε ακόμη μακρύ δρόμο για να ανακάμψουμε και γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, κυρίως με τις οικονομικές δαπάνες, οι οποίες πρέπει να είναι λελογισμένες. Γι’ αυτό κάνω και μία έκκληση προς τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, ότι τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να ζητούν τον ουρανό με τ’ άστρα. Ότι αυτή την ώρα πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι και να διατηρήσουμε λογικά οικονομικά αποθέματα για το ενδεχόμενο μίας νέας κρίσης. Γι’ αυτό και πρέπει να επιδειχθεί από όλους σοβαρότητα, για να μην προκληθεί επιπλέον αχρείαστη ζημιά στη χώρα. Γιατί, αν βουλιάξει η Κύπρος, θα βουλιάξουμε όλοι.

Η βόμβα που λέγεται διαφθορά έσκασε στα χέρια του Προέδρου Αναστασιάδη και της κυβέρνησής του… της κυβέρνησή σας. Εσείς βλέπετε να γίνονται σοβαρά βήματα για αντιμετώπιση/πάταξη αυτού του φαινομένου;

Αυτό το οποίο βλέπω είναι ότι υπάρχει βούληση για να παταχθεί η διαφθορά, καθώς και ότι οι έρευνες της Αστυνομίας κινούνται με γοργό ρυθμό για να ολοκληρωθεί η συλλογή των στοιχείων και να οδηγηθούν όσοι εμπλέκονται ενώπιον του δικαστηρίου. Η τιμωρία θεωρώ ότι θα επουλώσει κάπως το τραύμα που έχει ανοίξει το βίντεο του Αλ Τζαζίρα. Το ίδιο και η απόφαση για τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Καλογήρου, που θεωρώ πολύ ορθή κίνηση. Όμως, έχω τον ρεαλισμό να κατανοώ ότι, όσο κι αν κάποιοι τιμωρηθούν, όσα πορίσματα δημοσιοποιηθούν και όσες νομοθετικές πρωτοβουλίες και να αναληφθούν και εφαρμοστούν, θα πάρει πολύ καιρό για να αλλάξει η αντίληψη του κόσμου. Όσο υπάρχει ημετεροκρατία και προνομιακή μεταχείριση κάποιων έναντι κάποιων άλλων, η διαφθορά θα γεννιέται και θα υπάρχει, καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχθεί όλο αυτό το πλέγμα σχέσεων σε μία εξαιρετικά μικρή χώρα όπως η δική μας. Οπότε, αποτελεσματική θεραπεία, την οποία τουλάχιστον εγώ βλέπω, είναι ότι πρέπει να περιοριστεί στο ελάχιστο η υποκειμενική παρέμβαση και η λεγόμενη διακριτική ευχέρεια. Χρειαζόμαστε περισσότερους κανόνες. Πιο αυστηρά τυποποιημένα πλαίσια για τα πάντα. Διαδικασίες αδιάβλητες, αυτοματοποιημένες, κοινές για όλους και διαφάνεια. Οι τράπεζες, μετά τη μεγάλη κρίση του 2013 και το κλείσιμο, δυστυχώς, της Λαϊκής, λειτουργούν πλέον σήμερα πολύ καλύτερα και με αυστηρότερες διαδικασίες. Τα παθήματα πρέπει να μας γίνονται μαθήματα.

Τι πρέπει να γίνει και από ποιους για να αποκατασταθεί η σχέση πολιτών και πολιτικών ;Το 2020, τα κόμματα απαξιώθηκαν ακόμα περισσότερο από τους πολίτες, οι οποίοι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα, στην απονομή δικαιοσύνης, στη δημοκρατία.

Η δημοκρατία όταν απαξιώνεται δεν σταματά τη λειτουργία της. Τη συνεχίζει, αλλά με χειρότερα αποτελέσματα, και τις πλείστες φορές και με χειρότερους παίκτες, και αυτό το έχουμε ήδη δει να συμβαίνει, με πιο λαμπρό παράδειγμα βεβαίως την τετραετία Τραμπ στην Αμερική. Γι’ αυτό όλοι όσοι κατανοούν τον κίνδυνο στον οποίο θα βρεθεί η ίδια η δημοκρατία και ο τόπος ευρύτερα από την απαξίωση, έχουν, ή πιο σωστά, έχουμε το χρέος να την αποκαταστήσουμε. Πρώτο, δείχνοντας με τις πράξεις, τα έργα και τις δημόσιές μας παρεμβάσεις ότι εργαζόμαστε για ένα νέο επίπεδο πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας. Δεύτερο, χωρίς να λιγοψυχούμε και να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια στα δύσκολα και τρίτο, δίχως να χάνουμε ποτέ την ενσυναίσθησή μας με την κοινωνία. Θέλει πολύ κόπο και θέλει βεβαίως και ρηξικέλευθες τομές κι αλλαγές, οι οποίες πρέπει να γίνουν τώρα που βράζει το σίδερο. Η δήλωση σύγκρουσης συμφερόντων, το επαγγελματικό ασυμβίβαστο, ο περιορισμός θητειών, η κωδικοποίηση του Πόθεν Έσχες και η διασύνδεσή του με τα επίσημα αποδεικτικά είναι πάρα πολύ σημαντικά. Το ίδιο και ο κώδικας δεοντολογίας, ο οποίος τον Ιανουάριο θα βρεθεί ενώπιον της ολομέλειας από την Επιτροπή Θεσμών. Θεωρώ ότι μέχρι τη λήξη της παρούσας κοινοβουλευτικής θητείας ότι θα έχουμε βελτιώσει και θωρακίσει σημαντικά το νομοθετικό πλαίσιο για ζητήματα λογοδοσίας και διαφάνειας.

Πώς γλυτώνει κανείς από την ισοπέδωση τού ότι όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν, είναι διεφθαρμένοι, είναι όλοι το ίδιο;

Θεωρώ ότι τέτοιες απόψεις είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία. Προάγουν τη βία και σίγουρα δεν συμβάλλουν στο να πάμε τη χώρα μας μπροστά. Αντίθετα, καλλιεργούν μεγαλύτερη αποχή και απαξίωση, με αποτέλεσμα να μπαίνει φραγή στην ανανέωση, στην αλλαγή και στις νέες ιδέες. Οπότε, ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα, γιατί τελικά μαζί με τα ξερά θα κάψουμε και τα χλωρά. Η ψήφος των πολιτών είναι η μόνη που μπορεί να τιμωρήσει ή που μπορεί να επικροτήσει τη στάση, την ηθική και τη συνέπεια του κάθε πολιτικού στελέχους. Αν, ω μη γένοιτο, επικρατήσει η άποψη ότι «όλοι είναι το ίδιο», μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα αποβεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Γιατί ένα καλό μυαλό από την Κύπρο που σπουδάζει στο εξωτερικό να επιστρέψει στο νησί; Τι κάνει αυτή η κυβέρνηση για τη νέα γενιά; Ζουν όλοι με τους γονείς τους, ούτε που περνά από το μυαλό τους να φτιάξουν οικογένεια με αυτές τις απολαβές.

Κατανοώ πλήρως τι σημαίνει να πρέπει να τα βγάλεις πέρα με λίγα χρήματα και πολλές υποχρεώσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ωστόσο είναι η μισθολογική στασιμότητα και, κυρίως, να μην εγκλωβίζονται οι νέοι σε καθεστώτα εργασιακής εκμετάλλευσης δίχως προοπτική και δίχως επιλογές. Έχω απόλυτη επίγνωση της ανάγκης που έχει ο κάθε νέος άνθρωπος να προοδεύσει και να διακριθεί. Η νέα γενιά, προσωπικά είναι η προτεραιότητά μου. Οι νέοι μας πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας. Γι’ αυτό εξάλλου εργάζομαι συστηματικά και σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς, εμπλεκόμενους θεσμούς και οργανώσεις νεολαίας, πάνω σε ένα συγκεκριμένο τρίπτυχο, που είναι, ποιοτικές κι αναγνωρισμένες εκπαιδεύσεις (internships) για νέους σε επιχειρήσεις για να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία και δεξιότητες. Επιπλέον, ουσιαστική βελτίωση και αναβάθμιση των διαδικασιών των εθνικών προγραμμάτων για στήριξη της νεανικής επιχειρηματικότητας και, τέλος, απόδοση ειδικού βάρους στη συμμετοχή νέων ερευνητών στα προγράμματα έρευνας και καινοτομίας.

ΟΛΟΙ ΜΕ ΑΡΙΣΤΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΝΗ ΕΞΑΙΡΕΣΗ

Μετά τις εξαγγελίες του Προέδρου της Δημοκρατίας το βράδυ της περασμένης Τετάρτης μία βαθιά ανάσα ανακούφισης κατέκλυσε την αγορά και τις κυπριακές επιχειρήσεις. Το νέο πακέτο στήριξης προνοούσε τρία σχέδια άντλησης ρευστότητας ύψους 1.7 δις με την αξιοποίηση νέων και υφιστάμενων ευρωπαϊκών δομών για στήριξη των επιχειρήσεων με έμφαση στις πολύ μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις εισάγοντας την ίδια ώρα σε όλα ρήτρες προστασίας για τους εργαζομένους.

Επιπλέον, η κυβέρνηση έρχεται να επιδοτήσει το επιτόκιο για όσα δάνεια συνήφθησαν από την 1η Μαρτίου μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του 2020 με 3.5% κατά τα πρώτα 2 έτη και μεταξύ 2%-1.5% κατά το 3ο και 4ο έτος. Επιπλέον, η κυβέρνηση θα επιδοτήσει το επιτόκιο για ιδιοκατοίκηση για δάνεια που συνήφθησαν ή που θα συναφθούν για την ίδια περίοδο ύψους μέχρι και 300 000 ευρώ με ποσοστό 1.5%.

Στο νέο πακέτο μέτρων περιλαμβάνονται επιπλέον εφάπαξ ποσά για κάλυψη των άμεσων αναγκών για αυτοτελώς εργαζομένους και μικρές επιχειρήσεις τα οποία ξεκινούν από 1200 ευρώ για ένα άτομο και φτάνουν μέχρι και τις 6000 ευρώ για μικρές επιχειρήσεις που εργοδοτούν μεταξύ 10-50 άτομα προσωπικό. Επίσης, για όλα τα αναπτυξιακά έργα επισπεύδονται οι διαδικασίες προσφοροδότησής τους και ο τουρισμός παίρνει μια γερή ένεση με μείωση του ΦΠΑ στα τουριστικά καταλύματα από 9% στο 5% και σε συνδυασμό με επιπλέον 6.3 εκ επιπλέον επένδυση σε αυτό.

Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με την επέκταση των μέτρων στήριξης εκεί και όπου χρειάζονται μέχρι και τον Οκτώβριο, την μείωση του ηλεκτρικού κατά 10%, την αναστολή των εκποιήσεων, τα φορολογικά κίνητρα μείωσης των τιμών των ενοικίων κλπ διασφαλίζουν στην οικονομία μας ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για την επανεκκίνησή της. Ήδη κινήσεις όπως η συμφωνία με την WIZZair την μεγαλύτερη αεροπορική εταιρία στην Ευρώπη η οποία από την περασμένη εβδομάδα έθεσε βάση στην Λάρνακα οι προοπτικές που διανοίγονται για γρήγορη ανάκαμψη και συγκράτηση ενός σημαντικού ποσοστού του τουριστικού μεριδίου είναι αναμφίβολα ενθαρρυντικές.

Όλα τα πιο πάνω έγιναν κατορθωτά πρώτα και κύρια επειδή οι Κύπριοι για άλλη μια φορά μπροστά στον κίνδυνο και την δυσκολία, έγιναν μια γροθιά. Πειθάρχησαν στα αυστηρά μέτρα περιορισμού με ιώβεια επιμονή και υπομονή. Έκαναν θυσίες και έδειξαν αλληλεγγύη προς τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού. Επιπλέον, οι προηγούμενες θυσίες και η νουνεχής πολιτική διαχείριση της παρούσας διακυβέρνησης έδωσαν την ευκαιρία στο Υπουργείο Οικονομικών να διαθέτει τα απαραίτητα οικονομικά αποθέματα για να στηρίξει την ώρα της έκτακτης ανάγκης τους εργαζομένους συγχρηματοδοτώντας μισθούς και υποστηρίζοντας ευπαθείς ομάδες και γονιούς.

Οπότε άριστα σε κοινωνία και κυβέρνηση! Ανεξεταστέα δυστυχώς έμεινε μόνο η αντιπολίτευση. Η οποία ενώ στην αρχή έδειξε να κατανοεί το βάρος της ευθύνης και την κρισιμότητα των στιγμών, μόλις βγήκαμε από τα καταφύγιά μας για να επιστρέψουμε στις νέες κανονικές μας ζωές, η αντιπολίτευση συνειδητά αποφάσισε να μπει στα χαρακώματα και να αποδοθεί σε μία άγονη αντιπαράθεση για τα πάντα.

Έτσι μετά την αδιέξοδη συζήτηση για το ζήτημα των κρατικών εγγυήσεων, η αντιπολίτευση δεν βρήκε μισή καλή κουβέντα να πει ούτε για το νέο πακέτο στήριξης που έχει εξαγγείλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το οποίο εν πάση περιπτώσει στηρίχθηκε σε εισηγήσεις των φορέων της βιομηχανίας, των συντεχνιών, των εργοδοτών και βιομηχάνων καθώς βεβαίως και σε εισηγήσεις που κατέθεσαν τα ίδια τα κόμματα.

Σε κάθε περίπτωση αυτό που τώρα προέχει είναι να αποκατασταθεί πλήρως η κανονικότητα, να διατηρηθεί ο δείκτης παρακολούθησης των κρουσμάτων στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα και να αισθανθούν οι πολίτες της χώρας ασφάλεια και προοπτική.

 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

ΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗςΗ σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα είναι πλέον γεγονός. Με προσοχή κι αυξημένα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής κάθε κλάδος της οικονομίας επανεκκινά με την ελπίδα η ανάκαμψη να είναι σύντομη και ευεργετική. Βεβαίως, η οικονομία δεν είναι μόνο αριθμοί, είναι και ψυχολογία, καθώς και μέτρα στοχευμένης στήριξης εκεί και όπου απαιτούνται με σκοπό την αναχαίτιση των αρνητικών επιπτώσεων που είχε το αυστηρό lock down που επιβλήθηκε προς αντιμετώπισης της εξάπλωσης της πανδημίας.

Όμως, οι πόροι του κράτους δεν είναι ανεξάντλητοι και γι’ αυτό το λόγο η κυβέρνηση είχε εκπονήσει εξ’ αρχής μια ολοκληρωμένη στρατηγική η οποία αφορούσε στο εξής βασικό τρίπτυχο: 1) μέτρα ανακούφισης με πιο εμβληματικό την 9μηνη αναστολή των δανειακών υποχρεώσεων, 10% μείωση της τιμής του ηλεκτρικού, αναστολή καταβολής οφειλών κι αύξησης εισφορών κ.α. 2) έκτακτα επιδόματα και προγράμματα στήριξης για επιχειρήσεις, αυτοτελώς εργαζομένους, γονείς και ευπαθείς ομάδες για όσο διάστημα διαρκούν τα περιοριστικά μέτρα με δυνατότητα προέκτασής τους εκεί και όπου κριθεί αναγκαίο και 3) κρατικά εγγυημένα δάνεια με χαμηλά επιτόκια για ανάκαμψη των επιχειρήσεων.

Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι η 9μηνη αναστολή δόσεων στις τράπεζες εγκρίθηκε με τις θετικές ψήφους μόνο των κομμάτων ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Αλληλεγγύης. Ενώ ο τρίτος πυλώνας στήριξης με την αξιοποίηση της δυνατότητας άντλησης έκτακτης ρευστότητας και μετατροπής της σε χαμηλότοκα δάνεια οδηγήθηκε σε αδιέξοδο κάτω από το βάρος των παράλογων απαιτήσεων των κομμάτων της αντιπολίτευσης. 

Το αρχικό νομοσχέδιο για τις κρατικές εγγυήσεις προνοούσε άντληση ρευστότητας 2 δις με σκοπό να διατεθούν ως δάνεια προς τις επιχειρήσεις με χαμηλά επιτόκια και με 70% κρατικές εγγυήσεις. Ενώ υπήρχε επίσης πρόνοια για επιδότηση μέρους του επιτοκίου σε φυσικά πρόσωπα, αυτοτελώς εργαζομένους και επιχειρήσεις ύψους 250 εκατομμυρίων ευρώ. Αναντίλεκτα αυτή τη στιγμή πολλές επιχειρήσεις έχουν άμεση ανάγκη ρευστότητας για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους και κυρίως για να μην αναγκαστούν να οδηγηθούν σε απολύσεις προσωπικού.

Το πλέον θλιβερό όμως είναι ότι η όλη δημόσια συζήτηση γύρω από αυτό το ζήτημα έφερε και πάλι στο φως συζητήσεις που θύμισαν σε πολλούς εποχές Γιάννη Βαρουφάκη. Με αιχμή του δόρατος και βασικό επιχείρημα το,  «να δώσει η κυβέρνηση απευθείας στήριξη». Όμοια που η κυβέρνηση να είναι η κότα που γεννά χρυσά αυγά, με ανεξάντλητες δυνατότητες. Όλα αυτά εμπλουτισμένα με μία έντονη τραπεζο-φοβία η οποία αφαιρούσε πολλές φορές τις ίδιες τις επιχειρήσεις, δηλαδή τους δικαιούχους από την όλη συζήτηση. Επειδή το κράτος δεν εγγυάται τις τράπεζες αλλά τις επιχειρήσεις του. Γι’ αυτό ονομάζονται μέτρα στήριξης της οικονομίας. Για να μπορέσουν οι υγιείς κι αξιόχρεες επιχειρήσεις που έχουν πληγεί να δανειστούν δίχως υψηλές υποθήκες και εξασφαλίσεις ούτως ώστε να μπορέσουν να ορθοποδήσουν με παράλληλη υποχρέωση να μην απολύσουν προσωπικό. Οι τράπεζες δεν έχουν σε καμία ανάγκη αυτό το σχέδιο για να είναι κερδοφόρες! Έχουν ήδη τα δικά τους δανειακά σχέδια με πολύ υψηλότερα επιτόκια και όλες τις απαραίτητες διασφαλίσεις. Δυστυχώς όμως πλέον, το όλο ζήτημα στην πραγματικότητα πέρασε και μέσα από τις συμπληγάδες των μελλοντικών πολιτικών συνεργασιών.

Έτσι πλέον τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην επόμενη ημέρα.

Αν μας δίδαξε κάτι η περιπέτεια της πανδημίας που ζήσαμε όλοι είναι πως εκεί που πρυτανεύει η λογική και η αλληλεγγύη γίνονται θαύματα. Το ότι χάσαμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε ένα ισχυρό εργαλείο προκαλεί απογοήτευση αλλά η οικονομία είναι ευθύνη και προτεραιότητά μας και η προσπάθεια για νέα μέτρα στήριξης από πλευράς κυβέρνησης δε θα τερματιστεί εδώ.

 

Εισήγηση Ξένιας Κωνσταντίνου στο Διευρυμένο Πολιτικό Γραφείο ΔΗΣΥ 10/6/2019

Κύριε Πρόεδρε, φίλοι και φίλες,

Είμαστε η παράταξη η οποία σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις για την Προεδρεία της Δημοκρατίας συγκέντρωσε την εμπιστοσύνη της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών.

Είμαστε η παράταξη που κατάφερε να διαμορφώσει μια ευρεία κοινωνική πλειοψηφία, με προμετωπίδα την σταθεροποίηση της οικονομίας, την προώθηση της ανάπτυξης και την επίλυση του Κυπριακού.

Είμαστε η παράταξη που η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών έκρινε ως την καταλληλότερη για να οδηγήσει την χώρα στο μέλλον, με ασφάλεια και προοπτική.

Το μήνυμα του αποτελέσματος των πρόσφατων ευρωεκλογών είναι σημαντικό εάν καταφέρουμε να το κατανοήσουμε και εάν καταφέρουμε να το διαχειριστούμε, χωρίς ρεβανσισμούς, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς ανασφάλειες.

Επειδή για να καταφέρουμε να διαμορφώσουμε ξανά μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που θα επιτρέψει στην παράταξη να συνεχίσει να κυβερνά την χώρα, την οποία ούτε ο λεγόμενος ενδιάμεσος χώρος, ούτε η παραδοσιακή αριστερά είναι σε θέση να διαχειριστούν, πρέπει να καταστούμε πρόθυμοι να διδαχθούμε από τον τρόπο που λειτουργήσαμε σε αυτές τις εκλογές.

Αλλιώς το μάθημα θα είναι πιο ηχηρό και πιο κατανοητό στις επόμενες και στις μεθεπόμενες εκλογές.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να υπογραμμίσω το αυτονόητο:  Ότι στον σύγχρονο κόσμο όλες οι ψήφοι είναι δανεικές. Τι εννοώ με αυτό; Ότι καμία ψήφος κανενός πολίτη δεν είναι πλέον δεδομένη. Ότι έχει αλλάξει άρδην η σχέση πολίτη – πολιτικού κόμματος. Και αυτό οφείλουμε όλοι να το εμπεδώσουμε.

Οπότε το ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι κατά την άποψή μου το εξής.
Τι πρέπει τι πρέπει να αλλάξουμε από τη μια και τι πρέπει να πράξουμε από την άλλη για να κρατήσουμε την Παράταξη μας ως την ηγέτιδα πολιτική δύναμη του τόπου;

Στη βάση της δικής μου πολιτικής ανάλυσης αλλά στη βάση των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, προκύπτει μία σαφής κατεύθυνση η οποία τα επόμενα χρόνια θα αναδειχθεί ως κυρίαρχη.

Αυτή είναι η τάση της φιλελεύθερης, μετριοπαθούς δεξιάς. Φιλελεύθερη στα ζητήματα οικονομίας, κοινωνικά ευαίσθητη στα κοινωνικά ζητήματα και πολιτικά υπεύθυνη αναφορικά με την προστασία του περιβάλλοντος .

Αυτοί οι πυλώνες είναι που πιστεύω ότι μπορούν να αποτελέσουν από την επομένη ημέρα τις κατευθύνσεις οι οποίες και θα συνάδουν απόλυτα με τη Διακήρυξη Αρχών του Δημοκρατικού Συναγερμού αλλά και θα στέλνουν το μήνυμα της ανανέωσης και του επανακαθορισμού πλεύσης της παράταξής μας.

Γι’ αυτό και προτείνω όπως η Παράταξη οδηγηθεί σε ένα πολιτικο-ιδεολογικό συνέδριο με σκοπό να εντάξει τις τρέχουσες πολιτικές και πρωτοβουλίες μεταρρύθμισης της κυβέρνησής μας σε αυτές και να τις ενισχύσει με νέα μέτρα για την κοινωνία και το περιβάλλον έτσι ώστε να είμαστε σε θέση εντός των επόμενων μερικών μηνών ο Δημοκρατικός Συναγερμός να βγει πιο ισχυρός, πιο συνεκτικός και πιο ανοικτός προς την κοινωνία με σκοπό να διατηρήσει την κυρίαρχη του θέση στην πολιτική σκηνή.
Έχω τέλος δύο υποσημειώσεις (ανησυχίες) τις οποίες νιώθω έντονα την ανάγκη να αναφέρω.

1.   Το 1οσημείο αφορά στις μάχες που θα επιλέξει η παράταξή μας να δώσει. Έχω την άποψη ότι, αν η παράταξή μας επιλέξει να παίξει μπάλα στο γήπεδο της ακροδεξιάς θα χάνουμε διαρκώς και μάλιστα θα χάνουμε διπλά. Η απώλεια θα είναι και σε ψήφους αλλά και σε αξιοπιστία. H πρόβλεψή μου είναι επίσης ότι κατά τους επόμενους μήνες η πίεση θα είναι ακόμη πιο ασφυκτική. Αυτή τη φορά όχι μόνο από την εθνικιστική δεξιά αλλά και από νέες συνιστώσες, νέα σχήματα, κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου  ή ακόμη και από τα αριστερά. Γι’ αυτό θεωρώ ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός πρέπει να σταματήσει να σκιαμαχεί με τα άκρα και να εστιαστεί και διακηρυκτικά αλλά και από άποψη πρωτοβουλιών και πολιτικών σε θέσεις που να δείχνουν την αυτονόητη στοχοπροσήλωσή μας στην επίλυση του κυπριακού και επανένωση της Κύπρου.
2.    Το 2ο σημείο αφορά σε ένα χαρακτηριστικό που διέκρινε τον ιδρυτή της Παράταξης και το οποίο χαρακτηριστικό, πολλοί -κατά καιρούς- έχουν υποτιμήσει τη σημασία του. Τη σωκρατική άποψη περι ηθικής που λέει, «Να παραμένεις ηθικός ακόμη κι όταν οι άλλοι σε αδικούν». Η σεμνότητα και η ταπεινότητα, δεν είναι ένδειξη αδυναμίας αλλά ένδειξη μεγαλείου και ήθους που πρέπει να διακρίνει κάθε ηγεσία που θέλει να δείχνει ότι διέπεται από ενσυναίσθηση.

Σας ευχαριστώ.

Όλοι οι δανειζόμενοι είναι ίσοι, αλλά μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να παραφραστεί η γνωστή ρήση του Τζορτζ Όργουελ από το βιβλίο του «Η Φάρμα των ζώων» για να περιγραφεί η κατάσταση με τις περιπτώσεις μη εξυπηρετούμενων δανείων από Πολιτικά Εκτεθειμένα Πρόσωπα στην Κύπρο. Τα στοιχεία, που περιλαμβάνονται στο πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής, αποτυπώνουν την κατάσταση πραγμάτων την 31η Ιουλίου 2017 και δείχνουν ότι, το συνολικό υπόλοιπο των δανείων Πολιτικά Εκτεθειμένων Προσώπων ήταν περίπου €191,4 εκατομμύρια και αντιστοιχούσαν σε 2.124 λογαριασμούς. Από αυτά, τα €127 εκατομμύρια ήταν μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τα οποία αντιστοιχούσαν σε 984 λογαριασμούς φυσικών προσώπων.

Η συνηθισμένη απάντηση ότι δηλαδή, υπήρχαν ακίνητα υποθηκευμένα για τα δάνεια αυτά μεγαλύτερης αξίας, καταδεικνύει ότι προφανώς η τράπεζα όταν παραχωρούσε το δάνειο δεν έθετε ως προτεραιότητα το κατά πόσο υπήρχε η δυνατότητα αποπληρωμής του, αλλά προφανώς, επεδίωκε να είναι τυπικά καλυμμένη ούτως ώστε να προχωρήσει στην έγκριση και εκταμίευσή του. Η Ερευνητική Επιτροπή στο πόρισμά της ήδη επικαλείται στοιχεία, από τα οποία προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις για ευνοϊκή μεταχείριση πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων, που διατηρούσαν δάνεια στην πρώην Συνεργατική.

Πέρα όμως από την οφθαλμοφανή διάσταση της ευνοιοκρατίας και της προνομιακής μεταχείρισης, προκύπτουν και άλλα σοβαρότερα ζητήματα που οφείλουν να εξεταστούν. Όπως για παράδειγμα θέματα προσωπικής εξυπηρέτησης συμφερόντων καθώς και προσωπικού πλουτισμού με αθέμιτα μέσα αλλά και ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων.

Πώς και με ποια κίνητρα τα μέλη του Κοινοβουλίου με ΜΕΔ, εκτελούσαν τα νομοθετικά τους καθήκοντα αναφορικά με το τραπεζικό σύστημα και τις ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια; Ο Δημοκρατικός Συναγερμός σε ανακοίνωσή του θέτει ευθέως θέμα τάξης και δεοντολογίας για Βουλευτές που καταψήφισαν τις αυστηρότερες ρυθμίσεις αποπληρωμής δανείων και έχει απόλυτο δίκιο.

Φυσικά η κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξεταστεί ξεχωριστά, με επαγγελματισμό και ανεξαρτησία. Όμως είναι θεωρώ χρέος και ευθύνη όλων όσων διορίζονται ή εκλέγονται σε δημόσια αξιώματα για να υπηρετήσουν το δημόσιο καλό να είναι και να φέρονται έντιμα και ηθικά. Να επιβάλουν δηλαδή τη βασική αρχή της ίσης μεταχείρισης, της διαφάνειας και της λογοδοσίας πρώτα και κύρια για τον εαυτό τους. Ο μύθος του ότι η κρίση έπληξε όλους και ας είμαστε ελαστικοί με τους πάντες δεν ισχύει. Η κρίση έπληξε πρωτίστως όσους δεν είχαν το σύστημα με το μέρος τους. Επιπλέον οι τράπεζες για μη εξυπηρετούμενες οφειλές εκποίησαν σπίτια και πριν από δέκα και πριν από είκοσι και πριν από τριάντα χρόνια. Η ελαστικότητα, οι αναδιαρθρώσεις και οι εκτιμώμενες ζημιές που απλά καταχωρούνταν στα τραπεζικά λογιστικά βιβλία ίσχυαν μόνο για τους λίγους και τους εκλεκτούς του πολιτικού συστήματος, οι υπόλοιποι ήταν αντιμέτωποι άμεσα με τις κυρώσεις των καθυστερήσεών τους.

Αυτή τη στιγμή ο Πρόεδρος της Βουλής έχει στα χέρια του τον κατάλογο με τα Πολιτικά Εκτεθειμένα Πρόσωπα που κατείχαν Μη εξυπηρετούμενα Δάνεια, έχει θεωρώ το χρέος να αναλάβει την πολιτική ευθύνη και να ηγηθεί της θεσμικής πρωτοβουλίας για κάθαρση. Αν δεν το πράξει, θα αφήσει ακόμη μια ανοικτή πληγή στο ήδη απαξιωμένο πολιτικό σύστημα.

Οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν. Η απλή αναφορά στις δηλώσεις πόθεν έσχες δεν είναι από μόνη της αποτελεσματική θεραπεία στο πρόβλημα. Κλείνω με μία φράση η οποία επίσης αποδίδεται στον Τζορτζ Όργουελ, “σε μια εποχή καθολικής εξαπάτησης, το να λες την αλήθεια είναι μια επαναστατική πράξη” αφιερωμένη στον Δ. Συλλούρη. 


Κι εσύ μπορείς όπως και η Αργυρή.

Περασμένη Τρίτη σε εκδήλωση του ΟΓΕΕ (Οργανισμός Γυναικών Επιχειρηματιών Επαγγελματιών Λευκωσίας) βρέθηκα να κάθομαι μπροστά σε ένα διαφορετικό πάνελ από αυτά στα οποία έχουμε συνηθίσει. Μπροστά μας βρίσκονταν τέσσερις γυναίκες αυτοδημιούργητες επαγγελματίες, οι οποίες δεν είναι διάσημες, δε θα τις βρεις στις σελίδες των περιοδικών, ούτε και μπορούσε κανείς να διακρίνει οτιδήποτε το επιτηδευμένο στην εμφάνιση, στο βλέμμα ή στην ομιλία τους.

Ήταν τέσσερις καθημερινές γυναίκες οι οποίες πήραν το ρίσκο να στήσουν τις επιχειρήσεις τους από το μηδέν, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να πετύχουν. Οι ίδιες δεν είχαν όνειρο να ανοίξουν τη δική τους επιχείρηση, μάλλον δεν είχαν ιδέα από startups, δεν είχαν οικονομικές πλάτες από την οικογένειά τους, ή οποιαδήποτε έφεση σε ιδιωτικές επενδύσεις. Οι κυρίες αυτές έστησαν την επιχείρησή τους επειδή ουσιαστικά δεν είχαν άλλη επιλογή από το να δουλέψουν για να ζήσουν οι ίδιες και οι οικογένειές τους. Το έκαναν με το δύσκολο τρόπο, δίχως τα απαραίτητα μέσα, δίχως γνωριμίες και δίχως ουσιαστική υποδομή. Απλά ξεκίνησαν.

Η Αθανασία, η Γεωργία, η Αργυρή και η Ξένια Λ. πήραν το μικρόφωνο με ταπεινότητα και μίλησαν σύντομα, απλά και ανθρώπινα. Πίσω από την καθεμία μία προσωπική ιστορία από τις τόσες που ακούμε καθημερινά. Από τις ιστορίες της ζωής που σε αναγκάζουν είτε να τα παρατάς, είτε να συμβιβάζεσαι με τα λίγα, είτε, να μεγαλουργείς. Επέλεξαν συνειδητά το τρίτο.

Η κα. Αθανασία ήρθε κυριολεκτικά ως οικονομική μετανάστρια στην Κύπρο έχοντας προηγουμένως πουλήσει ότι είχε και δεν είχε στην Ελλάδα με μοναδικό σκοπό να εξασφαλίσει καλύτερες μέρες για την ίδια και τα παιδιά της. Η κα. Αργυρή βρέθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη στην ανεργία με δύο παιδιά που ετοιμάζονταν να φύγουν για σπουδές. Η κα. Γεωργία απαρνήθηκε τη ζωή στη πόλη και επέστρεψε στη λιλιπούτεια Βάβλα της επαρχίας Λάρνακας για να φτιάξει εκεί με το σύζυγό της το δικό τους οικολογικό παράδεισο παραγωγής μελιού και άλλων παραδοσιακών προϊόντων με βασικό εφόδιο την αγάπη τους για τη φύση και το περιβάλλον. Η Ξένια παράτησε τη δημόσια υπηρεσία προτού ακόμη δημιουργήσει οικογένεια και ρίχτηκε με τα μούτρα στην ίδρυση και λειτουργία του κέντρου μελέτης και έρευνας ΑΚΤΗ, σε μία εποχή που η κοινωνική και περιβαλλοντική δράση σίγουρα δεν ήταν βιώσιμες ενασχολήσεις για μια νέα επιστήμονα. 

Αυτές οι γυναίκες μεγαλουργούν με καθημερινό μόχθο και εξασφαλίζουν την ευημερία και την αξιοπρέπειά τους. Συνεισφέρουν στην οικονομία, στο περιβάλλον και στην οικολογία.

“Αν αντιμετωπίσαμε προβλήματα;”. Έθεσε το ρητορικό ερώτημα η κα Αργυρή η πρεσβύτερη της παρέας στο τέλος της δικής της παρέμβασης. «Ουυυυ προβλήματα να θες!”, απαντά η ίδια με γενναία δόση αυτοσαρκασμού στη φωνή της και εξηγεί. «Εμείς, οι μικροπαραγωγοί, μικροβιομήχανοι δυσκολευόμαστε ακόμη και να συσκευάσουμε τα προϊόντα μας. Κανένας από τις μεγάλες βιομηχανίες δε θέλει να πουλήσει σε μικρές ποσότητες. Εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να αγοράσουμε μεγάλες ποσότητες από οτιδήποτε. Επειδή έχουμε την ευθύνη για τα πάντα. Την παραγωγή, την προώθηση, την πώληση. Όλα πρέπει να περάσουν από τα δικά μου χέρια. Οπότε δουλεύουμε με μικρές ποσότητες πρώτων υλών. Δεν έχουμε πίσω μας κεφάλαια.» «Βεβαίως –λέει- με τον καιρό και με τη βοήθεια των green clusters στα οποία ενταχθήκαμε- και δείχνει περήφανα την Ξένια Λ.- βοηθάμε η μια την άλλη, συνεργαζόμαστε. Τώρα πλέον, λέει, για το παστελλάκι μου δίνει μέλι η φίλη μου η Γεωργία -και δείχνει την κυρία δίπλα της. Ο κόσμος άρχισε να εκτιμά και να προτιμά τα καθαρά βιολογικά αγνά προϊόντα μου. Βρίσκω πλέον μεγάλη ανταπόκριση –τονίζει με ικανοποίηση. Κάνει μια παύση και γυρίζοντας προς το κοινό κλείνει ως εξής: “Προβλήματα πολλά, αλλά εγώ –λέει- έμαθα ένα πράγμα. Ότι 1000 φορές να πέσεις, ΧΙΛΙΕΣ να σηκωθείς!”.
ΥΓ. Θερμά συγχαρητήρια στον Οργανισμό ΟΓΕΕ Λευκωσίας για την εξαιρετική εκδήλωση.

Ομιλία Τελική Προεκλογική Συγκέντρωση Νίκου Αναστασιάδη

Γυναίκες της Κύπρου,
Μέσα σε μία προεκλογική περίοδο γεμάτη εντάσεις, ψηλούς τόνους, λαϊκισμό και παροχολογία αναρωτήθηκα τι θα μπορούσα σήμερα να πω στο πιο απαιτητικό κομμάτι του εκλογικού σώματος. Σε εσάς τις γυναίκες.
Δεν είμαι εδώ για να σας μιλήσω ως πολιτικός αλλά ως μία από εσάς. Ξέρω ότι όλη αυτή την περίοδο που εξελίσσεται η προεκλογική περίοδος ότι η ζωή σας δεν έχει αλλάξει. Ότι εξακολουθείτε να ξυπνάτε και να κοιμάστε με τις ίδιες έγνοιες, τις ίδιες σκοτούρες, ίδιες ευθύνες και υποχρεώσεις.
Ξέρω πάρα πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι να ανταποκριθεί μία γυναίκα σε όλα τα πρέπει, σε όλους τους ρόλους και τις υποχρεώσεις. Με πόσο κόπο και πόσες θυσίες αυτό επιτυγχάνεται. Αλλά σας καλώ για μία στιγμή να αφήσουμε κατά μέρος όλα αυτά και να αναλογιστούμε μαζί αυτά που έχουμε ζήσει στον τόπο μας πριν από μερικά χρόνια. Όσα μας σημάδεψαν, όσα όρισαν ή άλλαξαν τα όνειρά μας, τη ζωή μας, την καθημερινότητά μας.
Η Κυβέρνηση Αναστασιάδη παρέλαβε την Κύπρο σε κατάσταση τραγική, στο χείλος του γκρεμού και στα πρόθυρα της καταστροφής. Οι υπεύθυνοι για την καταστροφή είναι γνωστοί και μη εξαιρετέοι, έχουν άμεσες και έμμεσες ευθύνες, έχουν ονόματα και επίθετα. Κάποιους τους έκρινε η δικαιοσύνη και κάποιους τους έκρινε ο λαός, αλλά όλους θα τους κρίνει η ιστορία, που θα είναι ως συνήθως αμείλικτη. Εμείς οφείλαμε να διαφυλάξουμε την εθνική ενότητα, να οδηγήσουμε τη χώρα στην έξοδο από την κρίση, και να δημιουργήσουμε ξανά προοπτικές σταθερότητας και ευημερίας. Η Κυβέρνηση Αναστασιάδη παρέλαβε καμένη γη και κατάφερε να την κάνει να ανθίσει και να καρποφορήσει: Η Τρόικα έφυγε, η οικονομία ανέκαμψε, οι αγορές άνοιξαν, η ανάπτυξη ξεκίνησε, η ευημερία επανέρχεται. Όμως ταυτόχρονα, επανέρχονται σήμερα στη δημόσια συζήτηση καταστροφικές πολιτικές με τη μορφή προεκλογικών υποσχέσεων που τάζουν τον ουρανό και τα άστρα, με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επεσήμανε εύστοχα ότι κάποιοι δίνουν απλόχερα υποσχέσεις λες και μοιράζουν τον οικογενειακό τους κουρβανά. Όντως, ο καθένας μπορεί να κάνει τα δικά του λεφτά του θέλει, να τα ξοδέψει όπως θέλει, και να αγοράσει με αυτά ό,τι θέλει. Αλλά, με τα λεφτά των Κυπρίων πολιτών δεν δικαιούται κανένας να παίζει, τα λεφτά των Κυπρίων πολιτών δεν δικαιούται κανένας να τα σκορπά και τα λεφτά των Κυπρίων πολιτών δεν δικαιούται κανένας να τα εξανεμίσει ξανά.
Κανένας δεν δικαιούται με ευκολία και ελαφρότητα να διαφημίζει ότι θα αναστείλει τις πληρωμές των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. για να προσφέρει δώρα, για να δώσει επιδόματα, για να αγοράσει αυτοκίνητα και για να χαρίσει δάνεια. Και προπάντων κανένας δε δικαιούται να κοροϊδεύει την νοημοσύνη των πολιτών αυτής της χώρας.
Η σημερινή σταθερή πορεία ανάπτυξης και ευημερίας είναι αποτέλεσμα των κόπων και των θυσιών όλων μας.
Έχουμε ευθύνη να σεβαστούμε αυτούς τους κόπους και αυτές τις θυσίες. Έχουμε ευθύνη και καθήκον να διαφυλάξουμε τα αποτελέσματα τους συνεχίζοντας τα σταθερά βήματα μπροστά, προς την πορεία της ανάπτυξης και της ευημερίας. Εμείς στους πολίτες της Κύπρου δεν παρουσιάζουμε γιγαντοαφίσες με μεγαλόστομες υποσχέσεις αλλά έργα, πρωτοβουλίες και πολιτικές καθώς και ένα συγκροτημένο πλάνο για την συνέχιση και ολοκλήρωσή τους.
Κυρίες μου, Η διακυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες έχει πετύχει άλματα στον τομέα της ισότητας. Πρώτη πολιτική κίνηση του Προέδρου ήταν να αναβαθμίσει τον Εθνικό Μηχανισμό για τα Δικαιώματα της Γυναίκας διορίζοντας Επίτροπο Ισότητας των φύλων με αποστολή να υλοποιήσει ένα συγκεκριμένο Στρατηγικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα μεταξύ Ανδρών και Γυναικών. Μόλις ορθοποδήσαμε, η κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη έκανε πράξη την πληρωμένη άδεια πατρότητας. Είναι η πρώτη που έχει επεκτείνει την άδεια μητρότητας στις περιπτώσεις πολλαπλών κυήσεων καθώς και απόκτησης παιδιού μέσω παρένθετης μητέρας. Έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο «Προίκα του Μωρού» παρέχοντας έτσι τα απαραίτητα στα νεογέννητα οικογενειών που έχουν ανάγκη. Επαναφέραμε το επίδομα μάνας για τους πολύτεκνους και αυξήσαμε το όριο εισοδήματος βάσει του οποίου παρέχεται το επίδομα τέκνου. Εφαρμόσαμε λογική και δικαιοσύνη στα επιδόματα. Τα μετατρέψαμε σε κλιμακωτό, βάσει του αριθμού παιδιών της κάθε οικογένειας. Η κυβέρνηση αυτή έχει κυρώσει τη Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και έχει ήδη προωθήσει νομοθεσίες για ποινικοποίηση όλων των μορφών βίας κατά της γυναίκας καθώς και ποινικοποίηση της παρενοχλητικής παρακολούθησης και παρενόχλησης. Αυτή η κυβέρνηση θέσπισε ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο για την εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής Προστασίας των Παιδιών από τη σεξουαλική εκμετάλλευση, τη σεξουαλική κακοποίηση και την παιδική πορνογραφία και κύρωσε τη Σύμβαση Λανζαρότε. Μετά από είκοσι (20) χρόνια στασιμότητας, προχωρούμε σε ευρεία αναθεώρηση του οικογενειακού δικαίου μέσα από την προώθηση οκτώ (8) νομοσχεδίων, στοχεύοντας στην καταπολέμηση της διαιώνισης αντιπαραθέσεων μεταξύ ζευγαριών και την καλύτερη προστασία και φροντίδα των παιδιών. Η μετατροπή του Οικογενειακού Δικαστηρίου από τριμελές σε μονομελές για τις δίκες διαζυγίου και η πολιτική εκδίκασης όλων των υποθέσεων μίας οικογένειας από το ίδιο δικαστήριο, φέρνει μεγάλη επιτάχυνση στην ολοκλήρωσή τους. Εισάγουμε το συναινετικό διαζύγιο. Σχεδιάζουμε ακόμη το ριζικό εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας περί υιοθεσίας για τη διευκόλυνση οικογενειών προς νόμιμη υιοθεσία παιδιών με μεγάλη απλοποίηση διαδικασιών Προγραμματίζουμε πλέον μίαν ολοκληρωμένη δημογραφική πολιτική με στοχευμένα κίνητρα για την απόκτηση δεύτερου παιδιού. Προωθούμε σταδιακά την επιχορήγηση των υπηρεσιών φροντίδας όλων των παιδιών προσχολικής ηλικίας, ανεξαρτήτως εισοδηματικών κριτηρίων. Κάναμε πράξη την μείωση της στρατιωτικής θητείας! Είναι τόσα πολλά. Έχω αναφέρει τα πλέον ενδεικτικά. Γιατί βήματα σταθερά μπροστά σημαίνει αυτό και επειδή απευθύνομαι σε γυναίκες, μητέρες και γιαγιάδες δεν έχω καμία αμφιβολία ότι γνωρίζετε όλες πάρα πολύ καλά τι σπουδαία αποτελέσματα έχει ο προγραμματισμός, η προνοητικότητα και η σταθερότητα στις ζωές τις δικές μας, των παιδιών και των οικογενειών μας. Τα ίδια χαρακτηριστικά χρειάζεται να έχει και η ηγεσία της χώρας μας για να έχει σπουδαία αποτελέσματα ο τόπος μας.
Γι αυτό κυρίες και κύριοι, Σήμερα σας καλώ να μην αφήσουμε την τύχη μας στα χέρια κάποιων άλλων να αποφασίσουν για εμάς. Σήμερα σας καλώ να εργαστείτε με πίστη, αφοσίωση και αυταπάρνηση, για να μην οδηγηθεί η χώρα μας σε νέες περιπέτειες. Σας καλώ να δώσετε το άπαν των δυνάμεών σας για να συνεχιστεί η διακυβέρνηση που μας δημιουργεί στην χώρα συνθήκες σταθερότητας και ασφάλειας. Σας καλώ κυρίες και κύριοι να ψηφίσετε τον ηγέτη που αξίζουμε. Σας καλώ να εκλέξετε και πάλι στην Προεδρία του κράτους μας τον Νίκο Αναστασιάδη!
Ομιλία της Προέδρου #ΓΟΔΗΣΥ, 21/01/2018, HILTON PARK, Λευκωσία

Ξεκινάμε το αύριο!

Η προσπάθεια μηδενισμού όλου του έργου που επιτεύχθηκε τα προηγούμενα τρία χρόνια είναι εντυπωσιακή. Αλήθεια, τι πρόταση έχουμε ακούσει όλα αυτά τα χρόνια από την αντιπολίτευση;
Υπενθυμίζω ότι η πρόταση του ΑΚΕΛ για έξοδο από το μνημόνιο συνοψίζόταν στα εξής:  Έξοδος από το ευρώ (χωρίς να μπορούν να εγγυηθούν ότι μια τέτοια επιλογή δε θα συνεπάγεται και έξοδο από την Ε.Ε.), επιστροφή σε εγχώριο νόμισμα και στάση πληρωμών σε σχέση με τους εξωτερικούς δανειστές.
Αυτή την πρόταση κατέθεσαν επίσημα τον Μάιο του 2013 στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στα πολιτικά κόμματα. Μια ανυπόγραφη πρόταση γεμάτη επαναλήψεις, αντιφάσεις και αυτούσιες αντιγραφές από άλλες πηγές. Δεν ξεκαθαρίζαν με ποιο τρόπο θα καταστεί εφικτή η αποπληρωμή του εξωτερικού δημόσιου χρέους και δεν είχαν κυριολεκτικά κανένα πλάνο για την αντιμετώπιση της πλήρους απώλειας κάθε ίχνους  φερεγγυότητας από μέρους της κυπριακής οικονομίας.
Εν τούτοις η ακελική πρόταση δεν παρέλειπε να κάνει αναφορά σε άλλες περισπούδαστες εισηγήσεις του τύπου, «να λειτουργήσει η οικονομία χωρίς μετρητά μέχρι να ετοιμαστούν τα νέα νομίσματα», λύση, που οι μυστήριοι συντάκτες θεωρούσαν ως τη «λιγότερο προβληματική από ότι εκ πρώτης όψεως φαίνεται, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των συναλλαγών ούτως ή άλλως γίνεται χωρίς μετρητά».
Κι ενώ το ΑΚΕΛ ακροβατούσε μεταξύ λίρας και ευρώ, τα μικρά κόμματα -όλα ανεξαιρέτως- λάτρεψαν το Τσιπρικό μοντέλο ηγεσίας. Τον νεαρό που από το πουθενά έκανε τον κόσμο να παραληρεί. Που ανέβασε τις προσδοκίες υπερβολικά και που πέτυχε να δημιουργήσει ένα πρωτόγνωρο ενθουσιασμό και φανατικό κοινό. Στο πάρα ένα γλύτωσε η Ελλάδα από την απόλυτη οικονομική καταστροφή εξαιτίας της δυσκολίας του ίδιου να κατανοήσει ότι σε δύσκολα ζητήματα δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις κάτι που τελικά παραδέχτηκε και ο ίδιος. Όπως εύστοχα δήλωσε ο Θεοδωράκης στη Le Monde “Τα ιδιαίτερα του κ. Τσίπρα μας κόστισαν ακριβά“.
Σήμερα Μάιο του 2016, που η Κύπρος μας βρέθηκε επιτέλους εκτός μνημονίου και το άρμα της ανάπτυξης επανεκκινεί, δεν υπάρχει χώρος ούτε για πειραματισμούς, ούτε για μαθητευόμενους μάγους.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός τόλμησε διαχρονικά να προτείνει εγκαίρως τα χρήσιμα και τα σωστά. Κόντρα στο λαϊκισμό και στην κενή συνθηματολογία. Με κεντρικούς άξονες τον πατριωτικό ρεαλισμό στο Κυπριακό και τη συνετή διαχείριση στην οικονομία. Συναντήσαμε κατά καιρούς σκληρή κριτική και λοιδορίες, αλλά παραμείναμε πιστοί στην ιδεολογία και στις αρχές μας.
Σήμερα, αυτά που εμείς λέγαμε για χρόνια, αποτελούν τις προφανείς και ορθολογικές εθνικές επιλογές. Το Κυπριακό δεν μπορεί να παραμένει άλυτο. Το κράτος δεν μπορεί να ξοδεύει περισσότερα απ’ όσα έχει. Χρειαζόμαστε ένα νέο οικονομικό μοντέλο. Η Κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, οδηγεί την Κύπρο μπροστά. Αυτή η πορεία πρέπει να συνεχιστεί. Η Κύπρος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω.
Γι αυτό η Κύπρος χρειάζεται ένα ισχυρό Δημοκρατικό Συναγερμό για να στηρίξει την Κυβέρνηση στις δύσκολες μάχες που έρχονται. Που να μπορεί να επιτελέσει ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έργο και να προωθήσει αποτελεσματικά την κυβερνητική πολιτική. Χρειαζόμαστε Βουλευτές μάχιμους και ικανούς. Που να μπορούν να αντιμετωπίσουν το μηδενισμό της αντιπολίτευσης και να πείσουν την κοινωνία για την ορθότητα των πολιτικών μας.

Τώρα είναι η ώρα του Δημοκρατικού Συναγερμού! Η ώρα να δικαιώσουμε την 40χρονη ιστορία μας. Στις εκλογές της 22ας Μαΐου 2016, πάμε στις κάλπες για να αποδείξουμε ότι οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν πολιτική κρίση και άποψη. Ξεκινάμε το αύριο!
Scroll to top