οικονομική κρίση

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

ΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗςΗ σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα είναι πλέον γεγονός. Με προσοχή κι αυξημένα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής κάθε κλάδος της οικονομίας επανεκκινά με την ελπίδα η ανάκαμψη να είναι σύντομη και ευεργετική. Βεβαίως, η οικονομία δεν είναι μόνο αριθμοί, είναι και ψυχολογία, καθώς και μέτρα στοχευμένης στήριξης εκεί και όπου απαιτούνται με σκοπό την αναχαίτιση των αρνητικών επιπτώσεων που είχε το αυστηρό lock down που επιβλήθηκε προς αντιμετώπισης της εξάπλωσης της πανδημίας.

Όμως, οι πόροι του κράτους δεν είναι ανεξάντλητοι και γι’ αυτό το λόγο η κυβέρνηση είχε εκπονήσει εξ’ αρχής μια ολοκληρωμένη στρατηγική η οποία αφορούσε στο εξής βασικό τρίπτυχο: 1) μέτρα ανακούφισης με πιο εμβληματικό την 9μηνη αναστολή των δανειακών υποχρεώσεων, 10% μείωση της τιμής του ηλεκτρικού, αναστολή καταβολής οφειλών κι αύξησης εισφορών κ.α. 2) έκτακτα επιδόματα και προγράμματα στήριξης για επιχειρήσεις, αυτοτελώς εργαζομένους, γονείς και ευπαθείς ομάδες για όσο διάστημα διαρκούν τα περιοριστικά μέτρα με δυνατότητα προέκτασής τους εκεί και όπου κριθεί αναγκαίο και 3) κρατικά εγγυημένα δάνεια με χαμηλά επιτόκια για ανάκαμψη των επιχειρήσεων.

Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι η 9μηνη αναστολή δόσεων στις τράπεζες εγκρίθηκε με τις θετικές ψήφους μόνο των κομμάτων ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Αλληλεγγύης. Ενώ ο τρίτος πυλώνας στήριξης με την αξιοποίηση της δυνατότητας άντλησης έκτακτης ρευστότητας και μετατροπής της σε χαμηλότοκα δάνεια οδηγήθηκε σε αδιέξοδο κάτω από το βάρος των παράλογων απαιτήσεων των κομμάτων της αντιπολίτευσης. 

Το αρχικό νομοσχέδιο για τις κρατικές εγγυήσεις προνοούσε άντληση ρευστότητας 2 δις με σκοπό να διατεθούν ως δάνεια προς τις επιχειρήσεις με χαμηλά επιτόκια και με 70% κρατικές εγγυήσεις. Ενώ υπήρχε επίσης πρόνοια για επιδότηση μέρους του επιτοκίου σε φυσικά πρόσωπα, αυτοτελώς εργαζομένους και επιχειρήσεις ύψους 250 εκατομμυρίων ευρώ. Αναντίλεκτα αυτή τη στιγμή πολλές επιχειρήσεις έχουν άμεση ανάγκη ρευστότητας για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους και κυρίως για να μην αναγκαστούν να οδηγηθούν σε απολύσεις προσωπικού.

Το πλέον θλιβερό όμως είναι ότι η όλη δημόσια συζήτηση γύρω από αυτό το ζήτημα έφερε και πάλι στο φως συζητήσεις που θύμισαν σε πολλούς εποχές Γιάννη Βαρουφάκη. Με αιχμή του δόρατος και βασικό επιχείρημα το,  «να δώσει η κυβέρνηση απευθείας στήριξη». Όμοια που η κυβέρνηση να είναι η κότα που γεννά χρυσά αυγά, με ανεξάντλητες δυνατότητες. Όλα αυτά εμπλουτισμένα με μία έντονη τραπεζο-φοβία η οποία αφαιρούσε πολλές φορές τις ίδιες τις επιχειρήσεις, δηλαδή τους δικαιούχους από την όλη συζήτηση. Επειδή το κράτος δεν εγγυάται τις τράπεζες αλλά τις επιχειρήσεις του. Γι’ αυτό ονομάζονται μέτρα στήριξης της οικονομίας. Για να μπορέσουν οι υγιείς κι αξιόχρεες επιχειρήσεις που έχουν πληγεί να δανειστούν δίχως υψηλές υποθήκες και εξασφαλίσεις ούτως ώστε να μπορέσουν να ορθοποδήσουν με παράλληλη υποχρέωση να μην απολύσουν προσωπικό. Οι τράπεζες δεν έχουν σε καμία ανάγκη αυτό το σχέδιο για να είναι κερδοφόρες! Έχουν ήδη τα δικά τους δανειακά σχέδια με πολύ υψηλότερα επιτόκια και όλες τις απαραίτητες διασφαλίσεις. Δυστυχώς όμως πλέον, το όλο ζήτημα στην πραγματικότητα πέρασε και μέσα από τις συμπληγάδες των μελλοντικών πολιτικών συνεργασιών.

Έτσι πλέον τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην επόμενη ημέρα.

Αν μας δίδαξε κάτι η περιπέτεια της πανδημίας που ζήσαμε όλοι είναι πως εκεί που πρυτανεύει η λογική και η αλληλεγγύη γίνονται θαύματα. Το ότι χάσαμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε ένα ισχυρό εργαλείο προκαλεί απογοήτευση αλλά η οικονομία είναι ευθύνη και προτεραιότητά μας και η προσπάθεια για νέα μέτρα στήριξης από πλευράς κυβέρνησης δε θα τερματιστεί εδώ.

 

Συνέντευξη εφ όλης της ύλης στην Εφημ. ΜΑΧΗ, 20/12/2015


ΚΥΠΡΙΑΚΟ

–              Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα για το αν βρισκόμαστε ή όχι κοντά σε λύση του Κυπριακού και αν όντως έχει επιτευχθεί η ανάλογη πρόοδος. Ως μέλος του Κυβερνώντος κόμματος, τι ενημέρωση έχετε;

Από την ενημέρωση που μας έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προκύπτει ότι πράγματι έχει επιτευχθεί ουσιαστική πρόοδος σε μία σειρά ζητημάτων που αφορούν στην νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία. Το ίδιο ισχύει για τα θέματα οικονομίας και το δημογραφικό. Πρόοδος υπάρχει και στο περιουσιακό δίχως όμως να έχει ολοκληρωθεί ακόμη η συζήτηση. Παραμένει το εδαφικό, το θέμα των εγγυήσεων και ορισμένα άλλα σοβαρά ζητήματα. Εκείνο το οποίο κρατάμε είναι ότι η διαδικασία προχωρά. Κάποιες φορές πιο αργά, ορισμένες πιο γρήγορα. Ο Πρόεδρος ήταν ξεκάθαρος ότι δεν υπάρχουν χρονοδιαγράμματα. Την ίδια στιγμή βεβαίως όπως είχε τονίσει και ο κ. Υπουργός Εξωτερικών δεν υπάρχει ούτε χρόνος για χάσιμο. 

–              Είναι οι μέχρι σήμερα επιτευχθείσες συγκλίσεις αρκετές για να ανοίξουν το δρόμο για μια πραγματικά δίκαιη υπό τις περιστάσεις και κυρίως βιώσιμη τελική διευθέτηση;

Πιστεύω ότι είναι ακόμη νωρίς για να λεχθεί ότι ανοίγει ο δρόμος για μία δίκαιη συνολική διευθέτηση. Θα ήταν παρακινδυνευμένο.

Εκείνο όμως το οποίο μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μία προσπάθεια διαπραγμάτευσης η οποία είναι ουσιαστική και στην οποία επιτυγχάνεται πρόοδος. Στην 40χρονη ιστορία του κυπριακού μετά την εισβολή, ήταν δυστυχώς περισσότερες οι φορές που η διαπραγμάτευση γινόταν απλά για να γίνεται είτε από την μια είτε από την άλλη πλευρά και ελάχιστες οι φορές που υπήρχε πραγματική βούληση εκατέρωθεν. Αν είναι κάτι που κάνει την παρούσα προσπάθεια να διαφέρει είναι ακριβώς αυτό. Η αμοιβαία βούληση και από τους δύο ηγέτες για κατάληξη. 

–              Νιώθετε ότι υπάρχουν δυνάμεις στην Κύπρο που φοβούνται τη λύση του Κυπριακού. Ότι δηλαδή υπάρχει ένα αντιδραστικό κίνημα ανάμεσα στο πολιτικό προσωπικό;

Υπάρχουν και πολίτες και πολιτικοί που δε θέλουν λύση του κυπριακού ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Εγώ δε θεωρώ ότι συνιστά μειοδοσία ή έλλειψη πατριωτισμού το να μην συμφωνείς με τη λύση ή με την ομοσπονδία. Μάλλον συνιστά έλλειψη ρεαλισμού.

Εκείνο όμως που θεωρώ ότι είναι προβληματικό είναι να θέλεις αναγνώριση του ψευδοκράτους και λύση δύο κρατών –δηλαδή διχοτόμηση- και να το κρύβεις πίσω από δήθεν ανησυχίες για την ομοσπονδία. Αυτό ναι το θεωρώ κακή υπηρεσία προς τον τόπο και υποκρισία. 

–              Με αφορμή κάποιες αναφορές στο Εθνικό Συμβούλιο άρχισε και μια συζήτηση για πιθανή ολιγόμηνη αναβολή των επερχόμενων Βουλευτικών εκλογών. Κάτι τέτοιο ερμηνεύεται από κάποιους ως πισωγύρισμα ή ακόμη και ως υιοθέτηση τουρκικής θέσης. Δεν είναι όμως και ένα αναγκαίο κακό αν θέλουμε πραγματικά να επανενώσουμε την πατρίδα μας;

Εάν υπάρχει περίπτωση να λυθεί το κυπριακό και να επανενωθεί ο τόπος και η θυσία που θα πρέπει να κάνουμε εμείς από πλευράς μας είναι να αναβληθεί η διεξαγωγή των βουλευτικών για μερικούς μήνες πραγματικά δε μπορώ να φανταστώ ποιος θα έχει τα μούτρα να βγει και να υποστηρίξει κάτι άλλο.

Εξάλλου αν οι βουλευτικές εκλογές αναβληθούν ο σκοπός θα είναι για να δοθεί χρόνος συζήτησης, για να υπάρξει ένα ήρεμο κλίμα διαλόγου και ενημέρωσης των πολιτών. Αυτό δεν επιδιώκουμε όλοι; Να δοθεί η ευκαιρία στον κάθε πολίτη να αποφασίσει συνειδητοποιημένα για το μέλλον το δικό του και των παιδιών μας; 

ΣΚΑΝΔΑΛΑ/ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ/ΚΟΙΝΩΝΙΑ

–              Πρόσφατα δόθηκε στη δημοσιότητα η ετήσια έκθεση του Γενικού Ελεγκτή. Μνημείο σκανδάλων και κακοδιαχείρισης. Μήπως στην Κύπρο τελικά χρειάζεται μια εκ βάθρων ανοικοδόμηση του συστήματος;

Υπάρχουν φορές που νιώθω ότι πρέπει να γίνουν κυριολεκτικά τα πάντα από την αρχή. Όμως κάτι τέτοιο δε θα συμβεί. Γι αυτό το λόγο προσπαθώ πάντα να είμαι μεθοδική, να σκέφτομαι τι είναι εκείνο το οποίο μπορεί να γίνει και να φροντίζουμε να γίνεται. Υπάρχει κακοδιαχείριση, υπάρχει κακή διοίκηση, υπάρχει διαπλοκή. Όμως τουλάχιστον σήμερα έχουμε στοιχεία. Έχουμε υποθέσεις που πήραν ήδη τον δρόμο της δικαιοσύνης, έχουμε εκθέσεις και διοικητικούς ελέγχους. Πιστεύω ότι όλα αυτά ενισχύουν το αίσθημα ευθύνης και λογοδοσίας αλλά δεν είναι αρκετά. Οφείλουμε να εμπεδώσουμε την ισονομία και τη δικαιοσύνη με τρόπο απόλυτο και την ίδια στιγμή να δώσουμε κίνητρα σε όσους προσφέρουν καλή υπηρεσία. Κίνητρα για τον καλό δημόσιο υπάλληλο, τον καλό εκπαιδευτικό, το καλό δημόσιο ιατρικό προσωπικό. 

–              Ως νέα πολιτικός δεν νιώθετε ότι συγχέεται η εμπλοκή στα κοινά με την «διαπλοκή στα κοινά»;

Νομίζω ότι συγχέεται και από τους πολίτες αλλά δυστυχώς ορισμένες φορές και από τους ίδιους τους πολιτικούς. Κοιτάξετε, δεν αδικώ τον κόσμο. Η λέξη πολιτικός κατάντησε ανάθεμα και όπως εξοργίζεται ο καθένας έτσι οργίζομαι και εγώ. Όμως για να μη μιλάμε γενικά και αόριστα. Όπως ο κάθε κλάδος -πόσο μάλλον η πολιτική- θα εξακολουθεί να προσελκύει και λαϊκιστές, και διαπλεκόμενους και δημοσιοσχετίστες. Είναι στο χέρι του κάθε πολίτη όμως ποιους θα αναδείξει ως εκπροσώπους του. Το να αναθεματίζουμε μια κατάσταση δεν είναι αρκετό για να την αλλάξει. Η αλλαγή θα έρθει μόνο αν καθίσουμε κάτω και με νηφαλιότητα και ξεχωρίσουμε τα ξερά από τα χλωρά. 

–              Ποιος ο ρόλος των νέων πολιτικών στην προσπάθεια αντιστροφής του κλίματος και της απαξίωσης από την κοινωνία του πολιτικού προσωπικού;

Είναι ο πιο δύσκολος ρόλος και πολλές φορές είναι και άχαρος δυστυχώς. Επειδή βρίσκεσαι στο στόχαστρο για παθογένειες του συστήματος για τις οποίες ούτε δική μας ευθύνη είναι ούτε έχουμε συμβάλει με οποιοσδήποτε τρόπο στη δημιουργία τους. Αλλά έτσι είναι η πολιτική. Όταν ασχολείσαι αποτελείς μέρος ενός συνόλου και έχεις ευθύνη. Το «μα εγώ δεν έφταιξα» δε θα σε πάρει μακριά. Από την άλλη εμένα με οπλίζει και με δύναμη όλο αυτό. Δηλαδή σκέφτομαι, ότι αξίζει να πολεμήσω αν μη τι άλλο για να υπάρξει ένα νέο πολιτικό σύστημα με περισσότερη ποιότητα, περισσότερο ήθος, πιο ανθρώπινο. Εξάλλου η πολιτική είναι η ζωή μου. Παρά να είμαι θεατής και να θυμώνω δίχως να μπορώ να κάνω κάτι, καλύτερα να είμαι από μέσα. Πάλι θυμώνω αλλά τουλάχιστον σκέφτομαι ότι αν μπορώ να αλλάξω κάτι θα έχω τη δυνατότητα να το κάνω!

–              Είναι το γυναικείο κίνημα η απάντηση σε μεγάλο μέρος των προβλημάτων; Και σας ρωτώ γιατί ηγείστε της ΓΟΔΗΣΥ και η άποψη μου είναι πως είναι πολύ περιορισμένη η παρέμβαση των γυναικείων οργανώσεων των κομμάτων στα τεκταινόμενα στη δημόσια σφαίρα.

Πιστεύω πάρα πολύ στη γυναίκα και στη δύναμη των γυναικών. Πιστεύω ότι αν το πολιτικό σύστημα στην Κύπρο σήμερα πολλές φορές μυρίζει «βαρβατίλλα» είναι και λόγω της έλλειψης γυναικών στη δημόσια σφαίρα. Όχι μόνο στην πολιτική αλλά γενικά. Γι αυτό ναι με τη ΓΟΔΗΣΥ κάνουμε νέα και σπουδαία πράγματα για να ενδυναμώσουμε τη γυναίκα να διεκδικεί. Να παλεύει για τα δικαιώματά της. Αλλά δεν περιορίζομαι εκεί. Θέλω να βοηθήσω άλλες και ειδικότερα πιο νέες γυναίκες να σπάσουν την γυάλινη οροφή και να βρεθούν πολύ ψηλά. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο αιώνας μας!

–              Τελικά η οικονομία μας πάει καλά; Το κόμμα σας συνεχίζει να δηλώνει ότι αφήσαμε πίσω μας την ύφεση αλλά αυτό δεν φαίνεται να έχει ανταπόκριση και στη θεώρηση του απλού πολίτη.

Η οικονομία μας έχει σταθεροποιηθεί, επανακτήσαμε αξιοπιστία και οι τράπεζες μας ξέφυγαν από τους σοβαρούς κινδύνους. Η ύφεση έχει ξεπεραστεί. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα. Αντιλαμβάνομαι απόλυτα βεβαίως ότι η ανεργία παραμένει σε επίπεδα που δε σηκώνει πανηγυρισμούς. Όμως η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να εργαστεί σε δύο κατευθύνσεις. Από τη μια να νοικοκυρέψει τα δημόσια οικονομικά και από την άλλη να συγκρατήσει τον κοινωνικό ιστό. Αυτό επιχειρήσαμε να κάνουμε με το ΕΕΕ και με τα μεταρρυθμιστικά νομοσχέδια. Σήμερα πλέον η έμφαση είναι στην προσέλκυση επενδύσεων για να έρθει φρέσκο χρήμα στην αγορά. Είναι ο μόνος τρόπος για να επαναρχίσει ο κύκλος της οικονομίας.  

ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ/ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ

–              Ανήκετε στον ΔΗ.ΣΥ. Νιώθετε ότι το κόμμα σας ανταποκρίνεται στα σημεία των καιρών;

Ο ΔΗΣΥ στέκει με συνέπεια και ορθολογισμό σε όλα τα ζητήματα και στο εθνικό και στην οικονομία και σε ζητήματα μεταρρυθμίσεων. Το πρόβλημα του ΔΗΣΥ εντοπίζετε σε ατομικές αλαζονικές συμπεριφορές οι οποίες δυστυχώς αμαυρώνουν την μεγάλη εικόνα. Όμως νομίζω ότι είναι και ευθύνη του καθενός και της καθεμίας που είναι δημόσιο πρόσωπο και που εκπροσωπεί θεσμικά ένα κόμμα να συμπεριφέρεται σοβαρά και υπεύθυνα.

–              Από το κόμμα σας υπήρξε η μεγαλύτερη αντίδραση στη ψηφοφορία για το σύμφωνο συμβίωσης. Πόσο αυτό ταιριάζει στο προφίλ του σύγχρονου ευρωπαϊκού κόμματος που πλασάρει ο ΔΗ.ΣΥ

Οφείλω να σας θυμίσω όμως ότι και τα πρώτα πολιτικά πρόσωπα που βγήκαν να στηρίξουν ήταν επίσης από τον ΔΗΣΥ! Η κυβέρνηση που τόλμησε ήταν η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ, ο Πρόεδρος της επιτροπής Νομικών είναι Αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ! Οπότε που καταλήγουμε. Αν το εξετάσουμε ιδεολογικά θεωρώ ότι εντός του ΔΗΣΥ είναι σαφές ότι συνυπάρχουν και προοδευτικές φωνές και συντηρητικές φωνές και άλλες. Όλοι τους διεκδικούν να εμφανιστούν ως οι εκφραστές της σύγχρονης δεξιάς. Στην πραγματικότητα όμως μόνο ο ίδιος ο κόσμος του Δημοκρατικού Συναγερμού μπορεί να αποφασίσει ποιοι θέλει να τον εκπροσωπούν και ποιοι όχι. 

–              Προσωπικά θα θέσετε εαυτόν στη διάθεση του κόμματος για τις βουλευτικές εκλογές; Θέλετε να τρέξετε σε αυτή την δύσκολη διαδρομή και τι πιστεύετε ότι σας διαφοροποιεί από όλους τους άλλους πιθανούς συνυποψηφίους σας.

Ναι θα θέσω τον εαυτό μου στη διάθεση του Προέδρου και των συλλογικών οργάνων. Για μένα η δυσκολία δεν έγκειται στην ίδια την προεκλογική. Αυτό θα το κάνω με πολλή όρεξη και δύναμη. Η μεγαλύτερη δυσκολία για μένα θα είναι να βρω τρόπο για να βλέπω και να περνώ κάθε μέρα χρόνο με την κόρη μου. Μόνο αυτό εντοπίζω ως πρόβλημα στη μεγάλη πορεία που λέγεται πολιτική. Τα υπόλοιπα, την κούραση, την πίεση και το άγχος τα έχω ξαναζήσει. 

Όσο για το τι με διαφοροποιεί… χμ, ίσως να είναι σπάνιο να το συνδυάζει κανείς με την πολιτική αλλά σας διαβεβαιώνω ότι έχω και πολύ χιούμορ!

Το νέο αίμα της πολιτικής σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη.

Της Αλεξίας Καφετζή
 
Από τους ηλικιακά νέους ανθρώπους στην πολιτική, ευγενής, προσιτή και ανθρώπινη.  Έχει άποψη για όλα τα θέματα, την οποία εκφράζει ευθαρσώς και χωρίς καμία αναστολή ή φόβο για πολιτικό κόστος.
Βρεθήκαμε μαζί με την ανερχόμενη πολιτικό Ξένια Κωνσταντίνου για χαλαρή συζήτηση, θέλοντας να πάρουμε τον παλμό μιας φρέσκιας προσωπικότητας του χώρου. 
24. Από πότε είσαι στο χώρο της πολιτικής και ποιος ο ρόλος σου στον ΔΗ.ΣΥ;
«Πρέπει να σας πω ότι ακόμη και σήμερα νιώθω κάπως άβολα με τον τίτλο της πολιτικού. Επειδή δεν ξύπνησα μια μέρα και σκέφτηκα από σήμερα θα μπω στην πολιτική. Ήταν μια φυσιολογική θεωρώ εξέλιξη. Από παιδί είχα ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον για τα κοινά. Μου άρεσε να συμμετέχω σε συνέδρια, σε συζητήσεις, στα κοινά του σχολείου και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα από την εφηβεία. Στη συνέχεια ασχολήθηκα με τον εθελοντισμό, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και κυρίως με τις οργανώσεις νεολαίας».
«Το 2002 ήμουν συντονίστρια στη δικοινοτική οργάνωση “Οι νέοι προωθούν την ειρήνη”. Κάπου εκεί οι φίλοι που είχα από την Πρωτοπορία του Πανεπιστημίου Κύπρου με θυμήθηκαν και πήραν τηλέφωνο ρωτώντας κατά πόσο θα με ενδιέφερε να εμπλακώ στην Πρωτοβουλία Νέων Στήριξης της υποψηφιότητας του Γλαύκου Κληρίδη. Κάτι που έκανα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου με όλο μου τον νεανικό ενθουσιασμό και πάθος. Επειδή πίστευα ότι οι εξελίξεις θα ήταν καταιγιστικές και ότι ο Γλαύκος Κληρίδης μπορούσε να λύσει το κυπριακό. Η προσπάθεια δε στέφθηκε με εκλογική επιτυχία αλλά από εκεί ξεκίνησε η σοβαρή εμπλοκή μου με την πολιτική».
«Λίγους μήνες μετά ήμουν ήδη Γεν. Γραμματέας της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων με τον σημερινό Υπ. Οικονομικών Πρόεδρο τότε της Οργάνωσης, στη συνέχεια εκλέγηκα στο Πολιτικό γραφείο της ΝΕΔΗΣΥ και παράλληλα έκανα δύο θητείες ως Αντιπρόεδρος στο Συμβούλιο Νεολαίας Κύπρου. Η εκλογή μου στη συνέχεια στο αξίωμα της Αντιπροέδρου στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας ήταν η καλύτερη σχολή πολιτικής που έχω περάσει ποτέ! Το 2012 εκλέγηκα 1η σε σταυρούς στο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ και εδώ και ένα χρόνο είμαι Πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ και μέλος του Εκτελεστικού».
24. Τι έχεις σπουδάσει;
«Πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις! Τι άλλο εξάλλου θα μπορούσα να σπουδάσω; Θυμάμαι ακόμη την ύστατη προσπάθεια που είχε κάνει ο πατέρας μου να με πείσει να ακολουθήσω κάτι “πιο σίγουρο” όταν ανακοινώθηκαν οι βαθμολογίες. Αλλά εγώ είχα καταλήξει στην επιλογή μου καιρό πριν».
24. Πάμε πίσω στην πολιτική και συγκεκριμένα στην οικονομία. Σήμερα οι αριθμοί ευημερούν αλλά ο κόσμος πεινά και η ανεργία παραμένει σε σταθερά επίπεδα. Το σχόλιο σου…
«Μετά από μία οικονομική κρίση και ένα οικονομικό σοκ της έντασης που είχε το κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο πριν από δύο χρόνια πρέπει να σας πω ότι είμαστε πολύ τυχεροί που καταφέραμε να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας».
«Σίγουρα το τρένο της ανάκαμψης έχει ήδη ξεκινήσει και αυτό είναι κάτι που μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας αν συνομιλήσει με τους κλάδους εκείνους που επηρεάστηκαν περισσότερο όπως την οικοδομική βιομηχανία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αλλά σίγουρα η κατάσταση απέχει πολύ από την πραγματικότητα όπως την ξέραμε πριν την κρίση».
«Μην ξεχνάτε ότι πλέον η οικονομική διαχείριση γίνεται με τρόπο λελογισμένο. Οι εποχές εκείνες που η κάθε κυβέρνηση λίγο πριν τις εκλογές άνοιγε τη σέσουλα των προσλήψεων στο δημόσιο επιβαρύνοντας έτσι τα δημόσια οικονομικά και έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και ευτυχώς. Τώρα πλέον ο μεγάλος στόχος είναι η αναστροφή του δείκτη της ανεργίας. Πιστεύω ότι αν αρχίσει η ανάπτυξη να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και το ποσοστό να μειώνεται ότι στη συνέχεια θα είναι θέμα χρόνου για να ξεκινήσουν και πάλι τα γρανάζια της οικονομίας να εργάζονται κανονικά, με πρώτο βεβαίως τον τραπεζικό τομέα ο οποίος θα πρέπει να μπορεί να δώσει χρήμα υπό μορφή δανεισμού για να σπρώξει την ανάπτυξη προς τα εμπρός».
24. Ο κόσμος αναμένει ότι, με την έξοδο μας από το μνημόνιο τον Μάρτη θα φύγουν αρκετά βαρίδια από τους ώμους του. Ποια η δική σου άποψη;
«Η έξοδος από το μνημόνιο σηματοδοτεί και πάλι την ανεξαρτησία μας στη χάραξη της οικονομικής στρατηγικής του τόπου. Αλλά είμαι βέβαιη -και αυτό το λέω με ανακούφιση- ότι στρατηγική θα συνεχίσει να υπάρχει και θα είναι και λελογισμένη και σοβαρή. Επειδή οδηγηθήκαμε εδώ που οδηγηθήκαμε εξαιτίας του ότι για χρόνια ολόκληρα όχι μόνο δεν είχαμε στρατηγική αλλά ζήσαμε στηρίζοντας την οικονομία σε οικονομικές φούσκες και με πολύ μυωπική αντίληψη για την πραγματική σημασία της οικονομίας».
«Θέλω να πιστεύω ότι η έξοδος από το μνημόνιο θα είναι μία καλή ημέρα για την Κύπρο, επειδή θα ξεκινάμε σοφότεροι πλέον να ξανακτίζουμε όχι μόνο την οικονομία μας αλλά και το ίδιο το κράτος μας. Ο κόσμος έχει δίκιο να ελπίζει σε ακόμη καλύτερες ημέρες. Προσωπικά βλέπω το οικονομικό μας μέλλον με αισιοδοξία».
24. Ποιο το βασικό μήνυμα των πρόσφατων επισκέψεων  Λαβρόφ και Κέρι;
«Αναντίλεκτα, οι επισκέψεις των Υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ και Ρωσίας αλλά και όλες οι πρόσφατες προηγούμενες επισκέψεις αναδεικνύουν κατ’ αρχήν  τον στρατηγικό ρόλο που απέκτησε η Κύπρος στην περιοχή της νοτιοανατολικής μεσογείου πράγμα που φανερώνει τη συνετή εξωτερική πολιτική την οποία ακολουθεί η Κυπριακή Δημοκρατία».
«Η Κύπρος σήμερα θεωρείται ένας αξιόπιστος εταίρος εντός της Ε.Ε. και αυτό πέτυχε να το κάνει δίχως να αποξενώσει ούτε τη Ρωσία, αλλά ούτε και τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας από τη σφαίρα επιρροής της».
«Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι με τη διακηρυγμένη στήριξη που έχει αυτή τη στιγμή η Κύπρος και με τον ρόλο τον οποίο καλείται να διαδραματίσει ως γέφυρα σταθερότητας και συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Δύσης ότι μπορεί με τη σωστή στρατηγική να πεισθεί η Τουρκία όχι απλά για την ανάγκη επίλυσης του κυπριακού αλλά κυρίως για την ανάγκη να απαλλάξει δια πάντως την Κύπρο από τις όποιες στρατιωτικές της εγγυήσεις».
24. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε διάφορες τηλεοπτικές σου παρουσίες, είσαι ένθερμος υποστηρικτής της ΔΔΟ.
«Γιατί και πιστεύω και επιδιώκω λύση του κυπριακού!»
«Θεωρώ ότι η Κύπρος επανενωμένη σε ένα κράτος θα είναι πιο ισχυρή από κάθε άποψη. Οικονομικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά, και ούτω καθεξής.  Για μένα είναι τουλάχιστον οξύμωρο για να μην πω υποκριτικό να ισχυρίζεται κάποιος ότι επιθυμεί διακαώς λύση αλλά την ίδια στιγμή να μην υποστηρίζει το συμφωνημένο μοντέλο λύσης το οποίο υποστήριξαν και στη βάση του οποίου διαπραγματεύτηκαν όλοι ανεξαιρέτως οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας».
«Είναι βεβαίως απόλυτα θεμιτό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σε επιμέρους ζητήματα, ως προς την λειτουργία του κράτους, δηλαδή στο περιεχόμενο της λύσης αλλά η βάση είναι δεδομένη. Οποιαδήποτε ενέργεια από δικής μας πλευράς για αλλαγή της βάσης ειδικά τώρα που είμαστε τόσο κοντά στη λύση πιστεύω ότι θα αποτελεί πολιτική αυτοκτονία. Θα φανερώνει πολιτική αναξιοπιστία και θα έχει τραγικά αποτελέσματα για το μέλλον της Κύπρου. Η ντε φάκτο διχοτόμηση θα είναι καταστροφική».
24. Ακούγονται φωνές στελεχών του ΔΗ.ΣΥ εναντίων αποφάσεων και χειρισμών του Αβέρωφ Νεοφύτου σε διάφορα θέματα…
«Την ημέρα που θα σταματήσει η μουρμούρα εντός ΔΗΣΥ, θα αρχίσω να ανησυχώ. Επειδή καλώς ή κακώς αυτή είναι η κουλτούρα του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ο καθένας δικαιούται να κάνει την κριτική του, να θέσει ελεύθερα τις απόψεις του και να διαφωνήσει εκεί όπου κρίνει. Όμως επειδή το ερώτημα σας είναι συγκεκριμένο θεωρώ ότι ανεξαρτήτως της όποιας μουρμούρας -σε εισαγωγικά- δικαιολογημένης ή αδικαιολόγητης, θα δυσκολευτεί κάποιος να μην πιστώσει στον σημερινό Πρόεδρο του ΔΗΣΥ εργατικότητα, προνοητικότητα και προπάντων αποτελέσματα».
24. Τι έχεις να πεις για την αποχώρηση της Ελένης Θεοχάρους;
«Η αποχώρηση της ήταν καθαρά μια δική της προσωπική απόφαση η οποία είναι βεβαίως απόλυτα σεβαστή».
«Στη θέση της δε θα διατηρούσα την έδρα στην ευρωβουλή γιατί αυτό κρίνω προσωπικά ως δεοντολογικά ορθό. Προφανώς όμως η ίδια κρίνει διαφορετικά. Ο κόσμος μας κρίνει όλους με τα δικά του κριτήρια».
24. Από αξιόπιστες πηγές ακούγεται έντονα ότι θα είσαι υποψήφια στις επικείμενες Βουλευτικές. Έτσι είναι όντως;
«Η μεγάλη μου έγνοια είναι η επίλυση του Κυπριακού με τρόπο δίκαιο και ισορροπημένο το συντομότερο. Αν έχουμε τέτοιες εξελίξεις που να επιβάλλουν την αναβολή των βουλευτικών εκλογών πιστέψετε με δε θα στεναχωρηθώ ποσώς. Αντίθετα, είμαι πανέτοιμη να συμβάλω με κάθε τρόπο».
«Αν πάλι οι συνθήκες δεν επιτρέψουν να έχουμε την απαιτούμενη πρόοδο (που το απεύχομαι) και γίνουν κανονικά οι εκλογές με βάση το Σύνταγμα τον Μάιο του 2016, τότε θα οπλιστώ με πολλή δύναμη για να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό στη μάχη των βουλευτικών εκλογών με ωριμότητα και καθαρές απόψεις».
– See more at: http://www.24h.com.cy/special/item/109006-xenia-kwnstantinou-apo-paidi-me-endieferan-ta-koina.html#sthash.vgEDN2oR.dpuf

Το νέο αίμα της πολιτικής σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
Της Αλεξίας Καφετζή
Από τους ηλικιακά νέους ανθρώπους στην πολιτική, ευγενής, προσιτή και ανθρώπινη.  Έχει άποψη για όλα τα θέματα, την οποία εκφράζει ευθαρσώς και χωρίς καμία αναστολή ή φόβο για πολιτικό κόστος.
Βρεθήκαμε μαζί με την ανερχόμενη πολιτικό Ξένια Κωνσταντίνου για χαλαρή συζήτηση, θέλοντας να πάρουμε τον παλμό μιας φρέσκιας προσωπικότητας του χώρου.
24. Από πότε είσαι στο χώρο της πολιτικής και ποιος ο ρόλος σου στον ΔΗ.ΣΥ;
«Πρέπει να σας πω ότι ακόμη και σήμερα νιώθω κάπως άβολα με τον τίτλο της πολιτικού. Επειδή δεν ξύπνησα μια μέρα και σκέφτηκα από σήμερα θα μπω στην πολιτική. Ήταν μια φυσιολογική θεωρώ εξέλιξη. Από παιδί είχα ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον για τα κοινά. Μου άρεσε να συμμετέχω σε συνέδρια, σε συζητήσεις, στα κοινά του σχολείου και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα από την εφηβεία. Στη συνέχεια ασχολήθηκα με τον εθελοντισμό, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και κυρίως με τις οργανώσεις νεολαίας».
«Το 2002 ήμουν συντονίστρια στη δικοινοτική οργάνωση “Οι νέοι προωθούν την ειρήνη”. Κάπου εκεί οι φίλοι που είχα από την Πρωτοπορία του Πανεπιστημίου Κύπρου με θυμήθηκαν και πήραν τηλέφωνο ρωτώντας κατά πόσο θα με ενδιέφερε να εμπλακώ στην Πρωτοβουλία Νέων Στήριξης της υποψηφιότητας του Γλαύκου Κληρίδη. Κάτι που έκανα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου με όλο μου τον νεανικό ενθουσιασμό και πάθος. Επειδή πίστευα ότι οι εξελίξεις θα ήταν καταιγιστικές και ότι ο Γλαύκος Κληρίδης μπορούσε να λύσει το κυπριακό. Η προσπάθεια δε στέφθηκε με εκλογική επιτυχία αλλά από εκεί ξεκίνησε η σοβαρή εμπλοκή μου με την πολιτική».
«Λίγους μήνες μετά ήμουν ήδη Γεν. Γραμματέας της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων με τον σημερινό Υπ. Οικονομικών Πρόεδρο τότε της Οργάνωσης, στη συνέχεια εκλέγηκα στο Πολιτικό γραφείο της ΝΕΔΗΣΥ και παράλληλα έκανα δύο θητείες ως Αντιπρόεδρος στο Συμβούλιο Νεολαίας Κύπρου. Η εκλογή μου στη συνέχεια στο αξίωμα της Αντιπροέδρου στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας ήταν η καλύτερη σχολή πολιτικής που έχω περάσει ποτέ! Το 2012 εκλέγηκα 1η σε σταυρούς στο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ και εδώ και ένα χρόνο είμαι Πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ και μέλος του Εκτελεστικού».
24. Τι έχεις σπουδάσει;
«Πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις! Τι άλλο εξάλλου θα μπορούσα να σπουδάσω; Θυμάμαι ακόμη την ύστατη προσπάθεια που είχε κάνει ο πατέρας μου να με πείσει να ακολουθήσω κάτι “πιο σίγουρο” όταν ανακοινώθηκαν οι βαθμολογίες. Αλλά εγώ είχα καταλήξει στην επιλογή μου καιρό πριν».
24. Πάμε πίσω στην πολιτική και συγκεκριμένα στην οικονομία. Σήμερα οι αριθμοί ευημερούν αλλά ο κόσμος πεινά και η ανεργία παραμένει σε σταθερά επίπεδα. Το σχόλιο σου…
«Μετά από μία οικονομική κρίση και ένα οικονομικό σοκ της έντασης που είχε το κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο πριν από δύο χρόνια πρέπει να σας πω ότι είμαστε πολύ τυχεροί που καταφέραμε να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας».
«Σίγουρα το τρένο της ανάκαμψης έχει ήδη ξεκινήσει και αυτό είναι κάτι που μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας αν συνομιλήσει με τους κλάδους εκείνους που επηρεάστηκαν περισσότερο όπως την οικοδομική βιομηχανία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αλλά σίγουρα η κατάσταση απέχει πολύ από την πραγματικότητα όπως την ξέραμε πριν την κρίση».
«Μην ξεχνάτε ότι πλέον η οικονομική διαχείριση γίνεται με τρόπο λελογισμένο. Οι εποχές εκείνες που η κάθε κυβέρνηση λίγο πριν τις εκλογές άνοιγε τη σέσουλα των προσλήψεων στο δημόσιο επιβαρύνοντας έτσι τα δημόσια οικονομικά και έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και ευτυχώς. Τώρα πλέον ο μεγάλος στόχος είναι η αναστροφή του δείκτη της ανεργίας. Πιστεύω ότι αν αρχίσει η ανάπτυξη να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και το ποσοστό να μειώνεται ότι στη συνέχεια θα είναι θέμα χρόνου για να ξεκινήσουν και πάλι τα γρανάζια της οικονομίας να εργάζονται κανονικά, με πρώτο βεβαίως τον τραπεζικό τομέα ο οποίος θα πρέπει να μπορεί να δώσει χρήμα υπό μορφή δανεισμού για να σπρώξει την ανάπτυξη προς τα εμπρός».
24. Ο κόσμος αναμένει ότι, με την έξοδο μας από το μνημόνιο τον Μάρτη θα φύγουν αρκετά βαρίδια από τους ώμους του. Ποια η δική σου άποψη;
«Η έξοδος από το μνημόνιο σηματοδοτεί και πάλι την ανεξαρτησία μας στη χάραξη της οικονομικής στρατηγικής του τόπου. Αλλά είμαι βέβαιη -και αυτό το λέω με ανακούφιση- ότι στρατηγική θα συνεχίσει να υπάρχει και θα είναι και λελογισμένη και σοβαρή. Επειδή οδηγηθήκαμε εδώ που οδηγηθήκαμε εξαιτίας του ότι για χρόνια ολόκληρα όχι μόνο δεν είχαμε στρατηγική αλλά ζήσαμε στηρίζοντας την οικονομία σε οικονομικές φούσκες και με πολύ μυωπική αντίληψη για την πραγματική σημασία της οικονομίας».
«Θέλω να πιστεύω ότι η έξοδος από το μνημόνιο θα είναι μία καλή ημέρα για την Κύπρο, επειδή θα ξεκινάμε σοφότεροι πλέον να ξανακτίζουμε όχι μόνο την οικονομία μας αλλά και το ίδιο το κράτος μας. Ο κόσμος έχει δίκιο να ελπίζει σε ακόμη καλύτερες ημέρες. Προσωπικά βλέπω το οικονομικό μας μέλλον με αισιοδοξία».
24. Ποιο το βασικό μήνυμα των πρόσφατων επισκέψεων  Λαβρόφ και Κέρι;
«Αναντίλεκτα, οι επισκέψεις των Υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ και Ρωσίας αλλά και όλες οι πρόσφατες προηγούμενες επισκέψεις αναδεικνύουν κατ’ αρχήν  τον στρατηγικό ρόλο που απέκτησε η Κύπρος στην περιοχή της νοτιοανατολικής μεσογείου πράγμα που φανερώνει τη συνετή εξωτερική πολιτική την οποία ακολουθεί η Κυπριακή Δημοκρατία».
«Η Κύπρος σήμερα θεωρείται ένας αξιόπιστος εταίρος εντός της Ε.Ε. και αυτό πέτυχε να το κάνει δίχως να αποξενώσει ούτε τη Ρωσία, αλλά ούτε και τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας από τη σφαίρα επιρροής της».
«Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι με τη διακηρυγμένη στήριξη που έχει αυτή τη στιγμή η Κύπρος και με τον ρόλο τον οποίο καλείται να διαδραματίσει ως γέφυρα σταθερότητας και συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Δύσης ότι μπορεί με τη σωστή στρατηγική να πεισθεί η Τουρκία όχι απλά για την ανάγκη επίλυσης του κυπριακού αλλά κυρίως για την ανάγκη να απαλλάξει δια πάντως την Κύπρο από τις όποιες στρατιωτικές της εγγυήσεις».
24. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε διάφορες τηλεοπτικές σου παρουσίες, είσαι ένθερμος υποστηρικτής της ΔΔΟ.
«Γιατί και πιστεύω και επιδιώκω λύση του κυπριακού!»
«Θεωρώ ότι η Κύπρος επανενωμένη σε ένα κράτος θα είναι πιο ισχυρή από κάθε άποψη. Οικονομικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά, και ούτω καθεξής.  Για μένα είναι τουλάχιστον οξύμωρο για να μην πω υποκριτικό να ισχυρίζεται κάποιος ότι επιθυμεί διακαώς λύση αλλά την ίδια στιγμή να μην υποστηρίζει το συμφωνημένο μοντέλο λύσης το οποίο υποστήριξαν και στη βάση του οποίου διαπραγματεύτηκαν όλοι ανεξαιρέτως οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας».
«Είναι βεβαίως απόλυτα θεμιτό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σε επιμέρους ζητήματα, ως προς την λειτουργία του κράτους, δηλαδή στο περιεχόμενο της λύσης αλλά η βάση είναι δεδομένη. Οποιαδήποτε ενέργεια από δικής μας πλευράς για αλλαγή της βάσης ειδικά τώρα που είμαστε τόσο κοντά στη λύση πιστεύω ότι θα αποτελεί πολιτική αυτοκτονία. Θα φανερώνει πολιτική αναξιοπιστία και θα έχει τραγικά αποτελέσματα για το μέλλον της Κύπρου. Η ντε φάκτο διχοτόμηση θα είναι καταστροφική».
24. Ακούγονται φωνές στελεχών του ΔΗ.ΣΥ εναντίων αποφάσεων και χειρισμών του Αβέρωφ Νεοφύτου σε διάφορα θέματα…
«Την ημέρα που θα σταματήσει η μουρμούρα εντός ΔΗΣΥ, θα αρχίσω να ανησυχώ. Επειδή καλώς ή κακώς αυτή είναι η κουλτούρα του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ο καθένας δικαιούται να κάνει την κριτική του, να θέσει ελεύθερα τις απόψεις του και να διαφωνήσει εκεί όπου κρίνει. Όμως επειδή το ερώτημα σας είναι συγκεκριμένο θεωρώ ότι ανεξαρτήτως της όποιας μουρμούρας -σε εισαγωγικά- δικαιολογημένης ή αδικαιολόγητης, θα δυσκολευτεί κάποιος να μην πιστώσει στον σημερινό Πρόεδρο του ΔΗΣΥ εργατικότητα, προνοητικότητα και προπάντων αποτελέσματα».
24. Τι έχεις να πεις για την αποχώρηση της Ελένης Θεοχάρους;
«Η αποχώρηση της ήταν καθαρά μια δική της προσωπική απόφαση η οποία είναι βεβαίως απόλυτα σεβαστή».
«Στη θέση της δε θα διατηρούσα την έδρα στην ευρωβουλή γιατί αυτό κρίνω προσωπικά ως δεοντολογικά ορθό. Προφανώς όμως η ίδια κρίνει διαφορετικά. Ο κόσμος μας κρίνει όλους με τα δικά του κριτήρια».
24. Από αξιόπιστες πηγές ακούγεται έντονα ότι θα είσαι υποψήφια στις επικείμενες Βουλευτικές. Έτσι είναι όντως;
«Η μεγάλη μου έγνοια είναι η επίλυση του Κυπριακού με τρόπο δίκαιο και ισορροπημένο το συντομότερο. Αν έχουμε τέτοιες εξελίξεις που να επιβάλλουν την αναβολή των βουλευτικών εκλογών πιστέψετε με δε θα στεναχωρηθώ ποσώς. Αντίθετα, είμαι πανέτοιμη να συμβάλω με κάθε τρόπο».
«Αν πάλι οι συνθήκες δεν επιτρέψουν να έχουμε την απαιτούμενη πρόοδο (που το απεύχομαι) και γίνουν κανονικά οι εκλογές με βάση το Σύνταγμα τον Μάιο του 2016, τότε θα οπλιστώ με πολλή δύναμη για να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό στη μάχη των βουλευτικών εκλογών με ωριμότητα και καθαρές απόψεις».

– See more at: http://www.24h.com.cy/special/item/109006-xenia-kwnstantinou-apo-paidi-me-endieferan-ta-koina.html#sthash.vgEDN2oR.dpuf

Το νέο αίμα της πολιτικής σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
Της Αλεξίας Καφετζή
Από τους ηλικιακά νέους ανθρώπους στην πολιτική, ευγενής, προσιτή και ανθρώπινη.  Έχει άποψη για όλα τα θέματα, την οποία εκφράζει ευθαρσώς και χωρίς καμία αναστολή ή φόβο για πολιτικό κόστος.
Βρεθήκαμε μαζί με την ανερχόμενη πολιτικό Ξένια Κωνσταντίνου για χαλαρή συζήτηση, θέλοντας να πάρουμε τον παλμό μιας φρέσκιας προσωπικότητας του χώρου.
24. Από πότε είσαι στο χώρο της πολιτικής και ποιος ο ρόλος σου στον ΔΗ.ΣΥ;
«Πρέπει να σας πω ότι ακόμη και σήμερα νιώθω κάπως άβολα με τον τίτλο της πολιτικού. Επειδή δεν ξύπνησα μια μέρα και σκέφτηκα από σήμερα θα μπω στην πολιτική. Ήταν μια φυσιολογική θεωρώ εξέλιξη. Από παιδί είχα ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον για τα κοινά. Μου άρεσε να συμμετέχω σε συνέδρια, σε συζητήσεις, στα κοινά του σχολείου και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα από την εφηβεία. Στη συνέχεια ασχολήθηκα με τον εθελοντισμό, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και κυρίως με τις οργανώσεις νεολαίας».
«Το 2002 ήμουν συντονίστρια στη δικοινοτική οργάνωση “Οι νέοι προωθούν την ειρήνη”. Κάπου εκεί οι φίλοι που είχα από την Πρωτοπορία του Πανεπιστημίου Κύπρου με θυμήθηκαν και πήραν τηλέφωνο ρωτώντας κατά πόσο θα με ενδιέφερε να εμπλακώ στην Πρωτοβουλία Νέων Στήριξης της υποψηφιότητας του Γλαύκου Κληρίδη. Κάτι που έκανα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου με όλο μου τον νεανικό ενθουσιασμό και πάθος. Επειδή πίστευα ότι οι εξελίξεις θα ήταν καταιγιστικές και ότι ο Γλαύκος Κληρίδης μπορούσε να λύσει το κυπριακό. Η προσπάθεια δε στέφθηκε με εκλογική επιτυχία αλλά από εκεί ξεκίνησε η σοβαρή εμπλοκή μου με την πολιτική».
«Λίγους μήνες μετά ήμουν ήδη Γεν. Γραμματέας της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων με τον σημερινό Υπ. Οικονομικών Πρόεδρο τότε της Οργάνωσης, στη συνέχεια εκλέγηκα στο Πολιτικό γραφείο της ΝΕΔΗΣΥ και παράλληλα έκανα δύο θητείες ως Αντιπρόεδρος στο Συμβούλιο Νεολαίας Κύπρου. Η εκλογή μου στη συνέχεια στο αξίωμα της Αντιπροέδρου στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας ήταν η καλύτερη σχολή πολιτικής που έχω περάσει ποτέ! Το 2012 εκλέγηκα 1η σε σταυρούς στο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ και εδώ και ένα χρόνο είμαι Πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ και μέλος του Εκτελεστικού».
24. Τι έχεις σπουδάσει;
«Πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις! Τι άλλο εξάλλου θα μπορούσα να σπουδάσω; Θυμάμαι ακόμη την ύστατη προσπάθεια που είχε κάνει ο πατέρας μου να με πείσει να ακολουθήσω κάτι “πιο σίγουρο” όταν ανακοινώθηκαν οι βαθμολογίες. Αλλά εγώ είχα καταλήξει στην επιλογή μου καιρό πριν».
24. Πάμε πίσω στην πολιτική και συγκεκριμένα στην οικονομία. Σήμερα οι αριθμοί ευημερούν αλλά ο κόσμος πεινά και η ανεργία παραμένει σε σταθερά επίπεδα. Το σχόλιο σου…
«Μετά από μία οικονομική κρίση και ένα οικονομικό σοκ της έντασης που είχε το κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο πριν από δύο χρόνια πρέπει να σας πω ότι είμαστε πολύ τυχεροί που καταφέραμε να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας».
«Σίγουρα το τρένο της ανάκαμψης έχει ήδη ξεκινήσει και αυτό είναι κάτι που μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας αν συνομιλήσει με τους κλάδους εκείνους που επηρεάστηκαν περισσότερο όπως την οικοδομική βιομηχανία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αλλά σίγουρα η κατάσταση απέχει πολύ από την πραγματικότητα όπως την ξέραμε πριν την κρίση».
«Μην ξεχνάτε ότι πλέον η οικονομική διαχείριση γίνεται με τρόπο λελογισμένο. Οι εποχές εκείνες που η κάθε κυβέρνηση λίγο πριν τις εκλογές άνοιγε τη σέσουλα των προσλήψεων στο δημόσιο επιβαρύνοντας έτσι τα δημόσια οικονομικά και έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και ευτυχώς. Τώρα πλέον ο μεγάλος στόχος είναι η αναστροφή του δείκτη της ανεργίας. Πιστεύω ότι αν αρχίσει η ανάπτυξη να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και το ποσοστό να μειώνεται ότι στη συνέχεια θα είναι θέμα χρόνου για να ξεκινήσουν και πάλι τα γρανάζια της οικονομίας να εργάζονται κανονικά, με πρώτο βεβαίως τον τραπεζικό τομέα ο οποίος θα πρέπει να μπορεί να δώσει χρήμα υπό μορφή δανεισμού για να σπρώξει την ανάπτυξη προς τα εμπρός».
24. Ο κόσμος αναμένει ότι, με την έξοδο μας από το μνημόνιο τον Μάρτη θα φύγουν αρκετά βαρίδια από τους ώμους του. Ποια η δική σου άποψη;
«Η έξοδος από το μνημόνιο σηματοδοτεί και πάλι την ανεξαρτησία μας στη χάραξη της οικονομικής στρατηγικής του τόπου. Αλλά είμαι βέβαιη -και αυτό το λέω με ανακούφιση- ότι στρατηγική θα συνεχίσει να υπάρχει και θα είναι και λελογισμένη και σοβαρή. Επειδή οδηγηθήκαμε εδώ που οδηγηθήκαμε εξαιτίας του ότι για χρόνια ολόκληρα όχι μόνο δεν είχαμε στρατηγική αλλά ζήσαμε στηρίζοντας την οικονομία σε οικονομικές φούσκες και με πολύ μυωπική αντίληψη για την πραγματική σημασία της οικονομίας».
«Θέλω να πιστεύω ότι η έξοδος από το μνημόνιο θα είναι μία καλή ημέρα για την Κύπρο, επειδή θα ξεκινάμε σοφότεροι πλέον να ξανακτίζουμε όχι μόνο την οικονομία μας αλλά και το ίδιο το κράτος μας. Ο κόσμος έχει δίκιο να ελπίζει σε ακόμη καλύτερες ημέρες. Προσωπικά βλέπω το οικονομικό μας μέλλον με αισιοδοξία».
24. Ποιο το βασικό μήνυμα των πρόσφατων επισκέψεων  Λαβρόφ και Κέρι;
«Αναντίλεκτα, οι επισκέψεις των Υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ και Ρωσίας αλλά και όλες οι πρόσφατες προηγούμενες επισκέψεις αναδεικνύουν κατ’ αρχήν  τον στρατηγικό ρόλο που απέκτησε η Κύπρος στην περιοχή της νοτιοανατολικής μεσογείου πράγμα που φανερώνει τη συνετή εξωτερική πολιτική την οποία ακολουθεί η Κυπριακή Δημοκρατία».
«Η Κύπρος σήμερα θεωρείται ένας αξιόπιστος εταίρος εντός της Ε.Ε. και αυτό πέτυχε να το κάνει δίχως να αποξενώσει ούτε τη Ρωσία, αλλά ούτε και τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας από τη σφαίρα επιρροής της».
«Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι με τη διακηρυγμένη στήριξη που έχει αυτή τη στιγμή η Κύπρος και με τον ρόλο τον οποίο καλείται να διαδραματίσει ως γέφυρα σταθερότητας και συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Δύσης ότι μπορεί με τη σωστή στρατηγική να πεισθεί η Τουρκία όχι απλά για την ανάγκη επίλυσης του κυπριακού αλλά κυρίως για την ανάγκη να απαλλάξει δια πάντως την Κύπρο από τις όποιες στρατιωτικές της εγγυήσεις».
24. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε διάφορες τηλεοπτικές σου παρουσίες, είσαι ένθερμος υποστηρικτής της ΔΔΟ.
«Γιατί και πιστεύω και επιδιώκω λύση του κυπριακού!»
«Θεωρώ ότι η Κύπρος επανενωμένη σε ένα κράτος θα είναι πιο ισχυρή από κάθε άποψη. Οικονομικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά, και ούτω καθεξής.  Για μένα είναι τουλάχιστον οξύμωρο για να μην πω υποκριτικό να ισχυρίζεται κάποιος ότι επιθυμεί διακαώς λύση αλλά την ίδια στιγμή να μην υποστηρίζει το συμφωνημένο μοντέλο λύσης το οποίο υποστήριξαν και στη βάση του οποίου διαπραγματεύτηκαν όλοι ανεξαιρέτως οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας».
«Είναι βεβαίως απόλυτα θεμιτό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σε επιμέρους ζητήματα, ως προς την λειτουργία του κράτους, δηλαδή στο περιεχόμενο της λύσης αλλά η βάση είναι δεδομένη. Οποιαδήποτε ενέργεια από δικής μας πλευράς για αλλαγή της βάσης ειδικά τώρα που είμαστε τόσο κοντά στη λύση πιστεύω ότι θα αποτελεί πολιτική αυτοκτονία. Θα φανερώνει πολιτική αναξιοπιστία και θα έχει τραγικά αποτελέσματα για το μέλλον της Κύπρου. Η ντε φάκτο διχοτόμηση θα είναι καταστροφική».
24. Ακούγονται φωνές στελεχών του ΔΗ.ΣΥ εναντίων αποφάσεων και χειρισμών του Αβέρωφ Νεοφύτου σε διάφορα θέματα…
«Την ημέρα που θα σταματήσει η μουρμούρα εντός ΔΗΣΥ, θα αρχίσω να ανησυχώ. Επειδή καλώς ή κακώς αυτή είναι η κουλτούρα του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ο καθένας δικαιούται να κάνει την κριτική του, να θέσει ελεύθερα τις απόψεις του και να διαφωνήσει εκεί όπου κρίνει. Όμως επειδή το ερώτημα σας είναι συγκεκριμένο θεωρώ ότι ανεξαρτήτως της όποιας μουρμούρας -σε εισαγωγικά- δικαιολογημένης ή αδικαιολόγητης, θα δυσκολευτεί κάποιος να μην πιστώσει στον σημερινό Πρόεδρο του ΔΗΣΥ εργατικότητα, προνοητικότητα και προπάντων αποτελέσματα».
24. Τι έχεις να πεις για την αποχώρηση της Ελένης Θεοχάρους;
«Η αποχώρηση της ήταν καθαρά μια δική της προσωπική απόφαση η οποία είναι βεβαίως απόλυτα σεβαστή».
«Στη θέση της δε θα διατηρούσα την έδρα στην ευρωβουλή γιατί αυτό κρίνω προσωπικά ως δεοντολογικά ορθό. Προφανώς όμως η ίδια κρίνει διαφορετικά. Ο κόσμος μας κρίνει όλους με τα δικά του κριτήρια».
24. Από αξιόπιστες πηγές ακούγεται έντονα ότι θα είσαι υποψήφια στις επικείμενες Βουλευτικές. Έτσι είναι όντως;
«Η μεγάλη μου έγνοια είναι η επίλυση του Κυπριακού με τρόπο δίκαιο και ισορροπημένο το συντομότερο. Αν έχουμε τέτοιες εξελίξεις που να επιβάλλουν την αναβολή των βουλευτικών εκλογών πιστέψετε με δε θα στεναχωρηθώ ποσώς. Αντίθετα, είμαι πανέτοιμη να συμβάλω με κάθε τρόπο».
«Αν πάλι οι συνθήκες δεν επιτρέψουν να έχουμε την απαιτούμενη πρόοδο (που το απεύχομαι) και γίνουν κανονικά οι εκλογές με βάση το Σύνταγμα τον Μάιο του 2016, τότε θα οπλιστώ με πολλή δύναμη για να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό στη μάχη των βουλευτικών εκλογών με ωριμότητα και καθαρές απόψεις».

– See more at: http://www.24h.com.cy/special/item/109006-xenia-kwnstantinou-apo-paidi-me-endieferan-ta-koina.html#sthash.vgEDN2oR.dpuf

Το νέο αίμα της πολιτικής σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
Της Αλεξίας Καφετζή
Από τους ηλικιακά νέους ανθρώπους στην πολιτική, ευγενής, προσιτή και ανθρώπινη.  Έχει άποψη για όλα τα θέματα, την οποία εκφράζει ευθαρσώς και χωρίς καμία αναστολή ή φόβο για πολιτικό κόστος.
Βρεθήκαμε μαζί με την ανερχόμενη πολιτικό Ξένια Κωνσταντίνου για χαλαρή συζήτηση, θέλοντας να πάρουμε τον παλμό μιας φρέσκιας προσωπικότητας του χώρου.
24. Από πότε είσαι στο χώρο της πολιτικής και ποιος ο ρόλος σου στον ΔΗ.ΣΥ;
«Πρέπει να σας πω ότι ακόμη και σήμερα νιώθω κάπως άβολα με τον τίτλο της πολιτικού. Επειδή δεν ξύπνησα μια μέρα και σκέφτηκα από σήμερα θα μπω στην πολιτική. Ήταν μια φυσιολογική θεωρώ εξέλιξη. Από παιδί είχα ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον για τα κοινά. Μου άρεσε να συμμετέχω σε συνέδρια, σε συζητήσεις, στα κοινά του σχολείου και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα από την εφηβεία. Στη συνέχεια ασχολήθηκα με τον εθελοντισμό, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και κυρίως με τις οργανώσεις νεολαίας».
«Το 2002 ήμουν συντονίστρια στη δικοινοτική οργάνωση “Οι νέοι προωθούν την ειρήνη”. Κάπου εκεί οι φίλοι που είχα από την Πρωτοπορία του Πανεπιστημίου Κύπρου με θυμήθηκαν και πήραν τηλέφωνο ρωτώντας κατά πόσο θα με ενδιέφερε να εμπλακώ στην Πρωτοβουλία Νέων Στήριξης της υποψηφιότητας του Γλαύκου Κληρίδη. Κάτι που έκανα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου με όλο μου τον νεανικό ενθουσιασμό και πάθος. Επειδή πίστευα ότι οι εξελίξεις θα ήταν καταιγιστικές και ότι ο Γλαύκος Κληρίδης μπορούσε να λύσει το κυπριακό. Η προσπάθεια δε στέφθηκε με εκλογική επιτυχία αλλά από εκεί ξεκίνησε η σοβαρή εμπλοκή μου με την πολιτική».
«Λίγους μήνες μετά ήμουν ήδη Γεν. Γραμματέας της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων με τον σημερινό Υπ. Οικονομικών Πρόεδρο τότε της Οργάνωσης, στη συνέχεια εκλέγηκα στο Πολιτικό γραφείο της ΝΕΔΗΣΥ και παράλληλα έκανα δύο θητείες ως Αντιπρόεδρος στο Συμβούλιο Νεολαίας Κύπρου. Η εκλογή μου στη συνέχεια στο αξίωμα της Αντιπροέδρου στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας ήταν η καλύτερη σχολή πολιτικής που έχω περάσει ποτέ! Το 2012 εκλέγηκα 1η σε σταυρούς στο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ και εδώ και ένα χρόνο είμαι Πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ και μέλος του Εκτελεστικού».
24. Τι έχεις σπουδάσει;
«Πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις! Τι άλλο εξάλλου θα μπορούσα να σπουδάσω; Θυμάμαι ακόμη την ύστατη προσπάθεια που είχε κάνει ο πατέρας μου να με πείσει να ακολουθήσω κάτι “πιο σίγουρο” όταν ανακοινώθηκαν οι βαθμολογίες. Αλλά εγώ είχα καταλήξει στην επιλογή μου καιρό πριν».
24. Πάμε πίσω στην πολιτική και συγκεκριμένα στην οικονομία. Σήμερα οι αριθμοί ευημερούν αλλά ο κόσμος πεινά και η ανεργία παραμένει σε σταθερά επίπεδα. Το σχόλιο σου…
«Μετά από μία οικονομική κρίση και ένα οικονομικό σοκ της έντασης που είχε το κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο πριν από δύο χρόνια πρέπει να σας πω ότι είμαστε πολύ τυχεροί που καταφέραμε να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας».
«Σίγουρα το τρένο της ανάκαμψης έχει ήδη ξεκινήσει και αυτό είναι κάτι που μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας αν συνομιλήσει με τους κλάδους εκείνους που επηρεάστηκαν περισσότερο όπως την οικοδομική βιομηχανία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αλλά σίγουρα η κατάσταση απέχει πολύ από την πραγματικότητα όπως την ξέραμε πριν την κρίση».
«Μην ξεχνάτε ότι πλέον η οικονομική διαχείριση γίνεται με τρόπο λελογισμένο. Οι εποχές εκείνες που η κάθε κυβέρνηση λίγο πριν τις εκλογές άνοιγε τη σέσουλα των προσλήψεων στο δημόσιο επιβαρύνοντας έτσι τα δημόσια οικονομικά και έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και ευτυχώς. Τώρα πλέον ο μεγάλος στόχος είναι η αναστροφή του δείκτη της ανεργίας. Πιστεύω ότι αν αρχίσει η ανάπτυξη να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και το ποσοστό να μειώνεται ότι στη συνέχεια θα είναι θέμα χρόνου για να ξεκινήσουν και πάλι τα γρανάζια της οικονομίας να εργάζονται κανονικά, με πρώτο βεβαίως τον τραπεζικό τομέα ο οποίος θα πρέπει να μπορεί να δώσει χρήμα υπό μορφή δανεισμού για να σπρώξει την ανάπτυξη προς τα εμπρός».
24. Ο κόσμος αναμένει ότι, με την έξοδο μας από το μνημόνιο τον Μάρτη θα φύγουν αρκετά βαρίδια από τους ώμους του. Ποια η δική σου άποψη;
«Η έξοδος από το μνημόνιο σηματοδοτεί και πάλι την ανεξαρτησία μας στη χάραξη της οικονομικής στρατηγικής του τόπου. Αλλά είμαι βέβαιη -και αυτό το λέω με ανακούφιση- ότι στρατηγική θα συνεχίσει να υπάρχει και θα είναι και λελογισμένη και σοβαρή. Επειδή οδηγηθήκαμε εδώ που οδηγηθήκαμε εξαιτίας του ότι για χρόνια ολόκληρα όχι μόνο δεν είχαμε στρατηγική αλλά ζήσαμε στηρίζοντας την οικονομία σε οικονομικές φούσκες και με πολύ μυωπική αντίληψη για την πραγματική σημασία της οικονομίας».
«Θέλω να πιστεύω ότι η έξοδος από το μνημόνιο θα είναι μία καλή ημέρα για την Κύπρο, επειδή θα ξεκινάμε σοφότεροι πλέον να ξανακτίζουμε όχι μόνο την οικονομία μας αλλά και το ίδιο το κράτος μας. Ο κόσμος έχει δίκιο να ελπίζει σε ακόμη καλύτερες ημέρες. Προσωπικά βλέπω το οικονομικό μας μέλλον με αισιοδοξία».
24. Ποιο το βασικό μήνυμα των πρόσφατων επισκέψεων  Λαβρόφ και Κέρι;
«Αναντίλεκτα, οι επισκέψεις των Υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ και Ρωσίας αλλά και όλες οι πρόσφατες προηγούμενες επισκέψεις αναδεικνύουν κατ’ αρχήν  τον στρατηγικό ρόλο που απέκτησε η Κύπρος στην περιοχή της νοτιοανατολικής μεσογείου πράγμα που φανερώνει τη συνετή εξωτερική πολιτική την οποία ακολουθεί η Κυπριακή Δημοκρατία».
«Η Κύπρος σήμερα θεωρείται ένας αξιόπιστος εταίρος εντός της Ε.Ε. και αυτό πέτυχε να το κάνει δίχως να αποξενώσει ούτε τη Ρωσία, αλλά ούτε και τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας από τη σφαίρα επιρροής της».
«Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι με τη διακηρυγμένη στήριξη που έχει αυτή τη στιγμή η Κύπρος και με τον ρόλο τον οποίο καλείται να διαδραματίσει ως γέφυρα σταθερότητας και συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Δύσης ότι μπορεί με τη σωστή στρατηγική να πεισθεί η Τουρκία όχι απλά για την ανάγκη επίλυσης του κυπριακού αλλά κυρίως για την ανάγκη να απαλλάξει δια πάντως την Κύπρο από τις όποιες στρατιωτικές της εγγυήσεις».
24. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε διάφορες τηλεοπτικές σου παρουσίες, είσαι ένθερμος υποστηρικτής της ΔΔΟ.
«Γιατί και πιστεύω και επιδιώκω λύση του κυπριακού!»
«Θεωρώ ότι η Κύπρος επανενωμένη σε ένα κράτος θα είναι πιο ισχυρή από κάθε άποψη. Οικονομικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά, και ούτω καθεξής.  Για μένα είναι τουλάχιστον οξύμωρο για να μην πω υποκριτικό να ισχυρίζεται κάποιος ότι επιθυμεί διακαώς λύση αλλά την ίδια στιγμή να μην υποστηρίζει το συμφωνημένο μοντέλο λύσης το οποίο υποστήριξαν και στη βάση του οποίου διαπραγματεύτηκαν όλοι ανεξαιρέτως οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας».
«Είναι βεβαίως απόλυτα θεμιτό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σε επιμέρους ζητήματα, ως προς την λειτουργία του κράτους, δηλαδή στο περιεχόμενο της λύσης αλλά η βάση είναι δεδομένη. Οποιαδήποτε ενέργεια από δικής μας πλευράς για αλλαγή της βάσης ειδικά τώρα που είμαστε τόσο κοντά στη λύση πιστεύω ότι θα αποτελεί πολιτική αυτοκτονία. Θα φανερώνει πολιτική αναξιοπιστία και θα έχει τραγικά αποτελέσματα για το μέλλον της Κύπρου. Η ντε φάκτο διχοτόμηση θα είναι καταστροφική».
24. Ακούγονται φωνές στελεχών του ΔΗ.ΣΥ εναντίων αποφάσεων και χειρισμών του Αβέρωφ Νεοφύτου σε διάφορα θέματα…
«Την ημέρα που θα σταματήσει η μουρμούρα εντός ΔΗΣΥ, θα αρχίσω να ανησυχώ. Επειδή καλώς ή κακώς αυτή είναι η κουλτούρα του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ο καθένας δικαιούται να κάνει την κριτική του, να θέσει ελεύθερα τις απόψεις του και να διαφωνήσει εκεί όπου κρίνει. Όμως επειδή το ερώτημα σας είναι συγκεκριμένο θεωρώ ότι ανεξαρτήτως της όποιας μουρμούρας -σε εισαγωγικά- δικαιολογημένης ή αδικαιολόγητης, θα δυσκολευτεί κάποιος να μην πιστώσει στον σημερινό Πρόεδρο του ΔΗΣΥ εργατικότητα, προνοητικότητα και προπάντων αποτελέσματα».
24. Τι έχεις να πεις για την αποχώρηση της Ελένης Θεοχάρους;
«Η αποχώρηση της ήταν καθαρά μια δική της προσωπική απόφαση η οποία είναι βεβαίως απόλυτα σεβαστή».
«Στη θέση της δε θα διατηρούσα την έδρα στην ευρωβουλή γιατί αυτό κρίνω προσωπικά ως δεοντολογικά ορθό. Προφανώς όμως η ίδια κρίνει διαφορετικά. Ο κόσμος μας κρίνει όλους με τα δικά του κριτήρια».
24. Από αξιόπιστες πηγές ακούγεται έντονα ότι θα είσαι υποψήφια στις επικείμενες Βουλευτικές. Έτσι είναι όντως;
«Η μεγάλη μου έγνοια είναι η επίλυση του Κυπριακού με τρόπο δίκαιο και ισορροπημένο το συντομότερο. Αν έχουμε τέτοιες εξελίξεις που να επιβάλλουν την αναβολή των βουλευτικών εκλογών πιστέψετε με δε θα στεναχωρηθώ ποσώς. Αντίθετα, είμαι πανέτοιμη να συμβάλω με κάθε τρόπο».
«Αν πάλι οι συνθήκες δεν επιτρέψουν να έχουμε την απαιτούμενη πρόοδο (που το απεύχομαι) και γίνουν κανονικά οι εκλογές με βάση το Σύνταγμα τον Μάιο του 2016, τότε θα οπλιστώ με πολλή δύναμη για να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό στη μάχη των βουλευτικών εκλογών με ωριμότητα και καθαρές απόψεις».

– See more at: http://www.24h.com.cy/special/item/109006-xenia-kwnstantinou-apo-paidi-me-endieferan-ta-koina.html#sthash.vgEDN2oR.dpuf

Η ελπίδα έσβησε ή τώρα ξυπνά;

Παρακολουθώντας στενά τις εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή είναι νομίζω σαφές ότι η βάση του δημοσίου πολιτικού διαλόγου έχει αλλάξει σημαντικά. Το μνημονιακό και αντι-μνημονιακό μπλοκ έχουν περάσει στην ιστορία. Η συζήτηση αναγκαστικά πλέον αφορά στις μεταρρυθμίσεις και στον τρόπο με τον οποίο αυτές θα πρέπει να γίνουν. Ο διάλογος αναγκαστικά εκλογικεύτηκε. Ή πλειοψηφία έχει κατανοήσει ότι η ανάπτυξη δεν είναι διακόπτης που μία ημέρα το πατάς και ανάβει. Απαιτεί διαρθρωτικές αλλαγές, νέα κουλτούρα δημοσίου και σοβαρή στήριξη στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Απαιτεί τέλος, διαφάνεια, απλοποίηση και αξιοκρατία.
 
Τώρα πλέον όλοι κυβέρνησαν, όλοι διαπραγματεύτηκαν και όλοι διεκδίκησαν όσο καλύτερα μπορούσαν. Η επανάσταση δεν ήρθε και ούτε και θα ερχόταν ποτέ αν η πολιτική ζωή της χώρας συνέχιζε να αναλώνεται στο να κερδίζει εκλογές πότε οι μεν και πότε οι δε, με ανέφικτες υποσχέσεις απλά και μόνο για το άμεσο εκλογικό κέρδος. 

Ο Αλέξης Τσίπρας θα καταγραφεί ως ο τελευταίος και –ίσως- και ο πιο ταλαντούχος σε αυτό το άθλημα. Ανέβασε τις προσδοκίες υπερβολικά. Δημιούργησε ένα πρωτόγνωρο ενθουσιασμό και φανατικό κοινό το οποίο έκανε κυριολεκτικά τα πάντα για να το διατηρήσει. Στο πάρα ένα γλύτωσε η Ελλάδα από την απόλυτη οικονομική καταστροφή εξαιτίας της δυσκολίας του ίδιου να κατανοήσει ότι σε δύσκολα ζητήματα δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις κάτι που τελικά παραδέχτηκε και ο ίδιος.

Δυστυχώς όμως εκείνοι οι έξι μήνες κατά τους οποίους διαπραγματευόταν δίχως σχέδιο Β’ και δίχως να προβάλει ουσιαστικές προτάσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έπληξαν τον ίδιο, την παράταξη του και προπάντων την ίδια την Ελλάδα. Όπως εύστοχα δήλωσε ο Θεοδωράκης στη Le Monde “Τα ιδιαίτερα του κ. Τσίπρα μας κόστισαν ακριβά“. Μέχρι να κατανοήσει που οδηγούσε τη χώρα οι αγορές δε χόρευαν πεντοζάλη όμως η οικονομία της χώρας του χόρευε ήδη το Ζαλόγγο. Ευτυχώς που στο τέλος επικράτησε η λογική.

Η απόφαση του για παραίτηση και προκήρυξη έκτακτων εκλογών ήταν θεωρώ παράτολμη και ίσως αποβεί αυτό-καταστροφική για τον ίδιο. Ήδη όλες οι μετρήσεις μέχρι στιγμής δείχνουν τα ποσοστά του βρίσκονται σε κάθετη πτώση. Πιο υπεύθυνο εκ μέρους του θα ήταν να έκανε ανασχηματισμό στην κυβέρνησή του,  να έδινε την μάχη του στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και να διεκδικούσε εκλογές όταν θα είχε ουσιαστικό έργο να παρουσιάσει κι όχι απλά μία συμφωνία. 

Το ερώτημα όμως το οποίο παραμένει να αιωρείται είναι τι θα συμβεί απ’ εδώ και εμπρός. Όπως όλα δείχνουν μετά και τις εκλογές της 20ηςΣεπτεμβρίου θα οδηγηθούμε σε μία κυβέρνησης συνεργασίας. Η όποια συζήτηση περί αυτοδυναμίας είναι εκτός πραγματικότητας. 

Η κυβέρνηση η οποία θα προκύψει θα έχει μία μόνο επιλογή κι αυτή θα είναι να επουλώσει το τραύμα της χαμένης αξιοπιστίας, εφαρμόζοντας με ταχύτητα τις μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί. Σημασία όμως έχει και ο τρόπος. Αν δηλαδή η νέα κυβέρνηση θα πετύχει να αλλάξει το κεντρικό αφήγημα το οποίο το μόνο που πετυχαίνει είναι να υπερασπίζεται ένα χρεωκοπημένο μοντέλο κρατισμού, ρουσφετιού, αναξιοκρατίας, κομματισμού και συντεχνιακών κατεστημένων. Κάθε φορά στην ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας τις εκλογές τις κέρδιζε εκείνος του οποίου οι υποσχέσεις εξυπηρετούσαν καλύτερα τα συμφέροντα του παλιού σάπιου συστήματος. 

Ίσως τώρα που δεν υπάρχει πλέον καμιά ελπίδα το παλιό οικοδόμημα να εγκολπωθεί σε ένα νέο πολιτικό σχήμα, να δημιουργηθεί χώρος για μια νέα Ελλάδα στην οποία η ελπίδα να έχει πραγματικό και ουσιαστικό αντίκρισμα.

Όταν η λογική πάει περίπατο… ο λαϊκισμός κάνει γιορτή!

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει φέρει στην επιφάνεια μια  χρόνια παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας η οποία, ενίοτε απαντάται και στα καθ’ ημάς.  Αναφέρομαι στην συνειδητή καταφυγή  σε μύθους και ευσεβοποθισμούς και την παράλληλα συστηματική άρνηση της διαλεκτικής σκέψης και της κριτικής ανάλυσης. 

Δυστυχώς, σε πιεστικές περιόδους η πολυδιάστατη προσέγγιση των πραγμάτων, η διεξοδική ανάλυση της κατάσταση, ο γόνιμος δημοκρατικός διάλογος και ο βαθύς προβληματισμός απουσιάζουν από τη δημόσια σφαίρα όπου κυριαρχούν οι υπερ-απλουστεύσεις, οι μονοδιάστατες και ανερμάτιστες αναλύσεις,  οι  αστικοί μύθοι και οι θεωρίες συνωμοσίας. Ενώ κάθε νηφάλια και τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία λοιδορείται και απαξιώνεται, η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας επιμένει να σκέφτεται με τρόπο απλουστευτικό έως και απλοϊκό, μάλλον οπαδικό ο οποίος πέραν του ότι τρέφει διαρκώς ακραίες συμπεριφορές, πόλωση και δογματισμό, αρκετές φορές καταλήγει να προβάλλει αυτοκτονικές λύσεις ως ηρωικές και γενναίες. 

Η συνταγή είναι λίγο πολύ γνωστή. Τα μέσα κατακλύζονται με πηχαίους τίτλους. «ΣΟΚ», «Αποκάλυψη τώρα» και ακολουθούν μυστικές λέσχες, βίντεο που πρέπει να δείτε πριν κατεβούν, αποδείξεις για το τι μας ψεκάζουν, ναοί που αναδύονται, προφητείες και ένα σωρό άλλα. 

Όμως όταν ένας λαός εθίζεται σε αυτόν τον τρόπο σκέψης δεν έχει πολλά  περιθώρια, ότι μπορεί να υπερβεί τα προβλήματα και την κρίση, στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις αναλαμβάνοντας το βάρος των υπεύθυνων αποφάσεων και την ευθύνη των ενεργειών και επιλογών που πρέπει να γίνουν. 

Η πρόσληψης της κρίσης ως μια ξενοκίνητης -κατά το μάλλον ή ήττον συνωμοσίας- στην οποία η “δική μας” εμπλοκή και ευθύνη περιορίζεται στις ιδιοτελείς επιλογές των εθνοπροδοτών και των λοιπών συνεργών των ξένων κέντρων αποφάσεων, υποχρεωτικά περιορίζει σημαντικά τις επιλογές μας όσον αφορά στην αντιμετώπισή της. 

Μια από αυτές τις επιλογές- ενίοτε και μοναδική – είναι η επένδυση στο θυμικό του λαού, η υπενθύμιση του ένδοξου του παρελθόντος και η κινητοποίηση των ηρωϊκών του αισθημάτων. Με αυτά και αυτά η Ελλάδα παρ’ ολίγον να βρεθεί εκτός ευρώ με ανυπολόγιστες επιπτώσεις οικονομικές, πολιτικές και πρωτίστως κοινωνικές και ανθρωπιστικές επειδή, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας θεώρησε ότι μέσα από μια “ηρωϊκή” έξοδο θα κατάφερναν ένα συντριπτικό πλήγμα στη Γερμανία και την Ευρώπη. Ευτυχώς δηλαδή που τους απέτρεψε την υστάτη ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας όταν εισηγήθηκε ως καλύτερη λύση την προσωρινή έξοδο.

Ο αντίληψη του σημερινού κόσμου δεν μπορεί να θεμελιωθεί σε απλοϊκά – διπολικά σχήματα  – όπως η μάχη του καλού με το κακό ή του φωτός με το σκότος.  Τα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών είναι πολυδιάστατα και σύνθετα και η επίλυσή τους προϋποθέτει και απαιτεί επίπονες και επίμονες προσπάθειες, σε διάφορα επίπεδα. Αυτό οφείλουν να κατανοήσουν και να εμπεδώσουν πρώτοι από όλους οι πολιτικοί ταγοί της κοινωνίας. Σε μια κοινωνία όπου αναζητούνται από μηχανής θεοί – βλέπε Ρωσική βοήθεια, άμεση αξιοποίηση φυσικού πλούτου – για να επιλύσουν τα προβλήματα που αυτή αντιμετωπίζει, όσες και όσοι συνεχίζουν να προβληματίζονται και να σκέφτονται, όσες και όσοι υποδεικνύουν τα αυτονόητα επιμένοντας ότι χωρίς σκληρή δουλειά,  θυσίες και σκληρές προσπάθειες δεν επιλύονται μείζονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα τοποθετούνται αργά ή γρήγορα στο περιθώριο.  Τον κύριο πρωταγωνιστικό ρόλο δε στην κεντρική πολιτική σκηνή διεκδικούν και καταλαμβάνουν κάθε είδους πλανόδιοι της πολιτικής με τους μανιχαϊστές υμνητές του ένδοξου και ανάδελφου έθνους να έχουν, πάντα σε τέτοιες περιστάσεις, ένα σημαντικό  συγκριτικό πλεονέκτημα. Επειδή όταν η λογική πάει περίπατο… ο λαϊκισμός κάνει γιορτή!


Τα απαγορευμένα


Μετά το θέατρο της περασμένης εβδομάδας αναφορικά με τις εκποιήσεις, θέατρο το οποίο δυστυχώς συνεχίζεται διασύροντας την αξιοπιστία της χώρας και πλήττοντας το κύρος της βουλής, ήρθε ως ουρά σε εκείνη την κρίση η συζήτηση για το εφάπαξ. Συζήτηση η οποία πυροδοτήθηκε από απάντηση που έδωσε ο Υπουργός Οικονομικών σε μία συνέντευξη του, στην οποία είπε ουσιαστικά το αυτονόητο. Ότι δηλαδή, η μη φορολόγηση του εφάπαξ αποτελεί στρέβλωση. Υπάρχει αλήθεια κανένας νοήμων άνθρωπος που αμφισβητεί αυτή τη θέση; Αν υπάρχει θα ήθελα να ακούσω επιχειρήματα επί τούτου. Αλλά φαντάζομαι πως αν υπήρχαν θα τα ακούγαμε ήδη. Το μόνο που έχει λεχθεί είναι ότι πρέπει να προηγηθεί διάλογος πριν ληφθούν οι οποιεσδήποτε αποφάσεις, θέση την οποία συμμερίζομαι απόλυτα! Θέση την οποία συμμερίζεται και ο αρμόδιος Υπουργός.
Η πορεία όμως που πήρε τελικά το θέμα φανερώνει ότι το μόνο που αφήνει ικανοποιημένη την ΠΑΣΥΔΥ δεν είναι η συζήτηση αλλά η μη συζήτηση του θέματος. Γι αυτό εξάλλου ακύρωσαν την απεργία τους. Την απεργία δεν την ακύρωσαν μετά τη δέσμευση του Υπουργού για διάλογο (που υποτίθεται πως ήταν η δικιά τους θέση), αλλά, μετά από τη δέσμευση του Προέδρου ότι το θέμα θεωρείται λήξαν. Τουλάχιστο προς το παρόν. 
Επειδή κάποια στιγμή το θέμα θα ανακύψει και πάλι όπως εξάλλου έγινε και πέρσι και κάποια στιγμή θα πρέπει να ληφθούν αποφάσεις. Η πραγματική θέση της ΠΑΣΥΔΥ για μη συζήτηση του θέματος μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει άστε δε που στο τέλος της ημέρας ίσως και να πλήξει την πλειοψηφία των υπαλλήλων του δημοσίου. 
Η αναστολή του διαλόγου ή η καθυστέρηση όπως έχουμε δει και στο παρελθόν οδηγεί τελικά σε λύσεις οι οποίες δεν εξυπηρετούν παρά μόνο μια μικρή μερίδα στελεχών ανώτατων κλιμάκων και κατ’ επέκταση υψηλών αποδοχών. Όσο η συζήτηση αναβάλλεται ή ο χρόνος για διάλογο συμπιέζεται, το βάρος των αποκοπών για εξοικονομήσεις πέφτει τελικά πάνω στους ώμους των νέο-προσληφθέντων. Θυμίζω τη μείωση των κλιμάκων εισδοχής, την αποκοπή του ταμείου προνοίας, την  αλλαγή στο συνταξιοδοτικό κλπ. Έτσι ενώ να ξεκινάς από τα πάνω προς τα κάτω, όπως δηλαδή θα ήταν το αντικειμενικά δίκαιο να γίνεται, τελικά συμβαίνει εντελώς το αντίθετο. 
Ίσως βέβαια καλώς ο Πρόεδρος άφησε το όλο θέμα για να συζητηθεί κάποια άλλη στιγμή αντί να οξύνει περισσότερο το ήδη τεταμένο πολιτικό κλίμα. Αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να δοθεί η εντύπωση ότι η απαίτηση για μη διάλογο ότι είναι κάτι που μπορεί να ισχύει σε μια δημοκρατία για το οποιοδήποτε θέμα. Δεν μπορούν να υπάρχουν απαγορευμένα θέματα τα οποία να μην δύναται να μπουν στη βάσανο της δημόσιας συζήτησης. Ιδιαίτερα δε όσο το χάσμα προνομιούχων και μη διευρύνεται δε μπορεί παρά κάποια στιγμή η πρώτη κατηγορία να χάσει κάτι για να βοηθηθεί η δεύτερη. Έτσι λειτουργούν οι οικονομίες που είναι κοινωνικά ευαίσθητες και έτσι θα πρέπει να λειτουργήσουμε και εμείς. Μόνο όμως μέσα από τον διάλογο μπορούμε να βρούμε τον καλύτερη φόρμουλα για να το πετύχουμε.

Νεανική ανεργία: Από τα συνθήματα στις πράξεις!

Όταν το 2009 οι εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας (Ε.Φ.Ν.) ζητούσαν ουσιαστικές παρεμβάσεις και μέτρα για την αναχαίτιση της νεανικής ανεργίας αντιμετωπίζονταν από τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων με συμπάθεια μεν, αλλά, και με βιασύνη πράμα που υπέκρυπτε την γενική –τότε- αντίληψη ότι υπάρχουν πολύ πιο «ουσιαστικά» ζητήματα και προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν. 
Το 2010 όταν το Ε.Φ.Ν. υιοθέτησε ως κεντρικό του σύνθημα «Να μη χαθεί μια γενιά, εξαιτίας της κρίσης» ακούστηκε υπερβολικό και φορτισμένο.
Μέχρι το 2011 είχε διαπιστωθεί από τη Eurostat ότι υπήρχε στην κυριολεξία μια «χαμένη» γενιά ευρωπαίων και ότι η ανεργία είχε πλήξει τους νέους ανθρώπους περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ομάδα πληθυσμού. Η Ελλάδα και η Ισπανία δεν ήταν πλέον οι εξαιρέσεις αλλά, ήταν οι επικεφαλής στη θλιβερή κούρσα αύξησης της ανεργίας, ιδιαίτερα της νεανικής. 
Αυτόματα η νεανική ανεργία από θέμα «χαμηλής πολιτικής» αναβαθμίστηκε σε ζήτημα μείζονος σημασίας καθώς απειλεί να τινάξει τις ευρωπαϊκές οικονομίες και κατ’ επέκταση τις κοινωνίες στον αέρα. Μια «χαμένη» γενιά ευρωπαίων θα έχει πολλαπλασιαστικές αρνητικές συνέπειες στα ταμεία κοινωνικών ασφαλίσεων, στις συντάξεις, στους δείκτες παραγωγικότητας και καινοτομίας. Πολύ απλά, η Ενωμένη Ευρώπη δε μπορεί να είναι ανταγωνιστική δίχως τους νέους της στην αγορά εργασία. Ακόμα χειρότερα, μια Ευρώπη που παραπαίει οικονομικά δε μπορεί να διατηρήσει ένα στέρεο όραμα για το μέλλον  Έτσι προέκυψε η ιδέα για ένα σύνολο μέτρων και εργαλείων για συγκράτηση και αναχαίτιση της νεανικής ανεργίας με στοχευμένα μέτρα τα οποία πλέον απασχολούν την Ε.Ε. σε επίπεδο αρχηγών κρατών-μελών. 
Η σχετική Σύσταση που έχει υιοθετηθεί από το Συμβούλιο της Ε.Ε., στις αρχές του χρόνου προνοεί ότι, τα κράτη μέλη θα «εξασφαλίζουν ότι όλοι οι νέοι ηλικίας κάτω των 25 ετών λαμβάνουν προσφορά απασχόλησης καλής ποιότητας, συνεχή εκπαίδευση, μαθητεία ή άσκηση εντός περιόδου τεσσάρων μηνών από τη στιγμή που καθίστανται άνεργοι ή εξέρχονται από την επίσημη εκπαίδευση».
Η Κύπρος βρίσκεται σε μια καλή πορεία ανάπτυξης των δικών της εργαλείων στον τομέα αυτό. Τα εύσημα για την πρωτοβουλία ανήκουν στο Τμήμα Εργασίας και την αρμόδια Υπουργό καθώς βεβαίως και σε όλους τους φορείς που συμβάλλουν στο συντονισμό (ΑνΑδ, ΚΕΠΑ, Μονάδα ΕΚΤ, Υπ. Παιδείας και Πολιτισμού, ΟΝΕΚ κτλ) με στόχο την ανάπτυξη και την εφαρμογή ενός σχεδίου δράσης για τη νεανική απασχόληση, το οποίο να περιλαμβάνει και την εφαρμογή της «εγγύησης για τη νεολαία». Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεσμεύτηκε για την ολοκλήρωση του σχεδιασμού μέχρι το τέλος του χρόνου. Από την ταχεία εξέλιξη των μέχρι στιγμής διαβουλεύσεων φαίνεται ότι ο στόχος είναι εφικτός. 
Για την υλοποίηση της εγγύησης για τη νεολαία τα κράτη μέλη μπορούν να επωφεληθούν από σχετικό ταμείο που έχει δημιουργηθεί με συνολικό προϋπολογισμό 6 δις ευρώ, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διοχετεύσουν εθνικούς πόρους καθώς και να αξιοποιήσουν τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία. 
Ποια τα οφέλη από την «εγγύηση νεολαίας»; Κατ’ αρχήν το ίδιο το κράτος και οι υπηρεσίες του εντατικοποιούν τις προσπάθειές τους με στόχευση τους ίδιους τους νέους. Δεύτερο, υποχρεούνται να εντοπίζουν τους άνεργους νέους, να αξιολογήσουν τις ανάγκες τους και να αναπτύσσουν ή να βελτιώσουν εξειδικευμένα προγράμματα εκπαίδευσης-κατάρτισης ανάλογα με το προφίλ τους. Επιπλέον, οι νέοι αποκτούν περισσότερα προσόντα από φορείς τυπικής και μη τυπικής μάθησης ώστε να ανταγωνιστούν με καλύτερες πιθανότητες στην αγορά εργασίας. Τέλος, οι νέοι συνεχίζουν να κοινωνικοποιούνται, να μαθαίνουν και να δημιουργούν παραμένοντας έτσι ενεργοί στο κοινωνικό γίγνεσθαι. 
Μαγικές λύσεις για την ανεργία δεν υπάρχουν, αλλά σίγουρα υπάρχουν καλές πρακτικές για τη συγκράτηση και τη σταδιακή αναχαίτισή της. Η «εγγύηση για τη νεολαία» αποτελεί μια πρακτική προς την ορθή κατεύθυνση που θα διατηρήσει τους νέους ενεργούς, θα τους δώσει συγκεκριμένες γνώσεις και δεξιότητες και θα τους επιτρέψει να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες εργοδότησης που θα παρουσιάζονται. Προσδοκούμε ότι παρόμοια βήματα θα γίνουν και προς την κατεύθυνση της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας (π.χ προσέλκυση επενδύσεων) αφού μόνο με την ισορροπία στην προσφορά και ζήτηση θέσεων εργασίας μπορεί το φάσμα της ανεργίας να αντιμετωπιστεί οριστικά.

Η φλόγα του λαϊκισμού ήταν κόκκινη!


Από τις αρχές της εβδομάδας το ΑΚΕΛ ετοιμαζόταν για τη μεγάλη αντι-μνημονιακή του φιέστα καλώντας τον κόσμο σε μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις έξω από τη βουλή την των αντιπροσώπων τη στιγμή που θα ψηφίζονταν τα σχετικά νομοσχέδια. Επί της ουσίας, είχαν ήδη πάρει ειλημμένη απόφαση να απορρίψουν τα μνημονιακά νομοσχέδια με πρόσχημα μια αόριστη επιχειρηματολογία για δήθεν προστασία του συνεργατισμού δίχως βεβαίως να έχουν κάτι άλλο διαφορετικό να προτείνουν πέρα από την ανακεφαλαιοποίηση των ιδρυμάτων από την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Έτσι το ΑΚΕΛ θεώρησε ότι δημιούργησε το τέλειο σκηνικό όπου ανέξοδα και «ηρωικά» θα καταψήφιζαν τα νομοσχέδια στηριζόμενοι βεβαίως στον ότι ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ θα σχημάτιζαν πλειοψηφία.

Το σχέδιο ήταν άψογο και θα λειτουργούσε όντως υπέροχα με τη βασική προϋπόθεση ότι θα έχαναν στη ψηφοφορία. Αλλά κέρδισαν!

Οι απουσίες μεγάλου αριθμού βουλευτών στο εξωτερικό άλλαξαν τις πλειοψηφίες και το ΑΚΕΛ μαζί με την ΕΔΕΚ βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με τον ίδιο τους τον λαϊκισμό. Η εξέλιξη είναι λίγο έως πολύ γνωστή σε όλους. Ουσιαστικά έβαλαν την ουρά στα σκέλια και με πρόσχημα κάποιες αλλαγές στη διατύπωση έκαναν στροφή 180 μοιρών και επέστρεψαν πίσω στα έδρανα για να υπερψηφίσουν αυτό που μερικές ώρες πιο πριν είχαν καταψηφίσει. Η επόμενη μέρα τους βρήκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και με το πολιτικό τους γόητρο στον πάτο. Τουλάχιστον όμως αποφύγαμε τα χειρότερα. Τουλάχιστον για αυτή τη φορά.

Η ροπή προς τον λαϊκισμό όμως είναι δεδομένη και μάλλον δε θα ήταν ρεαλιστικό να αναμένεις σε ένα πολιτικό σύστημα με τόσο χαμηλό επίπεδο και σχεδόν παντελή έλλειψη ιδεολογικής συγκρότησης να αυτοβελτιώνεται και να προοδεύει. Το ζητούμενο είναι αν η κοινωνία η ίδια ξυπνήσει και απαιτήσει περισσότερη σοβαρότητα και ευθύνη.

Αν το πρόσφατο γεγονός παρωδία ξεχαστεί μέσα σε μια νύχτα για χάρη μια νεφελώδους ενότητας τότε η επανάληψή του είναι δεδομένη. Ίσως να διαφέρουν απλά οι πρωταγωνιστές, η μέθοδος όμως παραμένει η ίδια. Αν από την άλλη η κοινωνία αρχίσει να αντιδρά στην κοροϊδία και στον εμπαιγμό, τότε ναι ίσως το «πολιτικό κόστος» να το επωμίζονται επιτέλους οι ανεύθυνοι και το «πολιτικό όφελος» οι συνεπείς και οι ρεαλιστές. Πάντως μέχρι στιγμής τις πλείστες τόσες φορές συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Πίσω ή μπροστά ολοταχώς;

Γίνεται τελευταία πολύς λόγος για την ανάγκη επιστροφής στα «παραδοσιακά» επαγγέλματα, στη γεωργία, στη κτηνοτροφία, στις παραδοσιακές τέχνες κλπ. Οι  εκφραστές των απόψεων αυτών μπορούν να φέρουν επιχειρήματα για να υποστηρίξουν με ειλικρίνεια την πιο πάνω θέση. Λένε για παράδειγμα ότι «παρά ένας νέος να μένει άνεργος είναι καλύτερα να επιδοθεί στην καλλιέργεια πατατών». Ισχυρίζονται δε ότι εξαιτίας της σημερινής κρίσης αρκετός κόσμος είναι διατεθειμένος να κάνει οποιαδήποτε δουλειά για να ζήσει επειδή το έχει ανάγκη. Προσθέτουν και επιτυχημένα παραδείγματα τέτοιας στροφής προς την αγροτική ζωή από το εξωτερικό.  Όπως στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου οι καλλιέργειες που αρχικά προορίζονταν για σκοπούς έρευνας από τη γεωπονική σχολή, μετατράπηκαν σε αγροτική παραγωγή που «τάιζε κόσμο».

Όμως παρά τα πιο πάνω, έχω την εντύπωση ότι η ευφορία που προκαλούν σε ένα ακροατήριο τέτοιου είδους αναφορές και εισηγήσεις οφείλονται μάλλον στο γεγονός του ότι θεωρούμε πως αυτή η προοπτική αφορά σίγουρα κάποιους άλλους και όχι εμάς τους ίδιους και τα παιδιά μας. Ότι γεωργοί και κτηνοτρόφοι θα γίνουν τα παιδιά του γείτονα και όχι τα δικά μας. Το γιατί προκύπτει αυτή η αντίφαση έχει να κάνει με τον προβληματικό τρόπο  που φανταζόμαστε τη λύση των προβλημάτων μας: τη φανταζόμαστε ως αντίδραση και επιστροφή προς τα πίσω και όχι ως μια πρόταση που θα μας οδηγήσει μπροστά.

Ακόμα και αν δεχτούμε ότι η αγροτική παραγωγή αποτελεί μια διέξοδο για την οικονομία μας ας καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στο ’60 για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του 2013. Με τέτοια νοοτροπία όχι μόνο δεν θα μπορέσουμε να ανταγωνιστούμε οποιοδήποτε άλλο κράτος στην εξαγωγή γεωργικών προϊόντων, αλλά ούτε και προϊόντα για τοπική χρήση δεν θα μπορέσουμε να παράγουμε. Ο μόνος τρόπος για να είναι βιώσιμη η τοπική αγροτική παραγωγή και ανταγωνιστικά τα προϊόντα της είναι μέσω καινοτομιών όπως π.χ. τη στροφή προς βιολογικές καλλιέργειες, είτε, με έμφαση σε πολύ ειδικές καλλιέργειες και με την σύναψη συνεργασιών με μεγάλες βιομηχανίες. Π.χ. εταιρείες κατασκευής παιδικών βιολογικών τροφών κλπ. Αλλά και πάλι η συνεισφορά στο ΑΕΠ θα είναι πολύ μικρή λόγω μεγέθους.

Η ιδέα του «νέος αγρότης επιστρέφει χωρίς σχέδιο στις ασχολίες των προγόνων του» δεν είναι το μόνο που κινδυνεύει να πεθάνει πριν γεννηθεί από τη νόσο του οπισθοδρομισμού. Παρόμοια μπορεί να ισχύσουν και για  τον τουρισμό. Έχουμε ναι μεν όλα τα φόντα για να είμαστε τουριστικός παράδεισος. Όμως, θέλουμε να μετατρέψουμε την Κύπρο σε ένα τεράστιο φτηνό  ξενοδοχείο όπου οι καμαριέρες, οι μάγειρες και τα γκαρσόνια θα είναι αντί «ξένοι» Κύπριοι; Μάλλον όχι, αλλά ακόμη κι αν ήταν έτσι στην τουριστική βιομηχανία θα μπορούσε να  απορροφηθεί ένα μικρό ποσοστό του εργατικού δυναμικού για όσο αυτή διαρκεί, δηλαδή, 5-6 μήνες.

Καταληκτικά, θεωρώ ότι η παραδοσιακή γεωργία έκλεισε τον κύκλο της στην Κύπρο και ο μόνος τρόπος να αποτελέσει επιλογή για την σύγχρονη εποχή είναι μέσω της ριζικής αναδιαμόρφωσης της έννοιας της. Η δε τουριστική βιομηχανία παραμένει ένα σταθερό χαρτί το οποίο μπορεί με την κατάλληλη αξιοποίηση να μας προσφέρει σημαντική εισροή συναλλάγματος. Όμως η πίστη ότι η «επιστροφή» στους παλιούς καλούς κλάδους της κυπριακής οικονομίας θα μας βγάλει από τα σημερινά αδιέξοδο είναι απλά αβάσιμη.

Ο μόνος τρόπος πλέον για να πάμε μπροστά είναι με το να τρέξουμε να προλάβουμε το τρένο της αλλαγής. Να εξορθολογήσουμε τα δημοσιονομικά μας από τη μια και από την άλλη, να επενδύσουμε στην επιχειρηματικότητα, στην τριτοβάθμια ιδιωτική εκπαίδευση, στην IT τεχνολογία, στην εξειδικευμένη ιατρική κλπ. Μόνο έτσι μπορούμε να οικοδομήσουμε την μετά την κρίση Κύπρο που να έχει τα φόντα να διατηρήσει και να αξιοποιήσει τη σημερινή «χαμένη γενιά» νέων επιστημόνων της.
 

Εισηγήσεις για «συγκράτηση» της νέας γενιάς*

Οι οικονομικές κρίσεις δεν ενέχουν ποτέ το στοιχείο της δικαιοσύνης. Το μεγαλύτερο τίμημα το πληρώνουν πάντοτε οι πιο ευάλωτες ομάδες πληθυσμού και οι νέοι. Στην Κύπρο του 2013  η γενιά του ’90 βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση επειδή κατά γενική ομολογία -αν και στη συντριπτική τους πλειοψηφία απόφοιτοι πανεπιστημίου- εν τούτοις, είναι οι τελευταίοι που θα προσληφθούν και οι πρώτοι που θα απολυθούν.

Οι πιθανότητες για ένα νεαρό άνεργο άτομο να βρει εργασία είναι λίγες. Μόνο το 29,7 % των ατόμων ηλικίας 15-24 ετών που ήταν άνεργα το 2010 βρήκαν εργασία το 2011, πτώση σχεδόν κατά 10 % εντός των τελευταίων τριών ετών.

Τι μπορεί να γίνει;

Αρχικά οφείλουμε να αναζητήσουμε λύσεις οι οποίες να είναι οικονομικά βιώσιμες αλλά και προσαρμοσμένες στις ανάγκες των νέων και της σημερινής αγοράς. Για να καταλήξουμε όμως σε εποικοδομητικές προτάσεις χρειάζεται πρώτα να εντοπίσουμε τις κύριες αδυναμίες που έχουν σήμερα οι νέοι και οι απόφοιτοι μας.

Αυτές κατά την άποψη μου είναι.

1.      Η περιορισμένη έως και μηδενική εργασιακή εμπειρία των αποφοίτων μας.

2.      Η νησιώτικη κουλτούρα της περίκλειστης κοινωνίας/οικονομίας γεγονός που έχει αποτρέψει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη της κινητικότητας κατά τις σπουδές και κατά την επαγγελματική καριέρα.

3.      Η σε μεγάλο βαθμό αποκλειστική ανάπτυξη «πανεπιστημιακών δεξιοτήτων» (βλ. βιογραφικά με εξαίρετους βαθμούς) και η περιορισμένη ανάπτυξη «δεξιοτήτων ζωής» (βλ. περιορισμένες δυνατότητες επικοινωνίας, επίλυσης προβλημάτων, εργασία εντός χρονοδιαγραμμάτων, επίλυση διαφορών, διαπολιτισμικές δεξιότητες κλπ)

Το ερώτημα που παραμένει είναι πώς η «γενιά της κρίσης» θα μπορέσει να καλύψει με τρόπο παραγωγικό για την ίδια -έστω και εκτός αγοράς εργασίας- το χαμένο έδαφος ούτως ώστε μόλις η οικονομία αρχίσει να ανακάμπτει η καλύτερη παρτίδα νέων κυπρίων επιστημόνων να είναι έτοιμη να ριχθεί στη μάχη της ανάπτυξης;

Εάν οι νέοι μας και ειδικά οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων «χάσουν» ακόμη μια πενταετία έως ότου ορθοποδήσει η οικονομία αυτό θα σημαίνει ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα για την οικονομία του τόπου. Όπως επίσης εξίσου σημαντικός στόχος είναι να συγκρατήσουμε την εκροή των νέων επιστημόνων από το ενδεχόμενο μόνιμης φυγής στο εξωτερικό.

Για να πετύχουμε τα πιο πάνω θεωρώ ότι άμεσα θα πρέπει να κινηθούμε πάνω σε τρεις άξονες.

·         Διάδοση και εφαρμογή από κυπριακούς φορείς του θεσμού της πρακτικής εξάσκησης (internships).

·         Προώθηση και ενίσχυση της κινητικότητας

·         Προώθηση και αναγνώριση της μη τυπικής εκπαίδευσης

Για την εφαρμογή του πρώτου πρέπει να δοθούν κίνητρα από κυβέρνηση, ΚΕΒΕ και ΟΕΒ προς οργανισμούς, επιχειρήσεις και οργανώσεις για αποδοχή αποφοίτων και τελειόφοιτων φοιτητών για 6μηνη πρακτική εξάσκηση. Η πρακτική εξάσκηση, ιδιαίτερα εφόσον εφαρμοστεί εντός ενός πλαισίου που να διασφαλίζει ποιότητα για εξασκούμενο και για ανάδοχο, θα παρέχει αμοιβαίο όφελος. Ο μεν ασκούμενος θα κερδίζει σημαντική εργασιακή εμπειρία και δεξιότητες ενώ ο μεν ανάδοχος θα έχει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει νέους επιστήμονες για συγκεκριμένα καθήκοντα τα οποία μπορούν να είναι αναπτυξιακά για τον ίδιο τον οργανισμό. Όπως για παράδειγμα, την ετοιμασία μιας αίτησης για χρηματοδότηση από ανταγωνιστικά προγράμματα.

Για την ενίσχυση της κινητικότητας, χρειάζεται μέσα από υφιστάμενα δίκτυα να γίνει μεγαλύτερη προώθηση της ευρωπαϊκής πύλης EURES μέσο της οποίας γίνεται αντιστοίχιση θέσεων εργασίας και τοποθέτησης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Ενώ τέλος για την προώθηση και αναγνώριση της μη τυπικής εκπαίδευσης, ιδιαίτερη ευθύνη έχει το Υπουργείο Παιδείας και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις για να αναπτύξουν προγράμματα προσβάσιμα από όλους τα οποία να τυγχάνουν αναγνώρισης σε εθνικό επίπεδο.

Καταληκτικά, η κρίση φέρνει ανεργία, μιζέρια και ματαιότητα. Αν παραμείνουμε μόνο σ’ αυτά η κρίση θα διαρκέσει ακόμη περισσότερο. Αν όμως από την άλλη βρούμε τη δύναμη ως άτομα και ως κοινωνία να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο δυνατό βαθμό τον «χαμένο χρόνο» η κρίση θα ξεπεραστεί πιο σύντομα.
 
Scroll to top